"Not good here", στο λέει ένα 10χρονο προσφυγόπουλο στο Κουτσόχερο. Κι εσύ στέκεις εκεί και χαμογελάς για να μη βάλεις τα κλάματα.
Και αισθάνεσαι...πώς να αισθάνεσαι! Οι συνθήκες πανάθλιες. Και στα ζώα ακόμα θα έδιναν έναν ίσκιο. Κρανίου τόπος, το θερμόμετρο στους 24 και νιώθεις τον ήλιο να σε καίει.
Άλλοι μας έδειχναν τις τρύπες από τους αρουραίους, μας μιλούσαν για σκορπιούς και για φίδια, άλλοι μας έλεγαν ότι το φαγητό είναι χάλια και άλλοι ότι έχουν πρόβλημα υγείας και δεν έχουν έναν γιατρό να πάνε..
Οι άνδρες του στρατού και της αστυνομίας με σφιγμένα δόντια τους φέρονται στοιχειωδώς «καλά», και καταλαβαίνεις ότι αυτό συμβαίνει μόνο όταν είναι παρόντες πολίτες που έρχονται να βοηθήσουν, και φαντάζεσαι τι συμβαίνει όταν ο κόσμος ο αλληλέγγυος φεύγει. Συνειδητοποιείς ότι οι ανάγκες είναι πολλές, τόσες που υπερβαίνουν τις δυνάμεις σου. 
Συνειδητοποιείς ότι το κράτος είναι συνειδητά ανύπαρκτο, δέσμιο στην ευρολαγνεία του. Το χειρότερο .όμως είναι ότι συνειδητοποιείς πως δεν μπορείς να λέγεσαι άνθρωπος όσο αφήνεις να συμβαίνει αυτό που γίνεται στο «κέντρο φιλοξενίας» στο Κουτσόχερο. Ντροπή σε όσους αφήνουν να συμβαίνει αυτό … είναι η μόνη φράση που μπορώ να πω ως επίλογο.
Συνειδητοποιείς ότι το κράτος είναι συνειδητά ανύπαρκτο, δέσμιο στην ευρολαγνεία του. Το χειρότερο .όμως είναι ότι συνειδητοποιείς πως δεν μπορείς να λέγεσαι άνθρωπος όσο αφήνεις να συμβαίνει αυτό που γίνεται στο «κέντρο φιλοξενίας» στο Κουτσόχερο. Ντροπή σε όσους αφήνουν να συμβαίνει αυτό … είναι η μόνη φράση που μπορώ να πω ως επίλογο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου