Tου Διονυση Γουσετη / diongus@otenet.gr
Προκειμένου να ανοίξει τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η τουρκική ηγεσία έθεσε δύο όρους: την εκλογή μουφτή στη Θράκη και τη λειτουργία τεμένους στην Αθήνα. Οι αξιώσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν προκλητικές από τα ελληνικά ΜΜΕ και κατά μια έννοια ορθώς. Είναι προκλητικό να εξαρτά κάποιος την προστασία των δικαιωμάτων μιας πληθυσμιακής ομάδας από την προστασία των δικαιωμάτων μιας άλλης πληθυσμιακής ομάδας. Από την άλλη όμως, η τουρκική ηγεσία αξιοποιεί μια επιπόλαιη -για να μην πω ανόητη και ζημιογόνο- εξωτερική πολιτική μας. Εξηγούμαι.
Πρώτον για τους μουφτήδες. Ο θεσμός της εκλογής τους από την ίδια τη μειονότητα, που στηρίζεται σε διεθνείς συμφωνίες και στον νόμο 2345/1920, καταργήθηκε με τον νόμο 1920/1991. Από τότε, οι μουφτήδες διορίζονται «νόμιμα» από το ελληνικό κράτος και οι εκλεγμένοι εισπράττουν τη ρετσινιά του «ψευδομουφτή» και καταδίκες για «αντιποίηση αρχής». Δύο καταδικασμένοι μουφτήδες, ο Μεχμέτ Εμίν Αγά και ο Ιμπραήμ Σερίφ, προσέφυγαν κατά της Ελλάδας και δικαιώθηκαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η δε Ελλάδα καταδικάστηκε για παραβίαση θρησκευτικών ελευθεριών.
Δεύτερον, για το άγος της ανυπαρξίας τζαμιού. Είμαστε η μόνη πρωτεύουσα της Ευρώπης χωρίς μουσουλμανικό τέμενος. Τη συνταγματική μας υποχρέωση απέναντι στις 700.000 μουσουλμάνους της Αθήνας τη σέρνουμε από το οικόπεδο που θα παραχωρούσαμε για τζαμί στον Πειραιά το 1890 (!), στο δασύλλιο Συγγρού, στο Μαρούσι, στο Κορωπί, στην Παιανία, στο Μοναστηράκι, στον Ελαιώνα και από το 2006 σε ένα εγκαταλειμμένο κτίριο του Πολεμικού Ναυτικού στον Βοτανικό. Εως σήμερα έχουν κηρυχθεί άγονοι τρεις διαγωνισμοί για την κατασκευή του «τζαμιού» διότι, παρά την πρωτοφανή ύφεση, κανένας εργολάβος δεν ενδιαφέρεται για το συγκεκριμένο έργο, επειδή φοβούνται φασαρίες από θρησκόληπτους ή ακροδεξιούς. Ετσι, οι μουσουλμάνοι αναγκάζονται να προσεύχονται στους περίπου 120 χώρους οι οποίοι λειτουργούν παράνομα ως τζαμιά. Οταν ο σημερινός υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης κατέβηκε υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής στις εκλογές της 7ης/11/2010 με κεντρικό σύνθημα «Οχι τζαμί στον Βοτανικό», όταν ο άγιος Πειραιώς προσέφυγε στο ΣτΕ με αίτημα να κηρυχθεί ο σχετικός νόμος «αντισυνταγματικός και ανθελληνικός», γιατί μας σοκάρουν τα «συσσίτια μόνο για Ελληνες» της Χρυσής Αυγής; Τα ανθρώπινα δικαιώματα εκδικούνται. Οσες κοινωνίες εθίστηκαν στο να τα περιφρονούν στο όνομα δήθεν υπέρτερων αξιών, όπως το έθνος, το προλεταριάτο ή και η καλοπέραση, το έχουν πληρώσει. Η εθνικοσοσιαλιστική Χρυσή Αυγή, όταν διεκδικεί να αναρτηθεί ελληνική σημαία στα κελιά των ηγετών της, συμπλέει με τον υπουργό Αμυνας Δ. Αβραμόπουλο, κατά τον οποίο «το πατριωτικό φρόνημα δεν μπορεί να κοστολογείται» (!). Και φοβάμαι ότι όσο τον γ.γ. του υπουργικού συμβουλίου «δεν τον ενδιαφέρουν τα δικαιώματα του ανθρώπου ούτε οι σχετικές διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας», το ποσοστό της Χ.Α. θα αυξάνεται, παρά τις διώξεις. Και η διεθνής αξιοπιστία της χώρας θα μειώνεται.
ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Προκειμένου να ανοίξει τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η τουρκική ηγεσία έθεσε δύο όρους: την εκλογή μουφτή στη Θράκη και τη λειτουργία τεμένους στην Αθήνα. Οι αξιώσεις αυτές χαρακτηρίστηκαν προκλητικές από τα ελληνικά ΜΜΕ και κατά μια έννοια ορθώς. Είναι προκλητικό να εξαρτά κάποιος την προστασία των δικαιωμάτων μιας πληθυσμιακής ομάδας από την προστασία των δικαιωμάτων μιας άλλης πληθυσμιακής ομάδας. Από την άλλη όμως, η τουρκική ηγεσία αξιοποιεί μια επιπόλαιη -για να μην πω ανόητη και ζημιογόνο- εξωτερική πολιτική μας. Εξηγούμαι.
Πρώτον για τους μουφτήδες. Ο θεσμός της εκλογής τους από την ίδια τη μειονότητα, που στηρίζεται σε διεθνείς συμφωνίες και στον νόμο 2345/1920, καταργήθηκε με τον νόμο 1920/1991. Από τότε, οι μουφτήδες διορίζονται «νόμιμα» από το ελληνικό κράτος και οι εκλεγμένοι εισπράττουν τη ρετσινιά του «ψευδομουφτή» και καταδίκες για «αντιποίηση αρχής». Δύο καταδικασμένοι μουφτήδες, ο Μεχμέτ Εμίν Αγά και ο Ιμπραήμ Σερίφ, προσέφυγαν κατά της Ελλάδας και δικαιώθηκαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η δε Ελλάδα καταδικάστηκε για παραβίαση θρησκευτικών ελευθεριών.
Δεύτερον, για το άγος της ανυπαρξίας τζαμιού. Είμαστε η μόνη πρωτεύουσα της Ευρώπης χωρίς μουσουλμανικό τέμενος. Τη συνταγματική μας υποχρέωση απέναντι στις 700.000 μουσουλμάνους της Αθήνας τη σέρνουμε από το οικόπεδο που θα παραχωρούσαμε για τζαμί στον Πειραιά το 1890 (!), στο δασύλλιο Συγγρού, στο Μαρούσι, στο Κορωπί, στην Παιανία, στο Μοναστηράκι, στον Ελαιώνα και από το 2006 σε ένα εγκαταλειμμένο κτίριο του Πολεμικού Ναυτικού στον Βοτανικό. Εως σήμερα έχουν κηρυχθεί άγονοι τρεις διαγωνισμοί για την κατασκευή του «τζαμιού» διότι, παρά την πρωτοφανή ύφεση, κανένας εργολάβος δεν ενδιαφέρεται για το συγκεκριμένο έργο, επειδή φοβούνται φασαρίες από θρησκόληπτους ή ακροδεξιούς. Ετσι, οι μουσουλμάνοι αναγκάζονται να προσεύχονται στους περίπου 120 χώρους οι οποίοι λειτουργούν παράνομα ως τζαμιά. Οταν ο σημερινός υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης κατέβηκε υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής στις εκλογές της 7ης/11/2010 με κεντρικό σύνθημα «Οχι τζαμί στον Βοτανικό», όταν ο άγιος Πειραιώς προσέφυγε στο ΣτΕ με αίτημα να κηρυχθεί ο σχετικός νόμος «αντισυνταγματικός και ανθελληνικός», γιατί μας σοκάρουν τα «συσσίτια μόνο για Ελληνες» της Χρυσής Αυγής; Τα ανθρώπινα δικαιώματα εκδικούνται. Οσες κοινωνίες εθίστηκαν στο να τα περιφρονούν στο όνομα δήθεν υπέρτερων αξιών, όπως το έθνος, το προλεταριάτο ή και η καλοπέραση, το έχουν πληρώσει. Η εθνικοσοσιαλιστική Χρυσή Αυγή, όταν διεκδικεί να αναρτηθεί ελληνική σημαία στα κελιά των ηγετών της, συμπλέει με τον υπουργό Αμυνας Δ. Αβραμόπουλο, κατά τον οποίο «το πατριωτικό φρόνημα δεν μπορεί να κοστολογείται» (!). Και φοβάμαι ότι όσο τον γ.γ. του υπουργικού συμβουλίου «δεν τον ενδιαφέρουν τα δικαιώματα του ανθρώπου ούτε οι σχετικές διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας», το ποσοστό της Χ.Α. θα αυξάνεται, παρά τις διώξεις. Και η διεθνής αξιοπιστία της χώρας θα μειώνεται.
ΠΗΓΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου