AP Photo
H πραγματική νίκη του March to Gaza
Κώστας Ζαφειρόπουλος
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 4.000 άνθρωποι από 82 χώρες και 5 ηπείρους βρέθηκαν στην Αίγυπτο.
Σήμερα το βράδυ επιστρέφει στην Ελλάδα ο κύριος όγκος των Ελλήνων διαδηλωτών που συμμετείχε στη Διεθνή Πορεία για τη Γάζα, η οποία μπορεί να μην πέτυχε τον αρχικό της σκοπό δεχόμενη καταστολή από τις αιγυπτιακές αρχές, ωστόσο καταγράφεται ως μια από τις σημαντικότερες και πιο εμβληματικές στιγμές έμπρακτης αλληλεγγύης στους παλαιστινίους από την αρχή της γενοκτονίας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 4.000 άνθρωποι από 82 χώρες και 5 ηπείρους βρέθηκαν στην Αίγυπτο. Μετά την καταστολή της Παρασκευής και την παρεμπόδιση της πορείας το σαββατοκύριακο, την Τρίτη είχαν μείνει στο Κάιρο λιγότεροι από 1.000 άτομα και ήταν εμφανές ότι δεν μπορεί να υλοποιηθεί η πορεία. Η ελληνική αποστολή είχε την «τύχη» να μην υποστεί σοβαρές συνέπειες από την καταστολή της αιγυπτιακής αστυνομίας ενώ μόλις ένα μέλος της «απελάθηκε» στην Ελλάδα. Δε συνέβη το ίδιο με δεκάδες διαδηλωτές από άλλες χώρες ενώ ειδικά η αντιμετώπιση των αραβόφωνων ακτιβιστών/τριων ήταν πολύ πιο σκληρή. Σημειώνεται ότι σήμερα το απόγευμα ο Τιάγκο Σίλβα, μέλος του Madleen του Στόλου της Ελευθερίας απήυθυνε δημόσιο κάλεσμα για την άμεση απελευθέρωση όλων όσων έχουν συλληφθεί από το καραβάνι Soumoud και την αποστολή March to Gaza στην Αίγυπτο.
Συνομιλούμε με συμμετέχοντες απο διαφορετικες χώρες επιχειρώντας μια πρώτη αποτίμηση του θερμού κινηματικού πενθήμερου που προηγήθηκε και επισκιάστηκε από τον πόλεμο Ισραήλ-Ιράν.
Ο 72χρονος Ισπανός ακτιβιστής, Μανόλο Γκαρσία βρέθηκε αυτές τις μέρες στην Αίγυπτο. Μιλούσαμε μαζί του κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών. «Το κίνητρό μου να συμμετάσχω ήταν το ίδιο όπως για όλους όσοι έχουν την αίσθηση της ανθρωπιάς. Η γενοκτονία που παρακολουθούμε καθημερινά είναι αφόρητη -όχι μόνο οι εκατοντάδες θάνατοι, αλλά και η έλλειψη στέγης, οι θάνατοι από το κρύο το χειμώνα, η πείνα των παιδιών- είναι αδιανόητα. Όποιος έχει ίχνος ανθρωπιάς πρέπει να κάνει κάτι ενάντια σε αυτή τη γενοκτονία και να υποστηρίξει τον παλαιστινιακό λαό» ήταν το πρώτο μήνυμα που μας έστειλε μια μέρα πριν από τη συγκέντρωση στο Κάιρο. Εμαθε για την πρωτοβουλία από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ως μέλος ενός κινήματος αλληλεγγύης στην Ισπανία που βρίσκεται σε επαφή με τον στολίσκο της Ελευθερίας. Η ιδέα να περπατήσει προς τη Γάζα «ως ειρηνική και πολιτική διαμαρτυρία» του φάνηκε εξαιρετική. «Φυσικά δεν λύνει τίποτα, αλλά προστίθεται στις πολλές παγκόσμιες πρωτοβουλίες που ζητούν να ανοίξουν τα σύνορα για ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα και υπέρ της κατάπαυσης του πυρός. [...] Στο τέλος όμως η ισπανική πρεσβεία στο Κάιρο, αντί να ζητήσει από την αιγυπτιακή κυβέρνηση να επιτρέψει τη δημοκρατική και ειρηνική διαμαρτυρία μας, ασκώντας το καθολικό δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, μας... συμβούλεψε να επιστρέψουμε στην Ισπανία» σημείωνει ο ίδιος.
Στην άλλη άκρη της συχνά διακοπτόμενης τηλεφωνικής γραμμής ο Κώστας Αργαλιώτης (Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα) λέει στην «Εφ.Συν.» πως η «αρχικη μου εκτίμηση ήταν ότι η Αίγυπτος ίσως αποφάσιζε ότι την συνέφερε να μας "χρησιμοποιήσει" και μας ως προς όφελός της με κάποιο τρόπο και ότι έτσι θα είχαμε μια πιθανότητα να μας δώσει και εμάς άδεια να πάμε έως ένα σημείο. Να φτάσουμε δηλαδή στην έρημο του Σινά, που είναι στρατιωτική ζώνη και στη συνέχεια να φτάσουμε στην πόλη Ελ Αρίς. Και να μας αφήσει να περπατήσουμε μερικά χιλιόμετρα. Δεν πιστεύαμε βέβαια ότι θα μας άφηναν να φτάσουμε στο φυλάκιο της Ράφα. Από τη στιγμή ωστόσο που ξεκίνησε η ιστορία του πολέμου με το Ιράν, τα πράγματα έγιναν απαγορευτικά».
Μετά την καταστολή στα τσεκ πόιντ εξω από την πόλη Ισμαηλία οι συγκεντρωμένοι αποχώρησαν συντεταγμένα προς το Κάιρο, ενώ πραγματοποιήθηκαν δεκάδες συλλήψεις, προσαγωγές και απελάσεις μέχρι τα ξημερώματα της 16ης Ιουνίου. Ανάμεσα στα μέλη των διεθνώς αντιπροσωπειών διεξάγονταν διαρκώς συζητήσεις για το αν θα έπρπε να πραγματοποιηθεί μια μαζική διαδήλωση και πορεία στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα, είτε στα γραφεία της Ευρωπαικής Ενωσης είτε σε πρεσβείες αντί για τα flash mobs που τελικά έγιναν σε μερικά σημεία. Εκτιμήθηκε τελικά ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα έβαζε σε σοβαρό κίνδυνο αλληλέγγυους Αιγύπτιους και η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Η αίσθηση που πολλά μέλη του March to Gaza αποκόμισαν αυτές τις μέρες από την αιγυπτιακή κοινωνία είναι πως ο κόσμος είναι ξεκάθαρα αλληλέγγυος με τους Παλαιστινίους, ωστόσο όπως μας λένε «δε θέλουν με τίποτα να μπλέξουν σε έναν πόλεμο με το Ισραήλ». Οπως ανέφερε ο Ιάσονας Αποστολόπουλος (pressproject) «όλος ο λαός με όσους ανθρώπους έχουμε έρθει σε επαφή, ταξιτζήδες, σερβιτόροι, ακόμη και αστυνομικοί που μας είχαν περικυκλώσει, είναι με την Παλαιστίνη. Μας έλεγαν εμείς θα στηρίζουμε, είμαστε μαζί σας. Όλοι οι λαοί του αραβικού κόσμου είναι με την Παλαιστίνη. Τα καθεστώτα όμως δεν είναι, ειδικά το καθεστώς της Αιγύπτου».
Σύμφωνα με ισπανούς ακτιβιστές, στην Αίγυπτο τα κυρίαρχα επίσημα μέσα ενημέρωσης, όπως ο εθνικιστής παρουσιαστής της τηλεόρασης Ahmed Moussa, κατηγορούσαν όλες αυτές τις μέρες τα καραβάνια της αλληλεγγύης ως «πέμπτη φάλαγγα που επιδιώκει να αποσταθεροποιήσει την Αίγυπτο» και ως «συνωμοσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας». Άλλα αριστερά κόμματα, χωρίς όμως παρουσία στο κοινοβούλιο, ζήτησαν άδεια και υποστήριξη για τις πορείες που θα μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, όπως το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Λαϊκής Συμμαχίας, το οποίο δημοσιοποίησε το αίτημά του στα μέσα ενημέρωσης Darb.
Εκτός από τον εγγονό του Νέλσον Μαντέλα, τον Zwelivelile «Mandla» Mandela, ο οποίος είναι μέλος του νοτιοαφρικανικού κοινοβουλίου, και ο οποίος συμμετείχε στην καθιστική διαμαρτυρία στην εθνική οδό στις 13 Ιουνίου, η Hala Rharrit, η πρώτη διπλωμάτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί κυβέρνησης Μπάιντεν που παραιτήθηκε δημοσίως αντιδρώντας στην πολιτική των ΗΠΑ για τη Γάζα, συμμετείχε επίσης στην αμερικανική αντιπροσωπεία της Πορείας προς τη Γάζα. Η ίδια, 18 χρόνια διπλωμάτης, δήλωσε στην Έιμι Γκούντμαν (Democracy Now): «Η σιωπή εγγυάται την εξάπλωση της αδικίας. Αφιέρωσα ολόκληρη την ενήλικη ζωή μου στη διπλωματία επειδή είμαι κατά βάση πιστεύω στην ειρήνη, αλλά, δυστυχώς, είδα, μετά από σχεδόν 20 χρόνια υπηρεσίας, ότι υπάρχει κάποια θεσμοθετημένη διαφθορά μέσα στην κυβέρνησή μας που κερδίζει από τον πόλεμο με κάθε κόστος, που κερδίζει από τη γενοκτονία. Τα λόγια δεν αρκούν πλέον. Έχω δώσει δεκάδες αν όχι εκατοντάδες συνεντεύξεις σε δίκτυα σε όλο τον κόσμο. Σε αυτό το σημείο, χρειαζόμαστε όμως δράση».
Από τους διοργανωτές της αυτοκινητοπομπής Soumoud, ο Wael Naouar σημείωσε ότι : «Η λαϊκή κινητοποίηση του Μαγκρέμπ απευθύνεται στους ανθρώπους αυτών των χωρών, που τους ενθαρρύνουμε να κινητοποιηθούν υπενθυμίζοντάς τους ότι η Παλαιστίνη δεν είναι απλώς ένα θέμα των κοινωνικών δικτύων ή ένα απρόσιτο μέρος, αλλά ότι είναι μόνο λίγες μέρες μακριά. Ας θυμηθεί ο αραβικός λαός ότι μοιραζόμαστε την ίδια γη και είμαστε ένας λαός».
Mετά την καταστολή και την επιστροφή στο Κάιρο των διαδηλωτών του Μarch to Gaza, επικράτησε ένα αρχικό μούδιασμα το οποίο όμως γρήγορα έδωσε τη θέση του στην αισιοδοξία για όσα ήδη πέτυχε το κίνημα και στην ελπίδα για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη. Οι μαζικές και μεγαλειώδεις πορείες σε όλον τον κόσμο-ειδικά στην Ελλάδα- της προηγούμενης Κυριακής, μέρα Παγκόσμιας Δράσης για την Παλαιστίνη, ανύψωσε το ηθικό όσων βρίσκονταν ακόμα στην Αίγυπτο, αναζητώντας το «τι κάνουμε τώρα».
«Δεν είμαστε στο σημείο που βρισκόμασταν πριν από λίγες εβδομάδες. Είναι μια νίκη, μισή νίκη μεν, αλλά και πάλι νίκη. Σήμερα είναι μια άλλη μέρα, πραγματοποίηθηκαν πολύ σημαντικά βήματα, ο κόσμος ξανασυζητά το παλαιστινιακό, η αλληλεγγύη είναι πλέον πολύ πιο έμπρακτη και οι αντιδράσεις καθολικές. Γυρίζοντας πίσω ο καθένας στις χώρες του πρέπει να δούμε πως όλο αυτό το κίνημα θα συνεχιστεί, πως θα σταθεί στα πόδια του αυτό που μόλις γεννήθηκε και πως θα αξιοποιηθεί η δικτύωση που επιτεύχθηκε» θεωρεί ο Κώστας Αργαλιώτης.
Σήμερα το πρωί μέλη της ελληνικής αποστολής MarchToGaza παρέδωσαν φάρμακα και προμήθειες στο παλαιστινιακό νοσοκομείο στο Κάιρο. Οι προμήθειες που παραδόθηκαν προήλθαν από τα ατομικά φαρμακεία των διαδηλωτών που ήταν αναγκαία για το πολυήμερο ταξίδι στην έρημο. Εφόσον το ταξίδι αυτό δεν έφτασε μέχρι τη Ράφα, θεωρήσαν χρέος τους να τα παραδώσουμε στο παλαιστινιακό νοσοκομείο ως μια ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης.
Λίγο πριν επιστρέψει στην Ισπανία ο ακτιβιστής Μανόλο Γκαρσία, μας λέει: «Η παγκόσμια πορεία προς τη Γάζα ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην κινητοποίηση των πολιτών ενάντια στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, τα οποία καταπατούνται εδώ και σχεδόν 80 χρόνια.
Μετά από μήνες δουλειάς για τη δημιουργία ενός πυκνού δικτύου που έχει εξαπλωθεί παντού ένα εκτεταμένο κίνημα οργανώθηκε και υλοποιήθηκε. Έχει ήδη αναζητήσει συμμαχίες με πιο «βετεράνα» κινήματα, όπως ο Συνασπισμός του Στόλου της Ελευθερίας, καθώς και με νεότερες πρωτοβουλίες, όπως η αυτοκινητοπομπή Soumoud. Είναι πλέον σαφές οτι μπορούμε να κινητοποιηθούμε πέρα από την διαδικτυακή υποστήριξη. Μπορεί κανείς να περπατήσει στο δρόμο προς τη Γάζα και να εκφράσει τη φυσική και πραγματική υποστήριξή μας - την υποστήριξη χιλιάδων εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι έσφιξαν τα χέρια, αγκάλιασαν ο ένας τον άλλον και ένωσαν τις καρδιές τους σε μια ισχυρή κραυγή που έφτασε στον μαρτυρικό παλαιστινιακό λαό και κινητοποίησε την παγκόσμια συνείδηση και αλληλεγγύη εκατομμυρίων καλών ανθρώπων. Η παγκόσμια πορεία προς τη Γάζα ξεκίνησε, σταμάτησε βίαια και έπεσε στο έδαφος, αλλά θα σηκωθεί ξανά και ξανά και θα συνεχίσει να πορεύεται για την παλαιστινιακή υπόθεση, που είναι μια παγκόσμια υπόθεση».
Όπως σημείωσε χθες και ο διασώστης Ιάσονας Αποστολόπουλος από το Κάιρο στο thepressproject «Το Ισραήλ φοβάται τις διεθνείς κινητοποιήσεις. Το μήνυμα είναι ένα, «μην σταματάτε να μιλάτε για την Γάζα. Μην σταματάτε να μιλάτε για την Παλαιστίνη, μέχρι να λήξει η γενοκτονία και η κατοχή». Ο ίδιος υπογράμμισε πως στη μεγάλη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στο Κάιρο, όταν πήραν το λόγο κάποιοι Παλαιστίνιοι, είπαν με πολύ συγκίνηση ότι «εσείς όλοι που ήρθατε εδώ, είστε πιο Παλαιστίνιοι από τους Αιγύπτιους καθεστωτικούς, οι οποίοι είναι και Άραβες και μένουν δίπλα μας. Αλλά με τη στάση αυτή η Αίγυπτος έδειξε ότι είναι ξεκάθαρα με το Ισραήλ και εσείς είστε πιο Παλαιστίνιοι από εκείνους».
🔴 Το άρθρο γράφτηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος PULSE, στο οποίο συμμετέχει κατ' αποκλειστικότητα η «Εφ.Συν.». Συνεργάστηκε η Lola García-Ajofrín (El Confidencial -Ισπανία).
H πραγματική νίκη του March to Gaza
Κώστας Ζαφειρόπουλος
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 4.000 άνθρωποι από 82 χώρες και 5 ηπείρους βρέθηκαν στην Αίγυπτο.
Σήμερα το βράδυ επιστρέφει στην Ελλάδα ο κύριος όγκος των Ελλήνων διαδηλωτών που συμμετείχε στη Διεθνή Πορεία για τη Γάζα, η οποία μπορεί να μην πέτυχε τον αρχικό της σκοπό δεχόμενη καταστολή από τις αιγυπτιακές αρχές, ωστόσο καταγράφεται ως μια από τις σημαντικότερες και πιο εμβληματικές στιγμές έμπρακτης αλληλεγγύης στους παλαιστινίους από την αρχή της γενοκτονίας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 4.000 άνθρωποι από 82 χώρες και 5 ηπείρους βρέθηκαν στην Αίγυπτο. Μετά την καταστολή της Παρασκευής και την παρεμπόδιση της πορείας το σαββατοκύριακο, την Τρίτη είχαν μείνει στο Κάιρο λιγότεροι από 1.000 άτομα και ήταν εμφανές ότι δεν μπορεί να υλοποιηθεί η πορεία. Η ελληνική αποστολή είχε την «τύχη» να μην υποστεί σοβαρές συνέπειες από την καταστολή της αιγυπτιακής αστυνομίας ενώ μόλις ένα μέλος της «απελάθηκε» στην Ελλάδα. Δε συνέβη το ίδιο με δεκάδες διαδηλωτές από άλλες χώρες ενώ ειδικά η αντιμετώπιση των αραβόφωνων ακτιβιστών/τριων ήταν πολύ πιο σκληρή. Σημειώνεται ότι σήμερα το απόγευμα ο Τιάγκο Σίλβα, μέλος του Madleen του Στόλου της Ελευθερίας απήυθυνε δημόσιο κάλεσμα για την άμεση απελευθέρωση όλων όσων έχουν συλληφθεί από το καραβάνι Soumoud και την αποστολή March to Gaza στην Αίγυπτο.
Συνομιλούμε με συμμετέχοντες απο διαφορετικες χώρες επιχειρώντας μια πρώτη αποτίμηση του θερμού κινηματικού πενθήμερου που προηγήθηκε και επισκιάστηκε από τον πόλεμο Ισραήλ-Ιράν.
Ο 72χρονος Ισπανός ακτιβιστής, Μανόλο Γκαρσία βρέθηκε αυτές τις μέρες στην Αίγυπτο. Μιλούσαμε μαζί του κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών. «Το κίνητρό μου να συμμετάσχω ήταν το ίδιο όπως για όλους όσοι έχουν την αίσθηση της ανθρωπιάς. Η γενοκτονία που παρακολουθούμε καθημερινά είναι αφόρητη -όχι μόνο οι εκατοντάδες θάνατοι, αλλά και η έλλειψη στέγης, οι θάνατοι από το κρύο το χειμώνα, η πείνα των παιδιών- είναι αδιανόητα. Όποιος έχει ίχνος ανθρωπιάς πρέπει να κάνει κάτι ενάντια σε αυτή τη γενοκτονία και να υποστηρίξει τον παλαιστινιακό λαό» ήταν το πρώτο μήνυμα που μας έστειλε μια μέρα πριν από τη συγκέντρωση στο Κάιρο. Εμαθε για την πρωτοβουλία από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ως μέλος ενός κινήματος αλληλεγγύης στην Ισπανία που βρίσκεται σε επαφή με τον στολίσκο της Ελευθερίας. Η ιδέα να περπατήσει προς τη Γάζα «ως ειρηνική και πολιτική διαμαρτυρία» του φάνηκε εξαιρετική. «Φυσικά δεν λύνει τίποτα, αλλά προστίθεται στις πολλές παγκόσμιες πρωτοβουλίες που ζητούν να ανοίξουν τα σύνορα για ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Γάζα και υπέρ της κατάπαυσης του πυρός. [...] Στο τέλος όμως η ισπανική πρεσβεία στο Κάιρο, αντί να ζητήσει από την αιγυπτιακή κυβέρνηση να επιτρέψει τη δημοκρατική και ειρηνική διαμαρτυρία μας, ασκώντας το καθολικό δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης, μας... συμβούλεψε να επιστρέψουμε στην Ισπανία» σημείωνει ο ίδιος.
Στην άλλη άκρη της συχνά διακοπτόμενης τηλεφωνικής γραμμής ο Κώστας Αργαλιώτης (Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα) λέει στην «Εφ.Συν.» πως η «αρχικη μου εκτίμηση ήταν ότι η Αίγυπτος ίσως αποφάσιζε ότι την συνέφερε να μας "χρησιμοποιήσει" και μας ως προς όφελός της με κάποιο τρόπο και ότι έτσι θα είχαμε μια πιθανότητα να μας δώσει και εμάς άδεια να πάμε έως ένα σημείο. Να φτάσουμε δηλαδή στην έρημο του Σινά, που είναι στρατιωτική ζώνη και στη συνέχεια να φτάσουμε στην πόλη Ελ Αρίς. Και να μας αφήσει να περπατήσουμε μερικά χιλιόμετρα. Δεν πιστεύαμε βέβαια ότι θα μας άφηναν να φτάσουμε στο φυλάκιο της Ράφα. Από τη στιγμή ωστόσο που ξεκίνησε η ιστορία του πολέμου με το Ιράν, τα πράγματα έγιναν απαγορευτικά».
Μετά την καταστολή στα τσεκ πόιντ εξω από την πόλη Ισμαηλία οι συγκεντρωμένοι αποχώρησαν συντεταγμένα προς το Κάιρο, ενώ πραγματοποιήθηκαν δεκάδες συλλήψεις, προσαγωγές και απελάσεις μέχρι τα ξημερώματα της 16ης Ιουνίου. Ανάμεσα στα μέλη των διεθνώς αντιπροσωπειών διεξάγονταν διαρκώς συζητήσεις για το αν θα έπρπε να πραγματοποιηθεί μια μαζική διαδήλωση και πορεία στην αιγυπτιακή πρωτεύουσα, είτε στα γραφεία της Ευρωπαικής Ενωσης είτε σε πρεσβείες αντί για τα flash mobs που τελικά έγιναν σε μερικά σημεία. Εκτιμήθηκε τελικά ότι μια τέτοια πρωτοβουλία θα έβαζε σε σοβαρό κίνδυνο αλληλέγγυους Αιγύπτιους και η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Η αίσθηση που πολλά μέλη του March to Gaza αποκόμισαν αυτές τις μέρες από την αιγυπτιακή κοινωνία είναι πως ο κόσμος είναι ξεκάθαρα αλληλέγγυος με τους Παλαιστινίους, ωστόσο όπως μας λένε «δε θέλουν με τίποτα να μπλέξουν σε έναν πόλεμο με το Ισραήλ». Οπως ανέφερε ο Ιάσονας Αποστολόπουλος (pressproject) «όλος ο λαός με όσους ανθρώπους έχουμε έρθει σε επαφή, ταξιτζήδες, σερβιτόροι, ακόμη και αστυνομικοί που μας είχαν περικυκλώσει, είναι με την Παλαιστίνη. Μας έλεγαν εμείς θα στηρίζουμε, είμαστε μαζί σας. Όλοι οι λαοί του αραβικού κόσμου είναι με την Παλαιστίνη. Τα καθεστώτα όμως δεν είναι, ειδικά το καθεστώς της Αιγύπτου».
Σύμφωνα με ισπανούς ακτιβιστές, στην Αίγυπτο τα κυρίαρχα επίσημα μέσα ενημέρωσης, όπως ο εθνικιστής παρουσιαστής της τηλεόρασης Ahmed Moussa, κατηγορούσαν όλες αυτές τις μέρες τα καραβάνια της αλληλεγγύης ως «πέμπτη φάλαγγα που επιδιώκει να αποσταθεροποιήσει την Αίγυπτο» και ως «συνωμοσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας». Άλλα αριστερά κόμματα, χωρίς όμως παρουσία στο κοινοβούλιο, ζήτησαν άδεια και υποστήριξη για τις πορείες που θα μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, όπως το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Λαϊκής Συμμαχίας, το οποίο δημοσιοποίησε το αίτημά του στα μέσα ενημέρωσης Darb.
Εκτός από τον εγγονό του Νέλσον Μαντέλα, τον Zwelivelile «Mandla» Mandela, ο οποίος είναι μέλος του νοτιοαφρικανικού κοινοβουλίου, και ο οποίος συμμετείχε στην καθιστική διαμαρτυρία στην εθνική οδό στις 13 Ιουνίου, η Hala Rharrit, η πρώτη διπλωμάτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί κυβέρνησης Μπάιντεν που παραιτήθηκε δημοσίως αντιδρώντας στην πολιτική των ΗΠΑ για τη Γάζα, συμμετείχε επίσης στην αμερικανική αντιπροσωπεία της Πορείας προς τη Γάζα. Η ίδια, 18 χρόνια διπλωμάτης, δήλωσε στην Έιμι Γκούντμαν (Democracy Now): «Η σιωπή εγγυάται την εξάπλωση της αδικίας. Αφιέρωσα ολόκληρη την ενήλικη ζωή μου στη διπλωματία επειδή είμαι κατά βάση πιστεύω στην ειρήνη, αλλά, δυστυχώς, είδα, μετά από σχεδόν 20 χρόνια υπηρεσίας, ότι υπάρχει κάποια θεσμοθετημένη διαφθορά μέσα στην κυβέρνησή μας που κερδίζει από τον πόλεμο με κάθε κόστος, που κερδίζει από τη γενοκτονία. Τα λόγια δεν αρκούν πλέον. Έχω δώσει δεκάδες αν όχι εκατοντάδες συνεντεύξεις σε δίκτυα σε όλο τον κόσμο. Σε αυτό το σημείο, χρειαζόμαστε όμως δράση».
Από τους διοργανωτές της αυτοκινητοπομπής Soumoud, ο Wael Naouar σημείωσε ότι : «Η λαϊκή κινητοποίηση του Μαγκρέμπ απευθύνεται στους ανθρώπους αυτών των χωρών, που τους ενθαρρύνουμε να κινητοποιηθούν υπενθυμίζοντάς τους ότι η Παλαιστίνη δεν είναι απλώς ένα θέμα των κοινωνικών δικτύων ή ένα απρόσιτο μέρος, αλλά ότι είναι μόνο λίγες μέρες μακριά. Ας θυμηθεί ο αραβικός λαός ότι μοιραζόμαστε την ίδια γη και είμαστε ένας λαός».
Mετά την καταστολή και την επιστροφή στο Κάιρο των διαδηλωτών του Μarch to Gaza, επικράτησε ένα αρχικό μούδιασμα το οποίο όμως γρήγορα έδωσε τη θέση του στην αισιοδοξία για όσα ήδη πέτυχε το κίνημα και στην ελπίδα για τις μελλοντικές κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη. Οι μαζικές και μεγαλειώδεις πορείες σε όλον τον κόσμο-ειδικά στην Ελλάδα- της προηγούμενης Κυριακής, μέρα Παγκόσμιας Δράσης για την Παλαιστίνη, ανύψωσε το ηθικό όσων βρίσκονταν ακόμα στην Αίγυπτο, αναζητώντας το «τι κάνουμε τώρα».
«Δεν είμαστε στο σημείο που βρισκόμασταν πριν από λίγες εβδομάδες. Είναι μια νίκη, μισή νίκη μεν, αλλά και πάλι νίκη. Σήμερα είναι μια άλλη μέρα, πραγματοποίηθηκαν πολύ σημαντικά βήματα, ο κόσμος ξανασυζητά το παλαιστινιακό, η αλληλεγγύη είναι πλέον πολύ πιο έμπρακτη και οι αντιδράσεις καθολικές. Γυρίζοντας πίσω ο καθένας στις χώρες του πρέπει να δούμε πως όλο αυτό το κίνημα θα συνεχιστεί, πως θα σταθεί στα πόδια του αυτό που μόλις γεννήθηκε και πως θα αξιοποιηθεί η δικτύωση που επιτεύχθηκε» θεωρεί ο Κώστας Αργαλιώτης.
Σήμερα το πρωί μέλη της ελληνικής αποστολής MarchToGaza παρέδωσαν φάρμακα και προμήθειες στο παλαιστινιακό νοσοκομείο στο Κάιρο. Οι προμήθειες που παραδόθηκαν προήλθαν από τα ατομικά φαρμακεία των διαδηλωτών που ήταν αναγκαία για το πολυήμερο ταξίδι στην έρημο. Εφόσον το ταξίδι αυτό δεν έφτασε μέχρι τη Ράφα, θεωρήσαν χρέος τους να τα παραδώσουμε στο παλαιστινιακό νοσοκομείο ως μια ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης.
Λίγο πριν επιστρέψει στην Ισπανία ο ακτιβιστής Μανόλο Γκαρσία, μας λέει: «Η παγκόσμια πορεία προς τη Γάζα ήταν ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην κινητοποίηση των πολιτών ενάντια στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του, τα οποία καταπατούνται εδώ και σχεδόν 80 χρόνια.
Μετά από μήνες δουλειάς για τη δημιουργία ενός πυκνού δικτύου που έχει εξαπλωθεί παντού ένα εκτεταμένο κίνημα οργανώθηκε και υλοποιήθηκε. Έχει ήδη αναζητήσει συμμαχίες με πιο «βετεράνα» κινήματα, όπως ο Συνασπισμός του Στόλου της Ελευθερίας, καθώς και με νεότερες πρωτοβουλίες, όπως η αυτοκινητοπομπή Soumoud. Είναι πλέον σαφές οτι μπορούμε να κινητοποιηθούμε πέρα από την διαδικτυακή υποστήριξη. Μπορεί κανείς να περπατήσει στο δρόμο προς τη Γάζα και να εκφράσει τη φυσική και πραγματική υποστήριξή μας - την υποστήριξη χιλιάδων εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι έσφιξαν τα χέρια, αγκάλιασαν ο ένας τον άλλον και ένωσαν τις καρδιές τους σε μια ισχυρή κραυγή που έφτασε στον μαρτυρικό παλαιστινιακό λαό και κινητοποίησε την παγκόσμια συνείδηση και αλληλεγγύη εκατομμυρίων καλών ανθρώπων. Η παγκόσμια πορεία προς τη Γάζα ξεκίνησε, σταμάτησε βίαια και έπεσε στο έδαφος, αλλά θα σηκωθεί ξανά και ξανά και θα συνεχίσει να πορεύεται για την παλαιστινιακή υπόθεση, που είναι μια παγκόσμια υπόθεση».
Όπως σημείωσε χθες και ο διασώστης Ιάσονας Αποστολόπουλος από το Κάιρο στο thepressproject «Το Ισραήλ φοβάται τις διεθνείς κινητοποιήσεις. Το μήνυμα είναι ένα, «μην σταματάτε να μιλάτε για την Γάζα. Μην σταματάτε να μιλάτε για την Παλαιστίνη, μέχρι να λήξει η γενοκτονία και η κατοχή». Ο ίδιος υπογράμμισε πως στη μεγάλη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στο Κάιρο, όταν πήραν το λόγο κάποιοι Παλαιστίνιοι, είπαν με πολύ συγκίνηση ότι «εσείς όλοι που ήρθατε εδώ, είστε πιο Παλαιστίνιοι από τους Αιγύπτιους καθεστωτικούς, οι οποίοι είναι και Άραβες και μένουν δίπλα μας. Αλλά με τη στάση αυτή η Αίγυπτος έδειξε ότι είναι ξεκάθαρα με το Ισραήλ και εσείς είστε πιο Παλαιστίνιοι από εκείνους».
🔴 Το άρθρο γράφτηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος PULSE, στο οποίο συμμετέχει κατ' αποκλειστικότητα η «Εφ.Συν.». Συνεργάστηκε η Lola García-Ajofrín (El Confidencial -Ισπανία).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου