Armyvoice News
Μεταθέσεις στρατιωτικών: Το ανέκδοτο των ενδικοφανών προσφυγών – Αναξιοκρατία και «κουμπαριές» επικρατούν – διακοσμητικά τα μόρια
Άλλη μια χρονιά που οι μεταθέσεις προκαλούν αγανάκτηση στους στρατιωτικούς. Η υποτιθέμενη αντικειμενικότητα των πινάκων μοριοδότησης καταρρίπτεται στην πράξη από το ίδιο το σύστημα που τους θέσπισε, με τις ενδικοφανείς προσφυγές να απορρίπτονται σχεδόν αυτομάτως από εκείνους που έλαβαν τις αρχικές αποφάσεις.
Τι νόημα έχει η πρόβλεψη δικαιώματος προσφυγής όταν η κρίση γίνεται από τους ίδιους που σε «έκοψαν» αρχικά; Καμία.
Στο Armyvoice.gr δημοσιεύουμε σήμερα μία καταγγελία-σχόλιο που αναδεικνύει την πραγματικότητα που βιώνουν πολλοί: ευνοημένοι που μένουν ακλόνητοι για 15 και πλέον χρόνια σε στρατηγικές θέσεις, ενώ άλλοι, με περισσότερα μόρια και ειδικότητες αιχμής, μετακινούνται παρά τη θέλησή τους. Αν ισχύουν τα καταγγελλόμενα, η αδιαφάνεια δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας.
Η επιστολή καταγγελία:
Άλλη μια χρονιά τα παράπονα των στρατιωτικών για τις μεταθέσεις ήταν πολλά. Αφενός ορισμένοι νοιώθουν αδικημένοι γιατί μετακινούνται από τους τόπους επιθυμίας τους και αφετέρου άλλοι νοιώθουν ακριβώς το ίδιο γιατί δεν μπορούν να πάνε σε αυτούς.
Οι ενδικοφανείς προσφυγές έπεσαν «βροχή» όμως όπως συμβαίνει πάντα, η συντριπτική τους πλειοψηφία, αν όχι όλες, θα απορριφθούν.
Ο λόγος της απόρριψης πολύ απλός. Οι ίδιοι άνθρωποι που έκριναν αρχικώς τη μετάθεση του στελέχους καλούνται να αξιολογήσουν και την ενδικοφανή προσφυγή. Υπάρχει περίπτωση να παραδεχτούν ότι έσφαλαν; Ότι έκριναν αρχικά λάθος; Να εκτεθούν δηλαδή στα μάτια των ανωτέρων τους; Ουδεμία περίπτωση.
Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε και το σχετικό νόμο. Είναι ο νόμος 3883/2010, άρθρο 8, παρ.2 «Η απόφαση της τοποθέτησης, μετάθεσης ή απόσπασης κοινοποιείται στους ενδιαφερόμενους αμελλητί.
Αυτοί έχουν δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης εντός προθεσμίας πέντε (5) ημερών από την κοινοποίησή της, προς το διοικητικό όργανο που την εξέδωσε, το οποίο υποχρεούται να απαντήσει αιτιολογημένα εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία της υποβολής της.».
Αυτό τελικά που μένει είναι η αίσθηση της πλήρους αδιαφάνειας. Κάποιοι δεν μετακινούνται γιατί ανήκουν σε ειδικό καθεστώς λόγω κοινωνικών κριτηρίων.
Κάποιοι εμφανίζονται ως συνδικαλιστές αν και η αντίστοιχη συνδικαλιστική τους δράση ακόμα αναζητείται… Παρόλα αυτά και σε αυτούς που μένουν προς μετακίνηση, από ότι φαίνεται, τα «μαχαιρώματα» πάνε και έρχονται.
Το μόνο σίγουρο είναι πως οι πολυδιαφημισμένοι «πίνακες μοριοδότησης» είναι τελείως διακοσμητικοί.
Ότι οι χειριστές των μεταθέσεων και τα συμβούλια μεταθέσεων κρίνουν με αλλότρια στοιχεία και όχι βάση μορίων. Ότι τα μόρια είναι δυστυχώς για το θεαθήναι, χωρίς δηλαδή καμία ουσιαστική αξία.
Ειδάλλως δεν θα εμφανίζονταν φαινόμενα πλήρους καταστρατήγησής τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, για άλλη μια χρονιά οι μεταθέσεις των μηχανικών αεροσκαφών στη Φρουρά Θεσσαλονίκης.
Μετακινούνται στρατιωτικοί παρά τη θέλησή τους με άνω των 5000 μορίων (ακόμα και ιπτάμενος μηχανικός στα Canadair), ενώ άλλοι, νεότεροί τους, πχ κάποιος με 3000 μόρια περίπου, παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους για άνω των δεκαπέντε (15) ετών.
Φυσικά και δεν έχουμε εικόνα το πόσο καλοί είναι στη δουλειά τους, αν και όπως λέει ο λαός, ουδείς αναντικατάστατος.
Αυτό βέβαια που ξέρουμε είναι ότι οι τεχνικοί δεν μπορεί να απομακρύνονται από την ειδικότητά τους για πάνω από τρία (3) έτη και κάποιοι εξ αυτών έχουν όπως είπαμε και ανωτέρω, δεκαπέντε (15) και πλέον χρόνια που απέχουν από αυτή…
Προφανώς αν έχεις «μπάρμπα στην Κορώνη» δεν χρειάζεται τίποτα άλλο… Όσο για τους κρίνοντες χειριστές θεμάτων μεταθέσεων, πεδίο δόξης λαμπρό.
Να ετοιμάζονται για μετάθεση στο εξωτερικό γιατί για άλλη μια χρονιά κάναν καλά τη δουλειά τους… Ήταν τα σωστά πρόσωπα στις σωστές θέσεις…
Μεταθέσεις στρατιωτικών: Το ανέκδοτο των ενδικοφανών προσφυγών – Αναξιοκρατία και «κουμπαριές» επικρατούν – διακοσμητικά τα μόρια
Άλλη μια χρονιά που οι μεταθέσεις προκαλούν αγανάκτηση στους στρατιωτικούς. Η υποτιθέμενη αντικειμενικότητα των πινάκων μοριοδότησης καταρρίπτεται στην πράξη από το ίδιο το σύστημα που τους θέσπισε, με τις ενδικοφανείς προσφυγές να απορρίπτονται σχεδόν αυτομάτως από εκείνους που έλαβαν τις αρχικές αποφάσεις.
Τι νόημα έχει η πρόβλεψη δικαιώματος προσφυγής όταν η κρίση γίνεται από τους ίδιους που σε «έκοψαν» αρχικά; Καμία.
Στο Armyvoice.gr δημοσιεύουμε σήμερα μία καταγγελία-σχόλιο που αναδεικνύει την πραγματικότητα που βιώνουν πολλοί: ευνοημένοι που μένουν ακλόνητοι για 15 και πλέον χρόνια σε στρατηγικές θέσεις, ενώ άλλοι, με περισσότερα μόρια και ειδικότητες αιχμής, μετακινούνται παρά τη θέλησή τους. Αν ισχύουν τα καταγγελλόμενα, η αδιαφάνεια δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας.
Η επιστολή καταγγελία:
Άλλη μια χρονιά τα παράπονα των στρατιωτικών για τις μεταθέσεις ήταν πολλά. Αφενός ορισμένοι νοιώθουν αδικημένοι γιατί μετακινούνται από τους τόπους επιθυμίας τους και αφετέρου άλλοι νοιώθουν ακριβώς το ίδιο γιατί δεν μπορούν να πάνε σε αυτούς.
Οι ενδικοφανείς προσφυγές έπεσαν «βροχή» όμως όπως συμβαίνει πάντα, η συντριπτική τους πλειοψηφία, αν όχι όλες, θα απορριφθούν.
Ο λόγος της απόρριψης πολύ απλός. Οι ίδιοι άνθρωποι που έκριναν αρχικώς τη μετάθεση του στελέχους καλούνται να αξιολογήσουν και την ενδικοφανή προσφυγή. Υπάρχει περίπτωση να παραδεχτούν ότι έσφαλαν; Ότι έκριναν αρχικά λάθος; Να εκτεθούν δηλαδή στα μάτια των ανωτέρων τους; Ουδεμία περίπτωση.
Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε και το σχετικό νόμο. Είναι ο νόμος 3883/2010, άρθρο 8, παρ.2 «Η απόφαση της τοποθέτησης, μετάθεσης ή απόσπασης κοινοποιείται στους ενδιαφερόμενους αμελλητί.
Αυτοί έχουν δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης εντός προθεσμίας πέντε (5) ημερών από την κοινοποίησή της, προς το διοικητικό όργανο που την εξέδωσε, το οποίο υποχρεούται να απαντήσει αιτιολογημένα εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ημερομηνία της υποβολής της.».
Αυτό τελικά που μένει είναι η αίσθηση της πλήρους αδιαφάνειας. Κάποιοι δεν μετακινούνται γιατί ανήκουν σε ειδικό καθεστώς λόγω κοινωνικών κριτηρίων.
Κάποιοι εμφανίζονται ως συνδικαλιστές αν και η αντίστοιχη συνδικαλιστική τους δράση ακόμα αναζητείται… Παρόλα αυτά και σε αυτούς που μένουν προς μετακίνηση, από ότι φαίνεται, τα «μαχαιρώματα» πάνε και έρχονται.
Το μόνο σίγουρο είναι πως οι πολυδιαφημισμένοι «πίνακες μοριοδότησης» είναι τελείως διακοσμητικοί.
Ότι οι χειριστές των μεταθέσεων και τα συμβούλια μεταθέσεων κρίνουν με αλλότρια στοιχεία και όχι βάση μορίων. Ότι τα μόρια είναι δυστυχώς για το θεαθήναι, χωρίς δηλαδή καμία ουσιαστική αξία.
Ειδάλλως δεν θα εμφανίζονταν φαινόμενα πλήρους καταστρατήγησής τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, για άλλη μια χρονιά οι μεταθέσεις των μηχανικών αεροσκαφών στη Φρουρά Θεσσαλονίκης.
Μετακινούνται στρατιωτικοί παρά τη θέλησή τους με άνω των 5000 μορίων (ακόμα και ιπτάμενος μηχανικός στα Canadair), ενώ άλλοι, νεότεροί τους, πχ κάποιος με 3000 μόρια περίπου, παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους για άνω των δεκαπέντε (15) ετών.
Φυσικά και δεν έχουμε εικόνα το πόσο καλοί είναι στη δουλειά τους, αν και όπως λέει ο λαός, ουδείς αναντικατάστατος.
Αυτό βέβαια που ξέρουμε είναι ότι οι τεχνικοί δεν μπορεί να απομακρύνονται από την ειδικότητά τους για πάνω από τρία (3) έτη και κάποιοι εξ αυτών έχουν όπως είπαμε και ανωτέρω, δεκαπέντε (15) και πλέον χρόνια που απέχουν από αυτή…
Προφανώς αν έχεις «μπάρμπα στην Κορώνη» δεν χρειάζεται τίποτα άλλο… Όσο για τους κρίνοντες χειριστές θεμάτων μεταθέσεων, πεδίο δόξης λαμπρό.
Να ετοιμάζονται για μετάθεση στο εξωτερικό γιατί για άλλη μια χρονιά κάναν καλά τη δουλειά τους… Ήταν τα σωστά πρόσωπα στις σωστές θέσεις…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου