Εκλογές Ισραήλ: Ηττήθηκε ο Νετανιάχου, ρυθμιστές τα αραβικά κόμματα – Τα αποτελέσματα στο 85% της καταμέτρησης

Η κοινοβουλευτική συρρίκνωση του δεξιού συνασπισμού, η δυναμική άνοδος της αραβικής εκπροσώπησης και τα αδιάβατα ιδεολογικά στενά ενός πολιτικού συστήματος σε δομικό αδιέξοδο

Η έκτη προσφυγή στις κάλπες μέσα σε μια επταετία δεν λειτούργησε ως μηχανισμός κάθαρσης για το ισραηλινό πολιτικό σύστημα, αλλά ως οριστικός καθρέφτης της θεσμικής του παράλυσης. Η εκλογική αριθμητική αποτυπώνει με σαφήνεια την αποσύνθεση της κοινοβουλευτικής ηγεμονίας του Μπένιαμιν Νετανιάχου.

Με την καταμέτρηση να ξεπερνά το 85%, ο κυβερνητικός συνασπισμός καθηλώνεται στις 53 με 54 έδρες, απέχοντας ουσιωδώς από το όριο των 61 εδρών που απαιτούνται για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ενώ το πολυσυλλεκτικό μέτωπο της αντιπολίτευσης αγγίζει τις 67 έδρες.

Supporters of Israeli lawmaker Mansour Abbas’s Raam party applaud and wave party flags after the release of the first exit poll results in Israel’s general election, in Sakhnin, Israel, Tuesday, Oct. 27, 2026. (AP Photo/Mahmoud Illean)

Πίσω, όμως, από την προφανή αριθμητική ήττα της κυβερνητικής συμμαχίας, η ουσία του εκλογικού αποτελέσματος αποκαλύπτει μια βαθύτερη, εσωτερική αντίφαση. Τη στιγμή που οι Άραβες πολίτες του κατοχικού κράτους του Ισραήλ αναδεικνύονται στον κρισιμότερο ρυθμιστικό παράγοντα για την απομάκρυνση της απερχόμενης διοίκησης, το εβραϊκό πολιτικό κατεστημένο αρνείται να αναγνωρίσει την πολιτική τους υπόσταση.

Η αριθμητική της φθοράς και η αντοχή του δεξιού πυρήνα

Η αδυναμία του Λικούντ και των ακροδεξιών εταίρων του να διασφαλίσουν την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία αντικατοπτρίζει τη συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια. Η ανοιχτή αμφισβήτηση της προνομιακής μεταχείρισης των υπερορθόδοξων κοινοτήτων στο ζήτημα της υποχρεωτικής στράτευσης, σε συνδυασμό με τη διαρκή θεσμική εκτροπή και την οικονομική επιβάρυνση, διάβρωσαν τις εκλογικές εφεδρείες της εξουσίας.

Supporters of Itamar Ben Gvir’s Otzma Yehudit party dance after the release of the first exit poll results in Israel’s general election in Modiin, Israel, Tuesday, Oct. 27, 2026. (AP Photo/Leo Correa)

Παρά ταύτα, ο ιδεολογικός πυρήνας της δεξιάς συσπείρωσης αποδείχθηκε ιδιαίτερα συμπαγής. Η διατήρηση 54 εδρών από την κυβερνητική παράταξη πιστοποιεί ότι ένα σημαντικό τμήμα της ισραηλινής κοινωνίας παραμένει αφοσιωμένο στη ρητορική της εθνοτικής ηγεμονίας, επιβεβαιώνοντας ότι η πολιτική κρίση στο Ισραήλ δεν είναι συγκυριακή, αλλά δομική.

Το αραβικό πρόσημο και τα όρια της αντιπολίτευσης

Η καταγραφή πρωτοφανούς δυναμικής από τους αραβικούς σχηματισμούς, οι οποίοι συγκεντρώνουν έως και 19 έδρες, μετατοπίζει το βάρος της πολιτικής ευθύνης στο στρατόπεδο της εβραϊκής αντιπολίτευσης. Ο επικεφαλής του κόμματος των Δημοκρατικών, Γιαΐρ Γκολάν, περιέγραψε το διακύβευμα χωρίς περιστροφές:

«Δεν έχουμε μέλλον εδώ αν δεν σταματήσουμε να φοβόμαστε και αν δεν δώσουμε τέλος στον ρατσισμό. Δεν μπορούμε πλέον να ανεχτούμε τον ρατσιστικό διαχωρισμό του Νετανιάχου μεταξύ εβραϊκών και αραβικών ψήφων».Gadi Eisenkot, leader of the Yashar (“Straight”) party, waves to supporters following the release of the first exit poll results in Israel’s general election in Tel Aviv, Israel, Wednesday, Oct. 28, 2026. (AP Photo/Baz Ratner)

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο επικεφαλής της Κοινής Λίστας, Γιουσέφ Τζαμπαρίν, συμπύκνωσε το δίλημμα της επόμενης μέρας, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα καλείται να επιλέξει ανάμεσα «στη διατήρηση του ρατσισμού, του αποκλεισμού και της εβραϊκής υπεροχής από τη μία, και μιας ειλικρινούς συνεργασίας μεταξύ Εβραίων και Αράβων από την άλλη».

Εντούτοις, η ηγεσία του κύριου αντιπολιτευτικού συνασπισμού υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ δείχνει εγκλωβισμένη στα ίδια φυλετικά αντανακλαστικά που υποτίθεται ότι μάχεται. Η άρνηση σύναψης ουσιαστικής πολιτικής εταιρικής σχέσης με τις αραβικές λίστες αποκαλύπτει τα στενά όρια της κεντρώας και κεντροαριστερής πολιτικής καθώς επιζητά την ανατροπή του Νετανιάχου ως φυσικού προσώπου, αλλά διστάζει να αποδομήσει το θεσμικό πλαίσιο του αποκλεισμού που ο ίδιος εκπροσωπεί.

Το θεσμικό αδιέξοδο ως διαρκής κατάσταση

Η εκλογική αναμέτρηση αφήνει το Ισραήλ ενώπιον τεσσάρων ορατών αλλά εξαιρετικά ασταθών σεναρίων. Το πρώτο αφορά την εκ νέου προσφυγή στις κάλπες. Το δεύτερο αφορά τον σχηματισμό μιας εύθραυστης κυβέρνησης μειοψηφίας με εξωτερική ανοχή. Το τρίτο βασίζεται σε ενδεχόμενες κοινοβουλευτικές αποστασίες προς όφελος του Νετανιάχου, ενώ το τέταρτο βλέπει προς μια κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» που θα αποκλείει εκ νέου την αραβική μειονότητα.Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu speaks to his supporters at Likud party headquarters in Jerusalem after the release of the first exit poll results in Israel’s general election, Wednesday, Oct. 28, 2026. (AP Photo/Ohad Zwigenberg)

Όποια οδός κι αν επιλεγεί, το θεμελιώδες συμπέρασμα παραμένει αμείλικτο. Η εμμονή του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίζει την ισότιμη πολιτική εκπροσώπηση του ενός πέμπτου του πληθυσμού ως «ανεπιθύμητο εταίρο» δεν συνιστά απλώς αριθμητικό εμπόδιο στη συγκρότηση κυβέρνησης. Αποτελεί την οριστική απόδειξη ότι η επίκληση της δημοκρατίας στο Ισραήλ παραμένει ένα προνόμιο εθνοτικά περιχαρακωμένο, ανίκανο να προσφέρει βιώσιμη διέξοδο από τη διαρκή κρίση.

www.koutipandoras.gr