http://www.imerisia.gr
Γράφει η Ελένα Μπέλλη
Χάνουμε τον πόλεμο της προπαγάνδας, διαμηνύει η Λίντα Κάλβερτ, του Κολεγίου Αμυνας του ΝΑΤΟ, στη Ρώμη. «Χάνουμε τον πόλεμο των λέξεων στη Λιβύη», εξηγεί στον τίτλο του άρθρου της στην εφημερίδα International Herald Tribune. «Μετά από μερικές μέρες χωρίς δημόσιες εμφανίσεις, επέστρεψε, με τα σκούρα γυαλιά του, στη θέση του, να παίζει σκάκι με τον επικεφαλής της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκάκι της Τρίπολης», γράφει. «Το μήνυμα ήταν παραπάνω από σαφές: Ο Μουαμάρ Καντάφι θα προκαλέσει τον καλύτερο στον κόσμο και θα τον νικήσει».
Αλήθεια, από τους γερουσιαστές στις ΗΠΑ που απειλούν να ενάγουν τον Μπαράκ Ομπάμα για την εμπλοκή του στον πόλεμο στη Λιβύη έως τους προέδρους της Ρωσίας και της Κίνας, που κάλεσαν από κοινού το ΝΑΤΟ να τηρήσει αυστηρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, το βόρειο ημισφαίριο αρνείται, ακόμη και σήμερα, τέσσερις μήνες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων, να μιλήσει με μία φωνή. Και ακόμα χειρότερα, πριν από την αναχώρησή του από το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ, ο Ρόμπερτ Γκέιτς εξέφρασε πίκρα, σε ομιλία του στις Βρυξέλλες, για την αδυναμία των Ευρωπαίων να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης και κόστους που τους αναλογεί (κάτι ανάλογο έλεγε κάποτε και ο Αϊζενχάουερ).
Και οι Αραβες είναι διχασμένοι -κάποιοι μετέχουν στις επιχειρήσεις, κάποιοι όχι, άλλοι θέλουν να φύγει ο Καντάφι αλλά δεν το ομολογούν διότι θέτουν τη δική τους θέση εν αμφιβόλω. Και η Αφρικανική Ενωση ζήτησε πρόσφατα τον τερματισμό των ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων. Επεται συνέχεια. Δύσκολη....
Σύμφωνα με την Κάλβερτ, όλα αυτά και πολλά άλλα είναι εργαλεία πολύτιμα στα χέρια του Καντάφι. «Και διηγείται την ιστορία κάπως έτσι: Είναι στην εξουσία, έχει τον έλεγχο, κι αν φύγει, η Λιβύη θα βυθιστεί στο χάος. Λέει ότι ο λαός τον αγαπά και ότι οι αποικιοκράτες σταυροφόροι (σ.σ. το ΝΑΤΟ) δεν προστατεύουν πολίτες, αντιθέτως, τους σκοτώνουν».
Οι εικόνες παιδιών με δακρυσμένα μάτια, οι εικόνες των νεκρών και των τραυματιών, οι φωτογραφίες από ρημαγμένα σπίτια, σχολεία και νοσοκομεία, λειτουργούν όλα προς όφελος του συνταγματάρχη. Αλλά όση ενέργεια κι αν διαθέτει ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, αδυνατεί να ενοποιήσει τα εκ διαμέτρου αντίθετα. Αδυνατεί να αποδείξει την ενότητα των εταίρων στη Συμμαχία και τη Συμμαχία των Προθύμων κατά της Λιβύης, είναι ανήμπορος εν τέλει να επηρεάσει υπέρ του στόχου του ΝΑΤΟ.
Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι κάποτε κάποιος θα μπορέσει. Γιατί, αν τουλάχιστον υιοθετήσουμε την άποψη του δημοσιογράφου Τζέφρι Γουιτκροφτ, ίσως και η ίδια η προσπάθεια είναι μάταιη. «Ποιος χρειάζεται το ΝΑΤΟ;» ρωτά στον τίτλο του άρθρου του. Η αγωνιώδης προσπάθεια επιβεβαίωσης της ύπαρξης της Συμμαχίας δεν πείθει. «Είναι απαραίτητο το ΝΑΤΟ; Κι αν όχι, μήπως είναι σοφότερο να περάσει στην ιστορία;» διερωτάται. Η απάντηση δική σας...
Γράφει η Ελένα Μπέλλη
Να πουν και μια φορά και την αλήθεια. Ετσι, γι' αλλαγή. Την καθαρή αλήθεια για το βρόμικο πόλεμο. Έναν από τους πολλούς που μαίνονται στη Γη. Να τολμήσουν να παραδεχθούν την ήττα τους σε ένα από τα πολλά ανοικτά μέτωπα. Και να έχουν το θάρρος να αναλάβουν την ευθύνη. Τη βαριά ευθύνη της ήττας....
Χάνουμε τον πόλεμο της προπαγάνδας, διαμηνύει η Λίντα Κάλβερτ, του Κολεγίου Αμυνας του ΝΑΤΟ, στη Ρώμη. «Χάνουμε τον πόλεμο των λέξεων στη Λιβύη», εξηγεί στον τίτλο του άρθρου της στην εφημερίδα International Herald Tribune. «Μετά από μερικές μέρες χωρίς δημόσιες εμφανίσεις, επέστρεψε, με τα σκούρα γυαλιά του, στη θέση του, να παίζει σκάκι με τον επικεφαλής της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκάκι της Τρίπολης», γράφει. «Το μήνυμα ήταν παραπάνω από σαφές: Ο Μουαμάρ Καντάφι θα προκαλέσει τον καλύτερο στον κόσμο και θα τον νικήσει».
Αλήθεια, από τους γερουσιαστές στις ΗΠΑ που απειλούν να ενάγουν τον Μπαράκ Ομπάμα για την εμπλοκή του στον πόλεμο στη Λιβύη έως τους προέδρους της Ρωσίας και της Κίνας, που κάλεσαν από κοινού το ΝΑΤΟ να τηρήσει αυστηρά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, το βόρειο ημισφαίριο αρνείται, ακόμη και σήμερα, τέσσερις μήνες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων, να μιλήσει με μία φωνή. Και ακόμα χειρότερα, πριν από την αναχώρησή του από το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ, ο Ρόμπερτ Γκέιτς εξέφρασε πίκρα, σε ομιλία του στις Βρυξέλλες, για την αδυναμία των Ευρωπαίων να αναλάβουν το μερίδιο ευθύνης και κόστους που τους αναλογεί (κάτι ανάλογο έλεγε κάποτε και ο Αϊζενχάουερ).
Και οι Αραβες είναι διχασμένοι -κάποιοι μετέχουν στις επιχειρήσεις, κάποιοι όχι, άλλοι θέλουν να φύγει ο Καντάφι αλλά δεν το ομολογούν διότι θέτουν τη δική τους θέση εν αμφιβόλω. Και η Αφρικανική Ενωση ζήτησε πρόσφατα τον τερματισμό των ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων. Επεται συνέχεια. Δύσκολη....
Σύμφωνα με την Κάλβερτ, όλα αυτά και πολλά άλλα είναι εργαλεία πολύτιμα στα χέρια του Καντάφι. «Και διηγείται την ιστορία κάπως έτσι: Είναι στην εξουσία, έχει τον έλεγχο, κι αν φύγει, η Λιβύη θα βυθιστεί στο χάος. Λέει ότι ο λαός τον αγαπά και ότι οι αποικιοκράτες σταυροφόροι (σ.σ. το ΝΑΤΟ) δεν προστατεύουν πολίτες, αντιθέτως, τους σκοτώνουν».
Οι εικόνες παιδιών με δακρυσμένα μάτια, οι εικόνες των νεκρών και των τραυματιών, οι φωτογραφίες από ρημαγμένα σπίτια, σχολεία και νοσοκομεία, λειτουργούν όλα προς όφελος του συνταγματάρχη. Αλλά όση ενέργεια κι αν διαθέτει ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Αντερς Φογκ Ράσμουσεν, αδυνατεί να ενοποιήσει τα εκ διαμέτρου αντίθετα. Αδυνατεί να αποδείξει την ενότητα των εταίρων στη Συμμαχία και τη Συμμαχία των Προθύμων κατά της Λιβύης, είναι ανήμπορος εν τέλει να επηρεάσει υπέρ του στόχου του ΝΑΤΟ.
Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι κάποτε κάποιος θα μπορέσει. Γιατί, αν τουλάχιστον υιοθετήσουμε την άποψη του δημοσιογράφου Τζέφρι Γουιτκροφτ, ίσως και η ίδια η προσπάθεια είναι μάταιη. «Ποιος χρειάζεται το ΝΑΤΟ;» ρωτά στον τίτλο του άρθρου του. Η αγωνιώδης προσπάθεια επιβεβαίωσης της ύπαρξης της Συμμαχίας δεν πείθει. «Είναι απαραίτητο το ΝΑΤΟ; Κι αν όχι, μήπως είναι σοφότερο να περάσει στην ιστορία;» διερωτάται. Η απάντηση δική σας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου