Σιωπή ΠΟΜΕΝΣ για τα κομματικά δίκτυα της ΝΔ στις Ένοπλες Δυνάμεις, ακριβώς όπως πράττει και με τον καταδικασμένο αξιωματικό
Την ώρα που οι αποκαλύψεις για την κομματική διείσδυση της Νέας Δημοκρατίας στις Ένοπλες Δυνάμεις διαδέχονται η μία την άλλη, μία θεσμική εκπροσώπηση των στρατιωτικών λάμπει δια της απουσίας της.
Η ΠΟΜΕΝΣ –η αυτοαποκαλούμενη «θεσμική φωνή» των εν ενεργεία στρατιωτικών– δεν έχει αρθρώσει ούτε λέξη για τις οργανώσεις της ΝΔ που ξεπηδούν η μία μετά την άλλη σε στρατόπεδα, και μονάδες με πρωταγωνιστές εν ενεργεία στρατιωτικούς.
Το φαινόμενο, που έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις θεσμικής εκτροπής, παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα. Δεν πρόκειται απλώς για κάποιους μεμονωμένους στρατιωτικούς που παρίστανται σε κομματικές εκδηλώσεις – ήδη έχουν τεκμηριωθεί περιπτώσεις συμμετοχής σε κομματικά όργανα της ΝΔ και δημόσιες δηλώσεις στήριξης σε υποψηφίους. Και όμως, η ΠΟΜΕΝΣ σιωπά.
Αντί να υπερασπιστεί την ακομμάτιστη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων και να διαφυλάξει το θεσμικό κύρος του στρατεύματος, επιλέγει να γυρίσει το βλέμμα αλλού. Ούτε μία ανακοίνωση, ούτε ένα σχόλιο. Καμία αποδοκιμασία. Καμία έστω επιφύλαξη για τη σοβαρότητα όσων αποκαλύπτονται.
Η ίδια σιωπή αγκαλιάζει και το ζήτημα του αμετάκλητα καταδικασμένου αξιωματικού, ο οποίος –παρά την απόφαση της Δικαιοσύνης– παραμένει προστατευμένος στο γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Η υπόθεση, που έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, αντιμετωπίζεται από την ΠΟΜΕΝΣ με… πλήρη αδιαφορία. Ούτε εδώ υπήρξε κάποια τοποθέτηση. Ούτε καν ερώτημα για τη θεσμική συνέπεια και τη λογοδοσία εντός του Υπουργείου.
Όταν άλλες Ενώσεις και Ομοσπονδίες –όπως η ΠΟΕΣ και το ΠΑΣΕΣ– θέτουν ευθέως ερωτήματα για τη συνταγματικότητα της λειτουργίας του Υπουργείου με την εμπλοκή των στρατιωτικών με την κομματική εξουσία, η ΠΟΜΕΝΣ περιορίζεται σε ρόλο χειροκροτητή, προτιμώντας να αναλώνεται σε ανακοινώσεις για προσφορές και ήσσονος σημασίας δράσεις, παρά για τα μείζονα θεσμικά ζητήματα που απειλούν την ίδια την αξιοπιστία του στρατεύματος.
Το ερώτημα δεν είναι απλώς γιατί σιωπά. Είναι ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η σιωπή αυτή και με ποια ανταλλάγματα. Γιατί όταν η εκπροσώπηση δεν υπερασπίζεται τους θεσμούς αλλά τα κόμματα, παύει να είναι συνδικαλισμός και γίνεται παράρτημα μηχανισμών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου