Εθνική Φρουρά: Ένα θεσμικό καρκίνωμα. Του Χαράλαμπου Ρωσσίδη

Τελευταίο θύμα 18χρονος στρατιώτης που τραυματίστηκε μετά από έκρηξη χειροβομβίδας στη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαίδευσης. 

Μόλις λίγους μήνες μετά τη σύνθλιψη στρατιώτη, που εκτελούσε καθήκοντα φρουρού στην πύλη στρατοπέδου, από στρατιωτικό όχημα.  

Ανατρέχοντας πίσω στο χρόνο, θα εντοπίσουμε πολλά περιστατικά που στοίχισαν τη ζωή ανθρώπων αυτού του τόπου. Από τραυματισμούς εφέδρων και στρατιωτών, μέχρι ράντισμα εκρηκτικών με το λάστιχο. Σε αυτά περιλαμβάνονται και τα δυστυχήματα αξιωματικών, όπως του πρώην αρχηγού της Εθνικής Φρουράς Ευάγγελου Φλωράκη. Με τη μόνη διαφορά ότι οι ανώτατοι αξιωματικοί τιμώνται και μνημονεύονται ως ήρωες.

Εθνική Φρουρά.

Ένας θεσμός που συγκροτήθηκε με βασικό πυρήνα τις εθνικιστικές παρακρατικές ομάδες της δεκαετίας του ’60 και συμμετείχε στο πραξικόπημα του 1974. Ένα φυτώριο εθνικισμού που καλλιεργεί πρόσφορο έδαφος για περαιτέρω αντιπαράθεση και συγκρούσεις. Στερώντας δύο από τα πιο παραγωγικά χρόνια στη ζωή των νέων για να τους εμπεδώσει συνθήματα όπως «καλός Τούρκος ο νεκρός Τούρκος». Μόνο που απ’ ό,τι φαίνεται, η Εθνική Φρουρά δε σκοτώνει μόνο Τούρκους.

Ένας οργανισμός συντήρησης πελατειακών σχέσεων, ένα πεδίο συναλλαγής και βολέματος που δήθεν καλύπτει εθνικά σύνδρομα και φοβίες, αλλά στην πραγματικότητα δεν διαφοροποιεί, ούτε και στο ελάχιστο, τους συσχετισμούς ισχύος έναντι της Τουρκίας. Ένα πεδίο διαφθοράς και αδιαφάνειας που απομυζά την κοινωνία μέσω της διασπάθισης δημόσιου χρήματος σε μίζες και προμήθειες και που σε εποχές λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης κοστίζει κοντά στο μισό δις το χρόνο.

Ένα φορέας ρουσφετιού που διδάσκει στους νέους ότι για να επιβιώσεις και να ανελιχθείς στην κυπριακή κοινωνία πρέπει πρώτα να «γειώσεις», καλωδιώνοντας όλα τα βύσματα που έχεις στη διάθεσή σου.

Μονίμως όμως στο απυρόβλητο. Αγία Τράπεζα.

Με μία μικρή διαφορά και πάλι. Ότι αν τις προηγούμενες δεκαετίες χρειαζόταν κάτι περισσότερο από θράσος για να διεκδικήσει κάποιος την άρνηση θητείας ή εφεδρείας, πλέον είναι κάτι που περνά από το μυαλό του κάθε Κύπριου. Γιατί ούτε χρόνο για χάσιμο έχουν, ούτε δευτερόλεπτο από τη ζωή τους να χαρίσουν... πόσο μάλλον την ίδιά τους τη ζωή γι αυτό το θεσμικό καρκίνωμα. Η ψευδαίσθηση ότι η ανθρώπινη ασφάλεια κατοχυρώνεται με τους εξοπλισμούς φαίνεται να μην είναι τόσο διάχυτη. Γιατί η ύπαρξη της Εθνικής Φρουράς προϋποθέτει παράπλευρες απώλειες.

Ζούμε σε μία από τις πιο στρατικοποιημένες γωνιές του πλανήτη. Καιρός να απαλλαγεί η κοινωνία από τους στρατούς. Δεν χρειάζεται άλλους. 

Γράφει: Χαράλαμπος Ρωσσίδη

CYPRUS VIEWS