Το Ισραήλ στον πόλεμο που έχει εξαπολύσει, ανάμεσα στα άλλα, και εναντίον του Λιβάνου έχει σκοτώσει ως τώρα 121 παιδιά και έχει οδηγήσει στην εξορία χιλιάδες άλλα.
Το Ισραήλ λέει ότι χτυπάει τη Χεζμπολάχ, χτυπά όμως κάθε εθνική και θρησκευτική οντότητα που συνθέτει αυτήν τη χώρα, πλην των Δρούζων. Χτυπάει Μουσουλμάνους και Χριστιανούς αδιακρίτως σε όλες τις πόλεις, Βηρυτό, Τύρο, Σιδώνα καθώς και όλους τους οικισμούς της χώρας.
Το Ισραήλ οδηγεί τον Λίβανο σε διαμελισμό κι εμφύλιο πόλεμο, ενώ έχει ανακοινώσει ότι θα καταλάβει τον Νότο της χώρας (με προοπτική να το προσαρτήσει) υπό το πρόσχημα της δημιουργίας μιας «νεκρής ζώνης» (και στην κυριολεξία), όπως άλλωστε έχει κάνει με τα υψώματα του Γκολάν, χωρίς κανείς να γνωρίζει εδώ και 40 χρόνια αν πρόκειται για κατοχή της περιοχής ή προσάρτηση.
Όπως και δεν γνωρίζει κανείς αυτήν τη στιγμή, αν το Ισραήλ θέλει να κάνει τον Νότιο Λίβανο, Γάζα.
Στο δε ευρύτερο τοπίο του πολέμου στο Ιράν, στον Κόλπο και όπου αλλού αυτός ο πόλεμος καταφθάνει, το Ισραήλ πυροδοτεί την έντασή του και παρωθεί τους Αμερικανούς να εντείνουν τις επιδρομές και να κάνουν χερσαία επέμβαση.
Παρότι το Ισραήλ δέχεται αυτήν τη φορά τα ισχυρότερα χτυπήματα που έχει δεχτεί ποτέ από το Ιράν, παροξύνει τον πόλεμο σε επίπεδο μανίας.
Φαίνεται ότι η στρατηγική για τη δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ, από ποτάμι σε ποτάμι κι από θάλασσα σε θάλασσα, κυριαρχεί στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας και συνέχει τον λαό της.
Πρόκειται για μια τελείως ανέφικτη και απολύτως παράλογη στρατηγική που κάνει το Ισραήλ ακόμα πιο επικίνδυνο.
Το Ισραήλ με την εξολόθρευση των Παλαιστινίων και ιδιαίτερα με τη γενοκτονία στη Γάζα απέδειξε ότι είναι κράτος-δολοφόνος. Προσέτι, απ’ όσα δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, το 92-93% των Ισραηλινών υποστηρίζει με φανατισμό τη δολοφονική πολιτική του ισραηλινού κράτους.
Ένα δηλαδή δολοφονικό κράτος καταφέρει να δημιουργήσει έναν δολοφονικό λαό;
Φρικτό το ερώτημα και φρικτότερη η απάντηση…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου