Με αφορμή την πρόσφατη έκδοση του βιβλίου «Αραβική Άνοιξη - Μέση Ανατολή
και Βόρεια Αφρική», το Al Jazeera φιλοξένησε συνέντευξη του
γεωστρατηγικού αναλυτή Βασίλη Γιαννακόπουλου. Το αραβόγλωσσο άρθρο
περιελάμβανε αφενός μια σύντομη περιγραφή των κεφαλαίων του βιβλίου,
αφετέρου τις ερωτήσεις-απαντήσεις που ακολουθούν και οι οποίες αφορούν
την παρούσα κατάσταση στην περιοχή, τις σχέσεις των Αράβων με τους
εξωτερικούς δρώντες και τα πιθανά σενάρια για τη Συρία.
Σε ποιες χώρες έχετε περιοδεύσει προκειμένου να γράψετε το βιβλίο;
Ως γεωστρατηγικός αναλυτής σε θέματα Μέσης Ανατολής του ΓΕΕΘΑ (2000-2009), είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ αρκετές φορές τις χώρες της περιοχής, όπως την Αίγυπτο, την Ιορδανία, τη Λιβύη, την Τυνησία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα παλαιστινιακά εδάφη, το Ισραήλ και την Τουρκία.
Τι εμπειρίες έχετε από τον Αραβικό κόσμο;Στη διάρκεια των επισκέψεων που προανέφερα, είχα την ευκαιρία να συζητήσω, να αναλύσω και να εκτιμήσω τις μείζονες περιφερειακές προκλήσεις με Άραβες στρατιωτικούς, διπλωμάτες και αναλυτές. Επιπρόσθετα, ανάλογες εμπειρίες αποκόμισα με επισκέψεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατ' αυτόν τον τρόπο, απέκτησα μια σφαιρική γνώση για τα τεκταινόμενα στην περιοχή.
Περιμένατε καθόλου να γίνει τέτοιο γεγονός στον Αραβικό κόσμο;
Προσωπικά, μέχρι το Δεκέμβριο του 2010, δεν ανέμενα ανατροπή των καθεστώτων από ένα ντόμινο λαϊκών εξεγέρσεων. Εκτιμούσα ότι κάποιοι Άραβες ηγέτες, λόγω της μεγάλης τους ηλικίας και των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζαν, θα μπορούσαν να ανατραπούν από τις ένοπλες δυνάμεις. Πίστευα ότι κάποια πιθανά πραξικοπήματα, ίσως και με εξωτερική παρέμβαση, θα είχαν ως στόχο να παραδώσουν την εξουσία σε συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία θα συνέχιζαν να ασκούν φιλοδυτική πολιτική. Πριν την Αραβική Άνοιξη, η πρόθεση του αραβικού λαού για ανατροπή των αυταρχικών καθεστώτων ήταν δεδομένη, κυρίως λόγω του δημοκρατικού ελλείμματος, της ανεργίας και της διαφθοράς. Ωστόσο, τα Social Networks, η κινητή τηλεφωνία, η συνεχής ενημέρωση από το Al Jazeera που ήταν κοντά στα γεγονότα, καθώς και η γρήγορη πτώση του Ben Ali, λειτούργησαν καταλυτικά στη βούληση των Αράβων πολιτών για εξέγερση.
Πως βλέπει η Δύση - Ευρώπη και Αμερική- την Αραβική Άνοιξη ;
Πέρα από τον αρχικό αιφνιδιασμό που προκάλεσε η έναρξη της Αραβικής Άνοιξης, επικράτησε και έντονος προβληματισμός για το διάδοχο status, που αναμενόταν να επηρεάσει τις σχέσεις των αραβικών χωρών με τους μέχρι τότε εξωτερικούς δρώντες. Η Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ, οι Βρυξέλες και η Μόσχα ανησυχούσαν ιδιαίτερα για τη μετά την Αραβική Άνοιξη εποχή. Θα διατηρούσαν και μέχρι ποιο βαθμό την επιρροή τους; Ποιοι θα αναλάμβαναν την εξουσία στις αραβικές χώρες, μετά την εκθρόνιση των αυταρχικών καθεστώτων; Ποιες θα ήταν οι προθέσεις τους; Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για την ενεργειακή ασφάλεια; Αναδύονταν νέες απειλές και ποιες ήταν αυτές;
Πως θα επηρεάσει η Αραβική Άνοιξη τις σχέσεις Αράβων με το Ισραήλ; την Ευρώπη; την Αμερική;
Το Ισραήλ ανησυχεί σοβαρά για τη συνεχώς επιδεινούμενη περιφερειακή κατάσταση ασφάλειας, καθότι δημιουργούνται προϋποθέσεις που οδηγούν σε δυσοίωνες μελλοντικές εξελίξεις. Οι συμφωνίες ειρήνης με την Ιορδανία και ειδικά με την Αίγυπτο δεν θεωρούνται πλέον δεδομένες, καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα νομιμοποιήθηκε και εξελίσσεται σε μια ισχυρή πολιτική δύναμη. Η Αραβική Άνοιξη προκάλεσε και την αλλαγή πλεύσης των Παλαιστίνιων. Ο επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Hamas, Khaled Meshal, αντιλαμβανόμενος ότι με τα όσα συμβαίνουν στη Συρία θα βρισκόταν στη «λάθος πλευρά»,
onalert.gr
Σε ποιες χώρες έχετε περιοδεύσει προκειμένου να γράψετε το βιβλίο;
Ως γεωστρατηγικός αναλυτής σε θέματα Μέσης Ανατολής του ΓΕΕΘΑ (2000-2009), είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ αρκετές φορές τις χώρες της περιοχής, όπως την Αίγυπτο, την Ιορδανία, τη Λιβύη, την Τυνησία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα παλαιστινιακά εδάφη, το Ισραήλ και την Τουρκία.
Τι εμπειρίες έχετε από τον Αραβικό κόσμο;Στη διάρκεια των επισκέψεων που προανέφερα, είχα την ευκαιρία να συζητήσω, να αναλύσω και να εκτιμήσω τις μείζονες περιφερειακές προκλήσεις με Άραβες στρατιωτικούς, διπλωμάτες και αναλυτές. Επιπρόσθετα, ανάλογες εμπειρίες αποκόμισα με επισκέψεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης αλλά και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατ' αυτόν τον τρόπο, απέκτησα μια σφαιρική γνώση για τα τεκταινόμενα στην περιοχή.
Περιμένατε καθόλου να γίνει τέτοιο γεγονός στον Αραβικό κόσμο;
Προσωπικά, μέχρι το Δεκέμβριο του 2010, δεν ανέμενα ανατροπή των καθεστώτων από ένα ντόμινο λαϊκών εξεγέρσεων. Εκτιμούσα ότι κάποιοι Άραβες ηγέτες, λόγω της μεγάλης τους ηλικίας και των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζαν, θα μπορούσαν να ανατραπούν από τις ένοπλες δυνάμεις. Πίστευα ότι κάποια πιθανά πραξικοπήματα, ίσως και με εξωτερική παρέμβαση, θα είχαν ως στόχο να παραδώσουν την εξουσία σε συγκεκριμένα πρόσωπα, τα οποία θα συνέχιζαν να ασκούν φιλοδυτική πολιτική. Πριν την Αραβική Άνοιξη, η πρόθεση του αραβικού λαού για ανατροπή των αυταρχικών καθεστώτων ήταν δεδομένη, κυρίως λόγω του δημοκρατικού ελλείμματος, της ανεργίας και της διαφθοράς. Ωστόσο, τα Social Networks, η κινητή τηλεφωνία, η συνεχής ενημέρωση από το Al Jazeera που ήταν κοντά στα γεγονότα, καθώς και η γρήγορη πτώση του Ben Ali, λειτούργησαν καταλυτικά στη βούληση των Αράβων πολιτών για εξέγερση.
Πως βλέπει η Δύση - Ευρώπη και Αμερική- την Αραβική Άνοιξη ;
Πέρα από τον αρχικό αιφνιδιασμό που προκάλεσε η έναρξη της Αραβικής Άνοιξης, επικράτησε και έντονος προβληματισμός για το διάδοχο status, που αναμενόταν να επηρεάσει τις σχέσεις των αραβικών χωρών με τους μέχρι τότε εξωτερικούς δρώντες. Η Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ, οι Βρυξέλες και η Μόσχα ανησυχούσαν ιδιαίτερα για τη μετά την Αραβική Άνοιξη εποχή. Θα διατηρούσαν και μέχρι ποιο βαθμό την επιρροή τους; Ποιοι θα αναλάμβαναν την εξουσία στις αραβικές χώρες, μετά την εκθρόνιση των αυταρχικών καθεστώτων; Ποιες θα ήταν οι προθέσεις τους; Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για την ενεργειακή ασφάλεια; Αναδύονταν νέες απειλές και ποιες ήταν αυτές;
Πως θα επηρεάσει η Αραβική Άνοιξη τις σχέσεις Αράβων με το Ισραήλ; την Ευρώπη; την Αμερική;
Το Ισραήλ ανησυχεί σοβαρά για τη συνεχώς επιδεινούμενη περιφερειακή κατάσταση ασφάλειας, καθότι δημιουργούνται προϋποθέσεις που οδηγούν σε δυσοίωνες μελλοντικές εξελίξεις. Οι συμφωνίες ειρήνης με την Ιορδανία και ειδικά με την Αίγυπτο δεν θεωρούνται πλέον δεδομένες, καθώς η Μουσουλμανική Αδελφότητα νομιμοποιήθηκε και εξελίσσεται σε μια ισχυρή πολιτική δύναμη. Η Αραβική Άνοιξη προκάλεσε και την αλλαγή πλεύσης των Παλαιστίνιων. Ο επικεφαλής του πολιτικού γραφείου της Hamas, Khaled Meshal, αντιλαμβανόμενος ότι με τα όσα συμβαίνουν στη Συρία θα βρισκόταν στη «λάθος πλευρά»,
onalert.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου