Slider

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

έφυγε από τη ζωή ο συναγωνιστης του αντιμιλιταριστικού κινήματος Παύλος Ναθαναήλ, από τους πρώτους αρνητές στράτευσης

Έφυγε ο σύντροφος Παύλος Ναθαναήλ. Από νεαρή ηλικία επέλεξε το χώρο της ριζοσπαστικής αμφισβήτησης με μια ιδιαίτερα βαθειά κι ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Μεγαλωμένος στη Νέα Ιωνία αμφισβήτησε έντονα την κοινωνική, πολιτική, οικονομική συνθήκη και περιπλανήθηκε εν λόγω και έργω στα μονοπάτια της κριτικής σκέψης και δράσης μέχρι και χθες. Ήταν παντού σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες.

Ήταν από τους πρώτους αρνητές στράτευσης (ολικός) με συνέπεια τη φυλάκισή του ακριβώς μετά την πρώτη αποφυλάκιση του Νίκου Μαζιώτη για τον ίδιο λόγο στις φυλακές Αυλώνας. Γνωριστήκαμε σε μια κίνηση Αντιρρησιών Συνείδησης του οικολογικού χώρου που αργότερα μετατράπηκε σε Σύνδεσμο Αρνητών Στράτευσης. Για τον ίδιο λόγο (στην αναρχική ομάδα Δραπετσώνας-Κερατσινίου και στον αναρχοκομμουνιστικό πυρήνα Άνω Λιοσίων είχαμε μέλη μας που ήταν αρνητές στράτευσης & επιστράτευσης) αργότερα συνεργάστηκε μαζί μας μέχρι και για μια μικρή περίοδο στο Στέκι Κριτικής και Παρέμβασης που είχαμε ανοίξει στην Αγια Σοφιά του Πειραιά και πραγματοποιούσαμε τοπικές και κεντρικές παρεμβάσεις στο πρώτο πόλεμο της Νέας Τάξης, στο Ιράκ.

Ήταν αγνός και απλός παρ' όλη του την πνευματική κατάρτιση, ειλικρινής, ευθύς με οξεία κριτική έκφραση. Ήταν φτωχός, αξιοπρεπής έχοντας αποποιηθεί απόλυτα κάθε μορφή κληρονομικού δικαιώματος. Ήταν σπουδαίος αργυροτεχνίτης και κοσμηματοποιός, αλλά τα τελευταία χρόνια δεν μπορούσε να εργαστεί και φιλοξενείτο στο σπίτι συντρόφισσας που είχε την ατυχία να τον βρει νεκρό τα ξημερώματα. Πάντοτε με την αγωνία για την κατάσταση γύρω μας με ένα ιδιότυπο χιούμορ που λύτρωνε. Ανιδιοτελής όσο δεν πάει άλλο, αλληλέγγυος ακόμα και να σου δώσει ό,τι είχε. Η τελευταία φορά που βρεθήκαμε και είπαμε τον πόνο μας ήταν στα τέλη του περασμένου Δεκέμβρη στο μνημόσυνο του Καραπλή.

Θα λείπεις Παύλο, καλή ανάπαυση, παρηγοριά στους λίγους και πολύ κοντινούς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου