Η Κούρσα των εξοπλισμών Ελλάδας-Τουρκίας δεν έχει τελειωμό. Την περίοδο που και οι δύο λαοί του Αιγαίου δοκιμάζονται έντονα από την Ανεργία, την Ακρίβεια, τις περικοπές κοινωνικών δαπανών εξαιτίας των αστικών πολιτικών που ακολουθούν οι κυβερνήσεις Μητσοτάκη-Ερντογάν, η κούρσα των ανταγωνισμών απογειώνεται.
Μετά τα πολεμικά αεροσκάφη, τις ωκεάνιες φρεγάτες και τα υποβρύχια, τα πυραυλικά συστήματα και τα τεθωρακισμένα, τώρα έχουμε τον ανταγωνισμό των UAV, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών που γράφουν το νέον επεισόδιο του ανταγωνισμού για την κατοχύρωση της πολεμικής υπεροχής.
Το ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ υπήρξε η μόνη συλλογικότητα που από την πρώτη στιγμή τόνισε ότι η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία με τον εκσυγχρονισμό των F 16 και την απόκτηση των γαλλικών αεροσκαφών RAFALE αποκτά την υπεροχή στον αέρα στο χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά το πλεονέκτημα αυτό πρέπει να συνυπολογιστεί με τη δράση των τουρκικών UAV. Ένα τομέα που η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία έχει την υπεροχή, αδιαμφισβήτητη πολεμική εμπειρία, σε μια περίοδο που οι όροι διεξαγωγής των πολεμικών αναμετρήσεων αλλάζουν.
Τώρα αποκαλύπτεται ότι τα UAV προσδιορίζουν τον νέο γύρο του ατέρμονου ελληνο-τουρκικού ανταγωνισμού και της κούρσας των εξοπλισμών που ολοένα μεγαλώνει, όπως ανάλογα πολλαπλασιάζονται τα κέρδη των πολεμικών βιομηχανιών. Αλλά και το πολιτικό κέρδος των κυβερνήσεων που με την καθεστωτική προπαγάνδα τους καλλιεργούν κλίμα "εθνικής ανασφάλειας", απαιτώντας εθνική ενότητα, δηλαδή την υποταγή του κόσμου της εργασίας στους πολεμικούς τους τυχοδιωκτισμούς.
Επιλέγουμε να προβάλλουμε ένα ενδεικτικό δημοσίευμα της ναυαρχίδας του καθεστωτικού τύπου, της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.
Στο άρθρο με τίτλο "Αντίδοτο στη «διπλωματία των drones» αναζητεί η Αθήνα" της 26ης Δεκεμβρίου διαβάζουμε:
Η Τουρκία διεισδύει σε μια σειρά χωρών, ακόμη και στη χριστιανική Αιθιοπία
Ο Ταγίπ Ερντογάν ποζάρει μπροστά σε τουρκικό UAV. Η εξαγωγική αύξηση των τελευταίων μηνών «εισάγει» την Αγκυρα βαθύτερα σε μια σειρά από περιφερειακά πεδία συγκρούσεων και ενισχύει το ειδικό βάρος της. (Murat Cetinmuhurdar / Pool Photo via A.P.)
"Όπως η «Κ» έχει εγκαίρως ενημερώσει τους αναγνώστες της, η δράση των τουρκικών UAV στο Αιγαίο έχει πλέον ενταχθεί στην καθημερινότητα των σταθερών ανησυχιών των Ενόπλων Δυνάμεων. Η δράση έχει ορισμένα κλιμακωτά χαρακτηριστικά, όπως αυτά παρατηρήθηκαν τα τελευταία περίπου δύο χρόνια. Αρχικά τα UAV χρησιμοποιούνταν από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις προκειμένου να μεταδώσουν εικόνα της κατάστασης στο Ανατολικό Αιγαίο και η δράση τους αξιολογήθηκε δεόντως από το Πολεμικό Ναυτικό, την Πολεμική Αεροπορία και το ΓΕΕΘΑ κατά την κρίση του «Ορούτς Ρέις» (Αύγουστος – Νοέμβριος 2020), αλλά και στον Έβρο. Πλέον τα τουρκικά UAV χρησιμοποιούνται σχεδόν επί καθημερινής βάσεως για παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου. Παράλληλα, ως μη επανδρωμένα αεροσκάφη, πολλές φορές φθάνουν να πετούν σε διεθνή εναέριο χώρο, ακόμα και στο κέντρο του Αιγαίου, όπου επιχειρούν κανονικά, πάντα υπό τη στενή παρακολούθηση της Π.Α., η οποία βεβαίως παρακολουθεί πλέον την… παρακολούθηση μέσω των δικών της συστημάτων και δη των ισραηλινών HERON που σταθμεύουν στη Σκύρο. Κατά πάγια τακτική πλέον, οι χειριστές των UAV ζητούν από την Αθήνα άδεια διέλευσης από τον εθνικό εναέριο χώρο, αυτή απορρίπτεται με τυπικές διαδικασίες (τα «Bayraktar» είναι πολεμικά UAV και όχι εμπορικής χρήσης) και εν συνεχεία προχωρούν στην τυπική παραβίαση.
Συστήματα αντιμετώπισης: Η αυξημένη επιχειρησιακή αξιοποίηση των «Bayraktar» αλλά και η σταδιακή ένταξη στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και πολύ πιο φονικών συστημάτων, όπως τα «Aksungur» και τα «Akinçi», είναι και ο βασικός λόγος που έχει υπαγορεύσει την απόφαση της Αθήνας να προχωρήσει στην προμήθεια συστημάτων αντιμετώπισης των UAV, μάλιστα με μια διαδικασία αυξημένης μυστικότητας, καθώς στις συζητήσεις αυτές περιλαμβάνεται και η ανάγκη για μεταφορά τεχνογνωσίας.
Ο συγγραφές του κειμένου αναδεικνύει δύο σημεία.
Καταρχήν ότι τα UAV γίνονται επιπλέον μέσο για την προβολή των τουρκικών διεκδικήσεων στον εναέριο χώρο. Το ελληνικό κράτος επιμένει να υπερασπίζεται τις παράλογες καταστάσεις με 10 ν.μ. εναέριο χώρο και χωρικά ύδατα στα 6 ν.μ., κάτι που δεν δέχεται κανένας διεθνής οργανισμός και όχι μόνο η Τουρκία. Αντί επομένως να επιλέγεται η Πολιτική λύση, περισσεύουν οι γελοίες εθνικιστικές δηλώσεις πολιτειακών παραγόντων σε Ελλάδα και Τουρκία, σε συνδυασμό με την εκατέρωθεν προβολή στρατιωτικής ισχύος.
Σε δεύτερο επίπεδο, το άρθρο μας ενημερώνει ότι το ελληνικό κράτος κινείται για την "προμήθεια συστημάτων αντιμετώπισης των τουρκικών UAV'. Γεγονός που παρουσιάζεται ως Μονόδρομος, κάτι που δεν αντέχει την κριτική και πολύ περισσότερο την άρνηση του αντιπολεμικού κινήματος.
Το άρθρο όμως έρχεται να ικανοποιήσει πολύ ευρύτερες επιδιώξεις. Αφήνοντας στην άκρη τα περί Άμυνας, Αποτροπής, περιγράφει την αναγκαιότητα υλοποίησης μιας διεθνής παρέμβασης του ελληνικού αστικού κόσμου και του κράτους της, καμουφλάροντας την μέσα από την περιγραφή των όρων εκδήλωσης της αντίστοιχης τουρκικής. Μια τουρκική πολιτική που διεξάγεται με όρους πολιτικούς, εργαλειοποιώντας το Ισλάμ, οικονομικούς και στρατιωτικούς. Τα τουρκικά UAV, που δοκιμάστηκαν σε αρκετά πολεμικά μέτωπα, είναι προϊόν προς εξαγωγή σε αρκετά εμπόλεμα κράτη, διαμορφώνοντας πολιτικούς και διπλωματικούς δεσμούς.
Διαβάζουμε στο κείμενο του Βασίλη Νέδου:
"Πριν από λίγες ηµέρες, στο υπουργείο Εξωτερικών έγινε μια μάλλον ασυνήθιστη σύσκεψη, με τη συμμετοχή στρατιωτικών. Αντικείμενό της ήταν ο τρόπος με τον οποίο η Aγκυρα αξιοποιεί τα UAV (μη επανδρωμένα αεροσκάφη) προκειμένου να διευρύνει το διπλωματικό αποτύπωμά της ακόμα και σε περιοχές όπου παραδοσιακά είχε περιορισμένη ή και ελάχιστη επίδραση. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Το επιτελείο του υπουργoύ Εξωτερικών Νίκου Δένδια έχει ασχοληθεί βεβαίως και στο παρελθόν με το φαινόμενο των τουρκικών UAV, ωστόσο η εξαγωγική αύξηση των τελευταίων μηνών, ιδιαίτερα του τύπου «Bayraktar TB2», «εισάγει» την Αγκυρα βαθύτερα σε μια σειρά από περιφερειακά πεδία συγκρούσεων και ενισχύει το ειδικό βάρος της.
Μετά τη Συρία, τη Λιβύη, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και το Ντόνμπας στην Ουκρανία, τα τουρκικά UAV χρησιμοποιούνται και από την αιθιοπική κυβέρνηση κατά του αποσχιστικού κινήματος στην επαρχία Τιγκράι. Η διείσδυση της Άγκυρας στην Αιθιοπία, μια χώρα κατά κύριο λόγο χριστιανική, με την οποία η Ελλάδα θεωρούσε ότι είχε φυσικούς δεσμούς, είναι ενδεικτική της αποτελεσματικότητας της «διπλωματίας των drones». Πριν από λίγες ημέρες (18/12) η τουρκική προεδρία διοργάνωσε μια συνάντηση «Τουρκίας – Αφρικής», όπου ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ισχυρίστηκε ότι η Αγκυρα επιθυμεί να βοηθήσει για την επούλωση των «πληγών της αποικιοκρατίας». Σε αυτή την εκδήλωση εκφράστηκε ενδιαφέρον για την «τουρκική τεχνολογία» και από τη Νιγηρία. Σε περίπτωση υλοποίησης και αυτών των συμφωνιών, η Τουρκία θα έχει αρχίσει να προχωρεί και στην υποσαχάρια Αφρική, μετά τις επιτυχίες στο Μαρόκο και στην Τυνησία.
Πέρα από το αφρικανικό και κεντροασιατικό (Τουρκμενιστάν, Κιργιστάν) ενδιαφέρον για τα τουρκικά UAV, αλλά και τις παραδοσιακά φιλικές προς την Τουρκία χώρες (Αλβανία), την Αθήνα απασχολεί βεβαίως η απόφαση της Πολωνίας να αγοράσει «Bayraktar TB2», καθώς και η πιθανότητα προμήθειας από τη Λετονία και την Ουγγαρία. Προφανώς η Αθήνα δεν μπορεί να παρέμβει στις εξοπλιστικές επιλογές των συμμάχων της στην Ε.Ε. Ως αποτέλεσμα, η Άγκυρα αποκτά σταδιακά μια πολύ στενή σχέση με κράτη-μέλη της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα εκείνα που βρίσκονται εκτεθειμένα στη ρωσική επιθετικότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι η Άγκυρα αξιοποίησε δεόντως την παρουσία των τουρκικών UAV στο ουκρανικό μέτωπο και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όπου ήλθαν αντιμέτωπα με ρωσικής κατασκευής συστήματα. Βέβαια, εκείνο που έχει αποσιωπηθεί τεχνηέντως ως προς το μέτωπο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι ότι οι αρμενικές ένοπλες δυνάμεις δεν υπολείπονταν μόνο σε τεχνολογία, αλλά είχαν τεράστια τακτική αδυναμία.
Στις αρχές του νέου χρόνου ο Δένδιας έχει προγραμματίσει να ταξιδέψει ξανά στην Αφρική, αυτή τη φορά στη Νιγηρία και στην Αγκόλα, και είναι βέβαιο ότι, πέρα από την ελληνική διπλωματία των εμβολίων, θα εκφράσει και τις απόψεις του για την τουρκική όχι και τόσο αθώα «διπλωματία των UAV».
Και ποιος ο ρόλος του ελληνικού κράτους.
Η κυβέρνηση της ΝΔ ξεδιπλώνει μια τεράστια επιχείρηση σε επίπεδο πολιτικό-οικονομικό-στρατιωτικό από την Βαλτική μέχρι την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Στα πολύ σοβαρά σχέδια που έχουν παρανομαστή το ενεργειακό ζήτημα και αλληλοσυνδέουν ΑΟΖ, Ενεργειακά κοιτάσματα, αγωγούς, έλεγχο των θαλάσσιων ροών σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, πρέπει να τονίσουμε στην επιλογή ο πόλεμος να αποτελέσει έναν από τους βασικούς Πυλώνες της νέας καπιταλιστικής ανάπτυξης. Επιλογή που φέρει τις υπογραφές των ΝΔ-ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ και Ακροδεξιάς.
Βασικό στοιχείο οι συνεκπαιδεύσεις και οι διεθνείς ασκήσεις [ΜΕΔΟΥΣΑ-ΗΝΙΟΧΟΣ], οι συμμαχίες με ΗΠΑ-Γαλλία-αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα και οι Άξονες του Πολέμου στη Μεσόγειο.
Η αποστολή ελληνικών στρατευμάτων σε Σαουδική Αραβία και Σαχέλ, η πολυεπίπεδη παρέμβαση στη Λιβύη όπου το Ελληνικό Λιμενικό εκπαιδεύει τους σαδιστές βασανιστές φονιάδες του Λιμενικού της Λιβύης.
Τέλος, η ανάδειξη του ελληνικού στρατού σε αιχμή του δόρατος της εκδήλωσης της αμερικανικής και νατοϊκής επιθετικότητας απέναντι στην Ρωσία, γίνεται διαπραγματευτικό χαρτί με τις χώρες της Βαλτικής και κυρίως της Ανατολικής Ευρώπης. Μην ξεχνούμε ότι οι ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις πρόσφατα συνεκπαιδεύτηκαν με αυτές της Ουκρανίας, αλλά και της Αρμενίας, ενώ η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία συμμετέχει σε αντίστοιχες ασκήσεις σε αυτές τις περιοχές, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Αυτό βεβαίως εξυπηρετούν οι κολοσσιαίοι πολεμικοί εξοπλισμοί και η πρόσληψη δεκάδων χιλιάδων ΕΠ.ΟΠ-ΟΒΑ.
Φυσικά σε όλα αυτά να προσθέσουμε τις επενδύσεις, το πως αρπάζουν δηλαδή οι Έλληνες επιχειρηματίες συμβόλαια από την Ανοικοδόμηση π.χ. της Λιβύης και η Διπλωματία των εμβολίων.
Από τα παραπάνω κατανοούμε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ, με την στήριξη ολόκληρου του ελληνικού αστικού κατεστημένου, έχει στόχο την εξυπηρέτηση στρατηγικών επίδικων της άρχουσας τάξης, που βεβαίως δεν εστιάζονται μόνο στην Ελλάδα, αλλά έχουν πολύ ευρύτερα πεδία.
Στον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας έχουν αναθέσει τον ρόλο του Αναλώσιμου για την καπιταλιστική κερδοφορία, του τροφοδότη σε χρήμα και σε αίμα για την ευόδωση των πολεμοκάπηλων σχεδιασμών.
Όλα αυτά σημαίνουν Εκμετάλλευση και Καταπίεση, κτηνώδη επιβολή του Κράτους Πολέμου/Καταστολής εντός και εκτός συνόρων.
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
diktiospartakos.blogspot.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου