Μητσοτάκης: 3%+ οι Αμυντικές Δαπάνες – Φτώχεια για τον πολίτη

Ιωάννα Ηλιάδη - Ioanna IliadiΠάνω από το 3% οι Αμυντικές Δαπάνες: Η Ομολογία Μητσοτάκη – Η ειρήνη με 2,5 δισεκατομμύρια εξυπηρετεί συμφέροντα τρίτων, όχι του ελληνικού λαού

Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη

Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας φαίνεται να έχει υιοθετήσει έναν νέο ορισμό της ειρήνης: αγορά όπλων με ρυθμό που θυμίζει μιλιταριστικές οικονομίες προηγούμενων αιώνων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με αφορμή την τηλεοπτική του συνέντευξή του στον Alpha, υπερηφανεύτηκε για τις διαρκώς αυξανόμενες στρατιωτικές δαπάνες, που ξεπερνούν το 3% του ΑΕΠ, προσθέτοντας παράλληλα το αφήγημα της «βελτίωσης» των σχέσεων με την Τουρκία.

Αν δεν σας φαίνεται παράδοξο, ίσως να έχετε συνηθίσει στις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν τον πολιτικό λόγο της κυβέρνησης.

«Ειρήνη» μέσω Υπερεξοπλισμών

Από τη μια, ο πρωθυπουργός επιμένει πως η Ελλάδα και η Τουρκία βρίσκονται σε καλύτερη τροχιά. Η ένταση στο Αιγαίο έχει μειωθεί και οι δίαυλοι επικοινωνίας είναι ανοιχτοί. Από την άλλη, οι εξοπλιστικές δαπάνες αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, ενώ η κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτό το «επίτευγμα» για να ενισχύσει τη διεθνή εικόνα της χώρας ως «εγγυήτριας δύναμης σταθερότητας».

Στην πραγματικότητα, όπως τόνισε και ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, οι «αδιαφανείς, υπέρογκοι υπερεξοπλισμοί» είναι πρόκληση για μια κοινωνία που βλέπει τις δημόσιες υπηρεσίες να καταρρέουν και τον πληθωρισμό να συρρικνώνει τα εισοδήματα.

Τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ που προϋπολογίζονται για το 2025 μοιάζουν περισσότερο με φόρο στον πολίτη για τη συντήρηση ενός αφηγήματος ισχύος, παρά με επένδυση στην ασφάλεια.

Διεθνείς Συμφωνίες και Υποχρεώσεις

Η εξοπλιστική φρενίτιδα της κυβέρνησης δεν είναι τυχαία. Προκύπτει από συγκεκριμένες δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί μέσω διεθνών συμφωνιών με τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και το Ισραήλ. Η Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία ανανεώθηκε το 2021 για πέντε έτη και στη συνέχεια επ’ αόριστον, προβλέπει την ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα και τη διεύρυνση της συνεργασίας σε αμυντικά προγράμματα.

Παράλληλα, η Ελλάδα έχει συνάψει συμφωνίες με το Ισραήλ για την προμήθεια προηγμένων οπλικών συστημάτων, όπως τα αντιαρματικά πυραυλικά συστήματα SPIKE NMT και η περιορισμένη αναβάθμιση επιθετικών ελικοπτέρων AH-64A.

Επιπλέον, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, έχει αναφερθεί στη δημιουργία ενός αντιαεροπορικού και αντι-drone θόλου στα πρότυπα του Ισραήλ, υπογραμμίζοντας την πρόθεση της Ελλάδας να υιοθετήσει στρατιωτικά πρότυπα και τεχνολογίες από το Ισραήλ.

Αυτές οι συμφωνίες δεν είναι απλώς εμπορικές συναλλαγές. Συνοδεύονται από πολιτικές και στρατιωτικές δεσμεύσεις. Η υιοθέτηση στρατιωτικών προτύπων από το Ισραήλ, όπως η ανάπτυξη αντιαεροπορικών συστημάτων και η ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών, απαιτεί σημαντικές επενδύσεις και προσαρμογές στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το Αφήγημα της Κυβέρνησης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σαν να απευθύνεται σε κοινό χωρίς μνήμη, επιμένει ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική παραμένει σταθερή. Οι συζητήσεις με την Τουρκία, λέει, είναι θετικές, αλλά χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Σε αυτή τη βάση, η κυβέρνηση συνεχίζει να επενδύει στους εξοπλισμούς. Αν η ειρήνη απαιτεί διάλογο, γιατί χρειάζεται να επενδύσουμε 2,5 δισεκατομμύρια σε φρεγάτες και πυραύλους; Είναι μήπως το κόστος που απαιτείται για να καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; Ή μήπως πρόκειται για μια ακόμα παράσταση που εξυπηρετεί άλλες ατζέντες;

Η πρόσκληση του Αλέξη Χαρίτση προς τα αριστερά και προοδευτικά κόμματα να καταψηφίσουν από κοινού τους εξοπλισμούς της κυβέρνησης φωτίζει την υποκρισία της κατάστασης. Η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης δεν είναι μόνο οικονομικά επώδυνη αλλά και κοινωνικά καταστροφική, καθώς στερεί πόρους από την υγεία, την παιδεία και άλλες κρίσιμες δομές.

Ο Μιλιταρισμός και η Πολιτική Οικονομία

Όπως τόνισε ο Χαρίτσης, η επιλογή του πρωθυπουργού να ευθυγραμμιστεί με την «πολεμική οικονομία» της Ευρώπης είναι επικίνδυνη. Η αέναη κούρσα εξοπλισμών δεν οδηγεί στη σταθερότητα. Αντίθετα, εδραιώνει έναν φαύλο κύκλο φτώχειας και ανασφάλειας, στον οποίο οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι κατασκευαστές όπλων και οι ισχυροί διεθνείς εταίροι.

Ενώ ο πρωθυπουργός πανηγυρίζει για την παραλαβή νέων φρεγατών και πυραύλων, οι πολίτες αντιμετωπίζουν καθημερινές δυσκολίες για να επιβιώσουν. Το κόστος της «ασφάλειας» φαίνεται δυσανάλογα υψηλό όταν συγκριθεί με την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας, τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης και τις κοινωνικές ανισότητες που εντείνονται. Οι συμφωνίες με χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Γερμανία ενδέχεται να ενισχύουν στρατηγικές συνεργασίες, αλλά ταυτόχρονα δεσμεύουν τη χώρα σε ένα πλαίσιο συνεχών εξοπλιστικών αναγκών, που συχνά υπερβαίνουν τις πραγματικές αμυντικές ανάγκες της Ελλάδας.

Ο Μεγάλος Παραλογισμός

Η πολιτική των εξοπλισμών του Μητσοτάκη είναι μια επικίνδυνη άσκηση ισορροπίας. Από τη μια, η κυβέρνηση επιδιώκει την ειρήνη μέσω διαλόγου. Από την άλλη, η πολεμική ρητορική και οι αμυντικές δαπάνες προδίδουν έλλειψη εμπιστοσύνης στις ίδιες τις διαπραγματεύσεις. Ο φαύλος κύκλος των εξοπλισμών δεν εξασφαλίζει την ειρήνη, αλλά συντηρεί τον φόβο και την ανασφάλεια.

Η συνεχής αύξηση των στρατιωτικών δαπανών δεν μπορεί να δικαιολογηθεί όταν οι υποδομές της χώρας υποφέρουν, και οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό. Η ειρήνη με 2,5 δισεκατομμύρια τον χρόνο δεν είναι ειρήνη. Είναι απλώς ένας ακόμα φαύλος κύκλος εξοπλιστικής εξάρτησης, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα τρίτων και όχι του ελληνικού λαού.