Ταρίκ Αλί: «Χρειάζεται πολιτική λύση στη Συρία, αλλιώς θα έχουμε διαρκή πόλεμο»

Στις 28 Αυγούστου, ο αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα έδωσε συνέντευξη στο αμερικανικό δίκτυο PBS επιχειρώντας να μεταστρέψει την κοινή γνώμη που παρουσιάζεται, και στις ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη, ιδιαίτερα επιφυλακτική για τη διεξαγωγή επίθεσης εναντίον της Συρίας και παρουσίαζοντας τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος υποστηρίζει μια τέτοια επίθεση. Την επομένη, το δίκτυο «Democracy Now!» και η Έιμι Γκούντμαν κάλεσε τον Ταρίκ Αλί, ιστορικό, ακτιβιστή και αρχισυντάκτη του «New Left Review», και του ζήτησε να σχολιάσει σημεία της συνέντευξης παραθέτοντας και τη δική του γνώμη.

Σε αυ­τή τη συ­νέ­ντευ­ξη ο Ομπά­μα εμ­φα­νί­στη­κε βέ­βαιος ό­τι τα χη­μι­κά ό­πλα χρη­σι­μο­ποιή­θη­καν α­πό τη συ­ρια­κή κυ­βέρ­νη­ση αλ­λά δεν πα­ρου­σία­σε κα­μία α­πό­δει­ξη γι’ αυ­τό. Ο Τα­ρίκ Αλί ε­πι­σή­μα­νε ό­τι «οι α­πο­δεί­ξεις που α­να­φέ­ρο­νται προέρ­χο­νται ναι μεν α­πό σύμ­μα­χο, αλ­λά ο σύμ­μα­χος αυ­τός εί­ναι το Ισραήλ. Πρέ­πει να δη­μο­σιο­ποιη­θεί ό­τι οι ισ­ρα­η­λι­νές μυ­στι­κές υ­πη­ρε­σίες εί­ναι αυ­τές που πα­ρέ­χουν την πλη­ρο­φό­ρη­ση στις α­με­ρι­κά­νι­κες, ώ­στε να μπο­ρού­με ό­λοι να κρί­νου­με. Κα­νείς, ω­στό­σο, α­πό ό­σους γνω­ρί­ζουν τα δε­δο­μέ­να της πε­ριο­χής δεν πι­στεύει ό­τι οι ε­πι­θέ­σεις με χη­μι­κά ό­πλα εί­ναι έρ­γο της συ­ρια­κής κυ­βέρ­νη­σης ή διε­ξή­χθη κα­τό­πιν δι­κών της δια­τα­γών.

Σε τι θα μπο­ρού­σε να ω­φε­λή­σει τη συ­ρια­κή κυ­βέρ­νη­ση μια τέ­τοια ε­πι­λο­γή; Μου εί­ναι δύ­σκο­λο να πι­στέ­ψω ό­τι έ­να κα­θε­στώς που υ­πο­στη­ρί­ζε­ται α­πό τους Ρώ­σους και βρί­σκε­ται σε στε­νή ε­πα­φή με το Ιράν εί­ναι τό­σο ε­κτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που α­πο­φά­σι­σε να χρη­σι­μο­ποιή­σει χη­μι­κά ό­πλα. Εί­ναι πα­ρά­λο­γο, αν το σκε­φτεί κα­νείς, α­φού ε­πέ­τρε­ψαν στους διε­θνείς ε­πι­θεω­ρη­τές να ει­σέλ­θουν, στη συ­νέ­χεια να διε­ξά­γουν ε­πί­θε­ση με χη­μι­κά ό­πλα σε μια πε­ριο­χή σε α­πό­στα­ση 10 μί­λια α­πό το ση­μείο που έ­χουν κα­τα­λύ­σει. Και πριν οι διε­θνείς ε­πι­θεω­ρη­τές κα­τα­φέ­ρουν να φέ­ρουν στο φως ο­ποιο­δή­πο­τε στοι­χείο, τους ζη­τή­θη­κε να φύ­γουν, ό­πως τους ζη­τή­θη­κε να φύ­γουν α­πό το Ιράκ για­τί εί­χε α­πο­φα­σι­στεί βομ­βαρ­δι­σμός.
Χη­μι­κά ό­πλα στα χέ­ρια των Η­ΠΑ
Με δε­δο­μέ­νη την ε­μπει­ρία των α­με­ρι­κα­νών αλ­λά και των ευ­ρω­παίων πο­λι­τών, στους ο­ποίους οι δυ­τι­κοί η­γέ­τες εί­παν σα­φώς ψέ­μα­τα ό­ταν προ­ε­τοί­μα­ζαν τον πό­λε­μο στο Ιρά­κ, εί­ναι πο­λύ δύ­σκο­λο να πά­ρου­με στα σο­βα­ρά αυ­τά που δια­τεί­νο­νται. Εί­ναι πια η γνω­στή ι­στο­ρία με το λύ­κο και τα πρό­βα­τα, ο­πό­τε μέ­χρι να υ­πάρ­χουν πράγ­μα­τι α­πο­δεί­ξεις, δεν μπο­ρού­με να πά­ρου­με στα σο­βα­ρά ι­σχυ­ρι­σμούς.
Επί­σης, το κρά­τος που α­πο­δε­δειγ­μέ­να έ­χει χρη­σι­μο­ποιή­σει χη­μι­κά ό­πλα εί­ναι οι ί­διες οι Η­ΠΑ, για πα­ρά­δειγ­μα στη Φα­λούτ­ζα του Ιρά­κ, ό­που κα­μία κόκ­κι­νη γραμ­μή δεν υ­πήρ­ξε τό­τε πα­ρά μό­νο α­πό το αί­μα των Ιρα­κι­νών.»
Στη συ­νέ­χεια της συ­νέ­ντευ­ξής του, ο Ομπά­μα α­πο­σα­φη­νί­ζει ό­τι δεν τον εν­δια­φέ­ρει η αλ­λα­γή του κα­θε­στώ­τος στη Συ­ρία, αλ­λά θέ­λει να στεί­λει έ­να μή­νυ­μα. Σχο­λιά­ζο­ντας ο Τα­ρίκ Αλί ε­πι­ση­μαί­νει ό­τι «πρό­κει­ται για τι­μω­ρία που ε­πι­βάλ­λε­ται σε μια ο­λό­κλη­ρη χώ­ρα, με πα­ρά­πλευ­ρες αν­θρώ­πι­νες α­πώ­λειες. Ο Ομπά­μα δεν μπο­ρεί να προ­βλέ­ψει τις συ­νέ­πειες στη Συ­ρία και τη γύ­ρω πε­ριο­χή α­πό πι­θα­νή χρή­ση πυ­ραύ­λων.
Για ποιο λό­γο οι Η­ΠΑ θέ­λουν να ε­μπλα­κούν σε αυ­τόν ά­σχη­μο, α­πε­χθή, α­πελ­πι­στι­κό εμ­φύ­λιο πό­λε­μο; Κα­τά τη γνώ­μη μου, έ­χει να κά­νει με την κα­τά­στα­ση στο πε­δίο της μά­χης: η α­ντι­πο­λί­τευ­ση φαί­νε­ται να χά­νει και η Δύ­ση θέ­λει να αλ­λά­ξει το συ­σχε­τι­σμό δυ­νά­μεων στέλ­νο­ντας πε­ρισ­σό­τε­ρα ό­πλα στην α­ντι­πο­λί­τευ­ση, ό­ποια κι αν εί­ναι αυ­τή, διό­τι εί­ναι αμ­φί­βο­λο ποια εί­ναι σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις. Τώ­ρα θέ­λει να τι­μω­ρή­σει τη συ­ρια­κή κυ­βέρ­νη­ση και εν τω με­τα­ξύ ο εμ­φύ­λιος συ­νε­χί­ζε­ται. Κα­νείς δεν πιέ­ζει πραγ­μα­τι­κά για διά­λο­γο και δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, η α­ντι­πο­λί­τευ­ση αρ­νεί­ται να συμ­με­τά­σχει. Αλλά αυ­τό εί­ναι που πραγ­μα­τι­κά χρειά­ζε­ται για μια πο­λι­τι­κή λύ­ση, δια­φο­ρε­τι­κά θα έ­χου­με διαρ­κή πό­λε­μο. Η πο­λι­τι­κή του Ομπά­μα λέει: δεν ε­πι­διώ­κου­με αλ­λα­γή κα­θε­στώ­τος, αλ­λά πα­ράλ­λη­λα θέ­λου­με να το α­πο­δυ­να­μώ­σου­με, ο­πό­τε ο εμ­φύ­λιος θα συ­νε­χι­στεί. Για­τί με αυ­τήν την πο­λι­τι­κή τι άλ­λη προο­πτι­κή υ­πάρ­χει;»
Ομπά­μα, ό­πως Μπους;
Στην ί­δια συ­νέ­ντευ­ξη ο Ομπά­μα κά­νει σα­φή υ­παι­νιγ­μό ό­τι χη­μι­κά ό­πλα θα μπο­ρού­σαν να χρη­σι­μο­ποιη­θούν ε­να­ντίον των α­με­ρι­κα­νών πο­λι­τών στις Η­ΠΑ και χρη­σι­μο­ποιεί αυ­τόν τον υ­παι­νιγ­μό ως ε­πι­χεί­ρη­μα υ­πέρ της ε­πί­θε­σης στη Συ­ρία.
«Ο Ομπά­μα α­κού­γε­ται ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρο σαν τον Μπους και δυ­στυ­χώς αυ­τή εί­ναι η ά­πο­ψή μου α­πό την η­μέ­ρα που ε­ξε­λέ­γη» α­πα­ντά ο Τα­ρίκ Αλί. «Μά­λι­στα, μπο­ρεί και «περ­νά­ει« πράγ­μα­τα που ο Μπους δεν θα μπο­ρού­σε: αν σή­με­ρα ή­ταν ο Μπους που ε­τοι­μα­ζό­ταν να ε­πι­τε­θεί σε μία α­κό­μα χώ­ρα θα ση­κω­νό­ταν α­ντά­ρα στις Η­ΠΑ, αλ­λά ε­πει­δή πρό­κει­ται για τον Ομπά­μα υ­πάρ­χει με­γα­λύ­τε­ρη α­πο­δο­χή. Η λο­γι­κή ό­τι έ­να κρά­τος ή μια ο­μά­δα αν­θρώ­πων μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποιή­σει χη­μι­κά ή πυ­ρη­νι­κά ό­πλα ε­να­ντίον των Η­ΠΑ, με δε­δο­μέ­νο τον υ­ψη­λό βαθ­μό πα­ρα­κο­λού­θη­σης που υ­φι­στά­με­θα ό­λοι μας α­πό την Εθνι­κή Υπη­ρε­σία Ασφά­λειας των Η­ΠΑ (NSA), εί­ναι δύ­σκο­λο να α­φο­μοιω­θεί στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Ο κό­σμος τρο­μο­κρα­τεί­ται διό­τι α­κούει ό­τι υ­πάρ­χει η πι­θα­νό­τη­τα να α­πει­λεί­ται, ό­μως δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται σο­βα­ρή α­πει­λή. Εάν α­πο­φα­σι­ζό­ταν να υ­λο­ποιη­θεί μια με­γά­λη εκ­στρα­τεία για την παύ­ση των χη­μι­κών ό­πλων, θα πρέ­πει να ι­σχύ­σει για ό­λα τα κρά­τη και να δού­με πώς μπο­ρεί να ε­φαρ­μο­στεί. Κα­ταρ­χάς θα πρέ­πει να στα­μα­τή­σου­με τις ε­ται­ρείες που τα πα­ρά­γουν και τα κα­τα­σκευά­ζουν. Πού βρί­σκο­νται αυ­τές οι ε­ται­ρείες; Αρκε­τές α­πό αυ­τές βρί­σκο­νται στη Δύ­ση, μέ­σα στα ό­ρια της λε­γό­με­νης διε­θνούς κοι­νό­τη­τας. Η κα­τά­στα­ση στη Μέ­ση Ανα­το­λή, λό­γω και της ε­μπλο­κής των Η­ΠΑ και των συ­νε­πειών της, εί­ναι πο­λύ σύν­θε­τη και δύ­σκο­λη και ο Ομπά­μα μι­λά­ει σαν να α­πει­λούν τις Η­ΠΑ χη­μι­κά ό­πλα. Εί­ναι α­νό­η­το και δη­μιουρ­γεί κλί­μα τρο­μο­κρα­τίας.
Επι­πλέ­ον, οι μό­νοι που θα μπο­ρού­σαν να δια­νο­η­θούν το α­δια­νό­η­το, να χρη­σι­μο­ποιή­σουν χη­μι­κά ό­πλα ε­να­ντίον πο­λι­τών στις Η­ΠΑ ή αλ­λού, εί­ναι α­νά­με­σα σε αυ­τούς που σή­με­ρα α­ντι­μά­χο­νται το συ­ρια­κό κα­θε­στώς. Οι Η­ΠΑ, λοι­πόν, που υ­πο­στη­ρί­ζουν την α­ντι­πο­λί­τευ­ση και οι α­κό­λου­θοί τους στη Μέ­ση Ανα­το­λή που την ε­ξο­πλί­ζουν, έ­χουν με­γά­λη ευ­θύ­νη οι ί­διοι. Άρα το ε­πι­χεί­ρη­μα πε­ρί α­πει­λού­με­νων πο­λι­τών δεν βγά­ζει νό­η­μα. Οι πο­λί­τες α­νη­συ­χούν πο­λύ έ­ντο­να για τις συ­νέ­πειες ε­νός πο­λέ­μου στη Συ­ρία. Στη Βρε­τα­νία, το 80% του πλη­θυ­σμού δη­λώ­νει την α­ντί­θε­σή του, υ­πάρ­χει μια ι­σχυ­ρή α­ντί­θε­ση στον πό­λε­μο που ε­κτεί­νε­ται και στα α­ρι­στε­ρά και στα δε­ξιά του πο­λι­τι­κού τό­ξου.»
Εποχή