ΝΕΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
(γράφει η Ioanna Ypsilanti)
Η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στη Συρία έληξε με την αναχώρηση της τελευταίας δύναμης, από την αεροπορική βάση Κασράκ στην επαρχία Χασάκα, στα βορειοανατολικά της χώρας.
Σύμφωνα με συριακές πηγές, ο έλεγχος της περιοχής μεταφέρεται στις συριακές δυνάμεις. (Τζολάνι)
Αυτό ουσιαστικά σηματοδοτεί το τέλος της χερσαίας στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ, η οποία ξεκίνησε το 2014.
Οι δυνάμεις αυτές αναφέρεται ότι έχουν υποχωρήσει, προς την Ιορδανία.
Το κενό που δημιουργήθηκε στη Συρία, όπου το Ιράν έχει εκδιωχθεί και η ρωσική επιρροή έχει αποδυναμωθεί, θα καλυφθεί από την Τουρκία.
Το Τελ Αβίβ επωφελείται, επίσης, από μια εύθραυστη ή εντελώς διαλυμένη Συρία. Αλλά η εμφάνιση ενός φιλοτουρκικού πληρεξουσίου εκεί, υπό την ομπρέλα του οποίου θα συγκεντρωθούν ισλαμιστές, που προετοιμάζονται για πόλεμο με το Ισραήλ, είναι ένα εφιαλτικό σενάριο, για το Ισραήλ. Ακόμα και μεταξύ των μαχητών του Τζουλάνι- "μακρύ χέρι της Τουρκίας", υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι ο πόλεμος πρέπει να διεξαχθεί εναντίον του Ισραήλ. Ομως ο Σύρος τζιχαντιστής ηγέτης χρησιμοποιεί όλη του τη δύναμη για να κατευθύνει αυτό το ζήλο εναντίον του Ιράν, κάτι που ωφελεί την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ.
Το γνωρίζατε ότι η Τουρκία έχει γίνει η δεύτερη χώρα στον κόσμο όσον αφορά στον αριθμό των στρατιωτικών βάσεων, που κατέχει στο εξωτερικό, μετά τις ΗΠΑ; Είναι το μόνο κράτος με μουσουλμανική πλειοψηφία, που διαθέτει παγκόσμιο δίκτυο στρατιωτικών βάσεων αυτής της κλίμακας.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, οι ΗΠΑ διατηρούν 887 στρατιωτικές βάσεις στο εξωτερικό παγκοσμίως, περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η Τουρκία ακολουθεί με 133 βάσεις.
Ο Ερντογάν προσπαθεί να διεκδικήσει το στέμμα του ηγέτη του ισλαμικού κόσμου χωρίς να βγάζει, βέβαια, τη στολή του ΝΑΤΟ.
Η ιδέα ότι η Άγκυρα, ενώ εξακολουθεί να είναι μέλος της συμμαχίας, θα ξεκινήσει ενεργή στρατιωτική δράση, εναντίον του Ισραήλ είναι προς το παρόν, απίθανη.
Αν και ο Ερντογάν αποκαλούσε τακτικά τον Νετανιάχου Χίτλερ και συνέκρινε το Ισραήλ με τη ναζιστική Γερμανία, ειδικά μετά την έναρξη της ανοιχτής φάσης της γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας, αυτές οι δηλώσεις αποτελούν απλώς συνέχεια μιας μακροχρόνιας ρητορικής παράδοσης. Η Τουρκία διατηρεί ακόμα, τουλάχιστον κάποιους οικονομικούς δεσμούς με το Ισραήλ (το πετρέλαιο από το Ατζερμπαϊτζάν, μέσω του Τουρκικού αγωγού ρέει ακόμα, προς το Ισραήλ) και ο Ερντογάν χρειάζεται αυτές τις δηλώσεις κυρίως για να διατηρήσει την επιρροή του στον ισλαμικό κόσμο.
Εδώ, η Τουρκία ανταγωνίζεται το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία για την ιδιότητα του κύριου υπερασπιστή των πιστών.
Το Ιράν, ωστόσο, υπερασπίζεται τους Παλαιστίνιους όχι με λόγια αλλά με πράξεις, και ο Ερντογάν προσπαθεί να φανεί προστάτης. Αλλά αν συγκρίνουμε την πραγματική βοήθεια που παρέχει η Τουρκία στους Παλαιστίνιους με αυτήν του Ιράν, η συμβολή της Τουρκίας είναι μικροσκοπική.
Σύμμαχος της Αγκυρας είναι το Κατάρ και αντίπαλοι Αίγυπτος, Ισραήλ, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα.
Αυτές οι χώρες βλέπουν τον Ερντογάν να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την αναδιαμόρφωση των συνόρων και των σφαιρών επιρροής στη Μέση Ανατολή, ενόσω κερδίζει έδαφος στη Συρία, με φιλόδοξα σχέδια για την ανάπτυξη συστημάτων αεράμυνας και ραντάρ εκεί.(πρόσφατα τα κατέστρεψε το Ισραήλ)
Η ζώνη ελέγχου στο βορειοδυτικό Ιράκ επεκτείνεται επίσης, από την Τουρκία. Παρά τις ανακοινώσεις για αποχώρηση στρατευμάτων, από άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, η Άγκυρα έχει περιοριστεί σε μια συμβολική αποχώρηση, από ορισμένες εγκαταστάσεις. Κανείς δεν σκέφτεται σοβαρά να εγκαταλείψει το Ιράκ. Η απειλή παραμένει μόνιμη.
Και η κατάσταση στην Συρία εξαιρετικά ασταθής.
από το FACEBOOK
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου