Το μεγαλύτερο κράτος-τρομοκράτης του πλανήτη, οι Ηνωμένες Πολιτείες, χτύπησε πάλι. Ο – προαναγγελθείς ουσιαστικά – βομβαρδισμός της Βενεζουέλας κλιμακώνει την απροκάλυπτη ιμπεριαλιστική επέμβαση στη χώρα της Λατινικής Αμερικής, που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες, με τον ναυτικό και αεροπορικό της αποκλεισμό.
Ο πρόεδρος του πολέμου, ο πιστολέρο-εκτελεστής Τραμπ, στον οποίο αφιέρωσε το Νόμπελ Ειρήνης η επικεφαλής της βενεζουελάνικης αντιπολίτευσης, αποδεικνύει εκ νέου τις πραγματικές προθέσεις του. Εξάλλου, εκτός από την επίθεση στη Βενεζουέλα, απειλεί ευθέως με νέους βομβαρδισμούς και το Ιράν, με το πρόσχημα της υπεράσπισης των διαδηλωτών – αυτός, που έχει στείλει την Εθνοφρουρά ενάντια σε όσους τον αμφισβητούν στο εσωτερικό των ΗΠΑ!
Μάλιστα ο γκάνγκστερ Τραμπ ποδοπατώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου ανακοίνωσε ότι έχει απαγάγει τον νόμιμο πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικόλας Μαδουύρο και τη σύζυγο του.
Είναι ο ίδιος που έχει μετονομάσει το υπουργείο Άμυνας σε υπουργείο Πολέμου και τον Κόλπο του Μεξικού σε Κόλπο της Αμερικής. Αυτός που απειλεί με προσάρτηση, ακόμη και με στρατιωτικά μέσα, τόσο της Διώρυγας του Παναμά όσο και της Γροιλανδίας, που αποτελεί έδαφος της Δανίας και της ΕΕ. Και πάνω από όλα, ο πρόεδρος που έβαλε πλάτη όσο κανείς άλλος στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα.
Σε κάθε περίπτωση, ο στόχος της επίθεσης κατά της Βενεζουέλας, πάντως, είναι ξεκάθαρος: Αφενός, να λυγίσει ο περήφανος λαός της, ο οποίος έχει πληγώσει τις ΗΠΑ τις δύο τελευταίες δεκαετίες με την μπολιβαριανή του εξέγερση – γι’ αυτό και ένας από τους στόχους των βομβών φέρεται πως ήταν η βάση που φιλοξενεί το μαυσωλείο του Ούγκο Τσάβες, ένα από τα πλέον ιερά μνημεία της. Και ταυτόχρονα, να αποδειχθεί την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος-μαριονέτας, που θα διασφαλίσει όχι μόνο πειθαρχία, αλλά και πλήρη εκχώρηση του φυσικού πλούτου της Βενεζουέλας στο αμερικανικό κεφάλαιο.
Η υπεράσπιση της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της Βενεζουέλας και του λαού της αποτελεί αδήριτη ανάγκη. Εξάλλου, δεν έχουν να περιμένουν οτιδήποτε από την ΕΕ, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα αποδειχθεί εξίσου λαλίστατη με την περίπτωση της Ουκρανίας και θα προτιμήσει την ιδέα του «ανεξάρτητου παρατηρητή», όπως έκανε και με τη Γάζα.
Ειδικά στην Ελλάδα, η αλληλεγγύη πρέπει να πάρει την έμπρακτη μορφή της υπονόμευσης των κυβερνητικών σχεδίων περί «στρατηγικής συμμαχίας» με τις ΗΠΑ, της ακύρωσης των εξοπλισμών που γεμίζουν δολάρια το πολεμικό «τέρας», της ρήξης και εξόδου από το ΝΑΤΟ, που είναι το δικό τους «μαγαζί».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου