Η έλλειψη ευρωπαϊκού οράματος συνδέεται με την οικονομική κρίση, υποστηρίζει ο ιστορικός Πέρι Αντερσον, προβλέποντας με ακρίβεια πως η τελευταία θα αναδείξει την εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων μέσα στην Ενωση. Αντίθετα, μας υπενθυμίζει πόσες διαφορετικές θεωρίες, ιδεολογίες και εικονοκλαστικές συνταγές κυκλοφορούσαν το 1929 για την αντιμετώπιση του κραχ, σε αντίθεση με το σημερινό φτωχό «διανοητικό συρτάρι» της Ε.Ε., όπου βρίσκεται μόνο μια συνταγή χωρίς εναλλακτικές. Οσον αφορά τη Γερμανία, τη «Σιδηρά Παρθένο των δημοσιονομικών της ευρωζώνης», που ουσιαστικά επέβαλε ως όριο του ελλείμματος το περίφημο 3% του ΑΕΠ, η ίδια παραβίασε τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης έξι φορές όταν το έλλειμμά της εκτινασσόταν στα ύψη (στο πλαίσιο των προσπαθειών της να αφομοιώσει τους Ανατολικογερμανούς), αδιαφορώντας για την Κομισιόν. Ο Αντερσον κατακεραυνώνει (με κάποια δόση υπερβολής) την ηγεμονική στάση αυτής της «μεγάλης και αμφιλεγόμενης χώρας» που κατηγορείται πως έχει λόγο πάνω στις ζωές και τις δουλειές εκατομμυρίων Ευρωπαίων μέσω του ουσιαστικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου