http://www.tanea.gr
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ , gangel@dolnet.gr
Είκοσι χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και των πρωταγωνιστών της επανέρχεται στηνεπιφάνεια με τρόπο μερικές φορές απροσδόκητο. Στο Αμερσφουρτ, 60χλμ. νοτιοανατολικά του Αμστερνταμ, πολλοί θυμούνται το στρατόπεδο συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Ναζί στογειτονικό Λόισντεν. Ομως τοστρατιωτικότμήμα τουκοιμητηρίου της πόλης,όπου αναπαύονται 865σοβιετικοί στρατιώτες, είχεσχεδόν ξεχαστεί.Τα μνήματα συντηρούνται άψογα,βάσει συμφωνιών που έχουν συναφθείμεταπολεμικά μετη Μόσχα, και κάθε Μάιο γεμίζουν λουλούδια με φροντίδες της ρωσικής πρεσβείας, όμως σπάνια ερχόταν εκείκάποια οικογένεια για να θυμηθεί τον νεκρό της.
Ο Ψυχρός Πόλεμος καιμετά τα γεωγραφικά, ταγλωσσικά, τα οικονομικάσύνορα συνέβαλανώστε κανείς να μη νοιαστεί ποτέ να αναζητήσει τις οικογένειες των νεκρών. Το γεγονός δεν προκαλεί εντύπωση. Σύμφωνα με τις ρωσικές στατιστικές, περισσότεροι από 3,7 εκατομμύρια σοβιετικοί στρατιώτεςέχουν ενταφιαστεί εκτός της σημερινής επικράτειας της Ρωσίας.Και μόνο 740.000 απ’ αυτούς, δηλαδή λιγότεροιαπό 20%, έχουν ταυτοποιηθεί. Ο Στάλιν δεν ήθελε ούτε να ακούσει για αιχμαλωτισμένους στρατιώτες και η Ρωσία περίμενε ώς το 2001 για να ασχοληθεί με την τύχη αυτών των άγνωστων στρατιωτών.
Ο 34χρονοςδημοσιογράφοςΡέμκο Ράιντινγκ, γεννημένος στο Αμερσφουρτ, ασχολήθηκε κατά τύχη μ’ αυτό το δυσάρεστο καθήκον. Οταν ήταν εκπαιδευόμενος στην τοπική εφημερίδα, του ανέθεσαν να γράψει ένα ρεπορτάζ για το κοιμητήριο, όπου ανακάλυψε πολλές ταφόπλακες με επιγραφές στα κυριλλικά. Εμαθε πως μια πρώτη φουρνιά από 100 ουζμπέκους αιχμάλωτους πολέμου πέθανανστο γειτονικόστρατόπεδο συγκέντρωσης από την πείνα. Οι 75 αιχμάλωτοι που επέζησαν, τουφεκίστηκαν τον Απρίλιο του 1942. Τα άλλα 690 πτώματα που έχουν ενταφιαστεί εκεί, προέρχονται από άλλα στρατόπεδα. Επειτα απόέρευνες δύοετών σταολλανδικά, τα γερμανικά, τα αμερικανικά και τα ρωσικά αρχεία, ο Ρέμκο Ράιντινγκ ανακάλυψε μια πρώτη οικογένεια νεκρού στην Κριμαία, αφού ζήτησε τη βοήθεια ενός τοπικού ραδιοσταθμού. Παθιασμένος με την έρευνα αυτή, ο επίμονος Ολλανδός έχει εντοπίσει από το 1998 177 οικογένειες νεκρώντου Αμερσφουρτ. Πέρυσι έθεσε σε εφαρμογή το πρόγραμμα «Υιοθετήστε έναν τάφο» για τη χρηματοδότηση του ταξιδιού των ρωσικών οικογενειών στο κοιμητήριο όπου αναπαύεται οπρόγονός τους. Μέχρι σήμερα, 160 Ολλανδοί έχουν υιοθετήσει μνήματα, προσφέροντας 50 ευρώ. Χάρη σ’ αυτούς, η 73χρονη Λίντια Πετουχόβα από τηΜόσχα πήρεγια πρώτη φορά στη ζωή της το αεροπλάνο για να πάει να προσευχηθεί στον τάφο του πατέρα της, του Τίχον Σάλνικοφ, τον οποίο είχε δει για τελευταία φορά πριν από 69 χρόνια. Ο,τι της απέμενε απ’ αυτόν ήταν μια φωτογραφία κι ένα κουτάλι… Εβδομήντα χρόνιααφότου συνελήφθησαν κατά την εισβολή των Ναζί στην ΕΣΣΔ, τον Ιούνιο του 1941, οι σοβιετικοί στρατιώτες βγαίνουν από την ανωνυμία.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ , gangel@dolnet.gr
Ο Ψυχρός Πόλεμος καιμετά τα γεωγραφικά, ταγλωσσικά, τα οικονομικάσύνορα συνέβαλανώστε κανείς να μη νοιαστεί ποτέ να αναζητήσει τις οικογένειες των νεκρών. Το γεγονός δεν προκαλεί εντύπωση. Σύμφωνα με τις ρωσικές στατιστικές, περισσότεροι από 3,7 εκατομμύρια σοβιετικοί στρατιώτεςέχουν ενταφιαστεί εκτός της σημερινής επικράτειας της Ρωσίας.Και μόνο 740.000 απ’ αυτούς, δηλαδή λιγότεροιαπό 20%, έχουν ταυτοποιηθεί. Ο Στάλιν δεν ήθελε ούτε να ακούσει για αιχμαλωτισμένους στρατιώτες και η Ρωσία περίμενε ώς το 2001 για να ασχοληθεί με την τύχη αυτών των άγνωστων στρατιωτών.
Ο 34χρονοςδημοσιογράφοςΡέμκο Ράιντινγκ, γεννημένος στο Αμερσφουρτ, ασχολήθηκε κατά τύχη μ’ αυτό το δυσάρεστο καθήκον. Οταν ήταν εκπαιδευόμενος στην τοπική εφημερίδα, του ανέθεσαν να γράψει ένα ρεπορτάζ για το κοιμητήριο, όπου ανακάλυψε πολλές ταφόπλακες με επιγραφές στα κυριλλικά. Εμαθε πως μια πρώτη φουρνιά από 100 ουζμπέκους αιχμάλωτους πολέμου πέθανανστο γειτονικόστρατόπεδο συγκέντρωσης από την πείνα. Οι 75 αιχμάλωτοι που επέζησαν, τουφεκίστηκαν τον Απρίλιο του 1942. Τα άλλα 690 πτώματα που έχουν ενταφιαστεί εκεί, προέρχονται από άλλα στρατόπεδα. Επειτα απόέρευνες δύοετών σταολλανδικά, τα γερμανικά, τα αμερικανικά και τα ρωσικά αρχεία, ο Ρέμκο Ράιντινγκ ανακάλυψε μια πρώτη οικογένεια νεκρού στην Κριμαία, αφού ζήτησε τη βοήθεια ενός τοπικού ραδιοσταθμού. Παθιασμένος με την έρευνα αυτή, ο επίμονος Ολλανδός έχει εντοπίσει από το 1998 177 οικογένειες νεκρώντου Αμερσφουρτ. Πέρυσι έθεσε σε εφαρμογή το πρόγραμμα «Υιοθετήστε έναν τάφο» για τη χρηματοδότηση του ταξιδιού των ρωσικών οικογενειών στο κοιμητήριο όπου αναπαύεται οπρόγονός τους. Μέχρι σήμερα, 160 Ολλανδοί έχουν υιοθετήσει μνήματα, προσφέροντας 50 ευρώ. Χάρη σ’ αυτούς, η 73χρονη Λίντια Πετουχόβα από τηΜόσχα πήρεγια πρώτη φορά στη ζωή της το αεροπλάνο για να πάει να προσευχηθεί στον τάφο του πατέρα της, του Τίχον Σάλνικοφ, τον οποίο είχε δει για τελευταία φορά πριν από 69 χρόνια. Ο,τι της απέμενε απ’ αυτόν ήταν μια φωτογραφία κι ένα κουτάλι… Εβδομήντα χρόνιααφότου συνελήφθησαν κατά την εισβολή των Ναζί στην ΕΣΣΔ, τον Ιούνιο του 1941, οι σοβιετικοί στρατιώτες βγαίνουν από την ανωνυμία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου