ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ:
Η «νέα τάξη πραγμάτων η βασισμένη σε κανόνες», αποτέλεσε την βασική αρχή που πρόβαλε ο νεοαγγλοσαξονισμός στο ιδεολόγημα της «παγκοσμιοποίησης», για να περιλάβει και να περιγράψει την περίοδο που χαρακτηρίστηκε σαν «το τέλος της ιστορίας» και το «τέλος των ιδεολογιών» μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού»
Το ιδεολόγημα που ήθελε τον μονοπολικό κόσμο, όπου η κυριαρχία του νεοαγγλοσαξονισμού κατευθυνόμενη από το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και τους κάτοχους του χρήματος θα οδηγούσαν την ιστορική εξέλιξη στον πλανήτη
Η έλλειψη αντίπαλου ιδεολογικού δέους και η ήττα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» γέννησαν βεβαιότητες στο στρατόπεδο της άλλοτε Δύσης και στους κατόχους του πλούτου περί της δυνατότητας κατοχής του κόσμου ως λάφυρου ή ως τμήμα ιδιοκτησίας στα χέρια των λίγων παγκόσμιων οικονομικών ελίτ
Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο, που αποτελεί το τελευταίο στάδιο εκμαύλισης του φιλελευθεριακού καπιταλισμού, έγινε καθολικά αποδεκτό χωρίς αντιστάσεις διαμορφώνοντας τις προϋποθέσεις ανάπτυξης μιας ψυχοπαθολογικής αντίληψης της εξουσίας, χωρίς όρια και αρχές, που μαζί με την αλματώδη ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας γέννησε την κοινωνιοπαθή ιδέα της «παγκόσμιας διακυβέρνησης»
Αυτού του τύπου η διακυβέρνηση ενταφιάζει τις εκφάνσεις του φιλελεύθερου καπιταλισμού, οδηγώντας στην ιστορική οπισθοδρόμηση της φεουδαρχίας, που μηδενίζει την αξία του ανθρώπου μέσα από την πρόοδο της τεχνολογίας που επιδιώκεται να τον αντικαταστήσει
Αυτό αποτελεί το σταθερό πλαίσιο και την επιδίωξη των δυτικότροπων επινοητών του παγκοσμιοποιητικού ιδεολογήματος που κατέρρευσε με την ανάδειξη νέων παγκόσμιων και προς αυτή την κατεύθυνση έχει προσανατολιστεί η λεγόμενη «συλλογική Δύση» με αιχμή πολιτικοστρατιωτικοοικονομική τις ΗΠΑ
O κ Τράμπ σαν ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ μεταφέρει αφενός την ιδιορρυθμία του στην πολιτική και αφετέρου τις επιταγές του «νεοσυντηρητικού» deep state που θεωρεί ότι ο μόνος δρόμος διατήρησης της ηγεμονίας και της μονοπολικότητας στον πλανήτη είναι η επίδειξη πολλαπλής ισχύος, που δεν παίρνει υπόψιν του το – έτσι κι ‘αλλιώς κατηργημένο στην πράξη – διεθνές δίκαιο, ούτε λαμβάνει υπόψιν το επίσης χρόνια και πολλαπλά βαλλόμενο ανθρωπιστικό δίκαιο και αυτό το επιδεικνύει με στόμφο παντού και στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και στο εσωτερικό των ΗΠΑ, που στο κοινωνικοοικονομικό πεδίο η κατάσταση για εκατομμύρια Αμερικανούς είναι πολύ δύσκολη και μεγάλα κοινωνικά στρώματα βρίσκονται σε αναβρασμό στα όρια ενός οιωνοί εμφυλίου
ΜΙΑ ΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ:
Ο φιλοσιωνισμός του κ Τράμπ είναι διακηρυγμένος και στα ζητήματα που αφορούν την θέση του Ισραήλ και επέκεινα αυτού την Μέση Ανατολή – σαν παρακολούθημα των σιωνιστικών απαιτήσεων – έχει δείξει την απόλυτη ταύτιση και συνδρομή του
Το Ισραήλ θεωρεί το Ιράν των Φρουρών της Επανάστασης στρατηγική απειλή για την υπόστασή του και επιθυμεί μια αναμέτρηση που θα το ακύρωνε ή μια εσωτερική καθεστωτική αλλαγή που θα το καθιστούσε δορυφόρο των Ισραηλοαμερικανικών επιδιώξεων για την περιοχή
Στην πρόσφατη Ισραηλοιρανική αναμέτρηση η ήττα των σιωνιστών ήταν εμφανής, αφού κανένας στόχος των Ισραηλινών δεν επετεύχθη και η Αμερικανική συνδρομή ήταν αναιμική και έγινε περισσότερο για την «τιμή της Αμερικανοισραηλινής συμμαχίας» περισσότερο παρά για οποιονδήποτε άλλο λόγο
Το νέο μοντέλο του τρόπου λειτουργίας των ΗΠΑ αφορούν επιδραστικές παρεμβάσεις στην κατεύθυνση αλλαγής καθεστώτων, στις δυνάμεις που θεωρούνται αντίπαλες του μονοπολισμού και σε σύντομες αλλά καθοριστικές στρατιωτικές επεμβάσεις που θα βοηθήσουν στην κατεύθυνση αυτή.
Η δύσκολη οικονομική κατάσταση και το δυσθεώρητο χρέος δεν επιτρέπει κινήσεις ανάλογες με το παρελθόν που στην πράξη δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα, εκτοξεύοντας ταυτόχρονα οικονομικά το χρέος των ΗΠΑ που σήμερα βλέπουν το δολάριο να χάνει δραματικά, οπισθοχωρώντας στα χρηματιστήρια αξίων και τον χρυσό να κάνει μια φρενήρη ανοδική πορεία
Στρατηγική Εθνικής Άμυνας που εκδόθηκε από το Πεντάγωνο τον Ιανουάριο 2026, βασίζεται στην Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας και στοχεύει στην επιχειρησιακή της εφαρμογή στην πράξη. Η Στρατηγική Εθνικής Άμυνας επιβεβαιώνει την απόρριψη της υπάρχουσας φιλελεύθερης διεθνούς τάξης, μια μετατόπιση που αντικατοπτρίζεται στις ενέργειες της κυβέρνησης Τράμπ
Η επέμβαση στη Βενεζουέλα, η αποχώρηση από μια σειρά διεθνών οργανισμών, η έναρξη του Συμβουλίου Ειρήνης ως πιθανού ανταγωνιστή των Ηνωμένων Εθνών και οι προσπάθειες για την ανάληψη του ελέγχου της Γροιλανδίας είναι δείγματα των μικτών προθέσεων και της πολιτικής αντιπαλότητας που μαίνεται μέσα στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών, μεταξύ των υποστηρικτών του Τραμπικού MAGA και αυτών που αντιμάχονται αυτή την «λογική» που οδηγεί σε δυνητικό απομονωτισμό τις ΗΠΑ από τα τεκταινόμενα στον κόσμο
Έχω ξαναγράψει ότι ο Τράμπ είναι ένας «εκτελεστικός» πρόεδρος των ΗΠΑ όπως όλοι ανεξαίρετα οι προκάτοχοί του
Το Αμερικανικό σύστημα όμως στην πράξη ομολογεί ιστορικά μια αλήθεια:
Οι πρόεδροι δεν είναι κυρίαρχοι, αλλά διαχειριστές ισχύος(εκτελεστικοί).
Η Αμερικανική «αστικοδημοκρατία» – όπως και όλες οι αντίστοιχες απανταχού του κόσμου – λειτουργεί υπό μόνιμη ομηρία συμφερόντων. Οι λαοί ψηφίζουν, αλλά τα ποικιλόμορφα συμφέροντα ελέγχουν.
Το Ιράν αποτελεί στρατηγικό στόχο του νεοσυντηρητικού βαθέως κράτους και των χρηματοδοτών του γιατί αποτελεί σημαντικό τμήμα του ενεργοτροφοδότη δρόμου του πετρελαίου προς την μεγάλη αντίπαλο την Κίνα
Η κ Έλι Γερανμάγιε, αναλύτρια του European Council on Foreign Relations, εκτιμά ότι η αμερικανική επίθεση στο Ιράν είναι αναπόφευκτη και μάλιστα ο Τράμπ για να δικαιολογήσει την ενέργεια θα προβάλλει την ανάγκη «προστασίας των αμάχων» από τις – εν πολλοίς – υποκινούμενες ταραχές στο εσωτερικό του Ιράν .
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι οι κίνδυνοι μιας στρατιωτικής επέμβασης είναι εξαιρετικά υψηλοί και δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως μια τέτοια εξέλιξη θα βελτίωνε τη ζωή των Ιρανών πολιτών.
Σύμφωνα με την ίδια, σε περίπτωση μεγάλης κλίμακας αμερικανικών επιθέσεων, η Τεχεράνη είναι πιθανό να αυξήσει άμεσα το κόστος για τις ΗΠΑ και προσωπικά για τον Τράμπ, ιδίως σε προεκλογική περίοδο (ενδιάμεσες εκλογές 2026), στοχεύοντας Αμερικανούς στρατιώτες που σταθμεύουν σε βάσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Παρά τις σοβαρές απώλειες που θα υποστεί το Ιράν από μια τέτοια επίθεση, διατηρεί —όπως τονίζεται— την ικανότητα να πλήξει καίρια αμερικανικά και συμμαχικά συμφέροντα, είτε μέσω επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές είτε μέσω του αποκλεισμού κρίσιμων διεθνών θαλάσσιων οδών.
Το χαοτικό Μεσανατολικό περιβάλλον σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην πολιτική που ασκήσαν για δεκαετίες οι Ηνωμένες Πολιτείες συμβάλλοντας περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στη δημιουργία του.
Ο Τράμπ δεν αντιμετωπίζει την κρίση που προκάλεσαν οι ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή με αφορμή το Ιράν και υποβολέα το Ισραήλ ως κλασική γεωπολιτική εξίσωση, αλλά ως δοκιμασία ισχύος, εικόνας, σόου και κυριαρχίας.
Στις τελευταίες του δηλώσεις υποστηρίζει πως διαπραγματεύεται με το Ιράν. Όμως κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος.
Οι ναυτικές ασκήσεις του πολεμικού ναυτικού του Ιράν που συνεπικουρούνται από Κινέζικα και Ρωσικά πολεμικά πλοία τον υποχρεώνουν να το σκεφτεί πάλι
Τούτο σημαίνει, προς ώρας, οι δηλώσεις του περί διαπραγμάτευσης
Έχω επισημάνει την εκτίμησή μου ότι ενδεχόμενη απώλεια του Ιράν θα σημάνει καθοριστική ήττα για τον Ρωσοκινεζικό άξονα και φαίνεται ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΖΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ,ώστε να εγκαταλείψουν τις τακτικές φθοράς και να προβάλλουν το σαφές ενδεχόμενο απάντησης με ισχύ, όπως ακριβώς το προκαλεί ο Αμερικανοισραηλινός παράγοντας
Το νεοσυντηρητικό deep state εκμεταλλεύεται τον παρορμητικό και τραγελαφικό Τραμπ θεωρώντας ότι με απειλές ισχύος θα πετύχουν τις αυθαίρετες και γκανγκστερικές απαιτήσεις τους έναντι του Ιράν, που έχει αποδείξει ότι είναι “σκληρό καρύδι” για τα “δόντια” του νεοαγγλοσαξονισμού και των ιμπεριαλιστικών στοχεύσεών του
Απέναντι σε αυτή την τακτική, το Ιράν απαντά με ωμή σαφήνεια
Η Ανώτατη Ηγεσία του Ιράν απαντώντας στο πολεμικό τελεσίγραφο του Trump προειδοποιεί ότι αν οι ΗΠΑ επιτεθούν, η σύγκρουση θα μετατραπεί σε περιφερειακό πόλεμο.
Πρόκειται για την πιο άμεση και σκληρή απειλή που έχει διατυπώσει μέχρι σήμερα η Ιρανική ηγεσία .
Η Τεχεράνη ξεκαθαρίζει ότι σε περίπτωση επίθεσης, θα στοχεύσει το Ισραήλ και αμερικανικούς στρατιωτικούς στόχους στη Μέση Ανατολή
Η απειλή “Βιετναμοποίησης” της Μέσης Ανατολής είναι το πιθανότερο ενδεχόμενο και αυτό δημιουργεί την καθυστέρηση, ίσως και την ματαίωση της Αμερικανικής εμπλοκής, που δεν θα αφήσει αμέτοχο τον Ρωσοκινεζικό άξονα, με ενδεχόμενη την ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΝΕΟΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ σε μια στρατιωτική αναμέτρηση και αυτό το ενδεχόμενο υπολογίζεται τώρα σοβαρά από τις ΗΠΑ
Το Ιράν ξεκαθαρίζει ότι σε περίπτωση επίθεσης, θα στοχεύσει το Ισραήλ και αμερικανικούς στρατιωτικούς σταθμούς σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή.
Παρ’ όλα αυτά, ο Trump εμφανίζεται να δηλώνει ότι το Ιράν διαπραγματεύεται με την Ουάσινγκτον, πράγμα που πιθανότατα δεν είναι αληθές, ενώ ταυτόχρονα υιοθετεί ξανά έναν ηγεμονικό λόγο του τύπου: “Αποδεχθείτε τους όρους μου ή ετοιμαστείτε για μια συνολική εκστρατεία καταστροφής”!
Οι απειλές και η ρητορεία αυτή έχουν προκαλέσει κύματα αγωνίας και αναβρασμού σε ολόκληρη την Μεσανατολική ζώνη .
Ακόμη και η ηγεσία του Ισραήλ και το σιωνιστικό καθεστώς Νετανιάχου φοβάται μια πιθανή και μακρόχρονη αιματηρή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες.
Οι αναλύσεις των υπηρεσιών πληροφοριών δείχνουν ότι το ιρανικό καθεστώς των Φρουρών της επανάστασης δεν βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης και μια εξωτερική επίθεση θα μπορούσε πιθανότατα – στα όρια της απολύτου βεβαιότητας – να λειτουργήσει συσπειρωτικά, ακυρώνοντας κάθε εσωτερική πίεση, που αποτελεί την μοναδική στρατηγική επιλογή που έχει στην πραγματικότητα ο νεοαγγλοσαξονισμός στην κατεύθυνση μιας πιθανής ανατροπής της σημερινής εξουσίας στο Ιράν
Για πρώτη φορά ο Κινεζορωσικός άξονας φαίνεται να βγαίνει από το «καβούκι» της τακτικής πολιτικής της φθοράς του αντίπαλου με την έμπρακτη στρατιωτική συμπαράταξη με το Ιρανικό καθεστώς και αυτό αποτελεί μια επιβεβαίωση των όσων υποστηρίζω δημόσια καιρό τώρα, αν και διαρρέουν σενάρια που θέλουν την Ρωσία και το καθεστώς Πούτιν να παρεμβαίνει διαπραγματευτικά και πάλι
Ο κ Τράμπ ερωτώμενος είπε στους δημοσιογράφους την Κυριακή: «Ας ελπίσουμε ότι θα κάνουμε μια συμφωνία». Ανώνυμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι που επικαλείται η Wall Street Journal φέρεται επίσης να είπαν ότι οι αεροπορικές επιδρομές κατά του Ιράν «δεν επίκεινται», ενώ σημείωσαν την ανάγκη προστασίας των αμερικανικών δυνάμεων και των περιφερειακών συμμάχων.
Οι βασικές απαιτήσεις των ΗΠΑ για οποιαδήποτε πιθανή συμφωνία περιλαμβάνουν όρια στον εμπλουτισμό ουρανίου και περιορισμούς στο πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.
Οι Σιωνιστικοαμερικανικές απαιτήσεις συνοψίζονται :
1. Το Ιράν πρέπει να τερματίσει πλήρως το πυρηνικό του πρόγραμμα.
2. Το Ιράν πρέπει να τερματίσει το πυραυλικό του πρόγραμμα, ειδικά τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
3. Το Ιράν πρέπει να σταματήσει να υποστηρίζει περιφερειακές ομάδες-εντολοδόχους, συμπεριλαμβανομένων της Χεζμπολάχ και της Χαμάς.
Στην ουσία ζητά τον αφοπλισμό του Ιράν και την απόλυτη ομηρία του, πράγμα που είναι αδύνατον να αποδεχτεί η Ιρανική ηγεσία
Το Ιράν σταθερά υποστηρίζει ότι το πυρηνικό του πρόγραμμα είναι καθαρά ειρηνικό.
Αυτή την περίοδο και σαν τελευταία εξέλιξη καταγράφονται εντατικές προσπάθειες μεσολαβητών – κυρίως της Ρωσίας και Τουρκίας- Κατάρ.
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν παρουσίασε μια σειρά προτάσεων κατά τη διάρκεια συνομιλιών στη Μόσχα την περασμένη εβδομάδα με τον επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, ωθώντας τον Τράμπ να «αναβάλει» οποιαδήποτε απόφαση για στρατιωτική δράση για να επιτρέψει περαιτέρω συζήτηση των πρωτοβουλιών, δήλωσε ανώνυμη πηγή
Στο σχέδιο – σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες – φέρεται να περιλαμβάνεται μια πρόταση από την κρατική πυρηνική εταιρεία της Ρωσίας, Rosatom, να διαχειρίζεται και να επιβλέπει τον περιορισμένο εμπλουτισμό ουρανίου για πολιτικούς αντιδραστήρες εντός του Ιράν, διασφαλίζοντας ότι ο εμπλουτισμός παραμένει εντός των συμφωνημένων ορίων, παράλληλα με εγγυήσεις ότι το βαλλιστικό πρόγραμμα της Τεχεράνης δεν θα χρησιμοποιηθεί για την έναρξη επιθέσεων κατά του Ισραήλ ή των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ρωσία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι πιστεύει ότι το ιρανικό πυρηνικό ζήτημα πρέπει να επιλυθεί με πολιτικά και διπλωματικά μέσα.
Αν αληθεύουν οι πληροφορίες, από το ρεπορτάζ του ειδησεογραφικού πρακτορείου RT, πρόκειται για μια ακόμα κατευναστική μέθοδο που κατά την γνώμη του γράφοντος αυτές τις γραμμές αποτελεί ένα ακόμα πολιτικό λάθος στην αντιμετώπιση της Αμερικανοσιωνιστικής αυθαιρεσίας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής που κινδυνεύει να καταστήσει το συμμαχικό, ως προς τους BRICS, Ιράν κατ’ ουσία όμηρο της σιωνιστικής πολιτικής στην Μ Ανατολή και όχι μόνο δεν επιλύει το πρόβλημα αλλά αντίθετα το μεταθέτει στον άγνωστο χρόνο δίνοντας περιθώρια σχεδιασμού και αντίδρασης στην Αμερικανοισραηλινή ηγεμονική πολιτική αυθαιρεσία, που αφορά το σύνολο της μεσανατολικής ζώνης
Στις 29 Ιανουαρίου στις ΗΠΑ δημοσιεύτηκε το διάταγμα που καθιερώνει καθεστώς έκτακτης ανάγκης όσον αφορά την πολιτική και τις ενέργειες της ηγεσίας της Κούβας.
Σε αυτό το έγγραφο, η Ρωσία -αλλά και Κίνα- χαρακτηρίζεται ως «εχθρικό» και «κακόβουλο» κράτος!
Παρόλα αυτά το καθεστώς Πούτιν συνεχίζει να επιδιώκει λύσεις μέσα από διαμεσολαβήσεις στα μεγάλα γεωπολιτικά ζητήματα που ανακύπτουν στην μεσανατολική ζώνη και που δημιουργούνται είτε από τις ΗΠΑ, είτε από τον στενό τους σύμμαχο το Ισραήλ για λογαριασμό του κ Τράμπ!!!
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ:
Εξακολουθώ να υποστηρίζω ότι μέσα από διαμεσολαβήσεις και διαπραγματεύσεις δεν τιθασεύεται η νεοταξική και νεοαγγλοσαξονική αυθαιρεσία, ιδιαίτερα στην περίοδο αυτή στην οποία η ενδεχόμενη και επαπειλούμενη κατάρρευση της άλλοτε Αμερικανικής «αυτοκρατορίας» είναι ορατή
Το Ιράν δείχνει τον δρόμο της αποφασιστικότητας και της αντίστασης, σταθερά προσανατολισμένο στις αρχές της επανάστασης που έθεσε τέρμα στο αιμοσταγές καθεστώς των Παχλεβί, διαμορφώνοντας ένα καθεστώς που έχει ακόμα την λαϊκή υποστήριξη
Το σαφές μήνυμα πολιτικής προς τις ηγεμονικές δυνάμεις του λεγόμενου «παγκόσμιου Νότου» πρέπει να είναι:
Στην Αμερικανική αυθαιρεσία ισχύος απαντάς με ισχύ
Μόνο έτσι καταλαβαίνει η καταρρέουσα νεοαγγλοσαξονική αυτοκρατορία και οι πάτρωνές της ότι υπάρχουν διεκδικητές στην παγκόσμια ηγεμονία, που θέλουν να διαπραγματευτούν, με το «δάχτυλο στην σκανδάλη» όμως… για παν ενδεχόμενο !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου