H εμπειρία ενός στρατιωτικού γιατρού στον Έβρο

Όταν υπηρετούσα τη στρατιωτική θητεία μου στον Έβρο (αμετάθετος παρακαλώ) ως φανταρογιατρός, μια από τις εξαιρετικά βαρετές υπηρεσίες που είχα ήταν να συνοδεύω την ομάδα αποναρκοθέτησης ΤΕΝΞ στα σύνορα με την Τουρκία, κοντά στο χωριό Πύθιο. Ένας αξιωματικός με μια μικρή ομάδα έμπαινε μέσα στο ναρκοπέδιο για να βγάλει τις παλιές νάρκες και εγώ με τον οδηγό του Mercedes 240 GD μέναμε απέξω και περιμέναμε μήπως και γίνει κανένα μπραφ!

Σε αυτές τις πολύωρες και τότε φαινομενικά άχρηστες υπηρεσίες έκανα συζητήσεις που με σημάδεψαν και τις θυμάμαι μέχρι και τώρα. Και με τον οδηγό και με τον αξιωματικό. Το κλιμα ήταν αρχικά βαρύ γιατί πρόσφατα είχε σκοτωθεί σε αντίστοιχη αποστολή ένας αξιωματικός κάπου στις Φέρρες, οπότε οι πρώτες 2-3 αποστολές ήταν σιωπηλές σαν μνημόσυνο.

Στις επόμενες όμως ο αξιωματικός, ο Χρήστος ας πούμε μου ανοίχτηκε αρκετά και μου είπε πράγματα πολύ σημαντικά για να καταλάβω την κυνικότητα του στρατού και του σύγχρονου κόσμου συνολικά.

Το πιο σημαντικό ίσως που μου είπε ήταν ότι τα όπλα φτιάχνονται για να χρησιμοποιηθούν.

Και αυτό οδήγησε στο να γραφτεί ένα ωραίο διήγημα που θα δημοσιεύσω ηλεκτρονικά το επόμενο διάστημα.

ΥΓ ο οδηγός ο Γιώργος ας πούμε, μου έμαθε ότι υπάρχει ένα σημείο στο Mercedes 240 GD που αν ακουμπήσεις τον φραπέ, είναι στο κέντρο μάζας του αυτοκινήτου και μένει ακίνητο! Φανταστικό!

από το FACEBOOK

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437 

diktiospartakos.blogspot.com 

diktiospartakos@hotmail.com