ΧΑΛΕΠΙ, ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΠΕΤΡΑΔΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Χαλέπι, το πιο πολύτιμο πετράδι της Ανατολής

Από τον Ταμερλάνο, τον Σαλαντίν και τους Σταυροφόρους, στα τανκς του Ασαντ

Μετά τις μογγολικές ορδές του Ταμερλάνου και τους Σταυροφόρους, το Χαλέπι δέχεται τώρα μια νέα επίθεση. Ανάμεσα στα πολύτιμα μνημεία της πόλης αυτής, η γέννηση της οποίας συμπίπτει με την αρχή του πολιτισμού όπως τον γνωρίζουμε, διεξάγονται αυτή τη στιγμή μάχες με τεθωρακισμένα.

Οι Σύροι καυχώνται πως το Χαλέπι είναι η πιο αρχαία πόλη στον κόσμο, με την έννοια ότι παρέμεινε αδιάκοπα μια μεγάλης σημασίας μητρόπολη από την εποχή των επιγραφών της Εμπλα, πριν από 4.500 χρόνια, ώς την εποχή μας. Οι αρχιτεκτονικοί θησαυροί του συναγωνίζονται αυτούς των περιφημότερων αστικών κέντρων της Ανατολής, από την Κωνσταντινούπολη ώς το Κάιρο, από την Ιερουσαλήμ ώς το Ισφαχάν. Η πόλη έχει τις ρίζες της στα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. και υπήρξε από τα κύρια κέντρα του βασιλείου της Εμπλα, για να γίνει την εποχή του Χαμουραμπί, στις αρχές του 18ου αιώνα π.Χ., πρωτεύουσα ενός ισχυρού βασιλείου που ο μεγάλος βασιλιάς της Βαβυλωνίας αναγνώριζε ως ανώτερο από το δικό του. Μέχρι και η Βίβλος θυμίζει πως στο Χαλέπι σταμάτησε εκείνα τα χρόνια κατά την περιπλάνησή του από την Ουρ των Χαλδαίων ώς την Ιερουσαλήμ ο Αβραάμ, «ο πατέρας των πιστών» του ισλαμικού κόσμου, στον οποίο είναι μάλιστα αφιερωμένο το μεγάλο τζαμί της ακρόπολης του Χαλεπίου. Στο πέρασμα των αιώνων, το Χαλέπι κατοικήθηκε από Αμορίτες, κατακτήθηκε από Χετταίους, αναζωογονήθηκε από τους Αραμαίους, καταστράφηκε από τους Ασσύριους, τέθηκε υπό τον έλεγχο των Βαβυλωνίων και των Περσών - ωστόσο δεν γνώρισε την παρακμή ούτε καν στον καιρό των μεγάλων αστικών κέντρων που ίδρυσαν οι Σελευκίδες και της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Εξαιτίας της εξαιρετικής γεωγραφικής θέσης του ανάμεσα στον Ευφράτη και τη Μεσόγειο, εξακολούθησε να ανθεί κατά τη βυζαντινή εποχή και έγινε μία από τις μεγαλύτερες αραβικές πόλεις της Μεσογείου επί των χαλιφάτων των Ομεϊαδών και των Αμπασιδών. Η εντυπωσιακή ακρόπολή του, που κατασκευάστηκε επί των Χαμδανιδών τον 10ο αιώνα, εμπλουτίσθηκε με εξαιρετικά μνημεία από τον Νουρ ελ Ντιν και μετά τους Αγιουβίδες. Ο σπουδαιότερος εξ αυτών, ο Σαλαντίν, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι' αυτήν.

Λίγο πριν από την πρώτη εισβολή των Μογγόλων, το Χαλέπι είχε 700 τζαμιά, καθώς και κορανικά σχολεία, νοσοκομεία, μέγαρα, δημόσια λουτρά. Με την ένταξή του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά το 1516 απέκτησε νέα ευμάρεια.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ. Στις αρχές του 20ού αιώνα, 300 τζαμιά, πάνω από 15 εκκλησίες και 90 ξενοδοχεία, σε μια πόλη λιγότερων των 100.000 κατοίκων, μαρτυρούσαν τη σημασία του. Σήμερα τα μνημεία του, τα οποία έχουν ανακηρυχθεί από την UNESCO σε παγκόσμια κληρονομιά της ανθρωπότητας, διατρέχουν κινδύνους μεγαλύτερους παρά ποτέ.

Σφαγές και καταστροφές
Το Χαλέπι καταστράφηκε από τους Βυζαντινούς το 962, ο πληθυσμός του σφαγιάστηκε από τους Μογγόλους το 1260, αποδεκατίστηκε από την πανώλη το 1348 και κατακρεουργήθηκε από τους Μογγόλους του Ταμερλάνου το 1400· ωστόσο η πόλη ανέκαθεν ανέκαμπτε και ανανέωνε τη λάμψη της

tanea.gr