Κάποτε οι πολίτες ανησυχούσαν μήπως οι κυβερνήσεις γίνουν υπερβολικά ισχυρές.
Σήμερα το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό:
Τι συμβαίνει όταν ορισμένες ιδιωτικές εταιρείες αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη από τις ίδιες τις κυβερνήσεις;
Η εικόνα των ηγετών της G7 να συζητούν ως σχεδόν ισότιμοι συνομιλητές με τους επικεφαλής των κολοσσών της τεχνητής νοημοσύνης δεν αποτελεί απλώς μια συμβολική στιγμή. Αποτελεί ίσως την επίσημη αναγγελία μιας νέας εποχής. Μιας εποχής όπου η πολιτική εξουσία μεταφέρεται σταδιακά από τα εθνικά κοινοβούλια σε ένα δίκτυο τεχνολογικών κολοσσών, επενδυτικών κεφαλαίων και υπερεθνικών κέντρων επιρροής.
Οι περισσότεροι πολίτες εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι μεγαλύτερες δυνάμεις του κόσμου είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ρωσία ή η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όμως η πραγματικότητα αλλάζει με τρομακτική ταχύτητα.
Η χρηματιστηριακή αξία της Microsoft ξεπερνά τα 4 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Η Nvidia αποτιμάται σε επίπεδα που υπερβαίνουν το συνολικό ΑΕΠ χωρών όπως η Γαλλία, η Βρετανία ή η Ιταλία.
Η Alphabet (Google), η Amazon, η Meta και η Apple διαθέτουν οικονομική ισχύ μεγαλύτερη από εκείνη δεκάδων κρατών μαζί.
Αν οι μεγαλύτερες εταιρείες τεχνολογίας αποτελούσαν ενιαία πολιτική οντότητα, θα συνιστούσαν μία από τις ισχυρότερες οικονομίες στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό.
Ένα κράτος μπορεί να διαθέτει χρήματα.
Οι Big Tech διαθέτουν κάτι πολύ σημαντικότερο:
Γνώση.
Δεδομένα.
Πληροφορία.
Έλεγχο.
Γνωρίζουν τι αναζητάς.
Τι αγοράζεις.
Τι διαβάζεις.
Πού μετακινείσαι.
Με ποιους επικοινωνείς.
Ποιες είναι οι πολιτικές σου προτιμήσεις.
Ποιοι είναι οι φόβοι σου.
Ποια είναι τα αδύνατα σημεία σου.
Καμία αυτοκρατορία της ιστορίας δεν διέθετε τέτοιο επίπεδο γνώσης για τους υπηκόους της.
Ούτε η Ρώμη.
Ούτε η Βρετανική Αυτοκρατορία.
Ούτε η Σοβιετική Ένωση.
Ούτε καν τα πιο αυταρχικά καθεστώτα του 20ού αιώνα.
Η τεχνητή νοημοσύνη πολλαπλασιάζει εκθετικά αυτή τη δύναμη.
Οι εταιρείες που ελέγχουν τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα και τις υπερυπολογιστικές υποδομές δεν διαμορφώνουν απλώς την αγορά.
Διαμορφώνουν το μέλλον της εργασίας.
Της εκπαίδευσης.
Της άμυνας.
Της υγείας.
Της δικαιοσύνης.
Της ίδιας της ανθρώπινης σκέψης.
Γίνε μέλος του militaire.gr κάνοντας κλικ ΕΔΩ – Μάθε τι κερδίζεις
Ενισχύστε το militaire.gr ,δείτε γιατί ΕΔΩ
Για πρώτη φορά στην ιστορία, ιδιωτικοί οργανισμοί αποκτούν τη δυνατότητα να επηρεάζουν μαζικά τον τρόπο με τον οποίο δισεκατομμύρια άνθρωποι ενημερώνονται, εργάζονται, επικοινωνούν και λαμβάνουν αποφάσεις.
Αυτή δεν είναι απλώς οικονομική ισχύς.
Είναι πολιτική ισχύς.
Είναι πολιτισμική ισχύς.
Είναι γεωπολιτική ισχύς.
Γι’ αυτό και η παρουσία των CEO στη G7 έχει τόσο μεγάλη σημασία.
Δεν κλήθηκαν για να ενημερώσουν τους ηγέτες.
Κλήθηκαν επειδή κανείς πλέον δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον χωρίς αυτούς.
Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Η δημοκρατία βασίζεται στην αρχή ότι η εξουσία πηγάζει από τον λαό.
Οι Big Tech δεν εκλέγονται.
Δεν λογοδοτούν σε εκλογικά σώματα.
Δεν υπόκεινται στον ίδιο δημόσιο έλεγχο που υφίστανται οι κυβερνήσεις.
Κι όμως επηρεάζουν ήδη περισσότερο την καθημερινότητα των πολιτών από πολλές εθνικές κυβερνήσεις.
Οι πολίτες μπορούν να αλλάξουν μια κυβέρνηση.
Δεν μπορούν όμως να ψηφίσουν για τον αλγόριθμο που καθορίζει τι βλέπουν.
Δεν μπορούν να εκλέξουν τα διοικητικά συμβούλια που διαχειρίζονται τα προσωπικά τους δεδομένα.
Δεν μπορούν να συμμετέχουν στις κλειστές συναντήσεις όπου σχεδιάζεται το ψηφιακό μέλλον του πλανήτη.
Και εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της νέας δυστοπίας.
Δεν έρχεται με τανκς.
Δεν έρχεται με στρατιωτικό νόμο.
Δεν έρχεται με λογοκρισία όπως τη γνωρίσαμε.
Έρχεται μέσα από την εξάρτηση.
Μέσα από την άνεση.
Μέσα από την ψηφιακή ευκολία.
Οι άνθρωποι παραχωρούν εθελοντικά τα δεδομένα τους.
Παραδίδουν την ιδιωτικότητά τους.
Μεταφέρουν την εργασία τους, τις σχέσεις τους, την ενημέρωσή τους και τη σκέψη τους σε πλατφόρμες που δεν ελέγχουν.
Και όσο η εξάρτηση αυξάνεται τόσο περιορίζεται η πραγματική ελευθερία επιλογής.
Η ανθρωπότητα ίσως βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική μετάβαση αντίστοιχη με τη γέννηση των εθνικών κρατών ή τη Βιομηχανική Επανάσταση.
Μόνο που αυτή τη φορά οι νέοι κυρίαρχοι δεν υψώνουν σημαίες.
Υψώνουν data centers.
Δεν διαθέτουν στρατούς.
Διαθέτουν αλγόριθμους.
Δεν κατακτούν εδάφη.
Κατακτούν συνειδήσεις.
Και αν οι δημοκρατίες δεν ανακτήσουν τον έλεγχο των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών, ίσως οι επόμενες γενιές να ανακαλύψουν ότι η μεγαλύτερη μεταφορά εξουσίας στην ιστορία δεν έγινε με πόλεμο.
Έγινε με ένα κλικ.
Και σχεδόν κανείς δεν αντέδρασε.
Δρ. Βασίλης Λύκος
Political Analyst
Biologist – PhD in Risk Assesment & Integrated Environmental Management
MSc in Integrated Coastal Zone Management
University of Crete
Regional Councilor of the Region of Central Greece
Regional Unit of Euboea
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου