Από Armyvoice NewsΠόσο ακόμη μπορεί να αντέξει το Ιράν στον πόλεμο με ΗΠΑ και Ισραήλ; Κινέζος αναλυτής εκτιμά ότι έχει απόθεμα πυραύλων και drones για άλλους 2-3 μήνες
Δύο έως τρεις μήνες ακόμη μπορεί να διατηρήσει το Ιράν τη στρατιωτική του δραστηριότητα απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, σύμφωνα με εκτίμηση που δημοσιεύτηκε στη South China Morning Post. Ο Χου Μπο, διευθυντής της Πρωτοβουλίας Παρακολούθησης της Στρατηγικής Κατάστασης στη Νότια Σινική Θάλασσα, εκτιμά ότι το Ιράν έχει ήδη καταναλώσει το μεγαλύτερο μέρος των βαλλιστικών του αποθεμάτων, αλλά εξακολουθεί να διαθέτει επαρκή μέσα για να συνεχίσει.
Κατά την ίδια εκτίμηση, το Ιράν έχει πιθανότατα πέσει περίπου στο τελευταίο 30% του αποθέματος βαλλιστικών πυραύλων του. Αυτό, σε απόλυτους αριθμούς, μεταφράζεται σε λιγότερα από 1.000 βλήματα. Η εικόνα αυτή βασίζεται σε στοιχεία ανοικτών πηγών και δεν αποτελεί επίσημη αποτίμηση κρατικού φορέα. Παρ’ όλα αυτά, χρησιμοποιείται από τους Κινέζους αναλυτές για να αποτυπώσει το βασικό ερώτημα των τελευταίων ημερών, πόσο ακόμη μπορεί να συνεχίσει η ιρανική πλευρά να απαντά στρατιωτικά χωρίς να εξαντλήσει τα βασικά της μέσα.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο ρυθμός των ιρανικών εκτοξεύσεων έχει μειωθεί σε σχέση με τις πρώτες ημέρες του πολέμου. Αυτό δεν αποδίδεται μόνο στη μείωση των αποθεμάτων. Συνδέεται και με αλλαγή τακτικής. Το βάρος φαίνεται να μετακινείται περισσότερο στα drones, τα οποία κοστίζουν πολύ λιγότερο από έναν βαλλιστικό πύραυλο και ταυτόχρονα εξαναγκάζουν τον αντίπαλο να χρησιμοποιεί ακριβά μέσα αναχαίτισης.
Εκεί εντοπίζεται και το βασικό επιχείρημα της κινεζικής ανάλυσης. Το Ιράν, ακόμη και με μειωμένα αποθέματα πυραύλων, μπορεί να συνεχίσει να πιέζει στρατιωτικά επειδή διαθέτει φθηνότερα επιθετικά μέσα από εκείνα που απαιτούνται για την αναχαίτισή τους. Με απλά λόγια, ξοδεύει λιγότερα για να επιτεθεί απ’ όσα ξοδεύουν οι αντίπαλοί της για να αμυνθούν.
Αυτό δίνει στη σύγκρουση χαρακτηριστικά πολέμου φθοράς. Δεν μετρά μόνο πόσα όπλα έχει ακόμη κάθε πλευρά. Μετρά και πόσο κοστίζει η καθημερινή συνέχιση των επιχειρήσεων, πόσο γρήγορα αναπληρώνονται τα αποθέματα και πόσο πολιτικά διαχειρίσιμο γίνεται το βάρος ενός πολέμου που παρατείνεται.
Ο πόλεμος ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, όταν ΗΠΑ και Ισραήλ εξαπέλυσαν πλήγματα κατά του Ιράν, στοχεύοντας την ηγεσία του και κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Από εκείνο το σημείο ακολούθησαν ιρανικά αντίποινα κατά του Ισραήλ και αμερικανικών στόχων στη Μέση Ανατολή. Έκτοτε η σύγκρουση συνεχίζεται χωρίς να έχει προκύψει σαφής ορίζοντας αποκλιμάκωσης.
Από την αμερικανική πλευρά, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ δήλωσε στις 19 Μαρτίου ότι οι στόχοι της Ουάσιγκτον παραμένουν οι ίδιοι από την πρώτη ημέρα των επιχειρήσεων. Υποστήριξε ότι έχουν πληγεί ιρανικά εκτοξευτικά μέσα, τμήματα της αμυντικής βιομηχανίας και ναυτικές δυνατότητες της χώρας. Την ίδια ώρα όμως αναγνώρισε ότι δεν υπάρχει ακόμη καθορισμένο τέλος των επιχειρήσεων.
Η παραδοχή αυτή έχει σημασία. Δείχνει ότι ούτε η αμερικανική πλευρά αντιμετωπίζει τη σύγκρουση ως υπόθεση λίγων ημερών. Αυτό ακριβώς είναι και το σημείο στο οποίο επιμένουν οι Κινέζοι αναλυτές. Η διάρκεια του πολέμου δεν θα κριθεί μόνο από το τι έχει απομείνει στο ιρανικό οπλοστάσιο. Θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να ενισχύουν την παρουσία τους, από το αν το Ισραήλ θα διατηρήσει τον ίδιο ρυθμό επιχειρήσεων και από το πολιτικό κόστος που θα συσσωρεύεται όσο η σύγκρουση παρατείνεται.
Στην ίδια ανάλυση διατυπώνεται και μια σαφής πολιτική κρίση. Ένας από τους Κινέζους αναλυτές χαρακτηρίζει τον πόλεμο «σοβαρό λάθος» των ΗΠΑ, εκτιμώντας ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια αναμέτρηση με μεγαλύτερη διάρκεια και μεγαλύτερο κόστος από όσο είχε αρχικά υπολογίσει.
Το συμπέρασμα της κινεζικής πλευράς δεν είναι ότι το Ιράν βρίσκεται σε θέση υπεροχής. Είναι ότι εξακολουθεί να έχει αντοχές και ότι η φθορά δεν είναι μονομερής. Η Τεχεράνη χάνει πολύτιμο απόθεμα πυραύλων, αλλά οι ΗΠΑ και το Ισραήλ καταναλώνουν επίσης ακριβά μέσα αναχαίτισης σε μια σύγκρουση που προς το παρόν δεν δείχνει να κλείνει γρήγορα.
Αν αυτή η εκτίμηση επιβεβαιωθεί, ο πόλεμος δεν θα κριθεί μόνο από το ποιος χτυπά ισχυρότερα, αλλά από το ποιος μπορεί να αντέξει περισσότερο τη διάρκεια, το κόστος και τη συνεχή στρατιωτική πίεση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου