ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ πριν 26 χρόνια είχαμε τον ηρωικό θάνατο δυο πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας κατά την Πτώση πυροσβεστικού καναντέρ το Σάββατο 15 Ιουλίου του 2000, στο χωριό μας Λαύκος του νοτίου Πηλίου. Για τους νεότερους που δεν έχουν εικόνα θα θυμίσω ότι είχε ξεσπάσει στην ευρύτερη περιοχή μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε σημαντικό μέρος του δασικού πλούτου και απείλησε οικισμούς. Στις επιχειρήσεις κατάσβεσης συνέδραμαν με πυροσβεστικό αεροσκάφος καναντέρ ο 40χρονος επισμηναγός, Γιάννης Μυλωνάς και ο 25χρονος ανθυποσμηναγός Γιάννης Καρασάββας. Στο αεροσκάφος CL-215 ο Μυλωνάς ήταν ο κυβερνήτης και ο Καρασάββας ο συγκυβερνήτης. Κατά τις 6.50 ήταν έτοιμοι να κάνουν τη δεύτερη ρίψη νερού. Με αυτοθυσία κατέβηκαν χαμηλά, για να πετύχουν τη φωτιά στην “καρδιά” της. Το καναντέρ ετοιμαζόταν να σηκωθεί, όταν λόγω περιορισμένης ορατότητας από τους πυκνούς καπνούς φαίνεται να χτύπησε αρχικά σε δέντρο και στη συνέχεια, καρφώθηκε στην πλαγιά. Ήταν Σαββάτο 15 Ιουλίου του 2000.
Ο χειριστής του μοιραίου καναντέρ ΜΥΛΩΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου Γεννήθηκε στη Λαμία Φθιώτιδας το 1959. Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το Σεπτέμβριο του 1980 (56η σειρά) και αποφοίτησε το Μάιο του 1984 με το βαθμό του ανθυποσμηναγού.
Υπηρέτησε στην 355 Μοίρα της 112 Πτέρυγας Μάχης (Ελευσίνα) ως χειριστής στα αεροσκάφη CL-215. Ήταν έμπειρος πιλότος με 7.000 ώρες πτήσεις από τις οποίες οι 1485 ήταν με πυροσβεστικά αεροπλάνα. Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, όταν το αεροσκάφος CL-215 του οποίου ήταν κυβερνήτης, με συγκυβερνήτη τον Ανθυποσμηναγό Καρασάββα Ιωάννη, κατέπεσε και συνετρίβη στον Λαύκο Πηλίου Μαγνησίας, στις 15 Ιουλίου 2000.
Άφησε πίσω του τη γυναίκα του και τρία ανήλικα παιδιά. “Να τον κρατάτε ψηλά. Έτσι ήθελε ο Γιάννης, να είναι πάντα ψηλά“, έλεγε η σύζυγος του Μυλωνά στους αξιωματικούς που κρατούσαν το φέρετρό του....
Στο Πυροσβεστικό Μουσείο της Αθήνας στον 2ο όροφο υπάρχει η αίθουσα Γιάννης Μυλωνάς ενώ η Βουλή των Ελλήνων με απόφασή της είχε προβεί τότε σε συμβολική υιοθεσία ενός εκ των παιδιών του. Είναι ίσως ο ελάχιστος φόρος τιμής στο Λαμιώτη πιλότο που ξεπέρασε τα όριά του εκείνο το καλοκαίρι που οι πυρκαγιές μαίνονταν στην Ελλάδα, πετώντας στην αιωνιότητα. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο δευτερότοκός του γιος ο Θανάσης, που ήταν 12 ετών τότε που συνέβη το τραγικό γεγονός, ακολούθησε τα βήματά του και εντάχθηκε στην οικογένειά των Ικάρων. Είχε μιλήσει μάλιστα για τον πατέρα του και για τη δική του πορεία.
Συγκυβερνήτης ΚΑΡΑΣΑΒΒΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου. Γεννήθηκε στο Βόλο το 1975.
Εισήλθε στη Σχολή Ικάρων το Σεπτέμβριο του 1993 (69η σειρά) και αποφοίτησε τον Ιούλιο του 1997 με το βαθμό του ανθυποσμηναγού.
Υπηρέτησε στην 362 Μοίρα της 120 Πτέρυγας Εκπαιδεύσεως Αέρος (Καλαμάτα) και στην 355 Μοίρα της 112 Πτέρυγας Μάχης (Ελευσίνα) ως χειριστής στα αεροσκάφη CL-215. Σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, όταν το αεροσκάφος CL-215 στο οποίο επέβαινε ως συγκυβερνήτης, με κυβερνήτη τον Επισμηναγό Μυλωνά Ιωάννη, κατέπεσε και συνετρίβη στον Λαύκο Πηλίου Μαγνησίας, στις 15 Ιουλίου 2000.
-Για τον Επισμηναγό (Ι) Ιωάννη Μυλωνά και τον Ανθυποσμηναγό (Ι) Ιωάννη Καρασάββα που χάθηκαν πάνω στο καθήκον στις 15 Ιουλίου 2000 με Πτώση CL-215 στο χωριό Λαύκος Αργαλαστής Μαγνησίας οργάνωσα λίγες μέρες μετά με συγγενείς, φίλους και τον αείμνηστο π. Βασίλειο Γούλα στο ναό του χωριού κι εν συνεχεία στο σημείο της πτώσης μνημόσυνο και τρισάγιο με την παρουσία των κατοίκων της περιοχής και των συγγενών των πεσόντων. Στην πορεία έγινε από τη δημοτική Αρχή ονοματοδοσία δρόμου στη μνήμη τους και σχετικό ηρώο και τοποθετήθηκαν επίσης σε χώρους του χωριού αναμνηστικές πλάκες. Ήρωες!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου