Μέχρι τώρα ακούγαμε αυτές τις πολεμοκάπηλες κουβέντες.
Τις έχουν εύκολες οι μιλιταριστές και οι εθνικιστές, οι στρατηγοί μαϊντανοί των καναλιών και οι πολεμοχαρείς καθηγητές.
Προκαλεί όμως μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι τέτοιες ακραίες απόψεις πλέον φιλοξενούνται από την ναυαρχίδα του αστικού τύπου.
Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (26/12/2021) διαβάσαμε ότι πλέον "Οι νέοι εξοπλισμοί χρειάζονται νέο δόγμα".
Ότι πλέον η πλάστιγγα της αεροπορικής ισχύος γέρνει προς τη μεριά της Ελλάδας με τον εκσυγχρονισμό των αμερικανικών F 16 και την αγορά των γαλλικών RAFALE, επιτρέποντας την αλλαγή του Πολεμικού Δόγματος. Σε συνδυασμό με την αντίστοιχη ισχυροποίηση του Πολεμικού Ναυτικού και των Ειδικών Δυνάμεων.
Το Πολεμικό Δόγμα μπορεί να γίνει πιο αποφασιστικό, πιο επιθετικό και λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρή ανατροπή στρατιωτικής ισχύος να επιτρέψει διαφορετικούς χειρισμούς.
Άρα, έχοντας την υπεροχή ας ρίξουμε και κανένα τουρκικό αεροσκάφος για παραδειγματισμό!
Αυτά γράφει ο Μάνος Καραγιάννης που υποστηρίζει:
"Στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα που θα ήταν ευκταίο να οδηγήσει σε αλλαγή στρατιωτικού δόγματος.
"Στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξέλιξη ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα που θα ήταν ευκταίο να οδηγήσει σε αλλαγή στρατιωτικού δόγματος. Η επικείμενη άφιξη των μαχητικών Rafale, η πρόσφατη αγορά νέων πολεμικών πλοίων, η προμήθεια ισραηλινών συστημάτων και η αναβάθμιση των ειδικών δυνάμεων ανατρέπουν το ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος υπέρ της ελληνικής πλευράς".
Η απόκτηση πολεμικού υλικού από μόνο της δεν φτάνει αν δεν υπάρχουν οι ανάλογες πολιτικές αποφάσεις, αν δεν υπάρχει το αντίστοιχο Πολεμικό Δόγμα τονίζει ο συγγραφέας. Διαβάζουμε:
"Η προμήθεια υπερσύγχρονου αμυντικού εξοπλισμού είναι απαραίτητη, αλλά όχι η μοναδική, συνθήκη για την επιτυχημένη χρήση στρατιωτικής ισχύος. Κλασικό παράδειγμα είναι η κατάσταση που επικρατούσε στην Ανατολική Μεσόγειο το καλοκαίρι του 1974. Παρά την ελληνική υπεροπλία στον αέρα με τα Φάντομ F-4E και τη θάλασσα με τα γερμανικά υποβρύχια, η Αθήνα απέτυχε οικτρά να προστατεύσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Χωρίς δόγμα και ηθικό, τα ελληνικά όπλα από μόνα τους δεν απέτρεψαν την τουρκική εισβολή.
[Καταρχήν, συστήνουμε στον Μ.Καραγιάννη να μελετήσει το βιβλίο του Αλ.Παπαχελά ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ 1967-1974, καθώς αυτά που υποστηρίζει για την ελληνική υπεροπλία σε αέρα και θάλασσα εκείνη την περίοδο, αλλά και το πως έδρασαν οι στρατιωτικές δυνάμεις απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Όπως επίσης, δεν λαμβάνει υπόψη του τον γεωστρατηγικό παράγοντα, ενώ υποβαθμίζει εντελώς την επιθετική πολιτική της Χούντας έναντι της Κύπρου και τον ρόλο του διεθνούς παράγοντα].
Και συνεχίζει ο Μ.Καραγιάννης:
"Το τραύμα της Κύπρου έχει διαμορφώσει μια ξεπερασμένη αμυντικογενή αντίληψη για τη στρατιωτική στρατηγική. Eχουμε περάσει σε μια φάση όπου οι Ένοπλες Δυνάμεις επιχειρούν καθημερινά. Υπάρχει μια γκρίζα ζώνη τουρκικών δραστηριοτήτων που διεξάγονται πάνω από το κατώφλι της ειρήνης και κάτω από το κατώφλι του πολέμου. Οι συνεχείς παρενοχλήσεις ελληνικών μαχητικών, οι επαναλαμβανόμενες υπερπτήσεις πάνω από νησιά, οι επιθετικές επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών και η εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών συνιστούν μια αντικανονική «κανονικότητα», που μπορεί να κλιμακωθεί και να εξελιχθεί σε συμβατικό πόλεμο".
Η παραπάνω περιγραφή του συγγραφέα επικαιροποιεί όλα τα θέσφατα της ελληνικής αστικής πολιτικής που εργαλειοποιεί σε επίπεδο ανάλυσης και προπαγάνδας "την τουρκική προπαγάνδα".
Είναι μια πολύ επικίνδυνη πολιτική επιλογή που μένει ανυποχώρητη στην υπεράσπιση "των εθνικών δικαίων", δεν αναζητά πολιτική λύση στις ελληνο-τουρκικές αντιθέσεις αλλά στρατιωτική απάντηση στις προκλήσεις!
Απέναντι επομένως στις "τουρκικές προκλήσεις", το ελληνικό κράτος πρέπει να επιμείνει να υπερασπίζεται τις παράλογες καταστάσεις με 10 ν.μ. εναέριο χώρο και χωρικά ύδατα στα 6 ν.μ., κάτι που δεν δέχεται κανένας διεθνής οργανισμός και όχι μόνο η Τουρκία.
Και μάλιστα να το κάνει αυτό προβάλλοντας την ισχύ των RAFALE και των υπόλοιπων οπλικών συστημάτων!
Το ελληνικό κράτος πρέπει να επιμείνει στην επιθετική-επεκτατική του πολιτική που βασίζεται στην επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. και στην αναγνώριση πλήρης υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο, ώστε να ενοποιήσει τις ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου για να αρπάξει τα ενεργειακά κοιτάσματα και τον έλεγχο των θαλάσσιων ροών σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο!
Το ελληνικό κράτος πρέπει να επιμείνει στην εφαρμογή των δογμάτων ενάντια στις ασύμμετρες απειλές, στα κλειστά σύνορα, τις Επαναπροωθήσεις και το απάνθρωπο κυνήγια προσφύγων-μεταναστών περιφρουρώντας τα σύνορα της Ευρώπης-Φρούριο. Να συνεχίσει να κρύβεται πίσω από τη δαιμονοποίηση των διακινητών και τις θεωρίες περί των Υβριδικών πολέμων των ολοκληρωτικών κρατών, δηλαδή της Τουρκίας, της Ρωσίας και της Κίνας. Αναλύσεις που συναντάς σε εθνικά και νατοϊκά κείμενα, τα οποία αναλαμβάνουν να επιβάλλουν τα ΜΜΕ ως μόνη αλήθεια!
Πρέπει να επισημάνουμε ότι όλα αυτά δεν διατυπώνονται για πρώτη φορά. Τα έχουμε ακούσει από τον ΑΓΕΕΘΑ Φλώρο και τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Θάνο Ντόκο! Τα έχουμε διαβάσει ξανά στις σελίδες της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Η ελληνική αστική τάξη κινείται στο πλαίσιο των σύγχρονων δογμάτων ολιστικής αντιμετώπισης των ζητημάτων άμυνας-ασφάλειας περιγράφοντας μια διαρκή κατάσταση μεταξύ πολέμου και ειρήνης, με συναντίληψη για τον εσωτερικό και εξωτερικό εχθρό.
Αυτό που διαφοροποιείται στην παρέμβαση του Μ.Καραγιάννη είναι η σαφήνεια τους πως την επιθετική -επεκτατική του ελληνικού αστικού κράτους έρχονται να υπερασπιστούν τα νεοαποκτημένα πολεμικά μέσα και το ότι απαιτείται ένα νέο Επιθετικό Πολεμικό Δόγμα.
Το διατυπώνει με σαφήνεια ο Μ.Καραγιάννης:
"Στα υφιστάμενα θεσμικά κείμενα, το στρατιωτικό δόγμα της χώρας ορίζεται ως αποτρεπτικό και αμυντικό, ώστε να αποφευχθεί η απώλεια εθνικού εδάφους.
Το δόγμα μας δεν αντανακλά, όμως, τις μεγάλες αλλαγές που έχουν συντελεστεί στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Οι νέες τεχνολογικές εφαρμογές ευνοούν την πλευρά που παίρνει την πρωτοβουλία. Η χρήση των μη επανδρωμένων οπλισμένων αεροσκαφών, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής, φέρνει μια νέα επανάσταση στις στρατιωτικές υποθέσεις (Revolution in Military Affairs). Μπαίνουμε σε μια νέα εποχή όπου η διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων βασίζεται στη μεγάλη ταχύτητα, στην ακρίβεια στόχευσης και κυρίως στον αιφνιδιασμό.
Η υιοθέτηση της αποτροπής διά τιμωρίας είναι η ενδεδειγμένη επιλογή για την ελληνική πλευρά.
Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι τόσο ξεκάθαρο πλέον ποιος είναι αμυνόμενος και ποιος επιτιθέμενος. Δυστυχώς, η αλήθεια έχει καταλήξει να είναι μια υποκειμενική πραγματικότητα που διαμορφώνεται από την κυνικότητα της γεωπολιτικής και τους μηχανισμούς επηρεασμού της κοινής γνώμης. Αρχίζουν να πυκνώνουν τα παραδείγματα γύρω μας. Τον Σεπτέμβριο του 2020 το Αζερμπαϊτζάν ξεκίνησε τις εχθροπραξίες στον αρμενικό θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Χάρη στην υποστήριξη της Μόσχας και της Άγκυρας, αλλά και τις μεθοδεύσεις της αζερικής προπαγάνδας, το Μπακού δεν βρέθηκε απολογούμενο για τις ενέργειές του εναντίον αμάχων.
Οι νέοι εξοπλισμοί θα δώσουν πρωτόγνωρες δυνατότητες στις Eνοπλες Δυνάμεις. Σε λίγα χρόνια, τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Τα μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας, με τα υπερσύγχρονα ραντάρ και τα οπλικά τους συστήματα, θα κυριαρχούν στους αιθέρες. Με την πανίσχυρη αντιαεροπορική τους άμυνα, οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού θα μπορούν να δημιουργούν ζώνες άρνησης πρόσβασης περιοχής (Α2/ΑD) για την αντίπαλη αεροπορία. Επιπρόσθετα, οι ειδικές δυνάμεις και ορισμένες μονάδες του Στρατού Ξηράς θα μπορούν να αναπτυχθούν ταχύτατα σε οποιοδήποτε σημείο της επικρατείας.
Το στρατιωτικό µας δόγμα δεν μπορεί να παραμένει στατικό και αμετάβλητο. Η υιοθέτηση της αποτροπής διά τιμωρίας είναι η ενδεδειγμένη επιλογή για την ελληνική πλευρά. Τώρα χρειάζεται μια νέα στρατιωτική φιλοσοφία, που δεν θα εγκλωβίζεται από παρωχημένες απόψεις περί άμυνας και επίθεσης.
Ιδανικά, το νέο δόγμα θα προκρίνει την επιθετική άμυνα και την ανάληψη πρωτοβουλιών σε στρατηγικό, επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο για την ηθική καταρράκωση του αντιπάλου. Σενάρια ασκήσεων που εστιάζουν στην ανακατάληψη εδάφους στέλνουν λάθος μηνύματα προς έναν πολύ έμπειρο αντίπαλο, που ξέρει να κερδίζει πολέμους. Είναι φανερό ότι η κρίση των Ιμίων μάς στοιχειώνει ακόμα. Οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να μπορούν να ενεργήσουν με τρόπο που θα αυξήσει κατακόρυφα το κόστος για την άλλη πλευρά. Πρακτικά αυτό σημαίνει μεγαλύτερη έμφαση στα πλήγματα μεγάλου βάθους, έστω σε επίπεδο εκπαίδευσης και ασκήσεων.
Πόσο πιο σαφής να γίνει ο Μ.Καραγιάννης;
Δεν μιλά για Άμυνα.
Δεν μιλά για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας.
Δεν μιλά για πλήγματα που αφορούν μόνο στρατιωτικούς στόχους.
Περιγράφει το σύγχρονο Ισραήλ των Βαλκανίων όπου τα συμφέροντα του, άρα και η ανάγκη προβολής της πολεμικής του Ισχύος υπερβαίνουν κατά πολύ τα σημερινά "εθνικά όρια"
Ο αστικός κόσμος γίνεται ολοένα πιο επιθετικός, εντός και εκτός συνόρων.
Απογειώνεται ο αριθμός των κρουσμάτων και των νεκρών εξαιτίας τωνς εγκληματικών κυβερνητικών πολιτικών διαχείρισης του Κορονοιού;
Αυτοί κάνουν περικοπές στην Υγεία για να αγοράσουν όπλα.
Διαδίδουν ότι θα αυξήσουν 2% τον κατώτατο μισθό ενώ εφταπλασιάζουν τις Πολεμικές Δαπάνες.
Βλέπεις, η δική μας υπεραξία, η δική μας νομιμοφροσύνη και υποταγή στα εθνικά καλέσματα θα επιτρέψει την άνοδο της κερδοφορίας τους και την πραγμάτωση των πολεμοκάπηλων σχεδιασμών τους.
Όσοι συνεχίζουν να βλέπουν τον πόλεμο στατικά, ως ένα επεισόδιο Διακρατικής σύγκρουσης, κάνουν λάθος.
Όσοι συνεχίζουν να μιλούν στο όνομα των κυριαρχικών δικαιωμάτων σέρνονται στο αστικό άρμα και καταλαμβάνουν θέση στην "εθνική ενότητα" που έχει ανάγκη η αστική τάξη και το κράτος της.
Το Αντιπολεμικό Κίνημα πρέπει να Ανασυγκροτηθεί και παρέμβει άμεσα.
Οι εξελίξεις είναι πολύ σοβαρές και μας Απειλούν.
Τώρα.
Τώρα γίνονται οι Αγορές όπλων και οι προσλήψεις δεκάδων χιλιάδων Μισθοφόρων Στρατιωτών.
Τώρα στήνονται οι πολεμικές τους συμμαχίες και η ελληνική επικράτεια μετατρέπεται σε απέραντο Πολεμικό Ορμητήριο.
Τώρα σχεδιάζουν να στείλουν στρατεύματα σε Αφρική και Μέση Ανατολή.
Τώρα γίνονται οι πολεμικές προετοιμασίες, οι συνεκπαιδεύσεις και στήνεται το Αξιόμαχο του Στρατού που εφαρμόζει την επιθετική-επεκτατική πολιτική τους.
Τώρα καταδιώκουν τους πρόσφυγες, σηκώνουν Τείχη του Αίσχους, κάνουν απάνθρωπες Επαναπροωθήσεις.
Το Αντιπολεμικό Κίνημα πρέπει τώρα να Μπλοκάρει τη Μηχανή του Πολέμου και της Καταστολής.
Με Κίνημα Μέσα και Έξω από τον Στρατό.
Με ένα σύγχρονο εργατικό, διεθνιστικό, αντικυβερνητικό, αντιμπεριαλιστικό και αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο.
Με διεθνείς πρωτοβουλίες συναδέλφωσης, αλληλεγγύης και Κοινής πάλης των εργαζομένων σε Ελλάδα και Τουρκία, Βαλκάνια και Μεσόγειο ενάντια στους ανταγωνισμούς τους και τους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς.
Να παλέψει ενάντια στα εθνικά συμφέροντα που αναγνωρίζουν στους εργαζόμενους ρόλο Αναλώσιμου.
Να παλέψει ενάντια στον Ελληνο-Τουρκικό ανταγωνισμό.
Ενάντια σε όλους τους Ιμπεριαλιστές.
Η πρόταση του ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ για την συγκρότηση Πανελλαδικού Αντιπολεμικού Διεθνιστικού Συντονισμού απαντά σε αυτή την ανάγκη.
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
diktiospartakos.blogspot.com
diktiospartakos@hotmail.com
* Ο κ. Μάνος Καραγιάννης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Αμυντικών Σπουδών του King’s College London και στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου