Σε ρότα αναδιάρθρωσης εισέρχονται οι κρατικές αμυντικές βιομηχανίες ΕΑΣ και ΕΛΒΟ, καθώς ειδική αναφορά θα περιλαμβάνεται στο αναθεωρημένο κείμενο του Μνημονίου.
Ενδεικτικό της επιτάχυνσης των διαδικασιών είναι ότι η αναπληρώτρια υπουργός Αμυνας Φώφη Γεννηματά, παρ' ότι τελεί εν αναμονή της ανάθεσης αρμοδιοτήτων από τον πρωθυπουργό, τις προηγούμενες ημέρες προχώρησε σε επαφές με εκπροσώπους των εργαζομένων και μετείχε σε σύσκεψη με τον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα. Ο βασικός λόγος είναι ότι μέσω αυτών των βιομηχανιών θα συμπληρώσει η κυβέρνηση τον αριθμό των προς απόλυση υπαλλήλων, που απαιτεί η τρόικα.
Ο πελάτης αποφασίζει
Αν και «πελάτης», το υπουργείο Αμυνας θα έχει ρόλο στην προετοιμασία του σχεδιασμού για την επόμενη ημέρα στις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες. Επί του παρόντος, διαφαίνεται ότι διαφορετική αντιμετώπιση θα έχουν τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) και η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ) από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Η τελευταία, όπως δήλωσε στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας, αν και αρχικώς βρισκόταν στο χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ προς αποκρατικοποίηση από το 2010, εδώ και ένα χρόνο δεν περιλαμβάνεται.
Ανεξάρτητα από το σχέδιο αναδιάρθρωσης που τελικά θα επιλέξει η κυβέρνηση, κάθε αμυντική βιομηχανία αποτελεί διαφορετική περίπτωση και καθεμιά κουβαλάει άλλες «αμαρτίες». Κατά καιρούς ακούστηκαν πολλά μεγάλα λόγια για νοικοκύρεμα, αλλά έμειναν μόνο στο επίπεδο των εξαγγελιών.
Προ της κρίσης στην οποία μπήκε η χώρα, οι κρατικές αμυντικές βιομηχανίες απασχολούσαν περίπου 4.500 εργαζομένους.
Σήμερα έχουν φτάσει συνολικά να αριθμούν περίπου 2.500, καθώς πολλοί επέλεξαν την οδό της συνταξιοδότησης.
Οι εποχές του μεγάλου πάρτι στους εξοπλισμούς έχουν παρέλθει. Ο βασικός «πελάτης», οι Ενοπλες Δυνάμεις, έχουν περιορίσει τις παραγγελίες, κυρίως από το 2001 και μετά, όταν η χώρα προετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Και σταδιακά, αρκετές από τις γραμμές παραγωγής στα εργοστάσια άρχισαν να αραχνιάζουν.
Δεν ήταν λίγοι όσοι έβλεπαν ότι το μέλλον διαγράφεται ζοφερό και προσπαθούσαν να προωθήσουν προτάσεις. «Αφού πληρώνεστε τους μισθούς σας, τι ασχολείστε», είχε πει υπουργός Αμυνας κατά την τελευταία δεκαετία. Και μάλιστα δεν ήταν ο μόνος, καθώς παρόμοια ήταν η αντίδραση και άλλων που πέρασαν από την ίδια θέση, βάζοντας τα προβλήματα κάτω από το χαλί.
Η κατάσταση «βόλευε», καθώς οι μπίζνες στο όνομα της εθνικής άμυνας γίνονταν πιο εύκολα σε βιομηχανίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για προμήθειες-«πλυντήρια». Αλλοτε τις χρησιμοποιούσαν ως «μεσάζοντες» για να δώσουν δουλειές σε ιδιωτικές εταιρείες και άλλοτε για να εμφανίσουν «ελληνική προστιθέμενη αξία», απλώς κολλώντας ετικέτες σε υλικά που είχαν κατασκευαστεί αλλού.
Και μέσα σε όλα υπήρχαν τα περιβόητα «αντισταθμιστικά ωφελήματα», που μπορεί σε άλλες χώρες να λειτούργησαν φέρνοντας τεχνογνωσία και δημιουργώντας νέους παίκτες στην ευρωπαϊκή αγορά, αλλά στην Ελλάδα τα αποτελέσματα ήταν μηδαμινά.
Τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις, με μερικές εξαιρέσεις, που αφορούν κυρίως προγράμματα που ανέλαβε η ΕΑΒ. Για ποιες κρατικές βιομηχανίες, όμως, μιλάμε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου