ΠΟΜΕΝΣ: Ζητά φίμωση για τις παραιτήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις

Από Ιωάννα Ηλιάδη

Ο πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ Ηλίας Κολλύρης ζητά να μη δημοσιοποιούνται στοιχεία για τις παραιτήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις, την ώρα που ο Νίκος Δένδιας πιέζεται πολιτικά.

Τη φίμωση όσων φέρνουν στην δημοσιότητα στοιχεία για τις παραιτήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις ζητά ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (ΠΟΜΕΝΣ). Ο κ. Ηλίας Κολλύρης συνδικαλιστής που υπηρετεί στο γραφείο του υπουργού εθνικής άμυνας σε συνέντευξή του, επιχειρεί να να κλείσει τη συζήτηση για τα αποτελέσματα της πολιτικής του Νίκου Δένδια: τις μαζικές παραιτήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Στη συνέντευξή του στο ET Magazine, ο κ. Κολλύρης ξεκίνησε από το θέμα των δημόσιων τοποθετήσεων εν ενεργεία στρατιωτικών στα κοινωνικά δίκτυα και πέρασε στο σκέλος των αναρτήσεων για παραιτήσεις και αριθμούς στελεχών. Υποστήριξε ότι «δεν νομίζω να έχει αξία» να γράφονται διαρκώς στοιχεία για το πόσες ήταν οι παραιτήσεις το 2024 ή το 2025 στο Πολεμικό Ναυτικό. Έφερε και παραδείγματα που αφορούν συγκεκριμένες υπηρεσίες ή μέσα, λέγοντας ότι δεν πρέπει να γράφεται δημόσια αν «στη φρεγάτα Κίμων ή σε στρατιωτικό νοσοκομείο αναμένονται δύο, τρεις ή τέσσερις παραιτήσεις».

Στη συνέχεια ρώτησε «πού και ποιον ωφελούν αυτές οι πληροφορίες», υποστηρίζοντας ότι αποτελούν «δώρο» για όσους, μέσω τεχνητής νοημοσύνης, μπορούν να συνθέτουν κρίσιμα δεδομένα για το αξιόμαχο.

Το ερώτημα εδώ δεν είναι αν χρειάζεται σοβαρότητα όταν γίνεται δημόσια συζήτηση για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το ερώτημα είναι γιατί ο πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ επιλέγει να συγκρουστεί με τη δημοσιοποίηση των παραιτήσεων αντί να συγκρουστεί με τις αιτίες τους.

Δεν έθεσε αίτημα προς το ΥΠΕΘΑ για επίσημη, τακτική ενημέρωση με συγκεντρωτικά στοιχεία ώστε να σταματήσουν οι φήμες. Δεν έθεσε αίτημα για συγκεκριμένα μέτρα συγκράτησης προσωπικού. Έθεσε αίτημα να μη δημοσιοποιούνται οι αριθμοί και οι συγκεκριμένες αναφορές, με την επίκληση ότι τέτοιες πληροφορίες μπορεί να αξιοποιηθούν από τρίτους.

Αν αυτό ακούγεται σαν «θεσμική προσοχή», το πρακτικό αποτέλεσμα είναι άλλο: απονευρώνει την πίεση προς την πολιτική ηγεσία. Και εδώ μπαίνει το θέμα της διπλής ιδιότητας. Όταν ένας συνδικαλιστής υπηρετεί στο γραφείο του υπουργού, κάθε παρέμβασή του που περιορίζει την έκθεση του υπουργού σε κριτική δεν είναι απλώς άποψη. Είναι σύγκρουση ρόλων, γιατί η ομοσπονδία υποτίθεται ότι πιέζει τον υπουργό, δεν τον προστατεύει.

Οι παραιτήσεις έχουν άμεσες συνέπειες. Όταν μειώνεται το προσωπικό, οι υπηρεσίες αυξάνονται για όσους μένουν, η κόπωση γίνεται κανόνας, η λειτουργία δυσκολεύει. Αυτό ισχύει ειδικά όταν η αναφορά γίνεται σε πολεμικά πλοία ή σε στρατιωτικά νοσοκομεία. Εκεί, οι αποχωρήσεις δεν είναι «νούμερα». Είναι κενά σε βάρδιες, σε ειδικότητες, σε κρίσιμα πόστα. Η δημοσιοποίηση δεν δημιουργεί το κενό. Το κενό το δημιουργεί η αποχώρηση και οι λόγοι που τη γεννούν.

Σε πολιτικό επίπεδο, οι παραιτήσεις είναι το πιο μετρήσιμο στοιχείο μιας κρίσης προσωπικού. Ο Νίκος Δένδιας βρίσκεται στο επίκεντρο κριτικής για τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, για επιλογές που αλλάζουν εργασιακούς όρους και για πολιτικές που επηρεάζουν την παραμονή στελεχών στο στράτευμα.

Σε αυτό το πλαίσιο, το να ζητά ο πρόεδρος της ΠΟΜΕΝΣ να μη δημοσιοποιούνται οι αριθμοί λειτουργεί σαν προστατευτικό κάλυμμα για τον υπουργό: λιγότερα στοιχεία στον δημόσιο διάλογο, λιγότερη πίεση, πιο εύκολη διαχείριση της εικόνας.

Η λογική του ελέγχου της δημόσιας συζήτησης δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Υπάρχει προηγούμενο, καταγεγραμμένο από τον Δεκέμβριο του 2019. Τότε, σε δημόσια εκδήλωση και σε βίντεο που κυκλοφόρησε, εμφανίστηκε ο τότε υποσμηναγός Ηλίας Κολλύρης, ως συνδικαλιστής της ΠΟΜΕΝΣ, να θέτει θέμα «υπερβολικού» αριθμού διαπιστευμένων δημοσιογράφων στο ΥΠΕΘΑ, ενώ υπηρετούσε στο γραφείο του τότε Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου. Μιλούσε για περίπου 83 διαπιστευμένους δημοσιογράφους και bloggers, χαρακτήριζε τον αριθμό «τεράστιο» και αναρωτιόταν ποια είναι η «χρησιμότητα» να κυκλοφορούν εντός Πενταγώνου και μονάδων. Σε άλλο σημείο ζητούσε από την πολιτική ηγεσία να τους «πετάξει έξω από το Πεντάγωνο».

Στην ίδια παρέμβαση, έγινε λόγος για εξώδικα, μηνύσεις και αγωγές που έχουν κινηθεί από στρατιωτικούς σε βάρος δημοσιογράφων «μήπως ηρεμήσουν και σοβαρευτούν», τέθηκε θέμα για το πού υπηρετούν συγγενείς δημοσιογράφων, ενώ υπήρχε επίθεση σε ιστοσελίδες που δημοσιεύουν πληροφορίες για το ευρύ κοινό, με το σκεπτικό ότι οι δημοσιογράφοι τους δεν πρέπει να ασχολούνται με θέματα άμυνας.

Παράλληλα, υπήρχε ενόχληση για δημοσιογραφική κριτική σε ζητήματα μεταθέσεων και σε εμπιστευτικά έγγραφα, με το αίτημα να απομακρυνθούν «προληπτικά» δημοσιογράφοι επειδή «ενδέχεται» να αποκτήσουν πρόσβαση σε απόρρητα.

Η αντίδραση ήταν θεσμική. Η ΕΣΗΕΑ εξέδωσε καταδικαστική ανακοίνωση, κάνοντας λόγο για αστήρικτες κατηγορίες που παραπέμπουν σε άλλες εποχές και κάλεσε την πολιτική ηγεσία να πάρει θέση, ακριβώς επειδή ο αξιωματικός υπηρετούσε στο γραφείο του ΥΕΘΑ.

Με αυτά τα δεδομένα, το σημερινό αίτημα για τις παραιτήσεις δεν μπορεί να διαβαστεί ως απλή «ανησυχία». Είναι παρέμβαση που στρέφεται κατά της δημοσιοποίησης, την ώρα που ο Νίκος Δένδιας πιέζεται από το μέγεθος των παραιτήσεων. Και όταν αυτή η παρέμβαση γίνεται από άνθρωπο που υπηρετεί στο γραφείο του υπουργού, η εικόνα είναι καθαρή: η ΠΟΜΕΝΣ δεν εμφανίζεται να τραβάει το υπουργείο προς απαντήσεις, αλλά να τραβάει τη συζήτηση προς σιωπή.

Το ερώτημα αφορά πλέον την ίδια την εκπροσώπηση. Η ΠΟΜΕΝΣ υπάρχει για να τεκμηριώνει τα προβλήματα του προσωπικού και να διεκδικεί λύσεις ή για να καλύπτει τον υπουργό; Η φίμωση όσων δίνουν στοιχεία για τις παραιτήσεις είναι κάλυψη προς τον υπουργό που πιέζεται, όχι προς τα στελέχη που μένουν στις μονάδες να καλύπτουν τα κενά.