Τοποθέτησαν στη Διεύθυνση του Σώματος Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων πολιτικό επιστήμονα κι όχι νομικό

Τοποθέτησαν στη Διεύθυνση του Σώματος Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων πολιτικό επιστήμονα κι όχι νομικό

Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας "Ρύθμιση υγειονομικών θεμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων και λοιπές διατάξεις", Τρίτη 29 Απριλίου 2025. (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)

Η νομική επάρκεια του κ. Δένδια μπορεί να μην αμφισβητείται από συναδέλφους του, ωστόσο πολλά ερωτήματα προέκυψαν μετά την ψήφιση του πρόσφατου σχεδίου νόμου. Πλήθος αντιδράσεων υπήρξαν όχι μόνο από τους ενδιαφερόμενους στρατιωτικούς αλλά τόσο από τον πολιτικό όσο και από τον νομικό κόσμο που έθεσαν ζητήματα αντισυνταγματικότητας στο εν λόγω σχέδιο νόμου.

Σθεναρή αντίσταση (παραθέτοντας βέβαια επιστημονικά επιχειρήματα) είναι πιθανόν να πρόβαλε ενδοϋπηρεσιακά και η Διεύθυνση του Σώματος Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων (ΣΣΝΣ) του ΓΕΕΘΑ. Έτσι θα μπορούσε να εξηγηθεί η πρόωρη αποστρατεία του Διευθυντή αυτής, Υποστρατήγου (ΝΟΜ) Δημήτρη Τάγκου (μόλις 1 έτους θητεία, τη στιγμή που οι δύο τελευταίοι είχαν θητεύσει ως Διευθυντές επί 3 έτη) και η αντικατάστασή του με πολιτικό επιστήμονα και όχι νομικό.

Η τοποθέτηση αυτή αγγίζει ένα ζήτημα που προκαλεί συζητήσεις εντός του στρατεύματος, καθώς αφορά την εξειδίκευση ενός Σώματος με ιδιαίτερα τεχνικό αντικείμενο. Πράγματι, η τοποθέτηση ενός Αξιωματικού που δεν προέρχεται από τη νομική επιστήμη σε θέση ευθύνης ενός νομικού σώματος είναι παράδοξη ιδιαίτερα όταν αντιβαίνει την μέχρι σήμερα τηρούμενη διοικητική πρακτική.

Προσπαθούμε να κατανοήσουμε ότι η διεύθυνση ενός τέτοιου Σώματος έχει συχνά επιτελικό και διοικητικό χαρακτήρα και ο εκάστοτε Διευθυντής δεν ασκεί πάντα νομικά καθήκοντα ή νομική εκπροσώπηση ο ίδιος, ενώ ο ρόλος του επικεντρώνεται στον συντονισμό, τη διοίκηση του προσωπικού και τη διασύνδεση του Σώματος με τη στρατιωτική ηγεσία.

Άρα ενώ η επιλογή ενός πολιτικού επιστήμονα, που ενδεχομένως διαθέτει κατάρτιση σε θέματα δημόσιας διοίκησης, διεθνών σχέσεων και θεσμικού πλαισίου, προσδίδει συγκεκριμένα τυπικά χαρακτηριστικά, τα οποία θεωρούνται επιθυμητά για τη διαχείριση ενός τέτοιου σώματος , η απουσία από την άλλη ενός διευθυντού με ισχυρό και στιβαρό γνωσιακό υπόβαθρο της νομικής επιστήμης, ο οποίος θα είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται πλήρως τις λεπτές νομικές ερμηνείες των εισηγήσεων που υπογράφει, υποβαθμίζει την νευραλγική αυτή θέση τόσο από πλευράς ουσιαστικών απαραιτήτων προσόντων όσο και από την ανάγκη για εξειδικευμένη γνώση.

Εν τέλει τι διευθυντής του Σώματος Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων θα είναι αν δεν μπορεί να αντιλαμβάνεται ποια θα είναι η σωστή νομική συμβουλή που θα πρέπει να παρέχει;

Η δε είδηση έρχεται από δημοσιογραφικές πηγές, όπου μας μεταφέρθηκε ότι ισχυρό κριτήριο επιλογής του, ήταν αυτό της εντοπιότητας μεταξύ του νεοτοποθετούμενου διευθυντή και του ΥΦΕΘΑ κ. Αθ. Δαβάκη που πάντα δείχνει μια προτίμηση στους Σπαρτιάτες. Αυτή τη περίοδο το αγαπημένο του «σύνθημα» είναι το «κράτα την ασπίδα ψηλά». Και δεν εννοεί την «Ασπίδα του Αχιλλέα» για την οποία μιλά διαρκώς ο κ. Δένδιας.

Βέβαια η συγκεκριμένη επιλογή μπορεί να έγινε προκειμένου μελλοντικά να εκμηδενισθεί ο πιθανός κίνδυνος αντιρρήσεων και προβολής νομικών επιχειρημάτων από τον Διευθυντή του Σώματος Στρατιωτικών Νομικών Συμβούλων, που θα οδηγήσει σε αμηχανία τόσο τον κ. Δένδια, όσο και τους προσφάτως επιβραβευθέντες για την σιωπή τους Αρχηγούς ΓΕΕΘΑ και Γενικών Επιτελείων με την ανανέωση του ετήσιου «συμβολαίου» τους.

Είναι βλέπετε «πολλές οι εξουσιοδοτικές διατάξεις» για έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων και Υπουργικών Αποφάσεων που εκκρεμούν και που θα πρέπει στη συνέχεια της δημοσίευσης του περίφημου αυτού νόμου – εξαμβλώματος να εκδοθούν και όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, η αγαστή συνεργασία ΓΕΕΘΑ, Γενικών Επιτελείων και του κ. Δένδια με το ΣΣΝΣ να είναι απαραίτητη, προκειμένου ο τελευταίος να μην αποδειχθεί «ως Βασιλιάς που εν τέλει είναι γυμνός».

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η ίδια η επιλογή, αλλά η κανονικοποίησή της.

Όταν η πολιτική ηγεσία θεωρεί ότι μπορεί να τοποθετεί επικεφαλής ενός τόσο κρίσιμου νομικού μηχανισμού κάποιον χωρίς το αναγκαίο επιστημονικό υπόβαθρο, τότε δεν υποβαθμίζει απλώς μια θέση, αλλά υπονομεύει τη θεσμική σοβαρότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Και αν σήμερα η «ασπίδα κρατιέται ψηλά» για λόγους εντοπιότητας και προσωπικών σχέσεων, αύριο ποιος θα αναλάβει την ευθύνη όταν η λάθος νομική συμβουλή δεν θα είναι θέμα ρητορικής, αλλά θα κοστίζει επιχειρησιακά, θεσμικά, οικονομικά και ενδεχομένως εθνικά;

Καλή τύχη σε όλους μας !!!!