Από Armyvoice News
Η ενεργειακή εξάρτηση της Κίνας από το πετρέλαιο του Ιράν εξηγεί γιατί το Πεκίνο παρακολουθεί στενά τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
Τι ανέφερε ο διεθνολόγος Ανδρέας Λιούμπας.
Η κρίση στη Μέση Ανατολή δεν αφορά μόνο τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή. Πίσω από τις εξελίξεις υπάρχει και ένας βαθύτερος ενεργειακός ανταγωνισμός, στον οποίο η Κίνα βρίσκεται στο επίκεντρο.
Όπως εξήγησε ο διεθνολόγος με ειδίκευση στην Κίνα και επικεφαλής της ομάδας Ανατολικής Ασίας στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων, Ανδρέας Λιούμπας, μιλώντας στη δημοσιογράφο Ιωάννα Ηλιάδη στον Μάχη FM 99,8, η σχέση Πεκίνου και Τεχεράνης συνδέεται άμεσα με την ενεργειακή εξάρτηση της κινεζικής οικονομίας.
Ο Ανδρέας Λιούμπας εξήγησε ότι το Ιράν δεν είχε αξία για το Πεκίνο μόνο ως ένας ακόμη μεγάλος προμηθευτής πετρελαίου. Η σημασία του βρισκόταν και στους όρους αυτής της σχέσης. Όπως είπε, «το πιο σημαντικό δεν είναι το μέγεθος», αλλά το γεγονός ότι η Κίνα μπορούσε να προμηθεύεται ιρανικό πετρέλαιο σε τιμές «20-30 δολάρια κάτω σε σχέση με τις τιμές της αγοράς». Αυτό έδινε στην κινεζική οικονομία ένα σοβαρό πλεονέκτημα κόστους, σε μια περίοδο όπου η ενέργεια καθορίζει και την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας.
Η ενεργειακή εξάρτηση της Κίνας από το πετρέλαιο
Στην εκπομπή υπογράμμισε ότι η ενεργειακή εξάρτηση της Κίνας από το πετρέλαιο παραμένει το βασικό ευάλωτο σημείο του Πεκίνου. «Το αδύναμο σημείο της Κίνας είναι η ενεργειακή της εξάρτηση από το πετρέλαιο» ανέφερε, σημειώνοντας ότι το Πεκίνο μπορεί να έχει κάνει άλματα στην τεχνολογία, στο εμπόριο και στη βιομηχανία, αλλά στο πετρέλαιο εξακολουθεί να εξαρτάται από το εξωτερικό. Σύμφωνα με όσα είπε, η Κίνα εισάγει περίπου το 70% των αναγκών της σε πετρέλαιο, κάτι που εξηγεί γιατί οι ροές από το Ιράν και τις χώρες του Κόλπου έχουν τόσο μεγάλη σημασία.
Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και τη Βενεζουέλα, την οποία περιέγραψε μαζί με το Ιράν ως τις δύο χώρες που έδιναν στο Πεκίνο προμήθειες πετρελαίου έξω από τον άμεσο έλεγχο της Ουάσιγκτον. Όπως είπε, αυτές οι δύο πετρελαιοπαραγωγές χώρες επέτρεπαν στην Κίνα να συνάπτει συμφωνίες χωρίς οι Ηνωμένες Πολιτείες να παρεμβαίνουν καθοριστικά στους όρους και στο κόστος. Για τον ίδιο λόγο χαρακτήρισε τη Βενεζουέλα «μεγάλο πλήγμα» για την κινεζική ενεργειακή στρατηγική και άφησε να εννοηθεί ότι τώρα το Ιράν εξελίσσεται σε δεύτερο μέτωπο πίεσης για το Πεκίνο.
Έδωσε μάλιστα και ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για το βάθος αυτής της εξάρτησης. Ανέφερε ότι η Κίνα είχε επενδύσει περίπου 4,7 δισ. σε διυλιστήρια μέσα στη χώρα της, ειδικά προσαρμοσμένα για το βαρύ πετρέλαιο της Βενεζουέλας. Αυτό δείχνει ότι η κινεζική στρατηγική δεν βασιζόταν σε περιστασιακές αγορές, αλλά σε μακροχρόνιο σχεδιασμό, υποδομές και επιλογές που είχαν κόστος και διάρκεια.
Πόλεμος στη Μέση Ανατολή και πετρέλαιο του Ιράν
Για τον Ανδρέα Λιούμπα, ο πόλεμος σήμερα στο Ιράν έχει άμεση αντανάκλαση στην Κίνα, ακριβώς επειδή αγγίζει την ενεργειακή της τροφοδοσία. Όπως εξήγησε, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να έχουν εντοπίσει ότι εκεί βρίσκεται η βασική αδυναμία του Πεκίνου. Σε τεχνολογία, βιομηχανία και εμπόριο η Κίνα έχει μειώσει σημαντικά την απόσταση από τις ΗΠΑ. Στην ενέργεια όμως δεν έχει απεξαρτηθεί. Αυτό είναι που κάνει το Ιράν τόσο κρίσιμο μέσα στη συνολική εικόνα της σύγκρουσης.
Ο ίδιος στάθηκε ιδιαίτερα και στη στάση που κρατά το Πεκίνο απέναντι στην Τεχεράνη. Από τη μια πλευρά, η Κίνα δεν θέλει να χαθεί ένας τόσο σημαντικός ενεργειακός εταίρος. Από την άλλη, δεν θέλει να τιναχτούν στον αέρα οι ροές πετρελαίου στην περιοχή. «Η Κίνα δεν είναι κάποιος ο οποίος αδιαφορεί για το πώς γίνεται αυτό το πράγμα. Την ενδιαφέρουν πάρα πολύ οι ροές πετρελαίου και το κόστος αύξησης της ενέργειας», είπε χαρακτηριστικά. Με βάση αυτή τη λογική, εκτίμησε ότι το Πεκίνο πιέζει την Τεχεράνη να περιορίσει τις επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, επειδή μια γενικευμένη αποσταθεροποίηση θα έβλαπτε και την ίδια την κινεζική οικονομία.
Στην ίδια συζήτηση εξήγησε ότι η Κίνα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και να κρατήσει ανοικτή την επόμενη ημέρα. Χρειάζεται, όπως είπε, να παραμείνει έστω ένα στοιχειώδες περιβάλλον μέσα στο οποίο θα μπορούν να αποκατασταθούν οι ροές πετρελαίου και να ενεργοποιηθούν οι συμφωνίες που έχει με άλλους προμηθευτές, όπως η Σαουδική Αραβία. Το ζήτημα για το Πεκίνο δεν είναι μόνο ποιος θα υπερισχύσει στρατιωτικά, αλλά με ποιους όρους θα ξαναστηθεί η ενεργειακή τροφοδοσία μετά την κρίση.
Οι συνέπειες για την Ευρώπη
Η κουβέντα επεκτάθηκε και στις συνέπειες για την Ευρώπη. Ο Ανδρέας Λιούμπας ήταν σαφής όταν είπε ότι οι μεγαλύτερες πιέσεις από μια παρατεταμένη ενεργειακή κρίση θα περάσουν τελικά στις ευρωπαϊκές οικονομίες. «Οι χειρότεροι όλων είμαστε εμείς» ανέφερε, εξηγώντας ότι η Ευρώπη εξαρτάται από εξωτερικές ενεργειακές ροές και δεν έχει την ίδια δυνατότητα απορρόφησης κραδασμών. Η αύξηση στο κόστος καυσίμων, το ακριβότερο LNG, τα αυξημένα ασφάλιστρα των πλοίων και οι αναταράξεις στις θαλάσσιες μεταφορές συνθέτουν ένα περιβάλλον που μπορεί να περάσει πολύ γρήγορα από τη γεωπολιτική στην πραγματική οικονομία.
Στο σημείο αυτό έδωσε και μια πιο πρακτική διάσταση. Ανέφερε ότι τα ασφάλιστρα πλοίων στην περιοχή έχουν εκτιναχθεί, ενώ η αβεβαιότητα γύρω από τις ροές ενέργειας πιέζει συνολικά το κόστος. Για την Ευρώπη αυτό σημαίνει μεγαλύτερη οικονομική ευπάθεια. Για την Ελλάδα, η συζήτηση δεν είναι θεωρητική. Αν η κρίση παραταθεί, η πίεση θα φανεί στις τιμές των καυσίμων, στο ενεργειακό κόστος και συνολικά στην αγορά. Ο ίδιος σημείωσε ότι αν αυτή η άνοδος κρατήσει μέχρι το φθινόπωρο, τότε «αρχίζουν τα δύσκολα».
Ο Ανδρέας Λιούμπας αναφέρθηκε και στην κινεζική υποστήριξη προς την Τεχεράνη σε επίπεδο δυνατοτήτων. Μίλησε για ανταλλακτικά, για επικοινωνίες πιο ανθεκτικές σε περιβάλλον ηλεκτρονικού πολέμου και για πρόσβαση σε δορυφορικά δεδομένα μέσω του κινεζικού εμπορικού δικτύου. Όπως είπε, αυτή η στήριξη βοηθά το Ιράν να κρατά εικόνα του πεδίου και να διατηρεί ορισμένες δυνατότητες στοχοποίησης, ακόμη κι αν έχει δεχθεί σοβαρά πλήγματα.
Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρθηκε και στα κινεζικά τσιπάκια καθοδήγησης, λέγοντας ότι υπάρχουν ενδείξεις, όχι αποδείξεις, πως ορισμένα ιρανικά συστήματα έχουν εξοπλιστεί με κινεζική τεχνολογία καθοδήγησης που συνεργάζεται με το κινεζικό δίκτυο Baidu. Η επισήμανση αυτή έχει σημασία, επειδή δείχνει ότι η κινεζική εμπλοκή δεν περιορίζεται στην αγορά πετρελαίου, αλλά συνδέεται και με πλευρές της στρατιωτικής και τεχνολογικής αντοχής της Τεχεράνης, έστω σε έμμεσο επίπεδο.
Η εικόνα που έδωσε στην εκπομπή είναι ότι το Ιράν δεν αφορά την Κίνα μόνο ως πολιτικό εταίρο ή ως μέρος μιας γενικής αντιπαράθεσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το αφορά ως κρίσιμο κρίκο στην ενεργειακή της αλυσίδα. Η ενεργειακή εξάρτηση της Κίνας από το πετρέλαιο είναι ιδιαίτερα σημαντική. Όσο ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή βαθαίνει τόσο το πετρέλαιο του Ιράν και οι ροές προς άλλες χώρες γίνονται πιο αβέβαιες και τόσο μεγαλώνει και η πίεση προς το Πεκίνο. Και όσο μεγαλώνει αυτή η πίεση, τόσο πιο καθαρό γίνεται ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν μετριέται μόνο με στρατιωτικούς όρους, αλλά και με όρους ενέργειας, κόστους και οικονομικής αντοχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου