Σκλάβος στα χέρια «μαφιόζων» εργοδοτών
Λένα Κυριακίδη
ΕΦΣΥΝ
Η καταναγκαστική εργασία και η μεταφορά Πακιστανού μετανάστη από το Πέραμα στο Γύθειο για εξαντλητική δουλειά εν πλω αναδεικνύουν τα εργολαβικά κάτεργα, όπου θεμελιώδη δικαιώματα καταπατώνται και ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν.
Θύμα καταναγκαστικής εργασίας επί οκτώ μέρες και ενός αποτροπιαστικού δουλεμπορικού καθεστώτος, που βασίζεται στην άγρια εκμετάλλευση, στον καθημερινό ρατσισμό, ακόμα και στην απαγωγή, έπεσε πριν από λίγες μέρες 46χρονος μετανάστης από το Πακιστάν σε μεγάλο δεξαμενόπλοιο ελληνικών συμφερόντων, με σημαία Νήσων Μάρσαλ.
Ο Αλί Φαριάντ παραπλανήθηκε σκόπιμα από εργολαβική εταιρεία προκειμένου να επιβιβαστεί στο τάνκερ και δέχτηκε μέχρι και απειλές για τη ζωή του για να συνεχίσει να δουλεύει 10ωρα, σε υψηλές θερμοκρασίες, με ελλιπή μέτρα ασφαλείας, με αποτέλεσμα να προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες στρατολόγησης και εργασίας του προσωπικού.
Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», περιγράφει πώς οι τρεις κουμανταδόροι τον παγίδεψαν μαζί με περίπου 25 άτομα και τον αντιμετώπιζαν σαν σκλάβο και ότι οι λιμενικές αρχές επενέβησαν χάρη στην καταγγελία του στην ΚΕΕΡΦΑ και την Πακιστανική Κοινότητα, μόλις μιάμιση ώρα μετά τη δημοσιοποίησή της.
Ο ίδιος νόμιζε πως βρήκε μερικά μεροκάματα ως βοηθός ελαιοχρωματιστή. Δουλειά που είχε κάνει ξανά σε ελλιμενισμένα καράβια 10-20 μέτρων στο Πέραμα, μετά από χρόνια εργασίας ως βοηθός κουζίνας στη Σαντορίνη. Τελικά αναγκαζόταν να εκτελεί εξαντλητικές εργασίες εν πλω, παρά τη θέλησή του, διακινδυνεύοντας τη ζωή του.
«Τρεις μέρες στην επιφάνεια του πλοίου, μέσα στη ζέστη, να κοιτώ και να τραβώ τη λεκάνη με λάσπη και λάδια, θα μπορούσα να πέσω στην τρύπα» λέει, και τις άλλες μέρες βρισκόταν «σε 30 και 40 μέτρα βάθος. Αν πέσεις, πάει. Ασφάλεια δεν υπήρχε».
«Κανένας δεν θα σε βρει»
Ο Φαριάντ καταγγέλλει επίσης επανειλημμένες απειλές, λεκτικές επιθέσεις και ρατσιστικές ύβρεις από δύο υπεύθυνους της εργολαβικής εταιρείας, αλβανικής καταγωγής, ο ένας εκ των οποίων έφερε τατουάζ με Καλάσνικοφ.
Τον απείλησε πως θα τον σκοτώσει, αναφέροντας ότι δεν φοβάται ούτε την αστυνομία.
«Σε παρακαλώ, θέλω να φύγω από εδώ, γιατί μου φωνάζουν και με βρίζουν, επειδή είμαι από το Πακιστάν. Ετσι σπάει η καρδιά μου και δεν θέλω να δουλεύω για μαφία. Μου λέγαν δεν μπορείς να φύγεις για 45 μέρες. Με κρατήσαν με το ζόρι εκεί», τονίζει σημειώνοντας ότι έλαβε ανατριχιαστικές απαντήσεις, που του προκάλεσαν τρόμο: «Θα σε ρίξω θάλασσα και κανείς δεν θα βρει πού είσαι… Κανείς δεν μπορεί να φύγει από εδώ… Θα έρθω σπίτι σου και θα σε γ..., αν φύγεις από εδώ».
Ο τρίτος, Ελληνας, «κουμανταδόρος» τού είπε πως αν δεν μπορεί να δουλεύει, δεν θα πληρωθεί, δεν θα φάει, δεν θα έχει ούτε κρεβάτι να κοιμηθεί. Χρόνος για ύπνο και ξεκούραση δεν υπήρχε ούτε όταν δούλευε. Για παράδειγμα, μία από τις βάρδιες του τελείωσε στις 4.30 το μεσημέρι και του ζήτησαν να ξαναπιάσει δουλειά στις 10 το βράδυ με κομπρεσέρ, που δεν ήξερε να χειρίζεται.
Ο Φαριάντ διαμαρτυρήθηκε εξαρχής, μάταια, τόσο για τις εργασίες καθαρισμού, στις οποίες κλήθηκε να συμμετέχει αντί για ελαιοχρωματισμό, όσο βέβαια και για τη μεταφορά στο πλοίο, λέγοντας ότι αντί για μιάμιση ώρα, όπως του είχαν πει, το ταξίδι διήρκεσε έξι.
«Μας ζήτησαν διαβατήρια»
«Οταν πήγαμε στο Γύθειο από την Αθήνα ζήτησαν διαβατήρια. Τα παιδιά ρώτησαν τον λόγο; “Πού πάμε; Εξω απ’ τη χώρα είναι η δουλειά;”». Ηταν τελικά στο λιμάνι του λακωνικού κόλπου, όπου είχε ρυμουλκηθεί το τάνκερ μετά από έκρηξη ανοιχτά της Λιβύης τον περασμένο Ιούνιο.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του οικονομικού Τύπου, η ελληνική εταιρεία διαχείρισης ανέφερε πως προκλήθηκε ρωγμή στο πλευρικό περίβλημα με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει το μηχανοστάσιο και πως μετέφερε περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια αργού πετρελαίου.
Η εταιρεία ανέθεσε σε τρίτη εταιρεία τον καθαρισμό. Ομως, ο Αλί δεν μπορεί να κάνει «όλες τις δουλειές», γιατί τα δάχτυλά του δεν λυγίζουν. Τούρκοι χωροφύλακες του τα έσπασαν κατά τη δεύτερη προσπάθειά του να φτάσει στη χώρα μας πριν από μια δεκαετία. Η πρώτη περίοδος παραμονής στην Ελλάδα ήταν από το 2007 έως το 2014, οπότε γύρισε στην πατρίδα του λόγω του θανάτου της μητέρας του.
Σε ερώτηση της «Εφ.Συν.» για τους μετανάστες θύματα κυκλωμάτων εργασιακής εκμετάλλευσης, ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος «η Ενότητα», Τζαβέντ Ασλάμ, σχολιάζει πως και ο Αλί Φαριάντ αν δεν φοβόταν ότι θα πεθάνει, μπορεί να μην ειδοποιούσε και πως αν κάποιος έχει δουλειά, δεν έχει λόγο να το πει σε κανέναν».
Η ΚΕΕΡΦΑ, η οποία ανέδειξε το θέμα, συνδέει τις ρατσιστικές πολιτικές των ελληνικών αρχών με τις ανενόχλητες μπίζνες Ελλήνων εφοπλιστών, επιρρίπτοντας ευθύνες στην πολιτική ηγεσία του υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. «Η άθλια ρατσιστική εκστρατεία του Θ. Πλεύρη έχει αποθρασύνει κάθε ρατσιστή εργοδότη να αντιμετωπίζει τους μετανάστες εργάτες με απειλές ακόμη και για τη ζωή τους», σημειώνει σε ανακοίνωσή της.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου