Η καταδικαστική απόφαση στην υπόθεση του μεγάλου σκανδάλου των υποκλοπών ήταν η απόλυτη δικαίωση για το Documento. Η έρευνα αποδείχτηκε αληθής. Ούτε «αισώπειοι μύθοι» ούτε «συκοφαντίες» ούτε «μυθεύματα» ούτε «εθνικά επικίνδυνοι». Απλώς αλήθεια. Αυτό είναι ακριβώς που λείπει από την κεντρική πολιτική σκηνή. Αυτό που θυμίζουμε με τις αποκαλυπτικές έρευνες. Πόσες και πόσες φορές τις απαξίωσαν. Ακόμη και του σιναφιού, όχι μόνο όσοι έχουν συμφέροντα οικονομικά και πολιτικά και πλήττονται από αυτές.
Για να τελειώνουμε. Όταν το Documento αποκάλυψε την πρώτη λίστα των παρακολουθούμενων προκάλεσε σεισμό και από εκεί φτάσαμε στην καταδικαστική απόφαση για το Predator. Ούτε αυτοί στους οποίους είχαν βάλει κοριό δεν ήθελαν να το παραδεχτούν ότι παρακολουθούνταν.
Μετά τις 6 Νοεμβρίου 2022, την πρώτη κανονιά, ήρθε η 20ή Νοεμβρίου 2022. Το Documento αποκάλυπτε ποιοι έστησαν το Predator στην Ελλάδα. Πρώην ισραηλινοί πράκτορες με ονόματα, διευθύνσεις, φωτογραφίες και βιογραφικά. Είχαν… εξειδικευτεί στις ειδικές μονάδες ηλεκτρονικής κατασκοπείας του Ισραήλ. Ο Ερεζ Οφιρ, για παράδειγμα, που εικονιζόταν στο πρωτοσέλιδο είχε υπηρετήσει ως λοχαγός στη Unit 81 ενώ άλλοι προέρχονταν από τη Unit 8200.
Αμέσως τέθηκε το ερώτημα ποιος ελέγχει το παράνομο λογισμικό ανοίγοντας το μεγάλο κεφάλαιο της κατασκοπείας. Είναι δυνατόν να μπήκαν ξένοι πράκτορες στη χώρα και να έστησαν ανενόχλητοι δίκτυο συνακροάσεων και να μη χτύπησε ούτε ένα καμπανάκι, όχι απλώς συναγερμός; Με τον πρωθυπουργό μάλιστα να είναι πολιτικός προϊστάμενος των μυστικών υπηρεσιών από την ημέρα που ανέλαβε την πρωθυπουργία, με υπογραφή σε διάταγμα 8 Ιουλίου 2019; Και με τους παρακολουθούμενους να είναι θεσμικά πρόσωπα στη χώρα; Στρατιωτικοί, αστυνομικοί, δικαστικοί, πολιτικοί και παράλληλα επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι.
Κάτι περίεργο συνέβαινε λοιπόν. Κατ’ αρχάς με τις αποκαλύψεις για το Predator αυτό που διαφαινόταν ήταν το ενιαίο κέντρο κέντρο υποκλοπών από ΕΥΠ και Predator. Η Δικαιοσύνη όμως έκλεινε μάτια και αυτιά στην έρευνα υπακούοντας μόνο τους ενοίκους του Μαξίμου. Ούτε τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα ούτε τις καταθέσεις του Κώστα Βαξεβάνη στην Εισαγγελία για το δίκτυο κατασκοπείας δεν έλαβε υπόψη. Στόχος το «μπάζωμα». Ώσπου το μονομελές δικαστήριο αποφάσισε το αυτονόητο: «Από την έκταση και την ποικιλία των παρακολουθούμενων προσώπων, αλλά και του γεγονότος ότι δεν κλήθηκαν να καταθέσουν, λόγω της οργάνωσης, της εκπαίδευσης και το ενδεχόμενο συνέργειας ξένων δυνάμεων και δη ισραηλινών, προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για τους κατηγορούμενους και τα παραπάνω πρόσωπα για το 148 ΠΚ και την πλημμεληματική μορφή του αδικήματος της κατασκοπείας».
Είναι άραγε ένα σκάνδαλο που θίγει μόνο το κράτος δικαίου; Σχεδόν εννέα μήνες πριν, τον περασμένο Μάιο, ο Κ. Βαξεβάνης έθεσε έναν προβληματισμό πιάνοντας το νήμα ανάποδα. Αναρωτιόταν γιατί δεν υπήρξε καμία καταδίκη της δολοφονικής εκκαθάρισης στη Γάζα. Μάλιστα γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στην άλλη όχθη των διεθνών πιέσεων, και μάλιστα επισκεπτόταν το Τελ Αβίβ εν μέσω της χειρότερης φάσης του απομονωμένου διεθνώς Νετανιάχου. Γιατί άλλαξε η ελληνική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή; Ξαναμίλησε για τη δράση των πρώην στελεχών των υπηρεσιών κυβερνοασφάλειας του Ισραήλ στην «ελεύθερη αγορά» με τα κακόβουλα λογισμικά που είχαν διασπαρεί σε όλο τον κόσμο. Ειδικότητά τους; Οι παρακολουθήσεις και οι εκβιασμοί. NSO, Pegasus, Predator (και Paragon θα προσθέταμε). Όπου εμφανίζονταν άλλαζαν τους συσχετισμούς. Πλήρωναν (και πληρώναμε) να παρακολουθούν «αντιπάλους» ή όποιους είχαν στο μάτι οι κυβερνητικοί μας και τελικά βρισκόταν το Ισραήλ πολιτικά κερδισμένο μέσα από αυτό το δίκτυο κατασκοπείας. Τυχαία οι ΗΠΑ είχαν απαγορεύσει μέχρι πρόσφατα την εισαγωγή ισραηλινών λογισμικών παρακολούθησης; Μήπως (δεν) ήταν σίγουροι πού οδηγούσε η backdoor τους; Τώρα τα έχει προμηθευτεί ο Τραμπ για την ICE και άλλες υπηρεσίες του. Το σκηνικό πάντως δένει με πολλά δεδομένα που εμφανίζονται στα διαβόητα αρχεία Έπσταϊν.
«Ο απλός πολίτης έχει δικαίωµα να αναρωτηθεί αν τελικώς η χώρα βρίσκεται υπό έναν ισχυρό εκβιασµό, αφού πρώτα παραδόθηκε στα ισραηλινά λογισµικά “ιδιωτικής” κατασκοπείας» κατέληγε μεταξύ άλλων στο άρθρο του ο Κ. Βαξεβάνης. Η καταδικαστική απόφαση των ιδιωτών της Intellexa οδηγεί προς αυτή την κατεύθυνση, έστω και τριάμισι χρόνια μετά. Θα βρεθούν όμως ίχνη ή θα χαθούν στα «απόρρητα» της «εθνικής ασφάλειας»;
Όχι μακριά από τον πυρήνα όλων των προηγούμενων σκέψεων τοποθετείται η προσθήκη παραγράφου στο άρθρο 30 των συμβάσεων μίσθωσης με τη Chevron για έρευνα σε δύο θαλάσσιες περιοχές νοτίως της Κρήτης: «Οι γεωγραφικές συντεταγμένες των νότιων και πλευρικών ορίων της Συμβατικής Περιοχής μπορούν να αναθεωρηθούν από τον Εκμισθωτή, σε περίπτωση σύναψης συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και ενός ή περισσότερων γειτονικών κυρίαρχων κρατών, η οποία οριοθετεί την υφαλοκρηπίδα ή την ΑΟΖ της Ελληνικής Δημοκρατίας στη Συμβατική Περιοχή». Πού είναι η εξαφάνιση του τουρκολιβυκού συμφώνου που θα επέφερε η προαναφερθείσα σύμβαση; Γιατί γκριζάρεται μια περιοχή με κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας;
Στόχος της κυβέρνησης και του Κυρ. Μητσοτάκη προσωπικά είναι η πολιτική επιβίωσή του. Χαρίζει ΑΟΖ, που λέει ο λόγος, για να πάρει δέκα λεπτά ομιλίας στο Κογκρέσο, για να στήσει φιέστα με την πρέσβειρα, για να τον δει ο Τραμπ και του κάνει πατ πατ στο κεφάλι. Δίνει ολόκληρο λιμάνι για πολεμικό ορμητήριο και περιμένει μπράβο τονίζοντας ότι είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία. Δίνει γη και ύδωρ κυριολεκτικά σε αμερικανούς και ισραηλινούς για να φανεί ως περιφερειακός παίκτης και υποθηκεύει και διακυβεύει το μέλλον της χώρας.
Στην οικονομία ευημερούν μόνο οι αριθμοί και τα κέρδη των μεγάλων ομίλων και των καρτέλ. Η λιτότητα έρχεται με την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και αγοράζουμε πολεμικά παιχνίδια από όλους για να τους έχουμε ευχαριστημένους και να συμμετέχουμε στους πολέμους τους.
Κάπου πρέπει να μπει φρένο προτού να είναι αργά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου