Με κλειστά κτίρια ο φετινός τριήμερος εορτασμός της 53ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Έτσι αποφάσισε η Πρυτανεία του ΕΜΠ να τιμήσει τη μνήμη και τη θυσία των αγωνιστών φοιτητών απέναντι στη χούντα.
EurokinissiΒΑΡΒΑΡΑ ΜΑΝΤΑΙΟΥ
Με κλειστά κτίρια ο φετινός τριήμερος εορτασμός της 53ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Έτσι αποφάσισε η Πρυτανεία του ΕΜΠ να τιμήσει τη μνήμη και τη θυσία των αγωνιστών φοιτητών απέναντι στη χούντα.
Μεταξύ άλλων, ανακοίνωσε αυξημένη φύλαξη του συγκροτήματος της Πατησίων από τις 10 Νοέμβρη έως και τις 18. Με Πρυτανική Πράξη της 9ης Νοεμβρίου, τα κτίρια θα παραμείνουν κλειστά και οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιούνται μόνο στους εξωτερικούς χώρους και σε συγκεκριμένη έκταση που θα διαθέσει το ΕΜΠ. Η Πρυτανεία επικαλέστηκε περιστατικά βανδαλισμών προηγούμενων ετών.
Φέτος, ούτε ο Σύλλογος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967 – 1974 δεν θα έχει αίθουσα για εκδήλωση. Ναι, ούτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα. Ποια είναι η στόχευση πίσω από τις προφάσεις; Να συρρικνωθεί το τριήμερο, να απονευρωθεί, να καταλήξει ο εορτασμός να γίνει μία εθιμοτυπική κατάθεση στεφάνων.
Για δες καιρό που διάλεξαν ο χάρος να το πάρει το Πολυτεχνείο! Με τον καταδικασμένο για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης ναζί Κασιδιάρη εκτός φυλακής να κάνει ανενόχλητος εκδηλώσεις σε ξενοδοχεία την ώρα που η αστυνομία έξω δέρνει αντιφασίστες, με τους φασιστές να επιτίθενται με μαχαίρια ξανά σε αντιφασίστα στην Ελευσίνα και σε 15χρονη μαθήτρια στην Πάτρα, θεώρησαν καλό timing να επιτεθούν στη μνήμη του Πολυτεχνείου.
Γιατί η επίθεση στους εορτασμούς, είναι επίθεση στην ιστορική μνήμη. Είναι όμως και επίθεση, σε όλα όσα ο αγώνας των φοιτητών του ’73 μπορεί να εμπνεύσει στους αγώνες του σήμερα.
Την ώρα που η Ευρώπη συνταράσσεται από μαζικές κινητοποιήσεις της νεολαίας το αίτημα “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία” είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Κυριολεκτικά, φέτος, νέοι και νέες στην Γαλλία, την Αλβανία, την Σερβία, το Βέλγιο και αλλού, βγήκαν στους δρόμους απαιτώντας ενίσχυση της Παιδείας και καταπολέμηση της ακρίβειας που στερεί βασικά αγαθά από τις οικογένειές τους. Ζητούν να μπει τέλος στην κρατική καταστολή και στην διαφθορά. Ζητούν από τις κυβερνήσεις τους να σταματήσουν να χρηματοδοτούν πολέμους και να ενισχύσουν το κοινωνικό κράτος. Αγωνίζονται και σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στην Σερβία νικούν.
Αρκεί όμως μία επέτειος, για να μας βγάλει στον δρόμο και να γίνει η αφετηρία ενός μεγάλου κινήματος διαμαρτυρίας και διεκδίκησης πάνω σε αιτήματα του σήμερα; Όχι δεν αρκεί και όσοι προσπαθούν να την υπονομεύσουν το γνωρίζουν.
Οι διαρκείς επιθέσεις όμως στο Πολυτεχνείο και την μνήμη του αντιδικτατορικού αγώνα, άλλοτε με ανιστόρητα επιχειρήματα περί “μύθου”, με απελπισμένες προσπάθειες αμφισβήτησης των νεκρών, με υποτίμηση όσων τιμούν την μνήμη αυτή και συμμετέχουν κάθε χρόνο στην πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία, φανερώνουν ένα άγχος από πλευράς των κάθε λογής συντηρητικών δυνάμεων.
Και αυτό το άγχος έχει να κάνει με την υπενθύμιση του εφικτού: Η ιστορία κρατάει πολύ. Ακόμα και στις πιο μαύρες εποχές, έρχεται η στιγμή που οι άνθρωποι αντιδρούν, οργανώνονται, εξεγείρονται, αψηφώντας το προσωπικό κόστος και την παντοδυναμία του απέναντι. Έρχεται η στιγμή που επιλέγουν την ανυποχώρητη δράση. Και η δράση αυτή μπορεί να γίνει η αρχή του τέλους ακόμα και για τα πιο σκληρά καθεστώτα.
Κονταίνουν τους εορτασμούς του Πολυτεχνείου, ελπίζοντας να κοντύνουν τη μνήμη του και να αποφύγουν αυτή την στιγμή. Ανάχωμα στέκεται ο ΣΦΕΑ και οι φοιτητές/τριες: «Θα κάνουμε τις εκδηλώσεις έστω και στο προαύλιο. Δεν θα δεχτούμε μαχαίρια και κουκούλες, ούτε την αστυνομία μέσα στο Πολυτεχνείο, και θα διαφυλάξουμε τις εκδηλώσεις για να έρθει ο κόσμος», δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΦΕΑ κ. Γκιουγκής.
www.rosa.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου