Ο αυταρχισμός του 21ου αιώνα όμως διαθέτει πολύ πιο εξελιγμένα εργαλεία: μαζική συλλογή δεδομένων, βιομετρική αναγνώριση, ψηφιακές ταυτότητες, αλγορίθμους, αυτοματοποιημένη παρακολούθηση επικοινωνιών και πλατφόρμες στις οποίες έχουμε μεταφέρει μεγάλο μέρος της κοινωνικής και οικονομικής ζωής μας – πάντα με τις εύσχημες δικαιολογίες που ανέφερα πιο πριν. Όταν, λοιπόν, μιλώ για «φασιστοποίηση» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν ισχυρίζομαι ότι η ΕΕ αποτελεί σήμερα φασιστικό καθεστώς, ούτε επιχειρώ μια ιστορικά αυθαίρετη ταύτισή της με τον Μεσοπόλεμο. Μιλώ για μια διαδικασία αυταρχικής διολίσθησης, κατά την οποία τα όρια του τι επιτρέπεται να γνωρίζει, να καταγράφει, να απαγορεύει και να επιβάλλει η Εξουσία μετακινούνται σταδιακά προς μία και μόνο κατεύθυνση, με διάφορα μέτρα που λαμβάνει. Το ανησυχητικό όμως δεν είναι πάντοτε το κάθε μέτρο χωριστά, αλλά η αρχιτεκτονική που σχηματίζεται όταν τα βάλουμε όλα δίπλα-δίπλα και η μεθόδευση για τη θεσμοθέτησή τους. Το πιο χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα είναι το λεγόμενο Chat Control. Το επιχείρημα υπέρ του είναι από τα ισχυρότερα που μπορεί να χρησιμοποιήσει μια εξουσία: η προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν αμφισβητεί τον στόχο. Ακριβώς γι’ αυτό όμως πρέπει να μπορούμε να συζητήσουμε ψύχραιμα για το μέσο. Θέλουμε πράγματι να δημιουργήσουμε τη νομική και τεχνική υποδομή που επιτρέπει σε ιδιωτικές επικοινωνίες να σαρώνονταιαυτοματοποιημένα, σωρηδόν, χωρίς καν να υπάρχει υποψία κατά συγκεκριμένου προσώπου για τέλεση αδικήματος; Θέλουμε πράγματι να καταργήσουμε το εδώ και χιλιετίες αναγνωρισμένο – ήδη με τον Κώδικα του Χαμουραμπί – τεκμήριο της αθωότητας και το απόρρητο των επικοινωνιών, που για να αρθεί απαιτούνται αυστηρές προϋποθέσεις;Διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου