Πηγή: Ελευθεροτυπία
του Π. ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Θετικός είναι για την πλειονότητα των Γερμανών ο απολογισμός, είκοσι χρόνια μετά την ενοποίηση της χώρας. Αυτό αποδεικνύει και μεγάλη δημοσκόπηση που έγινε για λογαριασμό του κρατικού τηλεοπτικού δικτύου ZDF.
Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτής της δημοσκόπησης, που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα, το 84% του συνόλου των Γερμανών πιστεύει ότι η ενοποίηση της χώρας τους είναι μια θετική εξέλιξη, ενώ το 14% πιστεύει το αντίθετο. Θετικά βλέπουν την ενοποίηση το 88% των Ανατολικογερμανών και το 82% των Δυτικογερμανών. Γενικά σε ό,τι αφορά την ενοποίηση το κλίμα είναι πιο θετικό στα ανατολικά της χώρας, όπου το 60% πιστεύει ότι η ζωή εκεί είναι τώρα πολύ καλύτερη απ' ό,τι ήταν επί του κομμουνιστικού καθεστώτος. Το 13% των Ανατολικογερμανών δεν βλέπει καμία διαφορά ανάμεσα σε υπαρκτό σοσιαλισμό και καπιταλισμό, ενώ το 18% πιστεύει ότι οι συνθήκες της ζωής τους χειροτέρεψαν.
Οσο για την οικονομική κατάσταση των Γερμανών 20 χρόνια μετά την 3 Οκτωβρίου 1990, τη χαρακτηρίζει «καλή» το 50% των πολιτών στη Δύση και το 45% στην Ανατολή.
Τεράστια αλλαγή
Αλήθεια είναι ότι όποιος γνώρισε τη Γερμανία είκοσι χρόνια πριν, σίγουρα σήμερα θα διαπιστώνει ότι η χώρα αυτή άλλαξε πολύ μέσα σ' αυτό το διάστημα. Και κυρίως άλλαξε η πρώην Ανατολική Γερμανία, αφού στην κυριολεξία εκεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες δημιουργήθηκε μια νέα χώρα σχεδόν από το μηδέν. Πόλεις σαν τη Δρέσδη και τη Λειψία δεν έχουν καμία σχέση σήμερα με το γκρίζο παρελθόν τους. Ειδικά στις υποδομές, είναι πολύ μπροστά και από πολλές πόλεις της Δυτικής Γερμανίας. Ο δρόμος της ενοποίησης, ήταν όμως, πολύ δύσκολος. Στρωμένος με πολλά εμπόδια. Πρώτα απ' όλα σε ό,τι αφορά τη συγκατάθεση των νικητών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου να δώσουν το «πράσινο φως». Οπως αποκαλύπτει τις μέρες αυτές το περιοδικό «Σπίγκελ», επικαλούμενο απόρρητα έγγραφα, οι σύμμαχοι -και ειδικά οι Γάλλοι και Βρετανοί- είχαν μεγάλες επιφυλάξεις για το εάν η Γερμανία θα έπρεπε να ενοποιηθεί.
Τα χρόνια που ακολούθησαν το 1990 ήταν και χρόνια μεγάλων κοινωνικών οικονομικών ανατροπών, ειδικά για τους Ανατολικογερμανούς. Τα πάντα στις ζωές τους άλλαξαν, ενώ η χώρα έφτασε στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, εξαιτίας των τεραστίων ποσών που δαπανήθηκαν και δαπανούνται για την υπόθεση της ενοποίησης. Η ανεργία χτύπησε κόκκινο, ενώ περιορίστηκαν πολλές από τις κοινωνικές κατακτήσεις. Μόλις τα τελευταία χρόνια, και παρά την οικονομική κρίση, η οικονομία της χώρας άρχισε να δείχνει σημεία ανάκαμψης.
Η «νέα» Γερμανία
Πολύ διαφορετικός, όμως, είναι και ο διεθνής ρόλος της ενοποιημένης πια Γερμανίας στη διεθνή σκηνή, όπου η χώρα έχει αναβαθμίσει πολύ το ρόλο της, ακόμη και στρατιωτικά. Πριν από είκοσι χρόνια, κανείς δεν πίστευε ότι θα έρθει μια ημέρα που και πάλι Γερμανοί στρατιώτες θα βρίσκονται σε αποστολές στο εξωτερικό -και όμως, αυτό είναι στις μέρες μας κάτι πολύ φυσιολογικό για την ηγεσία της χώρας και τους συμμάχους της. Γερμανοί στρατιώτες βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε αποστολές σε πολλά καυτά μέτωπα του πλανήτη, όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν, ενώ έχουν προηγηθεί αποστολές όπως αυτή στην πρώην Γιουγκοσλαβία, κάτι που διχάζει τους πολίτες της χώρας. Την ίδια ώρα, μεγάλος διπλωματικός στρατηγικός στόχος όλων των τελευταίων γερμανικών κυβερνήσεων παραμένει μια μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει δυνατό. Αργά ή γρήγορα, όμως, και αυτός ο στόχος της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής θα έχει επιτευχθεί και η χώρα θα ανήκει και τυπικά στο κλαμπ των μεγάλων δυνάμεων, και όχι μόνο στον οικονομικό τομέα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου