Ο Ν. 5265/2026 για την ΑΣΜΥ δεν δίνει άμεση αναβάθμιση. Αυτοδυναμία υπό όρους, προσωρινά όργανα και «βεβαίωση» στο 3ο έτος. Όλα στο «ΘΑ».
του Συνταγματάρχη ΤΘ ε.α. Γεώργιου Κυλινδρή, Γενικού Γραμματέα ΣΑΣΜΥ
Η κυβέρνηση επιμένει να πουλάει «ιστορική αναβάθμιση» για τις Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ) και τη μετονομασία τους σε Ανώτατες Σχολές Μόνιμων Υπαξιωματικών (ΑΣΜΥ). Η πραγματικότητα, όμως, όπως αποτυπώνεται στον Ν. 5265/2026 και ειδικά στα άρθρα 122, 124, 125, 131 και 133, είναι πολύ πιο πεζή: ένα θεσμικό κουτί γεμάτο προϋποθέσεις, «προσωρινά» όργανα και αποφάσεις που μεταθέτουν τα ουσιώδη στο μέλλον.
Με άλλα λόγια, η «αναβάθμιση» δεν γίνεται τώρα. Υπόσχεται ότι θα γίνει, αν κάποτε πληρωθούν όροι, αν περάσουν αξιολογήσεις, αν εκδοθούν πράξεις, αν εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις. Στο μεταξύ, το μόνο χειροπιαστό που απομένει για τους αποφοίτους είναι ο κίνδυνος βαθμολογικής υποβάθμισης και σταδιοδρομικής καθήλωσης.
Άρθρο 124: «Αυτοδυναμία» υπό αίρεση, με υπογραφή δύο υπουργών
Το άρθρο 124 παρ. 1 προβλέπει ότι τα Τμήματα των ΑΣΜΥ δύνανται να καταστούν αυτοδύναμες ακαδημαϊκές μονάδες, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις του ν. 4957/2022. Η λέξη-κλειδί είναι το «εφόσον». Δεν δημιουργείται αυτοδυναμία με τον νόμο. Περιγράφεται μια πιθανότητα.
Ακόμα πιο κρίσιμη είναι η παρ. 2: για να υπάρξει αυτοδυναμία απαιτείται κοινή διαπιστωτική πράξη των υπουργών Εθνικής Άμυνας και Παιδείας, μετά από εισήγηση της ΔΙΔΑΕ. Και μάλιστα, οι έννομες συνέπειες «ανατρέχουν» στον χρόνο πλήρωσης των προϋποθέσεων.
Αυτό μεταφράζεται απλά:καμία «ανώτατη» πραγματικότητα δεν θεμελιώνεται αυτομάτως,
όλα περνούν από διοικητικό και πολιτικό φίλτρο,
η «αναδρομή» λειτουργεί ως νομική ζώνη ασφαλείας για όταν θα αρχίσουν οι εύλογες διεκδικήσεις όσων θα πουν «μας υποσχεθήκατε αναβάθμιση».
Άρθρο 125: όταν όλα είναι «προσωρινά», δεν μιλάς για ανώτατη εκπαίδευση
Το άρθρο 125 είναι σχεδόν ομολογία μεταβατικού καθεστώτος. Μέχρι να γίνουν (αν γίνουν) αυτοδύναμες οι ακαδημαϊκές μονάδες, προβλέπονται:Προσωρινό Εκπαιδευτικό Συμβούλιο,
Προσωρινή Ακαδημαϊκή Σύγκλητος,
Προσωρινός Κοσμήτορας.
Και το πιο αποκαλυπτικό: ο προσωρινός Κοσμήτορας ορίζεται με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας.
Δηλαδή η «ανώτατη» ακαδημαϊκή δομή ξεκινάει με διοίκηση που κρατιέται από υπουργικές αποφάσεις και «προσωρινότητες». Αυτό δεν είναι ακαδημαϊκή κανονικότητα. Είναι διοικητική γέφυρα, χωρίς εγγύηση ότι θα φτάσει ποτέ στην απέναντι όχθη.
Άρθρο 122: το «τέταρτο έτος» εκτός σχολής και το πρόβλημα της πιστοποίησης
Το άρθρο 122 ορίζει προγράμματα πρώτου κύκλου διάρκειας οκτώ εξαμήνων (240 ECTS), αλλά επιτρέπει μέρος των σπουδών να γίνεται εκτός της οικείας σχολής: σε σχολεία εφαρμογής του Στρατού Ξηράς ή σε μονάδες και υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας, με πλαφόν τα δύο τελευταία εξάμηνα (60 ECTS).
Εδώ μπαίνει το πραγματικό αγκάθι: η πιστοποίηση από την ΕΘΑΑΕ δεν είναι «σφραγίδα επειδή το γράφει ο νόμος». Θέλει τεκμηριωμένο πρόγραμμα, ύλη, μαθησιακά αποτελέσματα, μεθοδολογία, διδακτικό προσωπικό, διαδικασίες αξιολόγησης. Και αυτά πρέπει να αποδεικνύονται σε περιβάλλον που, στην πράξη, θα είναι υπηρεσιακό: καθήκοντα μονάδας, ωράρια, επιχειρησιακή απασχόληση, εκπαίδευση «επί έργου».
Το ερώτημα είναι απλό και δεν σηκώνει ωραιοποίηση: μπορεί κάποιος να εγγυηθεί ότι αυτά τα δύο εξάμηνα θα πιστοποιηθούν ως πανεπιστημιακού επιπέδου φοίτηση; Όχι στα λόγια. Με τους κανόνες αξιολόγησης που ισχύουν.
Άρθρο 131: «Μόνιμος Υπαξιωματικός» στο 3ο έτος, χωρίς πτυχίο
Το άρθρο 131 είναι η πιο καθαρή διάψευση του αφηγήματος. Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση των τριών πρώτων ετών, οι σπουδαστές «ονομάζονται μόνιμοι υπαξιωματικοί και λαμβάνουν σχετική βεβαίωση». Τελεία. Όχι πτυχίο. Όχι τίτλο ανώτατης εκπαίδευσης. Βεβαίωση.
Άρα το κράτος κρατά τον σπουδαστή «υπαξιωματικό με βεβαίωση» πριν υπάρξει οποιαδήποτε ασφαλής, πιστοποιημένη και θεσμικά κατοχυρωμένη ακαδημαϊκή αναγνώριση. Και μετά ζητά να πιστέψουμε ότι «αναβαθμίστηκαν οι σχολές».
Άρθρο 133: αλλαγές στα ΑΣΕΙ, όχι λύση για τις ΑΣΜΥ
Η συζήτηση για «αναδιοργάνωση» επεκτείνεται και στα ΑΣΕΙ με το άρθρο 133, όμως αυτό δεν αναιρεί το βασικό πρόβλημα των ΑΣΜΥ: η δήθεν αναβάθμιση των ΑΣΣΥ δεν κρίνεται από το αν τροποποιούνται διατάξεις αλλού, αλλά από το αν χτίζεται πραγματική ανώτατη εκπαίδευση εδώ και τώρα, με αυτοδυναμία, σταθερούς θεσμούς και πιστοποιήσιμα προγράμματα. nomosxedio-dendia
Συμπέρασμα: το μόνο σίγουρο δεν είναι «αναβάθμιση», είναι η αναμονή
Αν η κυβέρνηση θέλει να μιλήσει έντιμα, ας το πει καθαρά: «Θα επιχειρήσουμε αναβάθμιση, όταν και αν πετύχουμε πιστοποίηση, όταν και αν ολοκληρωθούν οι θεσμικές προϋποθέσεις, όταν και αν στηθεί το ακαδημαϊκό πλαίσιο». Όχι «αναβαθμίσαμε».
Γιατί σήμερα, από τον ίδιο τον νόμο, προκύπτει ότι:η αυτοδυναμία δεν είναι δεδομένη αλλά υπό όρους και με διαπιστωτική πράξη,
η διοίκηση ξεκινά ως προσωρινό σχήμα,
το τελευταίο κομμάτι σπουδών μεταφέρεται σε μονάδες και σχολεία εφαρμογής, με ανοιχτό ζήτημα πιστοποίησης,
στο 3ο έτος δίνεται βεβαίωση, όχι ακαδημαϊκός τίτλος.
Όσο για τα υπόλοιπα, υπάρχει ένα κοινό στοιχείο παντού: το «ΘΑ».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου