Όποια κι αν είναι η κατάληξή της, έχει ήδη δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για καταιγιστικές εξελίξεις (ήτοι να γίνει της κακομοίρας) στο ευρω-οικοδόμημα.
Το οικονομικό αδιέξοδο και η κοινωνική χρεωκοπία της ΕΕ θα αναγκαστούν να βγουν στην πολιτική επιφάνεια με άλλους όρους.
Το μέγεθος και η ένταση της εξέγερσης (που πιθανόν θα συνεχιστεί) θα υποχρεώσει τελικά το κράτος σε κάποιες διορθωτικές κινήσεις κάποιου τύπου (αυτό θα συμβεί ακόμα κι αν πάρει η Λεπέν την προεδρία).
*** Καμία τέτοια διόρθωση δεν μπορεί να γίνει δεκτή από το ευρωπαϊκό κέντρο.
Η οικονομική βάση των εξεγέρσεων είναι το γαλλικό χρέος, Με τρόπο κάπως παρόμοιο με της Ελλάδας, η Γαλλία δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την Γερμανία στα πλαίσια του κοινού νομίσματος. Η οικονομία της μίκρυνε σε σχέση με την γερμανική στα χρόνια του ευρώ.
Ο Μακρόν προσπάθησε να απαντήσει σε αυτό κόβοντας το γαλλικό κοινωνικό κράτος, το μεγαλύτερο ποσοστιαία του ΟΟΣΑ.
Δηλαδή, τιι έκανε, τίποτε πρωτότυπο;
Μπαα, τα απολύτως προβλεπόμενα, αυτά που τα ξέρουμε απέξω κι ανακατωτά. Ότι έκαναν και οι δικοί μας από τον Σημίτη και μετά.
Περικοπές σε συνταξιοδοτικό, στεγαστικά προγράμματα, επιδόματα ανεργίας και πρόνοιας, υγεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παιδεία (η θρυαλλίδα της εξέγερσης) και περικοπές στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Ταυτόχρονα αύξησε δαπάνες για «ασφάλεια» (αστυνομία κλπ), έδωσε φοροαπαλλαγές και κίνητρα (χοντρές επιδοτήσεις) για επενδύσεις στο κεφάλαιο, έκανε ανακεφαλαιοποίηση της εταιρίας πυρηνικής ενέργειας και βέβαια εξοπλιστικά. (Η άνοδος των εξοπλισμών πάντως, πουθενά στην Ευρώπη δεν είναι τόσο σημαντική όσο οι ίδιοι λένε.
Μόνο στις ανατολικές χώρες, Πολωνίες, Εσθονίες κλπ είχαμε έκρηξη εξοπλιστικών, σε Γαλλία και Γερμανία για την ώρα έχουμε μια ήπια αύξηση που συναρτάται με τις ντόπιες βιομηχανίες όπλων.
Η Ελλάδα παραμένει ο Ράμπο της δυτικής Ευρώπης -- αν δηλαδή θεωρούμαστε δυτική Ευρώπη.)
Σε αυτά προσθέστε την εκρηκτική άνοδο του κόστους αποπληρωμής του χρέους λόγω της αλλοπρόσαλλης πολτικής Τραμπ: τα διεθνή επιτόκια αυξάνονται, άρα το κόστος αποπληρωμής κλπ.
Με άλλα λόγια, η λιτότητα για τον λαό μαζί με τα επιδόματα στο κεφάλαιο που την συνοδεύουν, και κοινωνική αναταραχή δημιούργησαν και το χρέος απέτυχαν να μειώσουν. Ακγιβώς οπώς Ελλαντά αν θελετέ.
Το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή ορθόδοξη γραμμή προκαλεί βίαιες κοινωνικές αντιδράσεις σημαίνει πως η Γαλλία θα μπει πλέον καθαρά στο στόχαστρο των υπόλοιπων Ευρωπαίων, ειδικά Γερμανο-Ολλανδών, που θεωρούν την πολιτική αναταραχή χειρότερη αμαρτία ακόμα κι από το έλλειμμα στον κρατικό προϋπολογισμό. Αν οι ταραχές οδηγήσουν σε χαλάρωση, οι Γερμανοί θα λυσσάξουν. Αλλά ακόμα κι αν δεν υπάρξει χαλάρωση, πάλι θα λυσσάξουν, αυτοί λυσσάνε έτσι κι αλλιώς, για λόγους πειθάρχησης.
Και να συνυπολογιστεί εδώ παρακαλώ ότι υπάρχουν ταραχές και σε Ιταλία, Ισπανία (και Αλβανία) με ανάλογες αιτίες. Αυτό το πανηγύρι πρέπει να σταματήσει ΤΩΡΑ!
Θυμάστε τα μνημόνια; Οι Γερμανοί θα ήθελαν κάτι ανάλογο -- αλλά:
Αλλά η Γαλλία δεν έχει το μέγεθος της Ελλάδας. Οι πιέσεις δεν θα είναι οι ίδιες ούτε μπορούν να γίνουν με τον ίδιο τρόπο ανεκτές από την Γαλλία όσο από την Ελλάδα. Άσε που η Γαλλία δεν μπορεί να βαρέσει κανόνι όπως εμείς, το χρέος είναι σε απόλυτα νούμερα τεράστιο και κανείς δεν μπορεί να το σηκώσει όπως έγινε με μας.
Επιπλέον δεν είναι μόνη η Γαλλία -- σειρά έχει και το χρέος της Ιταλίας (η οποία εν τω μεταξύ εξάγει τα κέρατά της και κανονικά δεν έπρεπε να έχει χρέος, αλλά έχει μπλέξει με το ευρώ, ας πρόσεχε...)
Το οικοδόμημα της ΕΕ μπορεί να άντεξε την Ελλάδα αλλά το άντεξε οριακά. Η ίδια η ΕΕ υπέστη βαθύτατες οικονομικές ρωγμές.
Πρώτον, υποχρέωσε ένα κράτος μέλος στην βαθύτερη και μακρύτερη κρίση που έγινε ποτέ σε χώρα του αναπτυγμένου καπιταλισμού. Μόλις τώρα, δεκαέξι χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, το ελληνικό ΑΕΠ έφτασε στα επίπεδα που είχε πριν. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.
Ούτε σε καιρό πολέμου που λένε κάποτε, ΠΟΤΕ σε χώρα του αναπτυγμένου καπιταλισμού.
Αυτή τη στιγμή είμαστε οι κάτοχοι του παγκόσμιου ρεκόρ, άλλη μια ευκαιρία εθνικής υπερηφάνειας. Να ακουστεί ο εθνικός ύμνος παρακαλώ!
Αυτή η άνευ προηγουμένου κρίση είναι ο λόγος που ο ρουμανικος (και κοντεύει και ο βουλγάρικος) καπιταλισμός είναι μπροστά από τον ελληνικό, το μνημόνιο. Ευτχαριστώ Ευρώπη!
Αλλά κυρίως η Ελληνική υπόθεση άφησε πίσω της ένα προηγούμενο για την διαχείριση λαϊκών εξεγέρσεων -- αυτό ήταν το μνημόνιο άλλωστε, πειθάρχιση για τον περιορισμό των συνεπειών.
Η συνταγή του μνημονίου δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Γαλλία.
Απλώς δεν γίνεται, όχι μόνο λόγω λαϊκών αντιδράσεων, αλλά και επειδή τα χρηματικά μεγέθη είναι εντελώς διαφορετικά.
Η κανονικότητα τέλειωσε -- το νορμάλ κάηκε.
Οι εξελίξεις θα είναι πολύ ενδιαφέρουσες -- και σκεφτειτε ότι μέσα στον ορίζοντα επίλυσης της Γαλλικής ασθένειας από τους Ευρωπαίους γιατρούς-προκρούστες θα έχουμε και το ξεδίπλωμα της Αμερικάνικης κρίσης. Οι συνθήκες είναι απλώς ιστορικά μοναδικές.
Για να το πω στα 'στερεοτυπικά' των αναλυτών μας, είμαστε σε αχαρτογράφητα νερά.
Αλλά ξέρουμε για αυτά μόνο ένα πράγμα: θα είναι ταραγμένα.
Κρατήστε γερά το κουπί σας να μην σας φύγει και απολαύστε την βαρκάδα!
***
Δημήτρης Μαριολης
Αναρωτιέμαι το εξής: είναι ολοφάνερο ότι οι δυνάμεις καταστολής ηττήθηκαν κατά κράτος στη Γαλλία.Αποσύρθηκαν από ολόκληρες περιοχές. Υποχώρησαν. Τις είδαμε με τα μάτια μας να τρέπονται σε φυγή. Είδαμε 100 αστυνομικούς να χτυπάνε ένα άτομο πεσμένο κάτω. Υποχωρώντας. Είδαμε τα κίτρινα γιλέκα να ανεβαίνουν στο άγαλμα της Μαριόν και να της φοράνε κίτρινο γιλέκο με το σύνθημα "η αστυνομία ακρωτηριάζει μαθητές". Που ήταν η αστυνομία τότε; Τα κίτρινα γιλέκα ήρθαν από την Αφρική; Όλοι αυτοί είναι ακροαριστεροί;
Από ποιους ηττήθηκαν οι δυνάμεις καταστολής; Από μια μικρή μειοψηφία "ακροαριστερών" και "ισλαμοφασιστών"; Κοροϊδευόμαστε;Όταν στις πρώτες ειρηνικές διαδηλώσεις των μαθητών εξαπέλυσαν τα γαλλικά ΜΑΤ, με τις γνωστές ναζιστικές ευαισθησίες, όταν ακρωτηρίαζαν μαθητές, όταν σάπιζαν στο ξύλο ανήλικες μαθήτριες, καθηγήτριες, όταν έκαναν 10.000 συλλήψεις, έσπερναν την οργή.
Ο κοινωνιολόγος της Σορβόννης Πάολο Στούπια δηλώνει σε συνέντευξη του στο Βήμα:
"υπάρχουν πάντα περιστατικά βίας που σημειώνονται στο περιθώριο των διαδηλώσεων. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Εκείνο που είναι πρωτόγνωρο, είναι η δυσανάλογη αντίδραση της εξουσίας, η οποία φαίνεται να αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο και τις δύο κατηγορίες ανθρώπων ή, ακόμη περισσότερο, να επικεντρώνεται σε ένα κίνημα που, κατά βάση, αποτελείται από ανθρώπους, οι οποίοι ήταν, εκ πρώτης όψεως, ειρηνικοί.
Οι φοιτητές και οι μαθητές λυκείου που κινητοποιήθηκαν όλες τις προηγούμενες εβδομάδες έχουν αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή αστυνομική καταστολή, χειρότερη ακόμη και από εκείνη του Μάη του ’68. Ένας συνάδελφός μου συγκέντρωσε τα στοιχεία και διαπίστωσε ότι ο αριθμός των συλλήψεων των διαδηλωτών, ξεπερνά εκείνον ενός ολόκληρου έτους κινητοποιήσεων των «Κίτρινων Γιλέκων», αν αθροίσουμε όλες τις συλλήψεις. Και μιλάμε μόνο για το μαθητικό κίνημα.
Υπάρχει και κάτι ακόμη σημαντικό. Την περασμένη εβδομάδα, γονείς μαθητών κατέβηκαν στους δρόμους, ακριβώς για να προστατεύσουν τους μαθητές και τους φοιτητές. Έχουμε ήδη δύο ανθρώπους που έχασαν τα χέρια τους, και δύο που έχασαν την όρασή τους, ενώ έχουν προκληθεί και άλλες μη αναστρέψιμες σωματικές βλάβες. Και δεν αναφέρομαι στις ψυχολογικές συνέπειες που υφίστανται οι ανήλικοι. Γιατί εδώ πρόκειται για ανηλίκους. Έγινε χρήση βίας με εντελώς δυσανάλογο τρόπο, γεγονός που έχει καταγγελθεί. Και δεν το λέω εγώ αυτό· το λέει η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, η οποία εκφράζει την ανησυχία της για την κατάσταση."
Αυτή η οργή θέριεψε και ξεσήκωσε μεγάλες μάζες λαού και νεολαίας που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο αντιμετώπισαν τις δυνάμεις καταστολής στα ίσια με γυμνά χέρια, με μαδέρια, με σήματα της τροχαίας, με καρέκλες, με ομπρέλες, με ότι βρήκαν μπροστά τους. Και τις νίκησαν. Ο θόρυβος από τις συγκρούσεις έφτανε μέχρι το προεδρικό μέγαρο το Σάββατο το βράδυ, αλλά ο Μακρόν, ως άλλη Μαρία Αντουανέτα απολάμβανε κάποια συναυλία.
Ο τρόμος που σκόρπισαν σε όλη την Ευρώπη είναι χωρίς προηγούμενο στον αιώνα μας. Από την Αθήνα ως την Ιταλία και από τις ΗΠΑ ως τη Γερμανία όλοι φοβούνται τον γαλλικό ιό. Μην μεταδοθεί. Δε θα γίνουμε Γαλλία λένε. Να γίνουμε Γαλλία τους απαντάμε!Οι γλυκύτατοι αριστερούληδες, είτε δηλώνουν κομμουνιστές είτε όχι, ορκίζονται σε χίλια ευαγγέλια ότι καταδικάζουν κάθε μορφή βίας. Είναι κατάντια. Ή είσαι με την εξέγερση ή δεν είσαι. Αλλά, με συγχωρείτε, ξέχασα, δεν είναι η πρώτη φορά, ακούσαμε και το 2008 ότι "στην πραγματική επανάσταση δε θα σπάσει ούτε τζάμι", οι μικρομεσαίοι ψηφίζουν και δεν κάνει να τους τρομάξουμε.Ποιος θα βγει σε αυτή τη χώρα να πει περήφανα, όπως ο αιματοβαμμμένος Αλβανός φοιτητής νομικής που τα έβαλε μόνος του με μια ολόκληρη διμοιρία ΜΑΤ ότι «Αν είναι να ζήσουμε, ας ζήσουμε ελεύθεροι ή ας πεθάνουμε όρθιοι, όπως τα δέντρα»; Κι αυτός ακροαριστερός; Κι αυτός λάθρο που πήγε στην Αλβανία από που; Από την Ελλάδα; Κι αυτός ισλαμοφασίστας;Η "αριστερά" μας και το κέντρο μας στην πολιτισμένη Ευρώπη θέλουν λέει να μας προφυλάξουν από την ακροδεξιά και τον φασισμό. Ω λα λα! Πόση ευαισθησία κυρίες και κύριοι. Και τι μας λένε λοιπόν; Να ανεχτούμε τον δικό τους φασισμό και το σύστημα που πριμοδοτεί και χρηματοδοτεί από τον Κασιδιάρη μέχρι τη ΛΕΠΕΝ γιατί αν αγωνιστούμε στ' αλήθεια και όχι με περιπάτους υγιεινούς, τότε θα συσπειρώσουμε την ακροδεξιά και υπάρχει κίνδυνος να βγει η ΛΕΠΕΝ και να βγάλει το στρατό στους δρόμους και προκειμένου να μη βγει η ΛΕΠΕΝ και βγάλει τον στρατό στους δρόμους, τον βγάζουν εκείνοι!
Η κοινωνική πόλωση δεν έπεσε από τον ουρανό. Η πολεμική οικονομία οδήγησε σε ασφυξία τις ευρωπαϊκές κοινωνίες που αισθάνονται την προλεταριοποίηση και την πληβειοποίησή τους. Και αντιδρούν. Εξεγείρονται. Και πολύ καλά κάνουν.Αν δεν υπήρχε η εξέγερση και το πιο λαμπρό παιδί της, η επανάσταση θα βασίλευαν ακόμα οι Λουδοβίκοι σε αυτή την ήπειρο.
Με την εξέγερση λοιπόν. Με μια υπενθύμιση. Τις εξεγέρσεις τις κάνουν οι λαοί, δεν τις κάνουν 50 ή 100 άτομα. Τότε δεν είναι εξέγερση αλλά απελπισία ή ανοησία. Όταν έρθει η στιγμή του κεραυνού, τότε όλα τα σχέδια των κομματικών επιτελείων θα τιναχτούν στον αέρα. Ως τότε, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Όλα θα κυλήσουν σύμφωνα με το πρόγραμμα του πολιτικού και κομματικού κατεστημένου και των συνδικαλιστικών του φερέφωνων.
Και κάτι τελευταίο. Όχι, δεν ήρθε κανένας από την Αφρική. Οι Ευρωπαίοι εισέβαλαν στην Αφρική, έσυραν τους λαούς της αλυσοδεμένους, τους έφεραν και τους πουλούσαν δούλους στα σκλαβοπάζαρα. Βομβάρδισαν τα χωριά τους. Έκλεψαν τον πλούτο τους. Εκτέλεσαν τους ηγέτες τους. Κομμένη η κλάψα των εθνικιστών. Όχι άλλα ψέματα!**
Κυκλο θυμικός
Τι κακό έχουν κάνει αυτοί οι παλιομετανάστες στη μαύρη τη Γαλλία και τη βασανίζουν; Τι θέλουν από την Ευρώπη μας;
Ας το δούμε πιο αναλυτικά:
Αλγερία:
Η Αλγερία ήταν αποικία της Γαλλίας για περίπου 130 χρόνια.
Εκεί στα μέσα του 19ου αιώνα ο πληθυσμός μειώθηκε κατά μισό εκατομμύριο (περίπου το 17% του συνολικού πληθυσμού), από τεχνητό λιμό, από σφαγές κι από τις άθλιες εργασιακές συνθήκες. Ξεχωρίζει το έγκλημα του γαλλικού στρατού στις σπηλιές Dahra που εγκλώβισε πάνω από 1000 άμαχους και τους έκαψε ζωντανούς.
Στα πιο πρόσφατα, τη μέρα της συνθηκολόγησης της Γερμανίας στο τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, οι Αλγερινοί (που είχαν πολεμήσει στο πλευρό του Γαλλικού στρατού) συγκεντρώθηκαν στο Σετίφ να πανηγυρίσουν τη νίκη, κι όταν ένας τους σήκωσε τη σημαία της χώρας του, τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν επί τόπου. Ακολούθησαν αναταραχές που κόστισαν τη ζωή σε πάνω από 20 χιλιάδες Αλγερινούς.
Όταν προσπάθησε η Αλγερία να αυτονομηθεί και ξεκίνησε ο πόλεμος, οι απώλειες για τους Αλγερινούς ξεπερνάνε ακόμα και το 1,5 εκατομμύριο. Ακόμα 2 εκατομμύρια άνθρωποι εκτοπίστηκαν σε πάνω από 2 χιλιάδες στρατόπεδα συγκέντρωσης και βασανίζονταν συστηματικά με ηλεκτροσόκ, εικονικούς πνιγμούς, κτλ. Ειρηνικές εκδηλώσεις από Αλγερινούς στο Παρίσι την ίδια εποχή κατέληξαν σε 200-300 νεκρούς πεταμένους στον Σηκουάνα.
Παράλληλα, όλα τα χρόνια εκεί, γινόταν ένας συστηματικός εποικισμός ώστε οι λευκοί Γάλλοι να αντικαταστήσουν τον ντόπιο πληθυσμό.
Για 130 χρόνια η Γαλλία εκμεταλλευόταν πάνω από 8 εκατομμύρια στρέμματα γης στην Αλγερία, της έπαιρνε τσάμπα σίδηρο, φωσφορικά άλατα κι άλλα μέταλλα πολύτιμα για τη γαλλική βιομηχανία. Τα μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου της Σαχάρας τους έκαναν ενεργειακά ανεξάρτητους και τους έδωσαν τη δυνατότητα να φτιάξουν πετρελαϊκούς κολοσσούς μέχρι και σήμερα. Το 50% των εξαγωγών της Γαλλίας κατέληγε εκεί.
Σήμερα, παρά το τέλος της αποικιοκρατίας, το 10% των ενεργειακών αναγκών της Γαλλίας καλύπτεται μόνο από το φυσικό αέριο της Αλγερίας. Πάνω από 500 γαλλικοί κολοσσοί δραστηριοποιούνται στην Αλγερία των 45+ εκατομμυρίων πληθυσμού. Οι γαλλικές τράπεζες κατέχουν ηγετικό μερίδιο στις ιδιωτικές Αλγερινές τράπεζες. Την ίδια ώρα τουλάχιστον 5 δισεκατομμύρια τον χρόνο μπαίνουν στη Γαλλία από τις μονοπωλιακές/ ολιγοπωλιακές εξαγωγές στην Αλγερία.
Δυτική Αφρική (Νίγηρας, Μπουρκίνα Φάσο, Σενεγάλη, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι)
Συνολικά, η αποικιοκρατία εκεί κράτησε κοντά στον έναν αιώνα.
Από τα πρώτα κιόλας χρόνια ο Γαλλικός στρατός, η φάλαγγα των Paul Voulet και Julien Chanoine διέσχισε χιλιάδες χιλιόμετρα από τη Σενεγάλη έως τη Λίμνη Τσαντ και κατέσφαζε αμάχους, ενώ τους έκαιγε και τα χωριά για να εξαφανίσει τα ίχνη τους. Σε πολλές περιπτώσεις δηλητηριάζανε και τις πηγές τους για να εξαφανίσουν τυχόν εναπομείναντες. Τουλάχιστον 30 χιλιάδες άμαχοι δολοφονήθηκαν στα χωριά τους από αυτές τις επελάσεις.
Όταν μάλιστα το 1915-17 έγινε η εξέγερση των ντόπιων για τις άθλιες συνθήκες Κατοχής, ο γαλλικός στρατός ισοπέδωσε πάνω από 100 χωριά στη Μπουρκίνα Φάσο και στο Μάλι και σκότωσε πάνω από 50 χιλιάδες ανθρώπους.
Ακόμα κι όταν Αφρικανοί γύριζαν στις χώρες τους μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και ζητούσαν αποζημιώσεις, το γαλλικό κράτος τους εκτελούσε. Πάνω από 400 βετεράνοι δολοφονήθηκαν και πετάχτηκαν σε ομαδικούς τάφους. Για το ευχαριστώ.
Για όλα τα χρόνια της αποικιοκρατίας, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι δούλευαν σε άθλιες συνθήκες στον πρωτογενή τομέα, στους σιδηροδρόμους, στις κατασκευές. Το 10%-20% από αυτούς πέθαινε λόγω των άθλιων συνθηκών εργασίας και διαβίωσής. Μέσα σε αυτά τα χρόνια έγιναν εκτοπίσεις πληθυσμών για ενίσχυση της κερδοφορίας (να εργαστούν σε φυτείες) και προκλήθηκαν ακόμα και λιμοί για να φτιάχνονται αποκλειστικά βιομηχανικά προϊόντα που ήθελαν οι γαλλικοί κολοσσοί (4 για την ακρίβεια) κόντρα στην παραγωγή γεωργικών προϊόντων για να ταϊστεί ο ντόπιος πληθυσμός. Ο αναλφαβητισμός σε αυτές τις χώρες άγγιζε το 90-95% του πληθυσμού.
Ακόμα και σήμερα που μιλάμε το 50% έως 65% των συναλλαγματικών τους αποθεμάτων καταλήγει σε ειδικό λογαριασμό στο Υπουργείο Οικονομικών της Γαλλίας, που συχνά επενδύεται στην κάλυψη του γαλλικού δημόσιου χρέους. Το 15% έως 20% των αναγκών της Γαλλίας σε ουράνιο που δίνει ρεύμα στο 70% της Γαλλίας προέρχεται από τον Νίγηρα. Στον Νίγηρα που το 80% δεν έχει πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα. Η TotalEnergies, παράλληλα, διατηρεί ηγετική θέση στην εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Κεντρική Αφρική. Το 25% της παραγωγής υδρογονανθράκων γίνεται από αυτές τις χώρες. Ενώ η ίδια εταιρεία έχει τον έλεγχο του 20% της λιανικής αγοράς καυσίμων. Και κλέφτης και νταβατζής.
Η γαλλική πολυεθνική στις τηλεπικοινωνίες, η Orange, εξυπηρετεί πάνω από 130 εκατομμύρια συνδρομητές στην Αφρική διατηρώντας ένα μονοπώλιο που της αποφέρει 7 δισεκατομμύρια ετησίως. Η γαλλική τράπεζα Société Générale & BNP Paribas ελέγχει άνω του 25% στις εταιρικές χορηγήσεις ελέγχοντας ουσιαστικά τις τοπικές οικονομίες, διατηρώντας τα ολιγοπώλια και βγάζοντας τρελό παραδάκι από τις προμήθειες. Παράλληλα, τα συνολικά αποθέματα Γαλλικών Άμεσων Επενδύσεων (FDI) στην Υποσαχάρια Αφρική ξεπερνούν τα 50 δισεκατομμύρια ευρώ.
Η Γαλλία παραμένει ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στην Ακτή Ελεφαντοστού, με πάνω από 700 επιχειρήσεις εγκατεστημένες στη χώρα, οι οποίες παράγουν περίπου το 30% του ΑΕΠ και συνεισφέρουν πάνω από το 25% των φορολογικών εσόδων του κράτους. Στη Σενεγάλη οι επιχειρήσεις είναι 250, περίπου το 25% του ΑΕΠ.
Και τέλος πάντων, γιατί έρχονται στην Ευρώπη μας;
Δε θέλω να σας το χαλάσω το αφήγημα αλλά τους τελευταίους 2 αιώνες πληθυσμοί από αυτές τις χώρες έρχονται συστηματικά, οργανωμένα και «νόμιμα», πολλές φορές και καταναγκαστικά ακριβώς για να είναι τα φτηνά χέρια που θα ενισχύσουν την πολεμική βιομηχανία, την αυτοκινητοβιομηχανία, τις κατασκευές, τα βαριά έργα υποδομής, την εστίαση, την φροντίδα ηλικιωμένων, κτλ.
Το 27% από αυτούς τους μετανάστες ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και το 42% στο όριο της φτώχειας (κάντε τα μαθηματικά), τα ποσοστά ανεργίας (τώρα που πρωτογενής και δευτερογενής τομέας πήγαν διακοπές στην Κίνα) φτάνουν το 20%, όταν για τους υπόλοιπους Γάλλους φτάνει το 7%. Το 31% ζουν σε σπίτια που έχουν βασικές ελλείψεις.
Μελέτες «ελέγχου ταυτότητας» που διεξάγονται περιοδικά στη Γαλλία δείχνουν ότι ένας υποψήφιος με αλγερινό ή αφρικανικό ονοματεπώνυμο έχει 3 έως 4 φορές λιγότερες πιθανότητες να κληθεί σε συνέντευξη για δουλειά σε σύγκριση με έναν υποψήφιο με γαλλικό ονοματεπώνυμο.
Αυτοί, λοιπόν, είναι οι κεντρώοι, οι Ευρωπαίοι, οι διαφωτισμένοι, οι νοικοκυραίοι, αυτοί που είναι της θεωρίας των δυο άκρων. Αυτοί που μακελεύουν για αιώνες ολόκληρες περιοχές, που κατακλέβουν τον κόσμο, που κάνουν διαρκή φρικτά εγκλήματα κατά του Ανθρώπου κι όταν δυσκολεύουν τα οικονομικά τους ξεχνούν τις Μεγάλες τους Αξίες και γίνονται κυνικοί ρατσιστές, εθνικιστές, φασίστες, όταν περισσεύουν τα θύματά τους από τις εκμεταλλευτικές τους κοινωνίες, θέλουν να τα πνίξουν, να τα εξορίσουν από τα σπίτια τους, να τους στείλουν πίσω, σα χαλασμένα ακουστικά από τα Temu.
Κλαίνε και θρηνούν για μια σπασμένη βιτρίνα, μα κοιτάζουν αλλού όταν όλη τους η ευημερία κι οι ανέσεις εξαρτώνται για αιώνες πάνω στο αίμα, στη βία, στην κλεψιά, στο άγριο μακέλεμα, στους λιμούς, στις σφαγές. Κυρ Παντελήδες. Μιλάνε για εποικισμούς κι εισβολές οι εισβολείς κι οι εποικιστές. Τρέμουν για την πολιτισμική τους αλλοίωση, αυτοί που εξαφάνισαν ολόκληρους πολιτισμούς με εκτοπισμούς και λεηλασίες.
Γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές. Σας φτύνω στην καλοταϊσμένη σας μούρη. Και σας σηκώνω τη σημαία της Παλαιστίνης. Το τελευταίο κατόρθωμά σας, το τελευταίο πετράδι στο στέμμα του φρικτού σας ιμπεριαλισμού.
.
***
Παπασωτηρίου
Παρίσι: Οι εικόνες που δεν είδαμε και η πραγματική αιτία του ξεσηκωμού (ποιοι προωθούν την Λεπέν;)
[ ARTInews.gr/ 22.10.26 ]
Τις εικόνες των εκατό χιλιάδων μαθητών, φοιτητών, εργαζόμενων που διαδήλωσαν ειρηνικά στην “πλας Ρεπουμπλίκ” του Παρισιού δεν τις είδαμε. Την διαδήλωση αυτή δεν την έδειξαν τα κανάλια. Αντίθετα, έδειξαν τις καταστροφές που έκαναν μερικές εκαντοντάδες “casseurs” σε άλλες περιοχές. Λόγια του φίλου μου Νίκου Πράντζου από το Παρίσι στο κανάλι της “Ναυτεμπορικής”.
Η αστυνομία έλειπε από τις περιοχές των καταστροφών γιατί αστυνόμευε την κεντρική διαδήλωση. Γνωρίζουμε όμως ότι η αστυνομία ήξερε που θα γινόταν καταστροφές γιατί παρακολουθούσε τις συνεννοήσεις μέσω Tik Tok και WhatsApp. Δεν επρόκειτο για κακή διαχείριση λοιπόν, αλλά για σκόπιμη τακτική.
Η τακτική όπως ξαναγράψαμε δεν είναι νέα. Σύμφωνα με αυτήν «αφήνουμε να συμβούν καταστροφές, ταραχές, ή και θα βοηθήσουμε να συμβούν (με τους ειδικούς προβοκάτορες της αστυνομίας), επειδή αυτό θα μας επιτρέψει να παρέμβουμε και να τις κατευθύνουμε εκεί που θέλουμε». Αυτό αποδείχθηκε περισσότερο την Κυριακή. Όταν δεν υπήρχε κεντρική συγκέντρωση. Τότε έγιναν οι μεγάλες καταστροφές. Και τότε η αστυνομία ήταν απούσα. Ήταν λέει “κουρασμένη” (όπως θα έλεγε και ο Ροντινέι) από την προηγούμενη μέρα! Ακολούθησε αμέσως η κήρυξη μέτρων έκτακτης ανάγκης από τον Μακρόν.
Αλλά το βασικό είναι αυτό που είπε ο Νίκος για τον Προϋπολογισμό λιτότητας του 2027 που είναι προς ψήφιση στο γαλλικό Κοινοβούλιο.
Οι κοινωνικές δαπάνες σχεδόν μηδενίζονται, ενώ οι δαπάνες για εξοπλισμούς αυξάνονται από 57 δις σε 64 δις ευρώ. Ένα κολοσσιαίο ποσό.
Παράλληλα οι φοροαπαλλαγές και οι επιδοτήσεις των μεγάλων επιχειρήσεων ανέρχονται στο ποσό των 211 δις ευρώ!
Τα "ρούφηξαν" όλα, ακόμα και το μεδούλι. "Δεν υπάρχουν άλλα λεφτά" για τα σχολεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος γενικά. Τώρα θέλουν να βάλουν "χέρι" και στις συντάξεις!
Λιτότητα λοιπόν για τους “από κάτω” και περισσότερα χρήματα για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους εξοπλισμούς.
Και επειδή η κοινωνική αδικία κλιμακώνεται, όσο πηγαίνουμε πιο κάτω τόσο αυτή μεγαλώνει. Γι’ αυτό ο ξεσηκωμός ξεκίνησε από τα σχολεία των προαστίων.
Αυτή είναι η βαθύτερη αιτία…
(Γι’ αυτό λέω ότι οι ταραχές και οι καταστροφές διευκολύνουν μόνο τον Μακρόν και κυρίως την Λεπέν και έχουν ως στόχο να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να νομιμοποιήσουν τα αστυνομικά μέτρα έκτακτης ανάγκης. Γιατί αυτός ο προϋπολογισμός λιτότητας επιβάλλεται μόνο από ένα αστυνομικό κράτος και μία ακροδεξιά πολιτική της "τάξης" που προτάσσει η Λεπέν. Αυτήν θέλουν και προωθούν οι "από πάνω")
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου