Ας κάνουμε μια αποτίμηση των τελευταίων 24 ωρών που χαρακτηρίζονται από την τεράστια ΚΥΒΙΣΤΗΣΗ ΤΡΑΜΠ:
– Το Ιράν κέρδισε την μάχη (εάν όχι τον πόλεμο) εναντίον του συνασπισμού ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ και απέκτησε τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ ως ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ. Οι όροι της εκεχειρίας περιλαμβάνουν 2.000.000 δολάρια για κάθε πλοίο που διέρχεται, αυτό σημαίνει τουλάχιστον 100 δις δολάρια χρόνο ως τέλη διέλευσης.
– Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν συνεχίζει ως έχει.
– Η συσπείρωση του ιρανικού λαού και το αίσθημα επιβίωσης εκτινάχθηκε.
– Όλες οι αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν αίρονται, μετά από 40 χρόνια οικονομικού πολέμου.
– Ο Τραμπ αγνόησε (έστω και την τελευταία στιγμή..) όλους τους πολεμοχαρείς γύρω του, μεταξύ αυτών και τον Νετανιάχου και πήρε την έξοδο δημιουργώντας το δικό του αφήγημα «νίκης»…
– Η Κίνα ενίσχυσε την επιρροή της χωρίς να αποστείλει ούτε έναν στρατιώτη.
– Τα κράτη του Κόλπου είναι έτοιμα να ομαλοποιήσουν τις σχέσεις τους με το Ιράν.
– Η ισορροπία δυνάμεων του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή μόλις δέχτηκε σημαντικότατο πλήγμα.
– Τι θα γίνει με τη Χεζμπολάχ είναι άγνωστο για την ώρα όμως παραμένει ενεργή… Κρίμα για το Λίβανο….
Ένα είναι σίγουρο. Οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αλλάζουν…..
Και πάμε τώρα στην μεγάλη εικόνα:
Η «μικρή εξόρμηση», όπως την αποκάλεσε ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, στο Ιράν αποδείχθηκε καταστροφική. Ο αντικειμενικός σκοπός των επιχειρήσεων έχει μετατοπιστεί από τον στόχο να εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνική ικανότητα, η οποία υποτίθεται ότι «εξαφανίστηκε» τον Ιούνιο 2025, στο να απελευθερώσει το Στενό του Ορμούζ και να αποκαταστήσει την κατάσταση που επικρατούσε πριν από την έναρξη της επιχείρησης.
Στη Μέση Ανατολή, ο πόλεμος έχει υπονομεύσει τα οικονομικά θεμέλια της αμερικανικής ηγεμονίας. Όποια και αν είναι η κατάληξη του πολέμου, το αποτέλεσμα θα είναι η επανεμφάνιση του Ιράν ως μεγάλης δύναμης. Ως διαιτητής της διέλευσης από το Ορμούζ, το Ιράν έχει καταστεί η αποφασιστική δύναμη στην παγκόσμια οικονομία του πετρελαίου. Εάν ο Τραμπ επιλέξει να «τελειώσει τη δουλειά» και ξεκινήσει χερσαία επιχείρηση, οι ΗΠΑ θα παρασυρθούν σε μια καταστροφή μεγαλύτερη από το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν και το Ιράκ μαζί.
Και πάμε στους 2 μεγάλους σιωπηλούς παίκτες, την Ρωσία και την Κίνα.
Η εντατικοποίηση του υβριδικού πολέμου στην ανεπαρκώς αμυνόμενη Ευρώπη θα δώσει στον Πούτιν πλεονέκτημα σε οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία.
Όσον αφορά στην Κίνα, με τον Τραμπ να έχει μεταφέρει στρατιωτικούς πόρους από την Ασία-Ειρηνικό στη Μέση Ανατολή και να εξαντλεί τα λιγοστά αποθέματα πυρομαχικών, το Πεκίνο μπορεί να καταφέρει να απορροφήσει την Ταϊβάν χωρίς να ρίξει ούτε τουφεκιά.
Για το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε τι να πούμε…. Ουδεν σχόλιο.
Υ.Γ 1: Κρατώ κάποιες επιφυλάξεις για την επιτυχία της εκεχειρίας και της γενικότερης ειρηνευτικής διαδικασίας εάν και όποτε ξεκινήσει, οι οποίες εδράζονται στην ισορροπία δυνάμεων των πολλών αντίρροπων φατριών που υπάρχουν στο Ιράν….
Υ.Γ 2: Όπως και στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας έτσι και τώρα, η σημασία της ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ αναδεικνύεται ΕΜΦΑΤΙΚΑ, σε όσους θέλουν να τη δουν και δεν αναλώνονται σε επικοινωνιακές πομφόλυγες….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου