www.tanea.gr
«Πάντα ήθελα η μία πατρίδα μου να είναι εντάξει με την άλλη. Ομως στο θέμα της επιστημονικής μου εξειδίκευσης η πρώτη μου πατρίδα, η Γερμανία, δεν είναι εντάξει με την Ελλάδα» μού εξηγούσε, «ούτε στο ζήτημα της διαχείρισης της μνήμης του πολέμου, ούτε στο ξεκαθάρισμα των πρακτικών συνεπειών του σχετικά με την (μη) αποπληρωμή του γερμανικού χρέους από το κατοχικό δάνειο, με τις (ισχνές) ατομικές αποζημιώσεις ή με την (μη) δίωξη των εγκλημάτων πολέμου». Την τελευταία παράλειψη έχουν επιτέλους συνειδητοποιήσει και οι γερμανικές αρχές, έτσι ώστε έστειλαν (από πέρσι) εμπειρογνώμονες στα ελληνικά αρχεία για τον εντοπισμό των εγκληματιών πολέμου- πολύ αργά... Αλλά αυτό δεν εμποδίζει τον Φλάισερ να θυμίζει τη δύσοσμη υπόθεση Μέρτεν, που οδήγησε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή- μετά από έντονες πιέσεις του καγκελάριου Αντενάουερ- να περάσει το 1959 τον περιβόητο νόμο με τον οποίο η Ελλάδα παραιτήθηκε από την περαιτέρω δίωξη των εγκληματιών πολέμου, μεταθέτοντας την ευθύνη στην Ομοσπονδιακή Γερμανία. Αφορμή, η σύλληψη του δικηγόρου Μαξ Μέρτεν, άλλοτε πρωταγωνιστή στις διώξεις των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, ο οποίος παρότι καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκιση, αφέθηκε ελεύθερος στο πλαίσιο του «ντιλ» Αντενάουερ- Καραμανλή για την εξασφάλιση ενός δανείου προς την Ελλάδα και για την αποτροπή του τουριστικού μποϊκοτάζ.
Δυστυχώς πολλές αρχειακές ενότητες της Κατοχής παραμένουν απρόσιτες ή έχουν καταστραφεί στην Ελλάδα, τονίζει ο Φλάισερ. Στη διάρκεια της Χούντας τα «κόκκινα τεκμήρια» είχαν «εξαφανιστεί» για τους ερευνητές τόσο από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής όσο και από την Εθνική. Το 1975, με απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Καραμανλή πολτοποιήθηκε το τεράστιο αρχείο του Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου το οποίο είχε ιδρυθεί το 1945. Αλλά και αρκετά χρόνια μετά την «Αλλαγή», πολλά αριστερά στόματα παρέμεναν φοβισμένα και κλειστά, ενώ πλήθος πολιτικών αντιμετώπιζε το δημόσιο αρχείο τους ως προσωπικό. Αυτές οι πόρτες αρχίζουν να ανοίγουν, με πολύ αργούς όμως ρυθμούς, και ο Φλάισερ δεν μπορεί να μη σχολιάσει το γεγονός ότι οι εκθέσεις των Νομαρχιών προς το υπουργείο Εσωτερικών για τα κατοχικά δρώμενα «χάθηκαν», όπως φημολογείται, κατά τη μετακόμισή του! «Το αισιόδοξο είναι ότι ενώ το 1984 ήμασταν ελάχιστοι στην Ελλάδα αυτοί που διερευνούσαμε συστηματικά τη δεκαετία του ΄40, τώρα- όπως συμβαίνει και διεθνώς- έχουμε πολλαπλασιαστεί».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου