Απόρρητο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο διέρρευσε την προηγούμενη εβδομάδα, αποδεικνύει ότι ο οργανισμός γνώριζε για την υπόθεση διακίνησης οργάνων στο Κόσοβο και την Αλβανία από το 2003, πέντε χρόνια πριν η εισαγγελέας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης αναφερθεί σε αυτήν στην αυτοβιογραφία της «Το Κυνήγι: Εγώ και οι εγκληματίες Πολέμου» τον Μάιο του 2008.
Το έγγραφο, με ημερομηνία 30 Οκτωβρίου 2003, αποστέλλεται από τον τότε επικεφαλής της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στην περιοχή προς τον τότε επικεφαλής της Επιτροπής Ερευνών για Εγκλήματα Πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Αποτελεί μια συρραφή αποσπασμάτων από συνεντεύξεις μαρτύρων και ανθρώπων που ενεπλάκησαν στη διακίνηση των θυμάτων, κυρίως οδηγών και άλλων, που βοήθησαν στην ταφή των σορών των θυμάτων.
Το ντοκουμέντο αυτό επιβεβαιώνει ακόμα μια φορά ότι από τον Ιούνιο του 1999, μετά το τέλος των νατοϊκών βομβαρδισμών στην περιοχή, και μέχρι τους πρώτους μήνες του 2000, εκατοντάδες Σέρβοι, Αλβανοί και Ανατολικοευρωπαίες γυναίκες απήχθησαν και μεταφέρθηκαν στη νότια Αλβανία όπου υποβλήθηκαν σε αφαίρεση ζωτικών οργάνων, τα οποία έπειτα διοχετεύθηκαν στο διεθνές κύκλωμα λαθρεμπορίας. Την επιχείρηση οργάνωσαν και κατεύθυναν άμεσα μέλη του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (UCK).
Στην περίληψη που προηγείται των συνεντεύξεων με μάρτυρες γίνεται αναφορά ότι το δίκτυο διακίνησης οργάνων λειτούργησε και «με τη συνδρομή ανθρώπων συνδεδεμένων με πράκτορες των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών της πρώην κυβέρνησης του Σαλί Μπερίσα». Ο σημερινός πρωθυπουργός της Αλβανίας διετέλεσε πρόεδρος της χώρας από το 1992 μέχρι το 1997, οπότε και έχασε την εξουσία μετά τα βίαια επεισόδια που προκάλεσε η κατάρρευση των κερδοσκοπικών πυραμίδων στις οποίες είχε επενδύσει το σύνολο του πληθυσμού της χώρας. Ωστόσο, αναλυτές θεωρούν ότι το δίκτυο των μυστικών υπηρεσιών παρέμεινε και μετά υπό τον έμμεσο έλεγχό του, μέχρι την επιστροφή του στην εξουσία το 2005.
Η απόκρυψη αυτών των πληροφοριών για χρόνια, όπως και η πλημμελής έρευνα των καταγγελιών, έχουν πλήξει το κύρος της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη περιοχή, που υπήρξε υπεύθυνη για τη διοίκηση του Κοσόβου από το 1999 μέχρι και την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας το 2008. Εντύπωση προκαλεί ότι τα στοιχεία που συνελέγησαν σε επιτόπιες έρευνες από εντεταλμένους του οργανισμού εκείνη την περίοδο καταστράφηκαν αργότερα, όταν η υπόθεση αρχειοθετήθηκε. Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης ότι το δίκτυο απαγωγών και αφαίρεσης οργάνων φέρεται να λειτούργησε τους μήνες που στην περιοχή είχαν αναπτυχθεί δεκάδες χιλιάδες νατοϊκοί στρατιώτες, με προτεραιότητα να προστατεύσουν τους τοπικούς πληθυσμούς κατά τη διάρκεια σταθεροποίησης της περιοχής.
Το σχετικό έγγραφο ουδέποτε κοινοποιήθηκε στην ευρωπαϊκή αποστολή δικαστικής και αστυνομικής συνδρομής (Eulex) που αναπτύχθηκε στο Κόσοβο μετά την ανεξαρτητοποίηση και είναι υπεύθυνη, μεταξύ άλλων, για τη διερεύνηση εγκλημάτων κατά τη διάρκεια του πολέμου το 1999.
Ενώ οι καταγγελίες της Ντελ Πόντε το 2008 είχαν αντιμετωπιστεί με επιφύλαξη από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας, το θέμα επανήλθε τον περασμένο Δεκέμβρη μετά τη δημοσίευση έρευνας του Ελβετού γερουσιαστή Ντικ Μάρτι για λογαριασμό του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η έρευνα του Μάρτι όχι μόνο επιβεβαιώνει τις αναφορές της Ντελ Πόντε, αλλά κατηγορεί για τα εγκλήματα ευθέως την πτέρυγα του UCK, γνωστή και ως ομάδα της Ντρενίτσα, που διετέλεσε υπό τις εντολές του νυν πρωθυπουργού του Κοσόβου Χάσιμ Θάτσι, συνδέοντας μάλιστα και τον ίδιο με την υπόθεση.
Η έρευνα του Μάρτι προκάλεσε σεισμό στη διεθνή κοινή γνώμη και έφερε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση τον Θάτσι, ο οποίος μερικές μέρες πριν είχε κερδίσει, με αμφιλεγόμενο τρόπο, τις πρώτες μετά την ανεξαρτησία κοινοβουλευτικές εκλογές στο Κόσοβο.
Συνέτεινε επίσης στη δυσκολία ανεύρεσης κοινοβουλευτικών συμμάχων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας που εκκρεμεί μέχρι σήμερα, δυο μήνες μετά τις εκλογές, όπως και στην ανάσχεση περαιτέρω αναγνωρίσεων για το νεοσύστατο κρατίδιο που ακόμη παλεύει για την ένταξή του στους θεσμούς της διεθνούς κοινότητας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου