ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑ

Πηγή: Το Βήμα
του Ρ. ΣΩΜΕΡΙΤΗ

Πόσο μας κοστίζει η συμμετοχή μας στον πόλεμο που συνεχίζεται (και μάλλον χάνεται...) στο Αφγανιστάν; Μας λένε ότι η συμμετοχή αυτή ανταποκρίνεται στα «εθνικά μας συμφέροντα». Ποια ακριβώς; Αγνωστο. Κανένας δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να μας το εξηγήσει. Τις προάλλες ένας από τους πιο πιστούς συμμάχους της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, η Ολλανδία, αποφάσισε να αποδεσμευτεί από τη συμμετοχή σ΄ αυτόν τον πόλεμο. 

Εμείς κυριολεκτικά πνιγόμαστε, δίνουμε μάχη επιβίωσης, αλλά τα όποια φανταράκια μας παραμένουν εκεί... Παράξενο; Η τρόικα που κόβει ό,τι βρει μπροστά της δεν μας λέει τίποτε για το Αφγανιστάν. Μήτε για το Κόσοβο.
Το μόνο κατανοητό είναι η συμμετοχή μας στην κοινή δύναμη ενάντια στους πειρατές στα ανοιχτά της Σομαλίας: πόσο συμμετέχουν όμως στα έξοδά της και οι ενδιαφερόμενοι πλοιοκτήτες;
Οταν, έπειτα από την τραγική 11η του Σεπτέμβρη και με τις ομόφωνες ευλογίες του ΟΗΕ ξεκίνησε ο πόλεμος στο Αφγανιστάν, ο στόχος ήταν συγκεκριμένος και νόμιμος: η τρομοκρατική Αλ Κάιντα του φανατικού αρχιδολοφόνου Μπιν Λάντεν. Αποδείχτηκε ανέφικτος. Γιατί ο Τζωρτζ Μπους δεν νοιάζονταν για το Αφγανιστάν αλλά για το απεχθές μεν αλλά χωρίς σχέση με την Αλ Κάιντα πετρελαιοπαραγωγό καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ. Είπε μαζί με τον Βρετανό συνένοχό του Τόνυ Μπλερ τα πιο χοντρά ψέματα για τα όπλα μαζικής καταστροφής που δήθεν διέθετε ο Σαντάμ. Και ξεκίνησε ένα καταστροφικό δεύτερο μέτωπο στο Ιράκ από όπου ο Μπαράκ Ομπάμα προσπαθεί τώρα να απαγκιστρωθεί. Ισως για να μπορέσει μεταφέροντας από εκεί στο Αφγανιστάν στρατό και όπλα να μην προσυπογράψει την πιο μεγάλη ήττα της χώρας του. Φυσικά, η έξω από τα σύνορα ελληνική στρατιωτική παρουσία είναι εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Μόνο που έχουν από καιρό πάψει να είναι ευδιάκριτοι οι στόχοι αυτής της πολιτικής. Υπάρχουν κινήσεις που ξενίζουν και μερικές φορές οργίζουν. Οπως οι πρόσφατες αγαπούλες του Πρωθυπουργού μας με την ακροδεξιά ηγεσία του Ισραήλ ή η «αποστολή διαμεσολάβησης» του αναπληρωτή του στο Βελιγράδι και τη δικαιωμένη Πρίστινα χωρίς καν μια συγγνώμη για το γεγονός ότι βρίζαμε βάναυσα από τη δεκαετία του 1990 τους κοσοβάρους ηγέτες.
Πάντως γεγονός παραμένει ότι χωρίς περιττές εξηγήσεις, κλείνουμε μεν για λόγους οικονομίας προξενεία και γραφεία Τύπου στο εξωτερικό αλλά οι στρατιωτικές μας αποστολές συνεχίζουν το έργο τους. Με τον ίδιο τρόπο ανακαλύπτεις σε όλη την επικράτεια στρατόπεδα και δυνάμεις χωρίς πιθανό εχθρό εκεί όπου αεροκοπανάνε, οι πληροφορίες για οικονομίες στις πολεμικές παραγγελίες είναι αντιφατικές (τη μια έτσι και την άλλη αλλιώς) αλλά για τα συνταξιοδοτικά των ένστολων βρέθηκαν τα εικονικά χρόνια που απαιτούσαν...