Θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου να αναφέρω δικό μου συμβάν στη διάρκεια της θητείας μου.
Υπηρέτησα με την 2014 Στ' ΕΣΣΟ, με κέντρο εκπαίδευσης την Τρίπολη (124 ΠΒΕ) και μετά Καβησό και 536 στις Φέρρες Έβρου.
Λόγω ότι είμαι πρώτο μέλος τρίτεκνης οικογένειας υπηρέτησα του 2 τελευταίους μήνες στον τόπο μου.
Επίσης, να ξεκαθαρίσω ότι λόγω προβλήματος μέσης (κοίλη) και χονδροπάθειας στα γόνατα με είχαν βγάλει Ι4. Αλλά με δικιά μου ευθύνη, γιατί ήθελα να υπηρετήσω όπως πρέπει αυτούς τους ελάχιστους μήνες, μου το έκαναν Ι3 ένοπλο ούτως ώστε αν μου βγει πρόβλημα να καταλάβουν ότι δεν τους κορόιδευα.
Αρχικά, το κέντρο εκπαιδεύσεως θεωρώ ότι είναι από τα καλύτερα, οπότε δε θέλω να σχολιάσω κάτι σ' αυτό.
Το δύσκολο μέρος ήταν στην Κάββισο. Αρχικά, υπηρεσίες ΕΠ.ΟΠ. κάναμε, θέλαμε -δεν θέλαμε ή είχαμε-δεν είχαμε υπηρεσίες.
Δεύτερον, κατά τη διάρκεια υπηρεσίας στην Γέφυρα Κήπων, με έπιασε η μέση μου και όταν ενημέρωσα ότι δε μπορώ να κάνω την υπηρεσία με το όπλο επάνω μου (θέση φυλάξεως), όπως όριζα, όχι μόνο δεν το κατάλαβαν, αλλά με άφησαν 15 μέρες επάνω στο τοπικό φυλάκιο.
Τρίτον, στη διάρκεια της θητείας, κατά διαστήματα κάναμε υπηρεσίες σε φυλάκια που άνηκαν στο 534 Τάγμα Προκαλήψεως, οπότε ήμασταν αποσπασμένοι εκεί.
Κατά την διάρκεια λοιπόν της μεγάλης πλημμύρας που ξέσπασε στις Φέρες το φυλάκιο του Πετάλου αναγκάστηκε να εκκενωθεί . Έξι λοιπόν άτομα αφού εκκενώθηκε, περιμέναμε να γυρίσουμε στο τάγμα μας, αλλά το 534 είχε άλλη άποψη μιας και πέρναγε επιθεώρηση εκείνο το διάστημα.
Μας πήγαν εκεί και μας φόρτωσαν όλες τις υπηρεσίες. Δηλαδή σκοπιά-μαγειρεία-σκοπιά.
Εννοείται ύπνος 4 ώρες το βράδυ.
Τέταρτον, στο τάγμα μας είχαμε έναν Λοχαγό όπου κατά την διάρκεια της θητείας μου κατάφερε στελέχη και στρατιώτες να τον αντιπαθήσουν.
Προσωπικά, σε εμένα, με έριξε δυο φορές για κάμψεις, νομίζοντας ότι θα κωλώσω (αν και απαγορεύονται τα καψώνια).
Όταν βγήκε η μετάθεση μου ευχήθηκε "φύγε βρωμιάρη" και τέλος ήταν ο υπεύθυνος που έμεινα 15 μέρες φυλάκιο επειδή επιβαρύνθηκε η μέση μου. Επισημαίνω δεν έφυγα με βύσμα… απλά βγήκε αυτόματα.
Εμείς όμως ως ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ αναρωτιόμαστε, γιατί όλα αυτά δεν καταγγέλθηκαν όταν παραβιάζονταν τα δικαιώματα των φαντάρων, ώστε να υπάρξει άμεσα δημοσίευση της καταγγελίας και να υποχρεωθεί το ΓΕΣ να παρέμβει;
Συνάδελφοι, ο φόβος είναι κακός σύμβουλος. Η αντίληψη «άστο να περάσει» απλώς κάνει την κατάσταση χειρότερη.
Ο πολίτης σήμερα και μέχρι χθες συνάδελφος στρατιώτης καλά κάνει και τα καταγγέλλει.
Απλώς άργησε. Και δεν άργησε μια μέρα… όπως η αγάπη…
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ
ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου