Slider

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

«Ζήτω η Ελλάδα» φώναξε ο Καπετάν Κεμάλ Ο Μιχρί Μπελί μπήκε στον Δημοκρατικό Στρατό και πολέμησε στον Εμφύλιο

«Πώς να σε φωνάζουμε εσένα, εδώ στο βουνό χρειάζεσαι ένα ψευδώνυμο. Να σε λέμε Κεμάλ. Το ενδιαφέρον δεν είναι που το όνομα άρεσε στους Τούρκους, αλλά που και οι Έλληνες το βλέπανε θετικά...»

Ο Μιχρί Μπελί μπήκε στον Δημοκρατικό Στρατό και πολέμησε στον Εμφύλιο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ:
ΔΑΜΩΝ ΔΑΜΙΑΝΟΣ | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/04/2009
Καπετάν Κεμάλ: «Είναι ωραία τα βουνά της Ροδόπης. Αυτό το λέω όμως τώρα. Ο αντάρτης δεν νοιάζεται για την ομορφιά ή την ασχήμια της φύσης»
«Ήμουν κι εγώ ένας απ΄ αυτούς που μοιράστηκαν την έκπληξη και τον θαυμασμό ολόκληρου του κόσμου για την ηρωική αντίσταση του ελληνικού λαού ενάντια στους φασίστες κατακτητές, στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι άνθρωποι του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ που περνούσαν απ΄ την Τουρκία, έρχονταν σ΄ επαφή μαζί μας, μάς μετέφεραν τα μηνύματά τους και μάθαιναν τις δικές μας θέσεις. Ως Τούρκοι επαναστάτες ενδιαφερόμασταν άμεσα για τον απελευθερωτικό αγώνα του ελληνικού λαού. Μόνο που το ενδιαφέρον αυτό δεν αρκεί για να εξηγήσει πώς βρέθηκα εθελοντής στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού...». 


Μπορεί η ελληνική έκδοση του βιβλίου του Μιχρί Μπελί με τίτλο «Καπετάν Κεμάλ» να καθυστέρησε 24 χρόνια- τόσα πέρασαν από την πρώτη έκδοση στα τουρκικά, το 1985-, έρχεται όμως να εμπλουτίσει την ιστορική γνώση για τα γεγονότα του ελληνικού εμφυλίου την περίοδο 1946-49. Παράλληλα φωτίζει τη συμμετοχή ξένων εθελοντών που πολέμησαν στο πλευρό των ανταρτών καθώς και αγωνιστών που εντάχθηκαν στον Δημοκρατικό Στρατό και προέρχονταν από τις τάξεις της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. 

«Καπετάν Κεμάλ» ήταν το ψευδώνυμο του Μιχρί Μπελί στη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Ο ίδιος, γεννημένος στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης το 1916, με πλού σιες σπουδές στην Τουρκία και τις ΗΠΑ, προερχόμενος από αστική οικογένεια της εποχής, εντάχθηκε από μικρός στην προοδευτική διανόηση της χώρας του και αυτό το πλήρωσε με διωγμούς, φυλακίσεις και εξορίες που κράτησαν για παραπάνω από 50 χρόνια. 

Τα ίχνη της ιστορικής αυτής φυσιογνωμίας αναζήτησαν και εντόπισαν στην Κωνσταντινούπολη πριν από λίγα χρόνια ο εκδότης Ανδρέας Καφετζής, ο δημοσιογράφος Σαμή Καραμπουγιούκογλου, ο σκηνοθέτης Φώτος Λαμπρινός που δημιούργησε αργότερα ένα ντοκιμαντέρ, αναζητώντας το νήμα της ιστορίας του στα βουνά της Ροδόπης, στην περιοχή της Οργάνης, ενώ τη μετάφραση του βιβλίου στα ελληνικά έκανε η δημοσιογράφος Φραγκώ Καράογλαν. 

Ποιος όμως είναι πράγματι ο Μιχρί Μπελί που στα 93 του χρόνια, το 2007, ταξίδεψε στη Θράκη για να ξαναδεί τα χώματα όπου πολέμησε τη δεκαετία του ΄40 και πώς έφτασε να γίνει ένας σημαντικός και κατά πάσα πιθανότητα ο μοναδικός καπετάνιος από ξένη χώρα που πολέμησε για τις ιδέες και τα ιδανικά της Αριστεράς μέσα από τον ΔΣΕ; 

«Η έχθρα που είχε συσσωρευτεί 
μέσα μου από τη σοβινιστική προπαγάνδα τόσων χρόνων, διαλύθηκε μέσα σε εκείνη την εβδομάδα που έζησα στην Αθήνα, στον μεσοπόλεμο, κι είδα καθαρά στα μάτια των Ελλήνων τα φιλικά, τα αδερφικά αισθήματα που έτρεφαν για μας. Οι πρόσφυγες, οι Καραμανλήδες, δάκρυζαν στο άκουσμα της λέξης “Τουρκία”. Τα αισθήματα αδελφοσύνης ανάμεσα σε δύο λαούς που είχαν ζήσει για αιώνες μαζί, βάραιναν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Την τελευταία μέρα έγινε η αποχαιρετιστήρια συγκέντρωση. Ήχησαν ξανά τα συνθήματα “Ζήτω η Ελλάδα, Ζήτω η Τουρκία”. Αυτή τη φορά φώναξα “Ζήτω η Ελλάδα” με όλη μου την καρδιά. Είχα καταλάβει ότι δεν χρειαζόταν να πάψει να υπάρχει η Ελλάδα για να υπάρξει η Τουρκία. Όλοι οι λαοί είναι αδέλφια, αλλά ο Τούρκος με τον Έλληνα είναι ακόμα πιο κοντά ο ένας με τον άλλο», λέει. 

Εκεί λοιπόν, στα χρόνια του μεσοπολέμου, τη δεκαετία του ΄30, σφυρηλατούνται για πρώτη φορά στην ψυχή του Μιχρί Μπελί τα φλογερά αισθήματα φιλίας και συντροφικότητας για τον ελληνικό λαό. Και όταν θεώρησε εκείνος, δέκα χρόνια μετά, την ανάγκη να εκπληρώσει το διεθνιστικό του καθήκον, δεν δίστασε καθόλου να περάσει τα σύνορα και να γίνει στα βουνά της Ροδόπης ο «Καπετάν Κεμάλ». 

Ο ίδιος ομολογεί ότι εμπνευστής των ιδανικών του ήταν ο Θούριος του Ρήγα, κομμάτι του οποίου περιέχεται στην αγγλική έκδοση του βιβλίου. «Τα χρόνια που ήμουν στην ελληνική αντίσταση είναι για μένα ένα κομμάτι της ζωής μου γεμάτο πολύτιμες αναμνήσεις. Αναμνήσεις από τους συναγωνιστές μου, ανθρώπους που εκτιμούσα κι είχα δεθεί μαζί τους», αναφέρει ο Μιχρί Μπελί, ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεών του από τη ζωή και τους αγώνες του στα βουνά της Θράκης. «Δεν μ΄ ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή ποιος καθαιρέθηκε και καταφρονέθηκε και ποιος όχι. Επάνω στο βουνό, τραγουδούσαν με την ίδια ζέση το τραγούδι του Μάρκου και το τραγούδι του Ζαχαριάδη», τονίζει. 

Θυμάται πώς του δόθηκε το ψευδώνυμο «Καπετάν Κεμάλ», που έμελλε να τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα. «Κάθε φορά που επιστρέφαμε από αποστολή, ο Λάμπρος άκουγε με προσοχή την αναφορά που του έκανα. Επικροτούσε τα περισσότερα απ΄ όσα του έλεγα. Μια φορά μου είπε: “Πώς να σε φωνάζουμε εσένα, εδώ στο βουνό χρειάζεσαι ένα ψευδώνυμο”. Έδειχνε αποφασισμένος να γίνει νονός μου. “Να σε λέμε Κεμάλ”, είπε. “Ο λαός εδώ πέρα αγαπάει το όνομα Κεμάλ”. Το ενδιαφέρον δεν είναι που το όνομα Κεμάλ άρεσε στους Τούρκους, αλλά που και οι Έλληνες το βλέπανε θετικά...». 

Με ζηλευτή διαύγεια για τα 93 του χρόνια περιγράφει τις αντιδράσεις των πολιτών της μειονότητας στα βουνά της ελληνικής Θράκης, όταν ερχόταν πρόσωπο με πρόσωπο με αποσπάσματα ανταρτών. «Λίγο αργότερα μετακινηθήκαμε ανατολικότερα. Θα στρατοπεδεύαμε στα βουνά πάνω από τον κάμπο της Κομοτηνής. Αφού φτάσαμε στο καινούργιο μέρος, μια ομάδα τεσσάρων- πέντε έμπειρων και δοκιμασμένων μαχητών με μένα επικεφαλής, αρχίσαμε να τριγυρνάμε στα χωριά. Τα πιο πολλά ήταν τούρκικα και πομάκικα. Είναι ωραία τα βουνά της Ροδόπης. Αυτό το λέω όμως τώρα. Ο αντάρτης δεν νοιάζεται για την ομορφιά ή την ασχήμια της φύσης». «Συγκεντρώσαμε τους χωρικούς και εγώ τους εξηγούσα για ποιον λόγο αγωνιζόταν ο Δημοκρατικός Στρατός. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν τραβήξει πολλά στο παρελθόν από τις αντιδραστικές ελληνικές κυβερνήσεις. Ακόμα χειρότερα είχαν δει από τη βουλγαρική κατοχή. Ήξεραν τι σήμαινε φασισμός. Τον είχαν δοκιμάσει στο πετσί τους, γι΄ αυτό καταλάβαιναν τι έλεγα. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η επίσημη τουρκική πολιτική ήταν με το μέρος της ελληνικής αντίδρασης...». 


60 χρόνια μετά 

Έχουν περάσει εξήντα χρόνια, αλλά ο Καπετάν Κεμάλ, ο διοικητής του Τάγματος των Οθωμανών, έχει μείνει βαθιά χαραγμένος στη μνήμη όσων είχαν ζήσει εκείνες τις ημέρες. Το βιβλίο, όπως αναφέρει ο Ανδρέας Καφετζής, είναι μια αυτοβιογραφική μαρτυρία του ίδιου του Μιχρί Μπελί για τη ζωή του, ενώ ο Φώτος Λαμπρινός βραβεύτηκε φέτος στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης, ξεπλέκοντας το κουβάρι της ιστορίας του 93χρονου στην Τουρκία αλλά και στα βουνά της Ροδόπης. Τους επόμενους μήνες σχεδιάζεται η παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου στη Θράκη. 

2 σχόλια:

  1. Μιχρί Μπελί: από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη ( ΑΡΙΣΤΕΡΗ ) εγκυκλοπαίδεια

    Ο Μιχρί Μπελί ( Mihri Belli, 1916 – 16 Αυγούστου 2011 ) ήταν Τούρκος μαρξιστής πολιτικός και διανοούμενος, ο οποίος πολέμησε στον Ελληνικό Εμφύλιο με το "Δημοκρατικό Στρατό" κι ήταν γνωστός ως "Καπετάν Κεμάλ".
    Γεννήθηκε το 1916 στη Σηλυβρία της Κωνσταντινούπολης. Πατέρας του ήταν ο Mahmut Hayrettin Bey, ένας από τους ηγέτες του Τουρκικού πολέμου της Ανεξαρτησίας στην Ούρφα (Urfa). Ο Μπελί σπούδασε, αρχικά, στο Robert College στη Κωνσταντινούπολη ( AΡXIKO ΣTAΔIO ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ) και στη συνέχεια πήγε με υποτροφία στις ΗΠΑ το 1936, όπου σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπί. Εκεί ήρθε σε επαφή με τις μαρξιστικές ιδέες και συμμετείχε στο κίνημα για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα ( ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΕΛΑΣΕΙ ΤΟ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟ FBI ΤΟΥ κρυφο-gay ΣΦΟΔΡΟΥ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ Edgar Hoοver ) .
    Επέστρεψε στ η Τουρκία το 1940, εντάχθηκε στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας κι ( ΑΜΕΣΩΣ ΣΧΕΔΟΝ ) έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος ( ΜΟΝΟΝ ) δύο (2) χρόνια, αργότερα. ( ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ) Τη διετία 1943-1944 εργάστηκε ως επίκουρος καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης κι υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Προοδευτικής Νεολαίας (İlerici Gençler Birliği). Το 1944 συνελήφθη και πέρασε (ΜΟΝΟΝ) δύο (2) χρόνια στη φυλακή και στην εξορία ( ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ "ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ" OSS, "ΚΛΩΝΟΥ" / ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥ ΤΟΥ ΑΓΓΛΙΚΟΥ SOE KAI ΠΡΟΔΡΌΜΟΥ ΤΗΣ CIA ).
    Το 1946 πέρασε στην Ελλάδα, μέσω Σόφιας, εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Στρατό και πήρε μέρος στον Ελληνικό Εμφύλιο, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του αντισυνταγματάρχη ( ΜΕ ΤΙ ΒΑΘΜΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ;? ΤΑ ΕΠΕΡΝΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΑ ΓΑΛΟΝΙΑ!!! ΣΚΕΤΗ ΔΙΑΝΟΙΑ!!! ). Τραυματίστηκε δύο (2) φορές ( ΠΟΤΕ ΠΡΟΛΑΒΕ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ;? ) και νοσηλεύτηκε στη Βουλγαρία και στη ΕΣΣΔ ( ΠΟΣΟΙ ΑΛΛΟΙ "ΕΛΛΗΝΕΣ" ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΚΑΝ ΣΤΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1949, ΚΙ ΟΧΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΩΣ "ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ" = ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ). ΣΧΟΛΙΟ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥ ΜΕΛΕΤΗΤΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ "ΡΕΜΑΛΙ", ΣΦΑΓΕΑΣ ΑΘΩΩΝ ΑΜΑΧΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΙ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΚΕΜΑΛΙΣΤΗΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ, ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ, ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙ' ΑΡΧΙΠΡΑΚΤΟΡΑΣ - ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ - ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΥΨΗΛΟΤΆΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΩΝ ΧΑΖΑΡΩΝ ΕΩΣΦΟΡΙΣΤΩΝ "ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ" ΤΡΑΠΕΖΟΦΑΣΙΣΤΩΝ, ΟΠΩΣ Ο ΤΡΟΤΣΚΙ, Ο "ΠΑΜΠΛΟ" ( ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ ), Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΙ Ο ΛΑΛΙΩΤΗΣ !!! ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΞΕΔΩΣΕ ΠΟΤΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΕΜΑΛ";? ΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙ !!! ΑΚΟΜΑ, ΚΑΙ Τ'ΟΝΟΜΑ "ΚΕΜΑΛ" ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΟ ΕΠΙΤΗΔΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ ΤΟΝ ΚΡΥΠΤΟΕΒΡΑΙΟ "gay" ΣΦΑΓΕΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ !!!
    ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΕΜΑΛΙΚΕΣ ΧΟΥΝΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΥΣ "ΓΚΡΙΖΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ" ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΓΝΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ-ΑΡΜΕΝΙΟΙ-ΚΟΥΡΔΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΠΕΘΑΝΕ ΣΕ ΒΑΘΥ ΓΗΡΑΣ;? "ΤΥΧΕΡΟΥΛΗΣ" ΚΙ ΑΥΤΟΣ, ΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΣΑΣ ΤΣΟΥΖΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΑΜΟΒΟΥΛΓΑΡΟΙ;? ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ, ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ. Ο ΕΛΑΣ υπέγραψε συμφωνία με τη Γερμανική Στρατ. Διοίκηση Μακεδονίας-Αιγαίου και τους άφησε να φύγουν ανενόχλητοι με αντάλλαγμα οπλισμό! Είχαν υπογράψει με τον Τίτο και τον Βούλγαρο Γκεόργκι Δημητρόφ τη Βαλκανική Ομοσπονδία με κατάληψη της Β. Ελλάδας! Το ΕΑΜ ξεκίνησε από το 1942 μαζικές δολοφονίες πολιτών της συντηρητικής μεσαίας τάξης (γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι, φτωχοί αγρότες, εργάτες), όταν προσέρχονταν με πρόσκληση του ΕΑΜ, να ενταχθούν στην "Εθνική" Αντίσταση! Παράδειγμα το κολαστήριο στο Φενεό Κορινθίας και πολλά άλλα ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ στη Κατοχή! Το ΚΚΕ απείχε από τις εκλογές του Απριλίου 1946, όπου θα λάμβανε 30% και θα γινόταν αξιωματική αντιπολίτευση κι επιτέθηκε στο Λιτόχωρο! Ο "Άρης Βελουχιώτης" διέταξε πολλάκις τη δολοφονία αθώων οικογενειών αντιπάλων του ΚΚΕ (μικρών παιδιών), κι αγνών αγωνιστών κομμουνιστών! Ο ίδιος ο "Άρης" (ΔΗΘΕΝ πατριώτης) είχε πει σε δημόσια ομιλία στη Λαμία: "Να μείνουμε 2 εκατομμύρια οι Έλληνες, να ζήσουμε καλά..." κι "η Ελλάδα είναι ως τα Τέμπη"! Από το 1942 ο ΕΛΑΣ κατεδίωξε όλες τις πατριωτικές αντιστασιακές ομάδες που αρνούντο να ένταχθούν στο ΕΑΜ (παράδειγμα η δολοφονία του συνταγματάρχη Ψαρρού), οι οποίες προκάλεσαν περισσότερες απώλειες στους κατακτητές Γερμανούς, Ιταλούς και Βουλγάρους, με σημαντικότερες τον ΕΔΕΣ του συνταγματάρχη Ναπολέοντα Ζέρβα και τη "Χ" του Κυπρίου στρατηγού Γρίβα - ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΜΕΝΟΙ από τη ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΚΟΤΙΣΗ. Στα "Δεκεμβριανά" (1944) στο Λεκανοπέδιο Αθηνών οι αθώοι άμαχοι που δολοφονήθηκαν, ή απήχθησαν κι εξαφανίστηκαν, ως προγραμμένοι, γιατί ΔΕΝ ήταν μέλη του ΕΑΜ, ξεπέρασαν τις 35.000 σε πληθυσμό 500.000 - ΤΟ 99,5 % ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ - ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ, ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΔΗΘΕΝ "ΔΕΞΙΟΙ" = ΚΕΝΤΡΩΟΙ, ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ. Μετά τη "Βάρκιζα" το ΚΚΕ τήρησε τα "όπλα παραπόδας", κρύβοντας ένοπλες ομάδες κι οπλισμό στα βουνά, ενώ έστειλε χιλιάδες μέλη του για εκπαίδευση στις σχολές αξιωματικών του Στάλιν και του Τίτο! Ο Καπετάν Γιώτης (ΦΛΩΡΑΚΗΣ) έσφαξε όλους τους άοπλους τραυματίες στο Νοσοκομείο στο Καρπενήσι! Οι αντάρτες του ΑΝΤΙΔημοκρατικού Στρατού που εξέφραζαν επιφυλάξεις για τη συμμαχία με τη ΣΝΟΦ, εδολοφονούντο από τους "Καπετάνιους" δια τυφεκισμού! Η αριθμητική δύναμη του ΑΝΤΙΔημοκρατικού Στρατού έφτασε στο μέγιστο τις 30.000 άνδρες και γυναίκες (αρχές 1948), και περίπου το 40% ήταν "εθελοντές" Σκοπιανοί, Τσάμηδες, Βούλγαροι! Αντίθετα, ο Ελληνικός Στρατός ξεπερνούσε τις 350.000 άνδρες, χωρίς τη Χωροφυλακή! Τα θύματα των κομμουνιστικών "εκκαθαρίσεων" στη Βόρεια, κυρίως, Ελλάδα κατά τον "Εμφύλιο" (ΞΕΝΗ Εισβολή, τύπου "proxy War", όπως σε ΛΙΒΥΗ και ΣΥΡΙΑ) ήταν ΝΕΑΡΕΣ Δασκάλες (ΓΔΑΡΣΙΜΟ), ΓΕΡΟΙ Ιερείς κι πάνω από 150 Χιλιάδες αθώοι άμαχοι (π.χ. Τσουβάλι με μία ΓΑΤΑ μέσα), χωρίς τις απαγωγές γυναικόπαιδων ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ. Το Πρόβλημα είναι, πως ΕΠΙΤΗΔΕΣ οι ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΨΕΥΤΟΠΑΤΡΙΩΤΕΣ της ΞΕΝΟΔΟΥΛΗΣ – ΕΒΡΑΙΟΜΑΣΟΝΙΚΗΣ – ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ – ΦΙΛΟΜΟΝΑΡΧΙΚΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ζήταγαν "δήλωση μετανοίας πολιτικών φρονημάτων", τόσο από τους αγνούς κεντρώους αντιμοναρχικούς Δημοκράτες, όσο κι από τους καταδικασμένους από τα νόμιμα Στρατοδικεία (Κατάσταση Πολιορκίας) για ένοπλη στάση, φόνους, ληστείες, δολιοφθορά δημόσιας περιουσίας και κατασκοπία υπέρ ξένων δυνάμεων ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ, εξομοιώνοντας κατ'αυτό τον τρόπο τα θύματα με τους Θύτες, θέλοντας έτσι, να συκοφαντήσουν τους κεντρώους φιλελεύθερους Δημοκράτες, για να τους εκβιάζουν προεκλογικά, αλλά στην πορεία ΚΑΘΑΓΙΑΣΕ τους οπαδούς του Ολοκληρωτισμού και του Αίματος, φανερούς και λιγότερο φανερούς "ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ", επιτρέποντας τους να ΔΙΕΙΣΔΥΣΟΥΝ / ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ το Δημοκρατικό Πατριωτικό Κέντρο, που ιστορικά αντιμάχεται τη ΞΕΝΗ Μοναρχία κι Εξάρτηση από τη ΑγγλοΣιωνιστική ΕΩΣΦΟΡΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΚΗ Αυτοκρατορία! Το αγνό Δημοκρατικό Κέντρο έδωσε το περισσότερο αίμα στους αγώνες κατά των Ναζιστών κατακτητών, Κομμουνιστών Προδοτών, Τούρκων κι Άγγλω

      Διαγραφή