Είναι λογικό να μη μπορεί να κοπάσει ο θόρυβος γύρω από τον τεράστιο «γύρο διαφθοράς» στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια της Ουκρανίας που «ξεμπρόστιασαν» οι δύο εγχώριες υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς, NABU και SAP, και βέβαια τόσο είναι εκτεταμένος που διόλου δεν ελαττώθηκε μετά από τις παραιτήσεις που ζήτησε και πέτυχε ο Ζελένσκι (ποιος ξέρει; ποιος μας λέει πως ο ίδιος δεν είναι διεφθαρμένος;!) των δύο τελευταίων στη σειρά υπουργούς, Δικαιοσύνης (German Golushenko) και Ενέργειας (Svitlana Grynchuk).
O ντόρος παραμένει εκκωφαντικός και σταθερός γιατί αναφέρεται, εκτός από τον Timur Mindich, «παραδοσιακό κολλητό» του Ζελένσκι, και στον πρώην ΥΠΑΜ Rustem Umerov, επίσης Γραμματέα του Συμβουλίου Ασφάλειας της Ουκρανίας, ένας από τους σπουδαιότερους ιεραρχικά της ουκρανικής κυβερνητικής νομενκλατούρας, δύο προσωπικότητες ολκής λοιπόν όσο για πολιτική ισχύ και επιρροή.
Όπως και ο Mindich έτσι και ο Umerov πρόλαβε και έγκαιρα έφυγε από τη χώρα. Πήγε στη Τουρκία (άλλοι λένε Ισραήλ) και απ’ εκεί έλεγε πως θα πήγαινε στις ΗΠΑ, όπου είχε σκοπό να κάνει δηλώσεις φια τη διαφθορά που βασιλεύει στο κύκλο του «προέδρου» Ζελένσκι.
Σημειωτέον ότι ο Umerov πριν να το «σκάσει» είχε μάθει πως θεωρούταν «μπλεγμένος» στις έρευνες των NABU και SAP.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι Mindich και Umerov τα «μεγάλα ψάρια» της υπόθεσης διαφθοράς. Υπάρχει και ένα τρίτο «μεγάλο ψάρι» για το οποίο η NABU έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης: είναι και ο Oleksiy Chernyshov, ως τώρα αντι-πρωθυπουργός.
Κάι όμως, σχετικό με τον Chernyshov, που εγείρει τεράστιες υποψίες που σίγουρα «αγγίζουν» και τον Ζελένσκι, είναι το γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος φαίνεται να ήταν τόσο «απαραίτητος» στον ίδιο τον Ζελένσκι που τον «έχριζε» πάντα σε ανώτατες θέσεις εξουσίας όπως κυβερνήτη της περιοχής του Κίεβου, υπουργό για τη τοπική ανάπτυξη και, με ιδιαίτερη έμφαση, διευθύνοντα σύμβουλο της Naftogaz, ο ουκρανικός κολοσσός του φυσικού αερίου.
Με ένα τέτοιο πρόσωπο και προσωπικότητα δίπλα του ο Ζελένσκι είναι φύσει αδύνατον να μην υποπτεύτηκε ποτέ τίποτα, να μην ήξερε τί συνέβαινε!
Πόσο μάλλον που, απ’ ό, τι προκύπτει στον ερευνητικό ιστότοπο Bihas.info, ο Chernyshov χειριζόταν τόσα πολλά χρήματα ώστε να είναι σε θέση να τα επενδύει ελεύθερα σε ένα φαραωνικό σχέδιο κατασκευής χώρου με πολυτελέστατες βίλες στις ακτές του ποταμού Kazynka, κοντά στο Κίεβο, για τον εαυτό του και για το «διευθυντήριο της Χώρας».
Και το θέμα είναι: πώς μπορούσε να χειριστεί τόσα κεφάλαια με τους αυστηρότατους περιορισμούς που ισχύουν σε όλες τις τράπεζες στην Ουκρανία; Σπαζοκεφαλιά!
Και να ‘ταν μόνο αυτό! Μια άλλη ακόμη «φουρτούνα» ταράζει τα ήδη ταραγμένα νερά: ο διευθυντής της Εισαγγελίας SAP έθεσε υπό κράτηση τον ίδιο υποδιευθυντή του, Andriy Synyuk, με τη κατηγορία πως, μέσω του δικηγόρου Oleksiy Meniv, είχε προειδοποιήσει τον Timur Mindich επιτρέποντας του να διαφύγει στο εξωτερικό.
Το σκάνδαλο όμως δεν τελειώνει εδώ. Η κατεύθυνση της έρευνας φαίνεται να πηγαίνει και προς του μεγαλύτερου «ψαριού», τον Andriy Yermak, τον ισχυρό άνδρα διευθύνοντα την προεδρική διοίκηση, ούτε λίγο ούτε πολύ τον «σκιώδη πρόεδρο», κι αυτός για πολλά χρόνια συνέταιρος και κολλητός στις «δουλειές» με τον Ζελένσκι.
Ο Jaroslav Zheleznyak, βουλευτής του Υπηρέτης του λαού κατήγγειλε τον Yermak, παντοδύναμο διευθυντή του προεδρικού γραφείου, ως μέλος της διεφθαρμένης κλίκας με το «κωδικό όνομα» Ali Babà, στις τηλεφωνικές και προσωπικές επικοινωνίες με τον «εγκέφαλο» της διαφθοράς Mindich.
Απ’ την άλλη, είναι τοις πάσι γνωστό ότι ο Yermak υπήρξε εκείνος που πρωτοστάτησε στην «επιχείρηση» εξόντωσης των NABU και SAP.
Το ίδιο γνωστό είναι επίσης το θέμα των δύο υποδιευθυντών του Yermak, Andriy Smirnov και Rostyslav Shurma, ήδη αποπεμφθέντες με τη κατηγορία της διαφθοράς, ένα «γραφείο» όπου η διαφθορά είναι σαν στο σπίτι της!
Αρκετά σοβαρές αιτίες αυτές, κατά τη πεποίθηση του Zheleznyak, ώστε να καθαιρεθεί από το «πόστο» του ο Yermak.
Κατά τα άλλα ο κόσμος διερωτάται πώς είναι δυνατόν κανείς να μην ήξερε τίποτα για ένα τόσο μεγάλο δίκτυο διαφθοράς.
Ως και στη Βουλή τέθηκε από μερικούς η ίδια ερώτηση, μια Βουλή με απόλυτη κυριαρχία του κόμματος του Ζελένσκι Υπηρέτης του λαού, τουτέστιν του ίδιου του Ζελένσκι!
Η απάντηση; Απλά: «δεν είναι δυνατόν», κάτι που ασφαλώς ρίχνει ουκ ολίγες σκιές και πάνω από τους ίδιους βουλευτές του «προέδρου».
Ναι, ο πρόεδρος, αν και μάλλον θα πρέπει να λέγεται «οπορτουνιστής πρόεδρος». Άλλο ένα ερώτημα προκύπτει αναφορικά με αυτόν τον «πρόεδρο» που ο πόλεμος τον βοηθάει να μείνει «πρόεδρος»! και γι’ αυτό μάλλον δεν θέλει να τελειώσει ο πόλεμος! Γιατί αν τελειώσει, μπορεί αυτός να συρθεί να απολογηθεί για τα πολλά δεινά που υπέστη η χώρα και τα 2.000.000 νεκρών Ουκρανών στρατιωτών.
Παρόλα αυτά αν ρωτήσει κάποιος: θα πέσει; τα σκάνδαλα θα τον «ρίξουν»;
Υπό κανονικές συνθήκες, σίγουρα αυτό θα γινόταν. Σήμερα όμως η απάντηση μάλλον είναι «όχι».
Ευνόητο το γιατί. Απ’ ό, τι φαίνεται, στην Ευρώπη τον έχουν ακόμα ανάγκη για να συνεχίσουν τον πόλεμο στη Ρωσία. Και θα τον έχουν ανάγκη έως ότου οι Ευρωπαίοι θεωρήσουν πως έχουν επαρκώς εξοπλιστεί δήθεν για να αντιμετωπίσουν τους Ρώσους που σε μερικά χρόνια – γύρω στο 2030, λένε τα «τζιμάνια» – θα τους επιτεθούν, γιατί δήθεν πολύ τους «χαλβαδιάζουν» και θέλουν να τους «κατακτήσουν»!
Όταν θα έχουν αρκετά εξοπλιστεί (ειδικά οι Γερμανοί: ο Μερτς τους θέλει να καταστήσει τη Γερμανία την ισχυρότερη στην Ευρώπη: δεν θυμίζει κάπως κάποιον… Χίτλερ, Αυστρογερμανός κι αυτός), τότε η τύχη του Ζελένσκι θα… αγνοείται!
Γι’ αυτό δεν είναι που μιλάνε για κάτι σαν… τρίτο παγκόσμιο πόλεμο;
Η ελπίδα είναι ο Αμερικανός να μπορέσει να το ματαιώσει. Είναι ο μόνος μπορεί να το καταφέρει.
ΤΑ ΠΑΡΑΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Όλο αυτό το τελείως αρνητικό πλαίσιο επιδεινώνεται σφοδρά και από την επίδραση των τελευταίων γεγονότων στο Pokrovsk, το σημαντικότερο προπύργιο που παρέμεινε ακόμη εν μέρει στους Ουκρανούς ενάντια στις ρωσικές επιθετικές ενέργειες.
Βέβαια οι «καθησυχαστικές» για τους Ουκρανούς δηλώσεις του στρατηγού Oleksandr Syrskiy, αρχηγού του γενικού επιτελείου στρατού, ότι «στο Ποκρόβσκ όλα είναι υπό έλεγχο»(!) δεν πείθουν κανένα όταν εμφανώς στο Donetsk η κατάσταση είναι ολοένα πιο απελπιστικά κρίσιμη και στη Zaporizhzhia οι Ουκρανοί συνεχώς υποχωρούν.
Τα πάντα, ωστόσο, κρύβονται πια πίσω από μια «αφηγηματική ομίχλη» στην Ουκρανία, αλλά και γενικά σχεδόν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση πλην Ουγγαρίας και Σλοβακίας, με τον πιο ξεδιάντροπα υποκριτικό τρόπο παραπλανώντας κατ’ αρχήν τους Ουκρανούς πολίτες, αλλά προπαντός τους Κοινοτικούς οι οποίοι ζουν, εντελώς παραστρατημένοι, σε έναν κόσμο απόλυτου ψεύδους μόνο και μόνο επειδή οι ολέθριοι κυβερνήτες τους δε θέλουν να παραδεχθούν το αυτονόητο, τη στρατηγική ήττα τους (όλης της Δύσης!) παρανοϊκά μη δεχόμενοι επιτέλους ην ειρήνη ως τη καλύτερη λύση για τους πάντες, και πρωτίστως για τους ίδιους τους λαούς που αυτοί κυβερνούν.
Και να ‘ταν μόνο το στρατηγικό σκέλος, καλά θα ‘ταν: εδώ το τρισχειρότερο είναι το οικονομικό σκέλος, η οικονομική καταστροφη που επίκειται όσο παύει να ρέει το φτηνό ρωσικό φυσικό αέριο και οι Ευρωπαίοι θα αναγκαστούν (με τις λεόντειες συμφωνίες της φον ντερ Λάιεν με τον Τραμπ!) να αγοράζουν το πανάκριβο αμερικανικό LNG το οποίο πολύ απλά αλλά τραγικότατα αυτούς θα τους φτωχαίνει ανεπανόρθωτα ενώ θα πλουτίζει με δισεκατομμύρια τους Αμερικανούς!!
Στο Pokrovsk οι Ρώσοι ελέγχουν σχεδόν το 90% της πόλης και στη περιοχή η τανάλια αργά αλλά σίγουρα κλείνει έχοντας απομείνει μόνο ένα άνοιγμα λίγο μεγαλύτερο του ενός χιλιομέτρου για να διαφύγουν όσοι Ουκρανοί δεν θέλουν να εξοντωθούν ή να αιχμαλωτιστούν.
Το Euromaidan Press δε διστάζει να δηλώσει πως το Pokrovsk «κινδυνεύει να γίνει ο τάφος των καλλίτερων Ουκρανών στρατιωτών»
(ο Ζελένσκι έστειλε εκεί, για να «σταματήσουν» τους Ρώσους, ό, τι πιο επίλεκτο διαθέτει σε στρατιωτικές μονάδες), ενώ για το Kyiv Independent «η σωτηρία της πόλης φαίνεται εξαιρετικά δύσκολη ή μάλλον αδύνατη», κάνοντας πως δεν ξέρει ότι σχεδόν όλη η πόλη βρίσκεται στα χέρια του ρωσικού στρατό. Στάχτη στα μάτια.
Σε ένα κείμενο στο Antiwar.com ο Ted Snider, διακεκριμένος Αμερικανός αρθρογράφος εξωτερικής πολιτικής, παρατηρεί ότι «η απώλεια του Ποκρόβσκ για τους Ουκρανούς θα είναι όχι μόνο μια βασική στρατηγική απώλεια από άποψη ανεφοδιασμού των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και μια απώλεια όλου του ελέγχου της αμυντικής γραμμής των οχυρωμένων σημείων στο Ντόνετσκ».
Πέρα αυτού του μεγάλου «οργανικού» handicap των Ουκρανών, μι άλλη κατάσταση απειλεί με διάλυση ό, τι απέμεινε από τον παλιό στρατό των δύο εκατομμυρίων μαχητών: όλο και περισσότερο μεγαλώνει ο αριθμός των λιποταχτών, όλοι οι άνδρες, νέοι και λιγότερο νέοι, προσπαθούν να «εξαφανιστούν».
Γι’ αυτό και οι στρατιωτικές αρχές από καιρό άρχισαν το «κυνήγι των ανδρών»: κυριολεκτικά τους απαγάγουν όπου τους βρίσκουν, με βίαιους τρόπους και πάντα ενάντια στη θέλησή τους. Και τους στέλνουν στα κέντρα εκπαίδευσης για να «προωθηθούν» ση συνέχεια στα μέτωπα μετά από μια άκρως πλημμελή προετοιμασία, πράγμα που σημαίνει πως αυτοί οι δύστυχοι «στρατιώτες» δεν ξέρουν να πολεμούν και με τη πρώτη ευκαιρία (ειδικά τώρα με τις πυκνές ομίχλες που κρύβουν τους πάντες) εγκαταλείπουν τις μονάδες τους.
Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ
«Μόνο στους πρώτους μήνες του 2025 τα media mainstream αναφέρουν πως πάνω από 110.000 στρατιώτες λιποτάκτησαν, δηαδή το 20% του απομείναντος στρατεύματος», γράφει ο Snider.
Και καταλήγει: «οι στρατιώτες λιποτακτούν με την ίδια ταχύτητα με την οποία σκοτώνονται»!
Τα συμπεράσματα αφήνονται στους αναγνώστες.
Εντούτοις δεν γίνεται να μη παρατηρηθεί η πραγματικά εγκληματικά κυνική συμπεριφορά και των Ουκρανών εξουσιαστών και των ευρω-κοινοτικών εξουσιαστών και σπόνσορων τους στη συνέχιση ενός αγώνα η μόνη συνέπεια του οποίου είναι η ολοκληρωτική εξόντωση των Ουκρανών και ο όλεθρος σε όλες τις υποδομές τους.
Και είναι τελείως άσκοπο να σχολιάσουμε τις γελοίες υπερβολές σχετικά με τις δήθεν τεράστιες απώλειες των Ρώσων και τις ταυτόχρονες ελαχιστοποιήσεις των ουκρανικών απωλειών, που τα δυτικά ΜΜΕ μας «κοινοποιούν» κάθε μέρα ψευδόμενα ασύστολα, ένα παραμύθι που δεν έχει πλέον καμία αξία και ισχύ.
Η μόνη επείγουσα, λογική και φρόνιμη πράξη είναι η παραδοχή της ήττας από τους Ουκρανούς και η όσο γίνεται πιο γρήγορη επίτευξη ειρήνης, όσο κι αν αυτό τους κοστίσει κι προσφέρει κέρδη στους Ρώσους.
Στην ορισμένη περίπτωση θα πρέπει να είναι ο Ζελένσκι που ηττάται ο άμεσος ενδιαφερόμενος που θα ζητήσει να συμφωνηθεί η πάψη των εχθροπραξιών.
Ετούτος όμως ο ασυνείδητος ακόμη και σήμερα που επισκέφτηκε το «φιλαράκι» του Έλληνα πρωθυπουργό, ούτε μια στιγμή δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένο και γρήγορης εφαρμογής σχέδιο ειρήνευσης και το κεντρικό μέλημά του υπήρξε ακόμη η προμήθεια και άλλων πολλών όπλων όχι βέβαια για να πάει αυτός στον πόλεμο κα να σκοτωθεί, αλλά για να στείλει σκοτωθούν άλλες χιλιάδες δικοί του στρατιώτες!!
Αν αυτό δεν είναι έγκλημα εναντίον της χώρας του, τότε τί είναι;
Και θα συνεχίσει πηγαίνοντας σε άλλες ακόμη χώρες για να ζητήσει άλλα πολλά λεφτά και άλλα όπλα: ήδη το άλλο «φιλαράκι» και πρωτοπαλίκαρο στη κλίκα των «προθύμων» (να πεθάνουν οι άλλοι για εμάς!) Μακρόν του υποσχέθηκε 100 Rafale, ενώ υπέγραψε συμφωνία με τη Σουηδία για άλλα 150 Gripen, και περιμένει άλλα οπλικά συστήματα από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.
Σίγουρα όλα ετούτα τα πολεμικά «εργαλεία» δεν είναι για κάποια έκθεση ή για τουριστικά ταξίδια. Η βούληση του Ζελένσκι για συνέχιση του πολέμου και των θανάτων του είναι πασιφανής. Πάντα αμετανόητος μ’ όλη τη καταστροφή που υφίσταται η χώρα του.
Είναι αναμφισβήτητο πως για το καλό του ουκρανικού λαού θα πρέπει πλέον κάποιος να καταστήσει αυτόν τον παρανοϊκό και κανονικά έκπτωτο κυβερνήτη, ανίκανο να συνεχίσει να εξοντώνει τους δικούς του πολίτες.
Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ
Το ότι δηλώνει πως είναι έτοιμος να «συζητήσει» tout court το τέλος του πολέμου δε σημαίνει απολύτως τίποτα, γιατί κάνει πως δεν καταλαβαίνει πως αυτός είναι ο ηττημένος που αναμφισβήτητα χάνει τον πόλεμο και δεν μπορεί να έχει απαιτήσεις να συζητάει με τον νικητή για το πώς θα είναι η ειρήνη.
Αυτό γίνεται σε όλους τους πολέμους. Και ποτέ δεν συνέβη ο ηττημένος να θέτει στον νικητή όρους για το εάν και τί θα δεχθεί και τί όχι!!
Όσο ο Ουκρανός δεν θέλει να το καταλάβει, τόσο η χώρα του θα καταστρέφεται και οι πολίτες του θα σκοτώνονται.
Το έχουμε πει πολλές φορές: για τις τεράστιες καταστροφές και ατελείωτους θανάτους στην Ουκρανία ο ένοχος είναι ο Ζελένσκι. Απ’ την αρχή, αλλά και μετά, θα μπορούσε να γλυτώσει τη χώρα του απ΄ αυτόν τον όλεθρο. Δεν το έκανε. Λάθεψε και συνεχίζει να λανθάνει! Αν το είχε κάνει, δεν θα είχε χάσει τόσο έδαφος, στρατό κι πολίτες. Και η Ουκρανία σήμερα θα ήταν άθικτη!!
Όσο για την αιτία του πολέμου, η φανερή μεγάλη απάτη και αλαζονεία των Δυτικών είναι πως επίτηδες αγνοούν τη δική τους δράση (προσοχή: δεν υπήρξε η Ρωσία που πλησίασε στα σύνορά τους απειλώντας τα, αλλά αυτοί που πλησίασαν τα σύνορά της απειλώντας τα!!) και κοιτάζουν μόνο την φυσιολογική αντίδραση των Ρώσων!
Και βρήκαν οι σαδιστές Δυτικοί τον βλάκα, του γέμισαν τα λίγα μυαλά του με κουραφέξαλα και αυτός συνεχίζει να θυσιάζεται για το συμφέρον αυτωνών! Ό, τι πιο αντεθνικό και εγκληματικό. «Μωραίνει θεός ούς θέλει απωλέσαι».
Τώρα βγαίνει στη φόρα και ένα σχέδιο 28 σημείων για την ειρήνευση στην Ουκρανία, ένα σχέδιο αρκετά σκληρό για τους Ουκρανούς το οποίο ή θα το δεχθεί ο Ζελένσκι ή όχι και θα συνεχίσει να χάνει εδάφη και στρατό ή θα τον «απομακρύνουν» κι αυτόν, και ένας άλλος θα το δεχθεί.
Πηγή: MSN, InsideOver.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου