Η ΔΕΗ ήταν κάποτε δική μας

Γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΔΕΗ υπήρξε ένα Μονοπώλιο.

Μία κρατικομονοπωλιακή επιχείρηση, στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος.

Υπ’ αυτήν τη μορφή, η ΔΕΗ προσέφερε φθηνό βιομηχανικό ρεύμα και βοήθησε στη βιομηχανική ανάπτυξη της Ελλάδας.

Επίσης προχώρησε στον πλήρη εξηλεκτρισμό της χώρας. Τέλος, εξασφάλιζε στα νοικοκυριά προσιτό, κατά την τιμή του, ηλεκτρικό ρεύμα.

Στη συνέχεια, από τη δεκαετία του 1980 και ύστερα η ΔΕΗ έπεσε θύμα όχι μόνον της κρατικής κακοδιαχείρισης, αλλά της λαμογιοκρατικής καταλήστευσης.

Ο γίγαντας κλονίσθηκε.

Ήταν πλέον έτοιμος να προσφερθεί σφάγιο στους ιδιώτες. Η ΔΕΗ άρχισε να συκοφαντείται και να εμφανίζεται ως «εχθρός του λαού», προκειμένου να τεμαχιστεί και να ιδιωτικοποιηθεί με κοινωνική συναίνεση.

Ήταν η εποχή που ο «εκσυγχρονισμός» του Σημίτη άνοιγε την πόρτα του φρενοκομείου στην Ελλάδα.

Κι άρχιζε η τρέλα που ζούμε ως σήμερα.

Η λαϊκή δεξιά έδωσε τη θέση της στον νεοφιλελευθερισμό. Ο δημαγωγικός «σοσιαλισμός» του ΠΑΣΟΚ μεταλλάχθηκε σε ένα μόρφωμα που εξέφραζε τους μιζαδόρους, τους αεριτζήδες και τα παράσιτα. Ενώ η μισή Αριστερά άρχισε να μπαίνει στα κόλπα, εγκατέλειψε τους δεσμούς της με τον λαό κι απέκτησε σχέσεις με τους Δυνατούς.

Και η ΔΕΗ λαφυραγωγήθηκε.

Με σχεδιασμό της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, οι ιδιώτες μπήκαν στον χρυσοφόρο τομέα της ενέργειας, τον έκαναν «αγορά», τον έκαναν «Χρηματιστήριο Ενέργειας» και άρχισαν να τον νέμονται σαν να τον είχαν βρει από τον πατέρα τους.

Οι «καταναλωτές» (πρώην πολίτες) έφθασαν να ψάχνουν ποιος από τους… χρωματιστούς λογαριασμούς συμφέρει και για πόσο.

Η τρέλα κορυφώθηκε με τις ΑΠΕ, τα φωτοβολταϊκά (τις κομπίνες γύρω απ’ αυτά), τις ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και τις κυβερνητικές ευνοίες προς τους ημέτερους και την ‘κονόμα τους.

Μάλιστα, για να μην υπάρχει επιστροφή, ο Κ. Μητσοτάκης προχώρησε στην οριστική απολιγνιτοποίηση (τη στιγμή που ακόμη και η Γερμανία επιστρέφει στους λιγνίτες), στερώντας έτσι τη χώρα από στρατηγικές δυνατότητες, μάλιστα σε περίπτωση εθνικού κινδύνου.

Το μέγιστο πρόβλημα είναι ότι ένα μεγάλο μέρος του λαού τα εγκρίνει όλα αυτά κι ας πληρώνει ο ίδιος το μάρμαρο, διότι με την πλύση εγκεφάλου τόσα χρόνια έχει ξεχάσει έννοιες όπως η «κοινή ωφέλεια», η «ευνομία», η «λογοδοσία», το «εθνικό συμφέρον» και τα «ταξικά δικαιώματα»…