Οι πανελλήνιες τελείωσαν, οι βαθμοί βγήκαν και έρχεται η ώρα του μηχανογραφικού. Τα παιδιά καλούνται με ιδιαίτερη προσοχή να επιλέξουν το αντικείμενο των σπουδών τους και το επάγγελμα που πιθανόν να τους ακολουθήσει για ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους. Με γνώμονα το πώς θα
έβλεπαν τον εαυτό τους στο μέλλον παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια κάτι πολύ ελπιδοφόρο. Οι νέοι δεν βλέπουν τον εαυτό τους στον στρατό, για αυτό και οι στρατιωτικές σχολές στα μηχανογραφικά έχουν πέσει «στον πάτο». Αυτό είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει το ελληνικό κράτος. Ένα κράτος που επενδύει τα τελευταία χρόνια διαρκώς σε εξοπλισμούς, τους οποίους όμως φαίνεται να μην μπορεί να στελεχώσει.
Τόσο οι μαθητές που δηλώνουν για στρατιωτικές σχολές στο μηχανογραφικό, όσο και οι υποψήφιοι Ε.Π.Ο.Π. είναι τόσοι λίγοι που δεν συμπληρώνονται καν οι θέσεις που προκηρύσσονται. Παράλληλα μεγάλα κύματα νεοσυλλέκτων αξιωματικών και υπαξιωματικών των ενόπλων δυνάμεων παραιτούνται ήδη από τον πρώτο χρόνο της φοίτησης στις σχολές ενώ αυξάνονται διαρκώς οι μόνιμοι που παραιτούνται από το στράτευμα. Το ελληνικό κράτος επιχειρώντας να αντιστρέψει το ρεύμα άρνησης στράτευσης που υπάρχει τα τελευταία χρόνια προσπαθεί με υλικά και ιδεολογικά κίνητρα να πείσει την νεολαία να επανδρώσει τις πολεμικές μηχανές.
Η αύξηση του μισθού των σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές, η αυξήσεις στου μισθούς στις ένοπλες δυνάμεις αλλά και τα υπόλοιπα οικονομικά προνόμια που παρέχονται και υπόσχονται στους στρατιωτικούς αποτελούν σημαντικό δείγμα της προσπάθειας των κυβερνώντων να στρατιωτικοποιήσουν την νεολαία.
Η απόγνωση, όμως, της κυβέρνησης, που αναδεικνύει το τεράστιο πρόβλημα υποστελέχωσης, φαίνεται από τις εξορμήσεις του στρατού στα σχολεία και την κοινωνία ώστε να επικοινωνήσουν τα «θετικά» της στράτευσης στους νέους και να τονίσουν την προσφορά τους στο έθνος στο πλαίσιο εκδηλώσεων επαγγελματικού προσανατολισμού.
Αυτό που δυσκολεύονται να καταλάβουν ή μάλλον να χωνέψουν τόσο στο Γενικό Επιτελείο όσο και στο Υπουργείο είναι ότι η νεολαία αφενός δεν θέλει να γίνει κρέας για τα κανόνια κανενός και αφετέρου γνωρίζει ότι ο ελληνικός στρατός συγκροτείται με επιθετικούς σκοπούς εκτός συνόρων.
Για ποιο λόγο να ενταχθεί σε έναν μηχανισμό που τον κακοποιεί ψυχικά και σωματικά από την πρώτη μέρα, που τον υποτιμά, τον υποτάσσει, τον μαζοποιεί;
Για ποιο λόγο η νεολαία να στελεχώσει έναν στρατό, ο οποίος στέλνεται εκτός συνόρων σε αποστολές, όπως στην Ερυθρά Θάλασσα απέναντι στην Παλαιστίνη, στη Σαουδική Αραβία απέναντι στην Υεμένη και το Ιράν, στην
Ουκρανία απέναντι στη Ρωσία, αποστολές, δηλαδή, που δεν έχουν καμία σχέση με την άμυνα της χώρας;
Για ποιο λόγο οι νέοι που θα κληθούν να επανδρώσουν τους νέους εξοπλισμούς να δώσουν τη ζωή τους για να εξυπηρετήσουν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Ε.Ε., των Η.Π.Α. και του Ν.Α.Τ.Ο.;
Για ποιο λόγο οι νέοι να δεχτούν να κυνηγούν και να επαναπροωθούν παράνομα στα σύνορα της χώρας μετανάστες που ψάχνουν μια καλύτερη ζωή; Για ποιο λόγο, τελικά, οι νέοι να ενταχθούν σε έναν επιθετικό μηχανισμό που άγεται και φέρεται από τις ανάγκες των κυβερνώντων και ο οποίος μπορεί να κινητοποιηθεί για να προστατέψει την εξουσία τους από τον ίδιο το λαό.
Η νεολαία, όσο και να το επιδιώκει η εξουσία, δεν εξαγοράζεται. Αντιλαμβάνεται την αξία τόσο της δικής της ζωής όσο και τη ζωής των άλλων. Αδιαφορεί για τα υποτιθέμενα ιδανικά της άρχουσας τάξης που τον θέλουν υποταγμένο και υπάκουο. Θέλει να ζήσει τη ζωή της όπως την ονειρεύεται και δεν πρόκειται να τη χαρίσει σε κανέναν.
Αυτό ακριβώς καλούμε και εμείς να συνεχίσουν να κάνουν οι νέοι. Δεν είμαστε κρέας για τα κανόνια τους γιατί αγωνιζόμαστε και οραματιζόμαστε ένα καλύτερο μέλλον που θα μας χωρά όλους.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου