ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΘΡΕΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΟΥ ΛΑΣΠΟΛΟΓΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗ ΚΑΙ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΗ, Σ.Χ.ΜΗΧΙΩΤΗ: «ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ…»

Πηγή συμπερασμάτων αποτελεί για εμάς το πόνημα του Σ.Χ. Μηχιώτη[1] σχετικά με τη συνέντευξη που είχε δώσει το μέλος της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης, Ν. Χαραλαμπόπουλος[2] στον δημοσιογράφο Άγγελο Καλοδούκα, στο left.gr. Παραβλέποντας την κακή χρήση της επιτηδευμένης (νεο-)ελληνικής «καθαρεύουσας», από τον αρθογράφο, δεν παρατηρήσαμε τίποτα διαφορετικό από την συνήθη, κακογραμμένη επιχειρηματολογία -επιπέδου αποχέτευσης- του εθνικιστικού φάσματος, με πυρήνα την χρυσή αυγή από τη μια και τον Φαήλο Κρανιδιώτη από την άλλη. Ή μάλλον, παρατηρήσαμε ότι, έστω αυτή, η επιχειρηματολογία έλειπε, υποκαθιστάμενη από χαρακτηρισμούς.

Θα παραβλέψουμε, επίσης, την ασυνάρτητη λασπολογία του σχετικά με το «που ανήκομεν». ΔΕΝ είμαστε μέλη, ούτε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ[3], κε Μηχιώτη, πολλώ δε μάλλον μέλη της ΔΕΑ. Υποθέτουμε ότι στον εν λόγω δημοσιογράφο αρέσει να «ταξινομεί» τους πολιτικούς του αντιπάλους ανάλογα με τη μικρότητα της επιχειρηματολογίας του. Αυτό, όμως, τουλάχιστον ως δημοσιογράφο, τον τοποθετεί έξω και από την ελάχιστη σφαίρα δεοντολογίας του επαγγέλματός του. Πολιτικά, δεν πρόκειται να το σχολιάσουμε… Δεν είχαμε καμιά πρόθεση να σχολιάσουμε ούτε το ίδιο το κείμενο του. Αρκεί, εξάλλου, η απάντηση που του έδωσε στα σχόλια αυτού του κειμένου ένας «αναγνώστης» του[4]. Τέσσερεις μήνες, όμως, μετά από την λυσσαλέα υπεράσπιση της γραμμής της κυβέρνησης σχετικά με τα ζητήματα άμυνας και ασφάλειας από τον κ. Μηχιώτη, αυτή η γραμμή συνεχίζει να παράγει εκθετικά τη συσσωρευμένη καταστροφή της: στις Σκουριές Χαλκιδικής, στην τρομοκράτηση και εξαθλίωση της ήδη τσακισμένης κοινωνικής πλειοψηφίας, στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς με την Τουρκία για τα πετρέλαια της Total, της BP, της NobleEnergy, της Gazprom και ελλήνων επιχειρηματιών[5], τις συνεχόμενες αυτοκτονίες φαντάρων και ΕΠΟΠ, τις χιονοστιβάδες καταγγελιών, για τις συνθήκες που βιώνουν, από στρατευμένους και στελέχη.

Πιστεύουμε πως, τώρα που επιχειρούνται νέες αγορές όπλων, για τις οποίες πανηγυρίζουν οι μιλιταριστές και τα άτυπα γραφεία τύπου της χρυσής αυγής[6], ετοιμάζονται οι νέοι γύροι των («τελευταίων», όπως πάντα) μέτρων και οξύνεται η επιχείρηση τρομοκράτησης του «άτακτου» λαού, χρειάζεται να απαντηθούν μία προς μία οι κοινότυπες πολεμικές του κ. Μηχιώτη. Τόσο κοινότυπες, που τυγχάνει να αποτελούν την αρχή και το τέλος της ιλουστρασιόν εκδοχής των επιχειρημάτων της σύγχρονης ακροδεξιάς στην Ελλάδα.
Μπορεί, λοιπόν, να χαλάμε την εικόνα για πόλεμο τύπου play-station, την οποία προφανώς διατηρεί (και η υπεράσπιση της οποίας του δίνει αντικείμενο για να… έχει δουλειά και να αρθρογραφεί), όμως δεν μπορούμε να αρνηθούμε, όσο κι αν θα ήθελε ο κ. Μηχιώτης, το γεγονός ότι ένας, όντως ακήρυχτος (δεν είδαμε πουθενά καμιά επίσημη έναρξη εχθροπραξιών), πόλεμος διεξάγεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Κατά κύριο λόγο, αυτός διεξάγεται για να αντιμετωπιστεί «η τρομοκρατία», για να εμπεδωθεί η «δημοκρατία» και να διασφαλιστεί η «ομαλότητα».

Μάλιστα, αυτή η επιχειρηματολογία διατρέχει κάθε σύγκρουση, είτε αυτή αφορά στον Μπιν Λάντεν και το Ιράν είτε στα κινήματα occupy και την Αραβική Άνοιξη. Στη μέση βρίσκονται πολλά στιγμιότυπα ακόμα, όπως η εκθετική αύξηση της στρατιωτικής βαρβαρότητας του Ισραήλ προς τους Παλαιστίνιους, η Λιβύη και η Συρία, η αλληλοσφαγή Κούρδων ανταρτών και Τούρκων στρατιωτών στη ΝΑ Τουρκία για τα συμφέροντα του τουρκικού κράτους και την ιμπεριαλιστική μοιρασιά στη Μ. Ανατολή, οι αιματοχυσίες απεργών εργοστασίων και ορυχείων από τη Ν. Αφρική ως το Μπαγκλαντές και την Ινδία, η εισβολή των τανκς της Σ. Αραβίας στο Μπαχρέιν για να υπερασπιστούν το καθεστώς του έναντι των εξεγερμένων εργατών, το 2011.

Δεν πρόκειται να συνεχίσουμε τον κατάλογο γιατί δεν έχει τέλος.

Φυσικά, κατά τον κ. Μηχιώτη, δεν πρέπει να θεωρεί κανείς αυτά τα επεισόδια στιγμές ενός διαρκούς ταξικού πολέμου με θύτες τους κρατικούς και υπερεθνικούς μηχανισμούς τα σώματα ασφαλείας και τις εταιρείες πολέμου, και θύματα τους εργαζόμενους, τους αγωνιζόμενους λαούς, τους εξαθλιωμένους και τους εξεγερμένους. Πρέπει, όμως, να θυμίσουμε στον κ. Μηχιώτη ότι «εθνικές» πολιτοφυλακές και «λέσχες εφέδρων» περιδιαβαίνουν εκπαιδευόμενες τη χώρα και διεκδικούν («ηθικά» ή/και οικονομικά) συμβόλαια, για να διασφαλίζουν «την ομαλότητα», να «φυλάνε τα σύνορα» και να κυνηγούν μετανάστες (μαζί με την frontex), να εκπαιδεύονται παράλληλα με το στρατό.

Να του θυμίσουμε ότι η διαβόητη Blackwater (τώρα με νέο όνομα) άνοιξε γραφεία στην Ελλάδα (προφανώς γιατί ανοίγουν οι… δουλειές) για τη φύλαξη κρατικών κτιρίων, στόχων υψηλής προτεραιότητας και των πλοίων των ελλήνων εφοπλιστών. Να του θυμίσουμε ότι δεν πάει πολύς καιρός από την διαρκή προσπάθεια νομοθέτησης πλαισίου για την ύπαρξη ένοπλων φρουρών στα εμπορικά πλοία με ελληνική σημαία, ύστερα από το σκάνδαλο για «βόλεμα» των αδειών ΟΥΚάδων από το διοικητή τους ώστε να μπορούν να εκτελούν πενθήμερες αποστολές κατά της πειρατείας (με το αζημίωτο, φυσικά). Τώρα πια, η ίδια υπηρεσία κοστολογείται 400 ευρώ ανά ημέρα, προσελκύοντας απολυμένους ΕΠΟΠ, μπράβους και εθνικόφρονες της Χρυσής Αυγής και διάφορους άλλους. Δεν παραθέτουμε τα (άπειρα) δημοσιεύματα και στοιχεία που καταγράφουν ακριβείς πληροφορίες σε σχέση με τα παραπάνω. Ας ψάξει ο κ. Μηχιώτης στο διαδίκτυο, ή και πιο συγκεκριμένα στο ιστολόγιό μας (http://diktiospartakos.blogspot.gr), μήπως και κάνει κάποια σοβαρή δουλειά έρευνας για να μελετήσει θέματα πάνω στα οποία τοποθετείται με έπαρση, όμως του διαφεύγουν και τον εκθέτουν.

 Από την άλλη, θα πρέπει κανείς να εξετάσει στα σοβαρά αν υπάρχει θεωρητική, πολιτική και στρατιωτική σύγκλιση στα δόγματα του ΝΑΤΟ, του Ευρωστρατού, του ΟΑΣΕ και των κρατών. Ας μην λάβει εμάς υπόψιν, κανείς. Ας δώσει το λόγο σε «περισσότερο ώριμα και όντως πληροφορημένα στελέχη», όπως ο συνταγματάρχης ε/α κ. Μυλωνάκης, ο οποίος δήλωνε ευθαρσώς και δημοσίως, στις 05/02/2011, ότι «το δόγμα του ΝΑΤΟ έχει αλλάξει» και ότι «είναι πολύ λογικό ο στρατός να επεμβαίνει, όταν ξεσπούν κοινωνικές ταραχές, όπως π.χ. το Δεκέμβρη του 2008»[7].

Άλλαξε το δόγμα του ΝΑΤΟ, κ. Μηχιώτη; (!) Ίσως να το είχατε καταλάβει, αν κάνατε τον κόπο να επισκεφτείτε τον ιστότοπο του ίδιου του ΝΑΤΟ[8] για να διαπιστώσετε πως η αποστολή δυνάμεων σε χώρες-μέλη των οποίων διακυβεύεται η κοινωνική ομαλότητα, η διαχείριση κρίσεων, η κυβερνοάμυνα είναι κεντρικά θέματα της πολιτικής του ως το 2020. Δεν πιστεύετε ότι μισθοφόροι του Ιράκ και του Αφγανιστάν, επέστρεφαν κι έκαναν περιπολίες σε πόλεις τις Ιταλίας και σε πόλεις των ΗΠΑ για τη διασφάλιση της τάξης, στην αυγή (τότε, το 2009) της παγκόσμιας κρίσης; Δεν πιστεύετε ότι υπάρχει ειδικό σώμα της ΕΕ, με την ονομασία EUROGENDFOR (EuropeanGendarmerieForce), ειδικά εκπαιδευμένο να αντιμετωπίζει ταραχές και να καταστέλλει πλήθη; Δεν πιστεύετε ότι οπλισμένοι Γάλλοι στρατιώτες περιπολούν στο Παρίσι και ότι υπάρχουν φωτογραφίες τους, που κυκλοφορούν σε ολόκληρο το διαδίκτυο;

 Κατά την… επιστημονική και έγκριτη θέση του κ. Μηχιώτη, όλα αυτά δεν υπάρχουν γιατί δεν υπάρχει «κοινοβουλευτικός φασισμός». Συμφωνούμε κι εμείς ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Για κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό μιλάμε, ο οποίος λειτουργεί στη βάση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης[9]. Τέτοια κατάσταση έκτακτης ανάγκης επικαλέστηκε ο Γ. Παπανδρέου όταν ανακοίνωσε την ένταξη της Ελλάδας στο ΔΝΤ και το μηχανισμό στήριξης, τέτοια κατάσταση επικαλούνται οι ΗΠΑ από το 2001 ως σήμερα για την αιτιολόγηση του «πολέμου της τρομοκρατίας», τέτοια κατάσταση επικαλείται πχ και το Ισραήλ κατά τις επιδρομές του στη Λωρίδα της Γάζας.

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της μη-κηρυγμένης κατάστασης εκτάκτου ανάγκης είναι ότι μια χαρά εγγράφεται στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Απλά, σε αυτή δε χωρούν όλοι. Κι όσοι δε χωρούν, είτε κοινωνικές ομάδες, είτε πολιτικοί χώροι και κινήματα, στις αναδιαρθρώσεις που θέλει να επιβάλει το κεφάλαιο παγκόσμια και τοπικά, αντιμετωπίζονται με κατασταλτικούς, στρατιωτικούς και βαθιά ιδεολογικούς εμφυλιοπολεμικούς όρους. Ισχυριζόμαστε ότι έχουμε μια σύγχρονη μορφή αστικής δημοκρατίας, και ότι συνιστά όπλο εξόντωσης και διάσπασης του εργαζόμενου και αγωνιζόμενου λαού.

Δεν φταίμε εμείς για το γεγονός ότι (για παράδειγμα) οι ανακοινώσεις του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη αναλώνονται κατά κύριο λόγο στις εμφυλιοπολεμικές απειλές κατά των… ΕΑΜοβούλγαρων (μόνο αυτή την ορολογία δεν έχει χρησιμοποιήσει ακόμα ο κ. Δένδιας). Δεν φταίμε εμείς για τους καταγγελλόμενους βασανισμούς «τρομοκρατών» στη ΓΑΔΑ ή στην Κοζάνη, οι οποίοι εκτελούνται κατ’ εικόνα και ομοίωση αυτών του Άμπου Γκράιμπ και του Γκουαντάναμο. Δεν φταίμε εμείς, ούτε για αυτά.

Ευθύνεται, όμως, και ο κ. Μηχιώτης, ο οποίος υπερασπίζεται λυσσωδώς όσους τα σχεδιάζουν και τα εκτελούν, προσπαθώντας να μας πείσει ότι αυτά δεν υπάρχουν.

Μήπως δεν υπάρχει ούτε το Μνημόνιο Καταστολής Πλήθους[10] και το σύνολο των πρακτικών καταστολής στις οποίες εκπαιδεύεται ο ελληνικός στρατός; Μήπως δεν υπήρξε ποτέ ούτε η άσκηση Καλλίμαχος[11], το Φλεβάρη του 2011, αλλά και τόσες άλλες ασκήσεις για εκπαίδευση του στρατού σε πρακτικές καταστολής στα αστικά κέντρα; Μήπως δεν υπάρχουν ούτε τα σχέδια για ειδικά τμήματα της ελληνικής αστυνομίας (εκτός από τα ΕΚΑΜ), τα οποία θα εκπαιδεύονται στρατιωτικά και θα έχουν εξοπλισμό αντίστοιχο των ειδικών δυνάμεων του στρατού; Ή, μήπως, είναι ψέματα ότι οι δυνάμεις των ΜΑΤ εκπαιδεύονται, μεταξύ άλλων, και στο Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ) στη χρήση χημικών; Κατά τα άλλα, δεν υπάρχει καμιά ενοποίηση των δογμάτων ασφάλειας-άμυνας, ο στρατός δεν τείνει να μοιάζει με αστυνομία, ούτε η αστυνομία τείνει να μοιάζει με στρατό…

 Θα θέλαμε, ακόμα, να ενημερώσουμε ότι η στρατιωτική και πολιτική μεθοδολογία «αντιμετώπισης της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης» εδράζεται στο τρίπτυχο «λαθρομετανάστευση-εγκληματικότητα-τρομοκρατία», το οποίο είχε εκφραστεί αρχικά στη συνολική του μορφή από τον κ. Μεϊμαράκη, ενώ ήταν υπουργός εθνικής άμυνας, το 2009, και έκτοτε έχει πολλάκις αναλυθεί από πολυάριθμα μέσα ενημέρωσης, αστικά “think-tanks” (δεξαμενές σκέψης…).

Έχει δε εφαρμοστεί, ως ανάλυση, σε όλα τα τραγικά γεγονότα που έχουν σημαδέψει το κοινωνικό σώμα τα τελευταία χρόνια. Το φοιτητικό κίνημα του ’06-’07, οι καταστροφικές πυρκαγιές του ’07, η εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08, οι μεγαλύτερες εργατικές κινητοποιήσεις της διετίας ’10-’12, είναι όλα προϊόν «ασύμμετρων απειλών» (οι οποίες τυγχάνει να είναι φράση-κλειδί και στο νέο δόγμα του νέου ΝΑΤΟ!). Σκοπός είναι να διασαλευτεί η κοινωνική ειρήνη και η εθνική κυριαρχία, οι οποίες απειλούνται από Τούρκους και ξένους πράκτορες, με όχημα τη λαθρομετανάστευση που φέρνει τον μουσουλμανικό κίνδυνο και το οργανωμένο έγκλημα.

Έχουν καταντήσει γελοίες οι αστυνομικές ιστορίες του υπουργείου δημόσιας τάξης και οι «κατάλληλες» διαρροές προς τα ΜΜΕ για τη σύνδεση καταλήψεων, σωματείων, στεκιών με τη μαφία και το οργανωμένο έγκλημα, τον υπόκοσμο και τα δίκτυα εμπόρων ναρκωτικών. Βέβαια, η μόνη επίσημη υποψία σύνδεσης οποιουδήποτε με το οργανωμένο έγκλημα είναι η απόταξη διευθυντών της δίωξης ναρκωτικών για σχέσεις με το εμπόριο ναρκωτικών… Δυστυχώς, όταν γράφονταν αυτά, ο κ. Μηχιώτης (όπως και ο Χριστόδουλος κατά τη διάρκεια της χούντας) διάβαζε…

 Ένα τελευταίο σχόλιο πάνω στις αιτιάσεις του δημοσιογράφου, έχει να κάνει με ένα από τα τελευταία χαρακτηριστικά γεγονότα εμπλοκής του στρατού με την καταστολή του εχθρού-λαού. Καταρχήν, ο ίδιος αποδέχεται ότι «οπλίτες […] είχαν παραταχθεί εις τους δρόμους της Θεσσαλονίκης κατά την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου 2012» και οφείλει να δώσει μια εξήγηση (αφού μοιάζει να έχει άλλη άποψη και την εκφράζει με την ρηχή κριτική του) για το πώς αυτό το συμβάν δεν έχει να κάνει με την χρήση του στρατού «ως μηχανισμού αντιμετώπισης ταραχών και αντιμετώπισης του εσωτερικού εχθρού». Μήπως οι παρατεταγμένοι φαντάροι, με τα όπλα σε στάση αναγνώρισης, ήταν μέρος του σώου; Κι αν ναι, τότε γιατί κανένας δεν είχε σκεφτεί να εντάξει αυτό το «χαρμόσυνο θέαμα» στα σκηνικά της παρέλασης ποτέ πριν, παρά μόνο μετά τη διακοπή της παρέλασης της προηγούμενης χρονιάς (28/10/2011) από τον αγανακτισμένο λαό και την εκδίωξη ακόμα και του προέδρου της δημοκρατίας;

Δεν θα τον ρωτήσουμε τι έχει να πει για την παρουσία οπλισμένων στρατιωτών έξω από τη ΛΑΕΔ, στη Λεωφόρο Β. Σοφίας στο κέντρο της Αθήνας, απέναντι από πορεία εν ενεργεία και απόστρατων αξιωματικών. Ούτε για την μεταφορά ολόκληρης διμοιρίας της 71^ης Α/Μ ταξιαρχίας στο ΥΠΕΘΑ[12], για να το φυλάει ύστερα από την εισβολή των εργαζόμενων στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Μήπως εκεί πονάει η «εθνική κυριαρχία» της χώρας;

Η εντολή να «χτυπήσουν» οι φαντάροι, σε περίπτωση που τα ΜΑΤ δεν μπορούσαν να κρατήσουν τα «χαρακώματα» και τα «σημεία ελέγχου» που απέκλειαν τους κατοίκους από την παρέλαση και έδιναν την εικόνα Κοσσόβου στην Θεσσαλονίκη, προκύπτει από τις ίδιες τις καταγγελίες των φαντάρων για τις εντολές που δέχτηκαν από τους διοικητές τους και τα σήματα του ΓΕΣ. Προφανώς, ο κ. Μηχιώτης, αγνοεί τους κανόνες εμπλοκής (που είναι αυστηροί τόσο σε εμπόλεμη όσο και σε ειρηνική κατάσταση), σύμφωνα με τους οποίους κανένας ένστολος και ένοπλος δεν κυκλοφορεί ούτε φυλάει με όπλο «απασφαλισμένο». Αυτό συμβαίνει μόνο σε ταινίες των πρώτων πρωινών ωρών που μεταδίδουν τα ιδιωτικά κανάλια και όπου ένστολοι «πιστολέρο» της αστυνομίας, του στρατού και των ειδικών δυνάμεων εφορμούν για να σώσουν τον κόσμο από τρομοκράτες και κακούς… Δεν γνωρίζουμε αν αυτή είναι η μόνη σχέση του με τον στρατό, που τόσο αγαπά και υπερασπίζεται.

Η πικρή (για τον Μηχιώτη, όχι για τον Χαραλαμπόπουλο) αλήθεια, βέβαια, είναι ότι δεν τον υπερασπίζεται και τόσο καλά. Από το κείμενό του δεν προκύπτει ούτε ένα (το ξαναγράφουμε: ούτε 1) επιχείρημα ενάντια σε όσα προσπαθεί να χαρακτηρίσει και να λοιδορήσει. Αποτυχημένα, θα λέγαμε… Κυρίως δεν καταλαβαίνουμε αν ο κ. Μηχιώτης αποδέχεται την ουσία όσων περιγράφουμε, αλλά δεν θέλει να τα ονομάζουμε ως τέτοια. Δεν γνωρίζουμε, ούτε μπορούμε να καταλάβουμε από το -εντυπωσιακά κενό- άρθρο του, αν διαφωνεί με τα χαρακτηριστικά που αποδίδουμε στους σύγχρονους πολέμους, στην ταξική τους φύση, στο ρόλο του σύγχρονου στρατού και στην αναδιάρθρωσή του στην Ελλάδα, ή αν απλά αγανακτεί που τολμάμε να τα αναφέρουμε…

Μάλλον, όμως, δεν είναι αυτός ο στόχος του. Στόχος του φαίνεται να είναι η απαίτηση που εκφράζει προς τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ να ανέχεται μόνο πιο «συνετές» απόψεις για αυτά τα θέματα. Είναι πρόβλημα του κ. Μηχιώτη και του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ αυτό, όμως. Είναι μια αντιπαράθεση που θέλει να αφήσει άθιχτη την «ομερτά» γύρω από τα ζητήματα της διαβίωσης και του ρόλου των στρατευμένων, των πολεμικών εξοπλισμών, της εμπλοκής των μηχανισμών ασφαλείας και των μυστικών υπηρεσιών σε κοινωνικά ζητήματα κλπ. Για να επικρατεί -έστω και εξαναγκασμένη, τώρα που δε γίνεται αλλιώς- «τάξη και ασφάλεια». Για να μην διαταραχθούν οι συσχετισμοί και οι «μπίζνες» του ΥΠΕΘΑ και των εταιρειών και βιομηχανιών του πολέμου.

 Οι απελπισμένες του εκκλήσεις προς «ολόκληρη κλαδική αποστράτων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, από στρατηγούς-ναυάρχους και πτεράρχους εν αποστρατεία διαθέτουν, συμπεριλαμβανομένων και στενών συνεργατών προηγουμένων υπουργών Εθνικής Άμυνας, μέχρι και τον Οκτώβριο πέρυσι» μας αφήνει παγερά αδιάφορους. Ας την απευθύνει εκεί που πιστεύει πως θα εισακουστεί.

Εμείς δεν πρόκειται να ακολουθήσουμε τη ραγδαία διολίσθησή του προς τις άναρθρες κραυγές απέναντι σε κάθε τι που ταράζει τον ακροδεξιό ύπνο του. Δεν του επιστρέφουμε κανέναν από τους χαρακτηρισμούς του γιατί δεν θεωρούμε ότι το πολιτικό και θεωρητικό του ανάστημα φτάνει για να μας ενοχλήσει.

Απλώς, θυμίζουμε σε όλους και όλες πως αυτή η διολίσθηση - ή, καλύτερα, κατολίσθηση - προς τη βαρβαρότητα των άναρθρων κραυγών αποτελεί αγαπημένη πρόταση για μοντέλο κοινωνίας της ακροδεξιάς, που εκφράζεται σήμερα από την χρυσή αυγή, παλιότερα από την ΕΠΕΝ (του κ. Βορίδη με τα… τσεκούρια[13], ο οποίος πλέον από βουλής, και με… γραβάτα, καταγγέλλει και απειλεί το Δίκτυο Σπάρτακος[14]), πιο παλιά του μετεμφυλιακού κράτους χωροφύλακα των ταγματασφαλιτών και των χιτών.

 Όπως λέει και ο πρωταγωνιστής (υποδυόμενος των Ε. Μάρροου) στην ταινία «καληνύχτα και καλή τύχη»:

Καληνύχτα και καλή τύχη…

 

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ: 6932 955437

http://diktiospartakos.blogspot.gr

 

Ακολουθεί το κείμενο του κ. Μηχιώτη:

---

[1]http://taxalia.blogspot.com/2012/11/blog-post_6010.html

[2]http://www.left.gr/article.php?id=13503

[3]Ενδεικτικό κείμενο… συνιστώσας: http://avantgarde2009.wordpress.com/2012/02/11/kritiki-syn-gia-somata-asfaleias/

[4]Το ίδιο όπως στην υποσημείωση 1

[5]Ενδεικτικά: http://www.dealnews.gr/oikonomia/item/6475-%CE%A4%CE%BF-%CF%80%CE%9C%CE%B5%CF%83%CF%8C%CE% , http://www.capital.gr/News.asp?id=1738499, http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/471695

[6]http://www.defencenet.gr/defence/item/fremmκαι λίγο καιρό πριν «Σε εξοπλιστικά προγράμματα με χρηματοδότηση βάθους 30ετίας προσανατολίζεται η κυβέρνηση», Στρατηγική, τ. 218, Νοε. 2012, σελ. 24

 

[7]http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=2m62AkjkDWU

[8]http://www.nato.int/cps/en/natolive/official_texts_63654.htm?selectedLocale=en

[9]Για να μην κατηγορηθούμε εκ νέου για ημιμάθεια, υπάρχει, επίσης, λεπτομερής ανάλυση στο G. Agamben, StateofException, UniversityofChicagoPress, 2005

[10]http://pisoapothnkoyrtina.blogspot.gr/2012/02/blog-post_2100.html

[11]http://www.thepressproject.gr/player.php?id=3444

[12](παρεμπιπτόντως, στις συνεντεύξεις μας τυγχάνει να το ονομάζουμε «πεντάγωνο» ή και ΓΕΣ, κ. Μηχιώτη. Βασικά, έτσι το ονομάζουν πολλοί «κοινοί θνητοί». Με αυτούς συγχρωτιζόμαστε και επικοινωνούμε, κι όχι με τα στρατιωτικά επιτελεία, τα μιλιταριστικά έντυπα και στρατιωτικούς αναλυτές. Ο κ. Χαραλαμπόπουλος σας ζητάει συγγνώμη για το γεγονός ότι δεν απαρίθμησε τα 9 -συνολικά- επιτελεία και τις αντίστοιχες μονάδες που απαρτίζουν τις εγκαταστάσεις του υπουργείου. Ίσως την επόμενη φορά…

[13]http://jungle-report.blogspot.gr/2008/02/blog-post_19.html

[14]http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%84%CF%8D%CE%BF%CF%85-%C2%AB%CF%83%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%82%C2%BB-%CE%BF-%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%87%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-0