Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: δισεκατομμύρια στο Ισραήλ, δεκαετίες εξάρτησης για την Ελλάδα

Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: δισεκατομμύρια στο Ισραήλ, δεκαετίες εξάρτησης για την Ελλάδα

Πριν δυο βδομάδες η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα για τη μακροχρόνια πρόσδεση της Ελλάδας στο ισραηλινό στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα.

Το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε στις 23 Ιουλίου εξοπλιστικά προγράμματα συνολικού ύψους περίπου 4 δισ. ευρώ, με επίκεντρο την «Ασπίδα του Αχιλλέα»: ένα ενιαίο αντιαεροπορικό, αντιπυραυλικό, αντιβαλλιστικό και antidrone δίκτυο, που θα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ισραηλινά οπλικά συστήματα και τεχνολογία.

Η Ελλάδα προβλέπεται να αποκτήσει τα SPYDER All-in-One και David’s Sling της Rafael και το Barak MX της κρατικής Israel Aerospace Industries. Τα τρία συστήματα θα καλύπτουν διαδοχικά επίπεδα άμυνας μικρού, μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς και θα διασυνδέονται μέσω ενός ενιαίου Κέντρου Διοίκησης και Ελέγχου.

Πρόκειται για την παράδοση του πυρήνα της μελλοντικής ελληνικής αεράμυνας σε εταιρείες που αποτελούν οργανικά τμήματα της ισραηλινής πολεμικής μηχανής.

Οι Rafael, IAI και ELTA αναπτύσσουν τεχνολογίες που δοκιμάζονται και χρησιμοποιούνται στις επιχειρήσεις του ισραηλινού στρατού εναντίον γειτονικών του χωρών, στην κατοχή, στο απαρτχάιντ και στον γενοκτονικό πόλεμο εναντίον του παλαιστινιακού λαού. Κάθε δισεκατομμύριο που καταλήγει σε αυτές τις εταιρείες ενισχύει οικονομικά και πολιτικά το κράτος του Ισραήλ και τη δυνατότητά του να συνεχίζει τα εγκλήματά του.

Η κυβέρνηση διαφημίζει ως επιτυχία ότι περίπου 700 εκατ. ευρώ από το πρόγραμμα θα κατευθυνθούν στην ελληνική αμυντική βιομηχανία και ότι η εγχώρια συμμετοχή θα φθάσει τουλάχιστον το 25%.

Όμως το 25% εγχώριας παραγωγής δεν ισοδυναμεί με 25% εθνική κυριαρχία.

Η κατασκευή ορισμένων εξαρτημάτων, η συναρμολόγηση ή η συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στο Κέντρο Διοίκησης δεν αναιρούν ότι οι κρίσιμοι πύραυλοι, τα ραντάρ, οι αισθητήρες, οι πιστοποιήσεις, οι αναβαθμίσεις, τα ανταλλακτικά και μεγάλο μέρος της τεχνογνωσίας θα εξαρτώνται από τους ισραηλινούς προμηθευτές.

Η Ελλάδα πληρώνει, επομένως, δισεκατομμύρια όχι για να αποκτήσει πραγματική αμυντική αυτονομία, αλλά για να γίνει πελάτης διαρκείας του Ισραήλ. Και αυτό την ίδια στιγμή, που η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει ακρίβεια, υποχρηματοδότηση της υγείας και της παιδείας και σοβαρά κοινωνικά προβλήματα.

Η ίδια η περιγραφή του συστήματος αποκαλύπτει το μέγεθος της εξάρτησης. Η «Ασπίδα» θα συλλέγει πληροφορίες από το σύνολο των αισθητήρων, θα επεξεργάζεται και θα ιεραρχεί απειλές και θα προτείνει στρατιωτικές απαντήσεις. Είναι ερώτημα αν αυτό σημαίνει ότι το λογισμικό, οι δικτυώσεις και η διαχείριση δεδομένων θα βρίσκονται αποκλειστικά στα χέρια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ποιος θα ελέγχει τις μελλοντικές αναβαθμίσεις; Ποιος θα γνωρίζει τις τεχνικές αδυναμίες του δικτύου; Τι θα συμβεί αν μια ελληνική κυβέρνηση θελήσει να επιβάλει εμπάργκο ή κυρώσεις στο Ισραήλ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ενώ η αεράμυνα της χώρας θα εξαρτάται από ισραηλινή τεχνική υποστήριξη;

Αυτή είναι η πολιτική σκοπιμότητα της συμφωνίας: το Ισραήλ δεν εξάγει μόνο όπλα. Εξάγει εξάρτηση και αγοράζει επιρροή μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» προστίθεται στο εκπαιδευτικό κέντρο της Elbit στην Καλαμάτα, στα Heron, Spike και PULS, στις συμβάσεις με Rafael και IAI και στην εξαγορά της Intracom Defense. Στην εξαγορά της ΕΛΒΟ. Δημιουργείται σταδιακά ένα πλέγμα συμβάσεων και συμφωνιών από το οποίο θα είναι εξαιρετικά δύσκολο και δαπανηρό να αποδεσμευτεί η χώρα.

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα εμπλέκεται βαθύτερα στους γεωπολιτικούς και πολεμικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή. Αυτό δεν προστατεύει τον ελληνικό λαό. Αυξάνει τον κίνδυνο να μετατραπεί η χώρα σε στρατηγικό στήριγμα και πιθανό στόχο μέσα σε συγκρούσεις που δεν υπηρετούν τα συμφέροντά του.

Το BDS Greece αγωνίζεται για:

Ακύρωση των συμβάσεων με τις ισραηλινές πολεμικές βιομηχανίες.

Πλήρες στρατιωτικό εμπάργκο στο Ισραήλ.

Πλήρης διαφάνεια και δημοκρατικό έλεγχο όλων των εξοπλιστικών συμφωνιών.

Καμία ελληνική συνενοχή στη γενοκτονία και το απαρτχάιντ.

Η πραγματική ασφάλεια δεν χτίζεται με δισεκατομμύρια προς τους μηχανισμούς κατοχής και γενοκτονίας ούτε με την παράδοση κρίσιμων υποδομών σε ένα επεκτατικό ξένο κράτος που δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν, ούτε στους συμμάχους ούτε και στους συνένοχους συνεργάτες του.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!