Από Ιωάννα Ηλιάδη
Δένδιας: «Βενεζουέλα» οι Ένοπλες Δυνάμεις, «Μοντέλο Τραμπ» Ατζέντα 2030 – Ομογένεια και Γιάννης Σμαραγδής στο σκηνικό της ομιλίας.
Σήμα προς τον Ντόναλντ Τραμπ, μέσω ομογενειακών φορέων, έστειλε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας. Σε ομιλία του στα εγκαίνια του αγάλματος του Ιωάννης Καποδίστριας στην εκλογική του περιφέρεια, ο Νίκος Δένδιας αυτοπαρουσιάστηκε ως ο πολιτικός που «σώζει» τις Ένοπλες Δυνάμεις, ισχυριζόμενος ότι έχουν φτάσει σε «κατάσταση Βενεζουέλας», με «2.500 στρατηγούς», και στήνοντας την εικόνα ότι χρειάζεται μια «τραμπικού τύπου» παρέμβαση για να «μπει τάξη». Η ταύτιση με τον αμερικανό πρόεδρο λειτουργεί ως αίτημα για αμερικανικές πλάτες, ώστε ο Νίκος Δένδιας να πλασαριστεί ως ο επόμενος ισχυρός παίκτης στη Νέα Δημοκρατία.
Η ομιλία έγινε στον Δήμο Ελληνικού Αργυρούπολης, σε τελετή που δεν είχε μόνο τοπική στόχευση. Στο κοινό υπήρχαν βουλευτές, αυτοδιοίκηση, διπλωματικές παρουσίες, και οργανωμένη ομογενειακή εκπροσώπηση. Το σκηνικό είχε και ένα ακόμη χαρακτηριστικό: παρών ήταν ο Γιάννης Σμαραγδής, ο οποίος χρηματοδοτήθηκε από τις ομογενειακές οργανώσεις για την ταινία μυθοπλασίας «Καποδίστριας».
Ο Νίκος Δένδιας φρόντισε να δέσει τα δύο μεταξύ τους. Στην ομιλία του είπε ότι η ταινία «έφερε πάλι τον Καποδίστρια στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και στην κοινή συνείδηση». Με αυτή τη φράση, έδωσε στην ταινία ρόλο «κοινωνικού γεγονότος» και πήρε πίσω πολιτικό όφελος: το κύρος ενός συμβόλου και τη δύναμη μιας εικόνας που δεν ζητά τεκμήρια για να δουλέψει. Η μυθοπλασία είναι χρήσιμη σε έναν πολιτικό ακριβώς επειδή δεν δεσμεύεται από δεδομένα. Παράγει συγκίνηση, ηρωοποιεί, απλοποιεί, φτιάχνει πρωταγωνιστές. Σε τέτοιο περιβάλλον, το ακροατήριο δεν καλείται να ελέγξει, καλείται να ακολουθήσει.
Από εκεί ο Νίκος Δένδιας πέρασε στο κεντρικό πολιτικό μήνυμα. Έβαλε στο τραπέζι τους «θεσμούς» και τη συνταγματική αναθεώρηση, μίλησε για «κρίση αξιοπιστίας» και για ανάγκη «επανίδρυσης» και μετά κατέβασε το ίδιο σχήμα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Εκεί έριξε την ατάκα για τη Βενεζουέλα. «Ο στρατός της Βενεζουέλας έχει 2.500 στρατηγούς», είπε, με προπαγανδιστική λογική. Έβαλε μπροστά ένα σοκαριστικό παράδειγμα για να κλείσει το μάτι στο σωστό ακροατήριο και να «νομιμοποιήσει» το προφίλ του «σωτήρα».
Ο Νίκος Δένδιας μίλησε με κώδικα. Στο εσωτερικό, ο κώδικας είναι απλός: «χάος», «παρακμή», «σάπιο σύστημα», άρα «χρειάζεται ισχυρός άνδρας». Στο εξωτερικό, ο ίδιος κώδικας μεταφράζεται σε «τραμπικό» λεξιλόγιο: νόμος και τάξη, σκληρή παρέμβαση, εκκαθαρίσεις, και ένας πολιτικός που υπόσχεται ότι θα σπάσει ισορροπίες. Αυτό ακριβώς προβάλλει προς το αμερικανικό ακροατήριο που θέλει να προσεγγίσει.
Το κρίσιμο είναι πώς ταξιδεύει το μήνυμα. Το άγαλμα του Καποδίστρια χρηματοδοτήθηκε από τρεις ομογενειακούς φορείς: το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο (HANC), την Παγκόσμια Ομοσπονδία Κεφαλλήνων και Ιθακησίων «ΟΔΥΣΣΕΥΣ» και την Ιόνιος Πολιτιστική Ομοσπονδία Αμερικής. Οι ίδιοι φορείς εμφανίζονται και ανάμεσα στους χρηματοδότες της ταινίας «Καποδίστριας» και στους υποστηρικτές του προέδρου Τραμπ. Άρα, δεν πρόκειται για μια «τυχαία» συνάντηση ομογένειας και υπουργού. Πρόκειται για επαναλαμβανόμενους κόμβους: ίδιο πλέγμα, ίδιο αφήγημα, διαφορετική σκηνή.
Η ταινία του Σμαραγδή προσφέρει πλατφόρμα στην ομογένεια, η ομογένεια προσφέρει πλατφόρμα στον υπουργό, και ο υπουργός επιστρέφει το «αντίδωρο» στο τραμπικό περιβάλλον: γλώσσα συμβατότητας, ιδεολογική συγγένεια, και εικόνα υποταγής. Δεν ζητά επίσημη δήλωση στήριξης. Ζητά κάτι πιο χρήσιμο: να κυκλοφορήσει το σήμα ότι έχει πρόσβαση και ότι μιλάει όπως θέλει να ακούσει το τραμπικό μπλοκ.
Η επιλογή του Δήμου Ελληνικού Αργυρούπολης κλείνει το πακέτο. Η εκδήλωση έγινε μέσα στην εκλογική του περιφέρεια, άρα το υπερατλαντικό σήμα χτίστηκε πάνω σε εσωτερική πολιτική βάση. Το μήνυμα προς ΗΠΑ επιστρέφει στην Αθήνα ως εγχώριο πολιτικό κεφάλαιο: «έχει πλάτες», «έχει δίκτυο», «κινείται διεθνώς».
Πρόκειται για πολιτική κίνηση υποταγής προς τον Ντόναλντ Τραμπ, με στόχο να μετατραπεί σε εσωτερική ισχύ στη Νέα Δημοκρατία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου