Καταστολή ενάντια σε ανθρακωρύχους απεργούς πείνας στην Τουρκία

Καταστολή ενάντια σε ανθρακωρύχους απεργούς πείνας στην Τουρκία

Με μαζικές συλλήψεις έγιναν δεκτοί εργάτες που έφτασαν στην Αγκυρα έχοντας διαδηλώσει από το Εσκισεχίρ και ζητώντας δεδουλευμένα μηνών...

Τις δυνάμεις καταστολής του τουρκικού αστικού κράτους αντιμετώπισαν χτες ανθρακωρύχοι που έφτασαν στην πρωτεύουσα Αγκυρα μετά από πολυήμερη πορεία που ξεκίνησαν στις 13 Απρίλη από το Εσκισεχίρ (δηλαδή διένυσαν πάνω από 230 χλμ.), διεκδικώντας δεδουλευμένα μηνών και καταγγέλλοντας άθλιες συνθήκες εργασίας, εργοδοτική τρομοκρατία κ.λπ.

Εχοντας ξεκινήσει απεργία πείνας και επιδιώκοντας συγκεντρώσεις έξω από το υπουργείο Ενέργειας και τη Βουλή, οι εργάτες - που δουλεύουν για λογαριασμό της εταιρείας «Doruk Mining», θυγατρικής του ομίλου «Yildizlar SSS Holding», ο οποίος λειτουργεί υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στην περιοχή του Εσκισεχίρ - ζήτησαν να πληρωθούν επιτέλους μισθούς 2 έως 8 μηνών που τους χρωστά η εργοδοσία, καθώς επίσης να επιστρέψουν άμεσα στις θέσεις τους συνάδελφοί τους που απολύθηκαν λόγω της συνδικαλιστικής τους δράσης. Η αστυνομία προχώρησε σε 110 συλλήψεις, ενώ κατά την άφιξή τους στην Αγκυρα είχε κάνει και χρήση σπρέι πιπεριού εναντίον τους. Να σημειωθεί ότι ένας από τους συλληφθέντες άρχισε να τρέμει σοβαρά στη διάρκεια της κράτησής του και τελικά εισήχθη σε νοσοκομείο, σύμφωνα με το συνδικάτο των εργαζομένων.

Οι ανθρακωρύχοι ζητούν ακόμα να διασφαλιστούν μέτρα υγείας και ασφάλειας και να σταματήσει η τακτική της επιβολής αναγκαστικής άδειας άνευ αποδοχών, επειδή η εταιρεία θέλει να αναπροσαρμόζει την εξορυκτική διαδικασία ανάλογα με το πώς διασφαλίζονται οι ισολογισμοί και η ανταγωνιστικότητά της.

Οι εργάτες ξεκίνησαν καθιστική διαμαρτυρία, ζητώντας την απελευθέρωση των συλληφθέντων, ενώ χτυπώντας τα κράνη της δουλειάς στο έδαφος φώναζαν: «Είμαστε πεινασμένοι, φτωχοί και ξεγυμνωμένοι!».

Ενας από αυτούς δήλωσε σε τουρκικά ΜΜΕ: «Δουλεύουμε 29 μέρες τον μήνα και είναι ευτυχισμένο το αφεντικό. Την 30ή μέρα, με τους μισθούς μας στο χέρι, θέλουμε μία μέρα να κάνουμε τους εαυτούς μας ευτυχισμένους». «Στις στοές είμαστε αντιμέτωποι με τον υπόγειο θάνατο, στο έδαφος είμαστε αντιμέτωποι με τον φόβο αν θα βρεθεί για τις οικογένειές μας ψωμί», συμπλήρωσε άλλος. «Οι εργάτες δεν μετράνε, μόνο το χρήμα μετράει...», είπε ένας τρίτος.