Τετάρτη 27 Αυγούστου 2014

Ξεσκεπάζοντας την Ισραηλινή Αριστερά (Μέρος 2ο)


β/ Οι Ισραηλινοί ριζοσπάστες
Ενώ είναι απαραίτητο και επείγον να απονομιμοποιήσουμε τους φιλελεύθερους σιωνιστές, είναι λιγότερο ξεκάθαρη η θέση που πρέπει να κρατήσουμε απέναντι στην αντι-σιωνιστική αριστερά. Οι αντι-σιωνιστές Ισραηλινοί είναι τόσο λίγοι και διάσπαρτοι, που σχεδόν δεν μπορούν να θεωρηθούν ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτικής ή κοινωνικής σφαίρας στο Ισραήλ, αλλά παρ' όλα αυτά καλύπτονται δυσανάλογα πολύ – ιδιαίτερα από τις ανταποκρίσεις των προοδευτικών ΜΜΕ.
Ξέρουμε, ωστόσο, ότι αυτή η αντιπαράθεση παραμένει ελιτίστικη, γίνεται κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα και στην μπλογκόσφαιρα, και δεν απασχολεί τους περισσότερους Παλαιστίνιους εκεί έξω, αφού δεν γνωρίζουν καν ότι υπάρχει μια μειοψηφία αντι-σιωνιστών. Μάλιστα, για να είμαστε ειλικρινείς, ούτε υπάρχει λόγος να ενδιαφερθούν.
Τον τελευταίο μήνα, οι αντι-σιωνιστές έχουν οργανώσει διάφορες μικρές, νυχτερινές διαμαρτυρίες στο Τελ Αβίβ και στην Ιερουσαλήμ ενάντια στις επιδρομές στη Γάζα. Σε αυτές τις διαμαρτυρίες δέχονται συχνά επιθέσεις από ακροδεξιούς, όπως δέχονταν επιθέσεις και οι οργανώσεις υπέρ των ατομικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εναντιώνονταν ανοιχτά στα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα.
Οι βετεράνοι Ισραηλινοί ακτιβιστές σπεύδουν να τονίσουν ότι αυτό το επίπεδο προκλήσεων εναντίον τους είναι πρωτοφανές και συνεχίζουν λέγοντας πάνω-κάτω τα εξής: “Οι αριστεροί είναι οι νέοι Παλαιστίνιοι”, ή “Οι Παλαιστίνιοι και οι Ισραηλινοί αριστεροί είναι τα θύματα αυτού του νέου κύματος του ισραηλινού ρατσισμού”. Πάντως, σε ό,τι λένε και γράφουν απεικονίζουν τους Ισραηλινούς αριστερούς ως θύματα.

Όχι, αγαπητοί Ισραηλινοί ριζοσπάστες αριστεροί, δεν είστε θύματα. Είστε κι εσείς ένα μέρος τού προβλήματος. Είστε ένα μέρος του λόγου για τον οποίο ο λαός μας εξακολουθεί να υποφέρει. Αυτή τη στιγμή, το γεγονός και μόνον ότι υπάρχετε, είναι σε βάρος των προσφύγων που υπέστησαν εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ συνεχίζει να τους βομβαρδίζει στη Γάζα. Απλώς και μόνον επειδή αρχίζετε να βιώνετε μια υποψία αυτού που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι σε καθημερινή βάση, δεν σημαίνει ότι δικαιούστε να υιοθετείτε το ρόλο του θύματος, ή έστω να φαντάζεστε ότι το “δράμα” σας μπορεί να εξισωθεί με αυτό των Παλαιστινίων.

Κοινωνικό τίμημα

Συχνά ακούμε για το κοινωνικό τίμημα που είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν οι αντι-σιωνιστές αντιφρονούντες, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι μερικές φορές τους κρατούν σε απόσταση οι ίδιες οι οικογένειές τους και η κοινωνία τους δαιμονοποιεί. Ίσως όντως νιώθετε καλύτερα όταν επιστρέφετε στο σπίτι σας μετά από ένα ακτιβιστικό σαββατοκύριακο αλλά -έι!- όλοι δεν χρειαζόμαστε να ικανοποιούμε μερικές φορές το αυτάρεσκο κομμάτι του εαυτού μας και να προσποιούμαστε ότι θυσιαζόμαστε απίστευτα πολύ ενώ, στην πραγματικότητα, κάνουμε πολύ λίγα;

Είναι πάντα ωραίο να γυρίζει κανείς στο σπίτι του και να λέει: “Μας επιτέθηκαν φασίστες γιατί είμαστε αντίθετοι στον πόλεμο”. Τα ΜΜΕ της Δύσης το λατρεύουν αυτό. Ακόμη και τα αραβικά ΜΜΕ θα σας χειροκροτήσουν για το θάρρος σας και θα γράψουν ποιητικά λογύδρια για τις ηρωικές δράσεις σας. Και κάποιοι Παλαιστίνιοι θα σας θεωρήσουν συντρόφους τους. Ειδάλλως, θα μας αποκαλέσουν ρατσιστές, γιατί φαίνεται ότι θεωρείται ρατσισμός η επισήμανση του προνομίου του καλού αποικιοκράτη.

Οι “δύσκολες επιλογές” που κάνετε είναι οι ελάχιστες ηθικές υποχρεώσεις σας ως αποικιοκράτες, και ως ουσιαστικό κομμάτι του συστήματος που καταπιέζει τους Παλαιστίνιους. Σε κανέναν από εμάς δεν κάνετε χάρη επειδή κατευνάζετε τη συνείδησή σας. Η επιλογή της εναντίωσης στο ρατσισμό, στην εβραϊκή ανωτερότητα και στους φόνους, είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει κανείς. Και σίγουρα κανείς δεν περιμένει να κάνει δύσκολες επιλογές χωρίς να πληρώσει κάποιο τίμημα.

Αν θέλετε να μάθετε πώς είναι πράγματι οι δύσκολες επιλογές, ρωτήστε τους Παλαιστίνιους που εκτοπίστηκαν από την Παλαιστίνη και έπρεπε να περπατήσουν βδομάδες ολόκληρες στην έρημο για να φτάσουν στο Κουβέιτ. Ρωτήστε τους Παλαιστίνιους που έπρεπε να επιλέξουν ανάμεσα στο να σκοτωθούν από τις βόμβες του Ισραήλ, ή να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να βρεθούν άστεγοι στη Γάζα. Αυτές είναι οι δικές μας δύσκολες επιλογές. Και, όποιο κι αν είναι το κοινωνικό τίμημα που πληρώνουν οι αντι-σιωνιστές, τα αποικιοκρατικά προνόμιά τους παραμένουν ανέπαφα.

Το να επιζητείτε θαυμασμό για την ηρωική στάση σας, ή ικανοποίηση επειδή απαλύνατε το ενοχικό σας σύνδρομο, δείχνει ότι δεν βλέπετε καθόλου την ουσία του θέματος, ειδικά αν αυτά συμπεριλαμβάνονται στους στόχους ή τους σκοπούς σας. Στην πραγματικότητα, όσο λιγότερο θεωρείτε ότι είστε ήρωες που δεν έχουν αναγνωριστεί, τόσο περισσότερο θα ωφεληθεί το εγώ σας, ο τρόπος σκέψης σας, αλλά και οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι – γιατί θα πάψουμε να στριφογυρίζουμε απηυδισμένοι ψηλά το βλέμμα μας σε σχεδόν μόνιμη βάση.

Μέσα στο σύστημα

Ένα άλλο εκπληκτικό χαρακτηριστικό των μικρών αντιπολεμικών νυχτερινών διαμαρτυριών στο Τελ Αβίβ είναι ότι γίνονται υπό την προστασία της ισραηλινής συνοριακής αστυνομίας, για να αποφευχθούν οι συγκρούσεις με τους δεξιούς. Εφόσον το αποδέχονται αυτό, οι αριστεροί αντι-σιωνιστές περιορίζονται από το σύστημα ακριβώς που υποτίθεται ότι θέλουν να διαλύσουν. Στο κάτω κάτω, δεν βομβαρδίζουν οι δεξιοί τη Γάζα, ούτε οι δεξιοί δολοφονούν τους διαδηλωτές στη Δυτική Όχθη. Αυτά τα κάνει ο ίδιος στρατός και η ίδια συνοριακή αστυνομία που προστατεύει τις αντιπολεμικές διαμαρτυρίες στο Τελ Αβίβ. Επομένως, ακούσια ή εκούσια, οι συμμετέχοντες σ' αυτές τις αντιπολεμικές διαμαρτυρίες συμβάλλουν στη διαφήμιση του προσωπείου δημοκρατίας και ανοχής του Ισραήλ όσον αφορά τους αντιφρονούντες.

Το ίδιο ισχύει και για τις αριστερές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ισραηλινών -αλλά και των Παλαιστίνιων- που εξακολουθούν να βασίζονται στο δικαστικό σύστημα του Ισραήλ για να “διαφυλαχθεί” το δικαίωμά τους στην ελευθερία έκφρασης, αντί να αναγνωρίσουν ότι το δικαστικό σύστημα είναι ένας από τους βραχίονες της ισραηλινής κατοχής.

Δεν είναι άδικο να πούμε, αγαπητοί αντι-σιωνιστές, ότι η παρουσία σας δεν ωφελεί κανέναν. Η ισραηλινή κοινωνία σάς μισεί, και οι Παλαιστίνιοι δεν νοιάζονται για εσάς. Μην ψάχνετε συμπάθεια [ή ενσυναίσθηση - ό,τι προτιμάτε από τα δύο], γιατί μας έχουν τελειώσει και τα δύο. Η παραμονή σας στη χώρα δεν υποδηλώνει κάποιο είδος “ανθεκτικότητας” (10).

Αντιθέτως, τονίζει απλώς τα προνόμια που απολαμβάνετε – όπως, για παράδειγμα, την καταραμένη ελευθερία κίνησης (θα πρέπει να είναι πολύ δύσκολο το να οργανωθείτε και να πάτε όλοι μαζί με αμάξια στη Δυτική Όχθη, ή μήπως δεν είναι;), ή το δικαίωμα να έχετε Ισραηλινό/ή σύντροφο/φισσα που να ζουν σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας, ή και το ότι δεν είστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίζετε τον θεσμοθετημένο ρατσισμό κάθε φορά που προσπαθείτε να κάνετε το οτιδήποτε – είτε πρόκειται για τη συμμετοχή σας στην εκπαιδευτική διαδικασία, είτε για την έκδοση μιας οικοδομικής άδειας για να χτίσετε το σπίτι σας, είτε για να βρείτε δουλειά.

Μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας και σκέφτεστε ότι είμαστε σύμμαχοι ή σύντροφοι στο θέμα της “ειρήνης”, επειδή έχετε μερικούς Παλαιστίνιους γνωστούς, γιατί η πραγματικότητα είναι εκτυφλωτικά ολοφάνερη: Είστε υπερβολικά ανώδυνοι για να μπορέσετε να αλλάξετε έστω και ελάχιστα την πολιτική της κυβέρνησής σας που λατρεύει τις γενοκτονίες, ή για να κερδίσετε την καρδιά των καταπιεσμένων.

Θα ήταν καλύτερο να φεύγατε από τη χώρα. Με αυτό τον τρόπο, θα μας κάνετε τη χάρη να ξεδιπλώσετε τη γυμνή αλήθεια μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου. Έφτασε πια η ώρα της ειλικρίνειας. Είστε υπερβολικά λίγοι για να θεωρηθείτε μειοψηφία. Οι δυνατότητές σας μπορεί να έχουν εξαπατήσει κάποια δυτικά, και ολοένα και περισσότερα αραβικά ΜΜΕ -που κυριολεκτικά λατρεύουν τις ιστορίες που αφήνουν ωραία αίσθηση, και τσιμπάνε με τον κοινό αγώνα Ισραηλινών και Παλαιστινίων ή τον κοινό σκοπό-, και έχουν πιστέψει ότι είστε μια μικρή αλλά θαρραλέα ομάδα που τα παίζει όλα για όλα για να αγωνιστεί στο πλευρό των Παλαιστινίων.

Δεν μας ξαφνιάζει το ότι αυτά τα σενάρια περί “κοινού αγώνα” τραβούν την προσοχή και το θαυμασμό. Όχι γιατί αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα, αλλά γιατί δείχνουν στον κόσμο αυτό που θέλει να δει: Τους Ισραηλινούς που μάχονται χέρι χέρι με τους Παλαιστίνιους. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αλήθεια. Και πώς θα μπορούσε ποτέ να είναι, εφόσον εσείς βρίσκεστε σε μια θέση πολύ καλύτερη από εμάς; Είτε σας αρέσει είτε όχι, και όσο κι αν προσπαθείτε να διαχωρίσετε τον εαυτό σας από τους υπόλοιπους, είναι αναμφισβήτητο το ότι επωφελείστε κι εσείς από την κατοχή. Θα ήταν προτιμότερο να επενδύατε καλύτερα τις δυνατότητές σας. Ενημερώστε τον κόσμο εκτός Ισραήλ για τον αγώνα των Παλαιστίνιων. Δεν αποτελεί μυστικό το ότι μια ευνοϊκή αφήγηση της (υποκριτικής και συνένοχης) διεθνούς κοινότητας υπέρ των Παλαιστινίων θα είναι ένα ευπρόσδεκτο πλεονέκτημα στον αγώνα μας για αυτοδιάθεση και για τον τερματισμό της κατοχής.

Κάνοντας το διαχωρισμό

Μετά από όλα όσα είπαμε, εξακολουθούμε να μπορούμε να διαχωρίζουμε τους αντι-σιωνιστές που είναι έποικοι τρίτης γενιάς από τους αντι-σιωνιστές αριστερούς της διασποράς που μετανάστευσαν και εγκαταστάθηκαν στην Παλαιστίνη (11) μετά την ψήφιση του Νόμου της Επιστροφής (12). Οι τελευταίοι μπορεί να κατάλαβαν τελικά την αλήθεια και να ανακάλυψαν τα κακά του σιωνισμού, αλλά επιμένουν να επωφελούνται άμεσα από τον ρατσιστικό “Νόμο της Επιστροφής”, ενώ θα μπορούσαν πολύ εύκολα να επιστρέψουν εκεί όπου πραγματικά ανήκουν.

Διαχωρίζουμε επίσης τους αντι-σιωνιστές Ισραηλινούς εποίκους που ζουν στην Παλαιστίνη από επιλογή, από εκείνους που θέλουν να φύγουν αλλά δεν το αντέχουν οικονομικά. Υπάρχουν, τέλος, αντι-σιωνιστές αριστεροί που ζουν στις παρυφές του κινήματος και προέρχονται από τα περιθωριοποιημένα κοινωνικά στρώματα. Αυτά τα άτομα -που μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού- βρίσκονται στην Παλαιστίνη γιατί δεν έχουν πουθενά αλλού να πάνε, αλλά δεν χρησιμοποιούν τον αγώνα των Παλαιστινίων για να κάνουν καριέρα. Έχουν συνείδηση των προνομίων τους, αλλά δεν θα τους δείτε να αρθρογραφούν για τις δύσκολες επιλογές που κάνουν.

Όλοι οι άλλοι, όμως, είναι προνομιούχοι με διπλή υπηκοότητα, ή μέλη της ανώτερης μεσαίας τάξης που επιζητούν την προσοχή, και που πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν την ισραηλινή κοινωνία.
Και, για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, δεν μας ενδιαφέρει καθόλου η ισραηλινή κοινωνία. Δεν μας ενδιαφέρει αν θα πάψουν να είναι απάνθρωποι ή αν θα αποκτηνωθούν εντελώς, αν και το τελευταίο μοιάζει πιο ταιριαστό. Δεν πρόκειται ποτέ να τσιμπήσουμε με τις αηδίες περί “δύο πλευρών - που υποφέρουν εξίσου - και που θέλουν μόνον ειρήνη”. Δεν θέλουμε ειρήνη με τους σιωνιστές, ή με όποιον άλλο καρπώνεται τα οφέλη ενός εγγενώς βίαιου, σοβινιστικού, αποικιοκρατικού συστήματος.

Κι αυτό μπορεί να σας απογοητεύσει σφόδρα, αλλά δεν υποστηρίζουμε μια μεταβατική δικαιοσύνη, ούτε έχουμε την πολυτέλεια να μιλάμε για αλήθεια και συμφιλίωση όταν βομβαρδιζόμαστε, διαλυόμαστε, και στερούμαστε τα πιο βασικά δικαιώματά μας. Η μεταβατική δικαιοσύνη είναι για τους λευκούς. Εμείς θέλουμε εκδίκηση από ένα σύστημα που μας αφαίρεσε όλη την ανθρωπινότητά μας.

Και, για την ισραηλινή κοινωνία γενικά: Η συνύπαρξη δεν είναι ζητούμενο. Δεν έχουμε χρόνο στη διάθεσή μας για να περιμένουμε πότε οι Ισραηλινοί ριζοσπάστες θα κάνουν κοινωνική επανάσταση, ή πότε θα πείσουν την κοινωνία τους ότι ο σιωνισμός βρωμάει και ζέχνει. Δεν παρακαλάμε, δεν ικετεύουμε, ούτε το ζητάμε. Απαιτούμε να σταματήσει η κατοχή, να γκρεμίσετε τις φυλακές που κουβαλάτε στο μυαλό σας και -για όνομα του Θεού!- να σταματήστε την πολιορκία της Γάζας.


Σημειώσεις μετάφρασης

10 sumud: Ιδεολογικός όρος και πολιτική στρατηγική που πρωτοεμφανίστηκε στην παλαιστινιακή κοινωνία όταν ξεκίνησε ο Πόλεμος των 6 ημερών το 1967, μέσα από το βίωμα της συνεχούς καταπίεσης και αντίστασης.

11 Αλίγια: Η μετανάστευση των Εβραίων της διασποράς στο Ισραήλ.

12 Νόμος που ψηφίστηκε στις 5 Ιούλη 1950 και έδωσε στους Εβραίους της διασποράς το δικαίωμα επιστροφής στο Ισραήλ και απόκτησης της ισραηλινής υπηκοότητας. Το 1970, το δικαίωμα αυτό επεκτάθηκε σε όλους όσους έχουν εβραϊκή καταγωγή και τις/τους συζύγους τους.


Linah Alsaafin and Budour Hassan [http://budourhassan.wordpress.com/]
Μέρος βʼ: [http://stateofhawiya.blogspot.co.uk/2014/08/part-two-exposing-israeli-left-on-issue.html]
Φωτογραφία: [http://972mag.com/nstt_feeditem/photos-police-arrest-30-palestinians-in-anti-war-protest/]

Μετάφραση: Ε.Αhttp://tsak-giorgis.blogspot.gr/2014/08/2_26.html

1 σχόλιο:

  1. Η απάντηση της διεθνιστικής αριστεράς στους αντι-σιωνιστές του Ισραήλ είναι "φύγετε". Μόνο με το να παλεύεις για τη διάλυση του κράτους σου, παλεύεις ως Ισραηλινός την αστική τάξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή